മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.45.1
उत्तरं सांरथिं कृत्वा शमीं कृत्वा प्रदक्षिणम् ।
आयुधं सर्वमादाय ततः प्रायाद्धनञ्जयः ॥ ४.४५.१ ॥
ഉത്തരനെ സാരഥിയാക്കി, ശമീവൃക്ഷത്തെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, എല്ലാ ആയുധങ്ങളും എടുത്ത് പിന്നെ ധനഞ്ജയൻ പുറപ്പെട്ടു.
4.45.2
ध्वजं च सिंहं मात्स्यस्य भ्रातॄणामायुधानि च ।
प्रणिधाय शमीमध्ये प्रयातुमुपचक्रमे ॥ ४.४५.२ ॥
മത്സ്യരാജാവിന്റെ സിംഹധ്വജവും സഹോദരന്മാരുടെ ആയുധങ്ങളും ശമീവൃക്ഷത്തിന്റെ നടുവിൽ വെച്ച് അവൻ പുറപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
4.45.3
ततः काञ्चनलाङ्गूलं ध्वजं वानरलक्षणम् ।
दिव्यं मायामयं युक्तं विहितं विश्वकर्मणा ।
मनसा चिन्तयामास प्रसादं पावकस्य च ॥ ४.४५.३ ॥
പിന്നെ സ്വർണ്ണവാലുള്ള, വാനരചിഹ്നമുള്ള, ദിവ്യവും മായാമയവുമായ, വിശ്വകർമ്മാവ് നിർമ്മിച്ച ധ്വജത്തെയും അഗ്നിയുടെ പ്രസാദത്തെയും അവൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചു.
4.45.4
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा ध्वजे भूतान्ययोजयत् ।
रथे वानरमुच्छ्रित्य गाण्डीवं व्याक्षिपद्धनुः ॥ ४.४५.४ ॥
അവൻ ആ ചിന്ത അറിഞ്ഞ് ധ്വജത്തിൽ ഭൂതങ്ങളെ നിയോഗിച്ചു; രഥത്തിൽ വാനരനെ ഉയർത്തി ഗാണ്ഡീവ വില്ലിനെ ഉയർത്തിവീശി.
4.45.5
सपताकं विचित्राङ्गं सोपासङ्गं महाबलम् ।
खात्पपात रथे तूर्णं दिव्यरूपं मनोरमम् ॥ ४.४५.५ ॥
കൊടികളോടും വിചിത്രമായ അംഗങ്ങളോടും അമ്പുറയോടും മഹാബലത്തോടും കൂടിയ, ദിവ്യരൂപവും മനോഹരവുമായ ആ രഥം ആകാശത്തുനിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി.
4.45.6
रथमास्थाय बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
बद्धासिः सतलत्राणः प्रगृहीतशरासनः ।
ततः प्रायादुदीचीं स कपिप्रवरकेतनः ॥ ४.४५.६ ॥
രഥമേറിയ ബീഭത്സു, കുന്തീപുത്രൻ, വെളുത്ത കുതിരകളുള്ളവൻ, വാൾ കെട്ടി, കൈയുറ ധരിച്ച്, വില്ല് സന്നദ്ധമായി പിടിച്ച്, ശ്രേഷ്ഠവാനരധ്വജനായ അവൻ പിന്നെ വടക്കോട്ട് പുറപ്പെട്ടു.
4.45.7
सैन्याभ्याशं स संप्राप्य गृहीत्वा शङ्खमुत्तमम् ।
स्वनवन्तं महाशब्दं देवदत्तं धनञ्जयः ।
शशाङ्करूपं बीभत्सुः प्राध्मापयदरिंदमः ॥ ४.४५.७ ॥
ആ സൈന്യത്തിനടുത്തെത്തി, ശ്രേഷ്ഠമായ ശംഖെടുത്ത്, മുഴങ്ങുന്ന മഹാശബ്ദമുള്ള ദേവദത്തത്തെ ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന ധനഞ്ജയൻ, ചന്ദ്രസദൃശനായ ബീഭത്സു ഊതി.
4.45.8
शशाङ्ककुन्दधवलं मुखे निक्षिप्य वासविः ।
उच्छ्वसद्गण्डयुगलं सिराल्याचितफालकम् ॥ ४.४५.८ ॥
ചന്ദ്രനും കുന്ദപുഷ്പവും പോലെ വെളുത്ത ശംഖ് വായിൽ വെച്ച്, വാസവപുത്രൻ — വീർത്ത രണ്ട് കവിളുകളോടും ഞരമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ നെറ്റിയോടും കൂടി.
4.45.9
आरक्तनिम्ननयनं ह्रस्वस्थूलशिरोधरम् ।
अतिश्लिष्टोदरोरस्कं तिर्यगाननशोभितम् ॥ ४.४५.९ ॥
ചുവന്ന് ആഴ്ന്ന കണ്ണുകൾ, കുറിയതും കനത്തതുമായ കഴുത്ത്, ഇറുകിയ വയറും നെഞ്ചും, ചരിഞ്ഞ മുഖത്താൽ ശോഭിക്കുന്നവൻ.
4.45.10
यावत्स्वशक्तिसामग्र्यं त्रैलोक्यं क्षोभयन्निव ।
मरुद्भिर्दशभिश्चैव प्राध्मापयदरिंदमः ॥ ४.४५.१० ॥
തന്റെ പൂർണ്ണശക്തിയോടെ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെ ഇളക്കുന്നതുപോലെ, പത്ത് മരുത്തുക്കളോടൊപ്പം, ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്നവൻ ഊതി.
4.45.11
शङ्खशब्दोस्य सोत्यर्थं श्रूयते कालमेघवत् ॥ ४.४५.११ ॥
അവന്റെ ശംഖിന്റെ ആ ശബ്ദം വളരെ ഉച്ചത്തിൽ കേൾക്കപ്പെട്ടു, കറുത്ത മേഘം പോലെ.
4.45.12
तस्य शङ्खस्य शब्देन धनुपो निस्वनेन च ।
वानरस्य निनादेन रथनेमिस्वनेन च।
जङ्गमस्य भयं घोरमकरोत्पाकशासनिः ॥ ४.४५.१२ ॥
ആ ശംഖനാദത്താലും വില്ലിന്റെ ഞാണൊലിയാലും, കുരങ്ങിന്റെ ഗർജ്ജനത്താലും, രഥചക്രത്തിന്റെ ഇരമ്പലാലും, ഇന്ദ്രപുത്രൻ ചരാചരങ്ങൾക്ക് ഘോരഭയം ഉണ്ടാക്കി.
4.45.13
शङ्खशब्देन पार्थस्य मुखेनाश्वाः पतन्क्षितौ ।
उत्तरश्चापि संत्रस्थो रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ४.४५.१३ ॥
പാർത്ഥന്റെ ശംഖനാദത്താൽ കുതിരകൾ മുഖം കുത്തി നിലത്തുവീണു; ഉത്തരനും അത്യന്തം ഭയന്ന് രഥത്തട്ടിൽ ഇരുന്നുപോയി.
4.45.14
अथाश्वान्रश्मिभिः पार्थः समुद्यम्य परंतपः ।
अभ्राजत रथोपस्थे भानुर्मेराविवोत्तरे ॥ ४.४५.१४ ॥
അപ്പോൾ ശത്രുതാപകനായ പാർത്ഥൻ കടിഞ്ഞാണുകൾകൊണ്ട് കുതിരകളെ ഉയർത്തി; വടക്ക് മേരുവിൽ ഉദിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ രഥത്തട്ടിൽ പ്രകാശിച്ചു.
4.45.15
शङ्खघोषेण वित्रस्तं ज्याघातेन च मूर्छितम् ।
उत्तरं संपरिष्वज्य समाश्वासयदर्जुनः ॥ ४.४५.१५ ॥
ശംഖനാദത്താലും വില്ലിന്റെ ഞാണൊലിയാലും ഭയന്ന് മൂർച്ഛിച്ച ഉത്തരനെ അർജ്ജുനൻ ഗാഢമായി ആലിംഗനം ചെയ്ത് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
4.45.16
मा भैस्त्वं राजपुत्राग्र्य क्षत्रियोसि परन्तप ।
कथं पुरुषशार्दूल शत्रुमध्ये विषीदसि ॥ ४.४५.१६ ॥
'രാജപുത്രന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഭയപ്പെടരുത്; നീ ക്ഷത്രിയനാണ്, ശത്രുതാപകനാണ്. പുരുഷവ്യാഘ്രമേ, ശത്രുമധ്യത്തിൽ എന്തിനു നീ വിഷാദിക്കുന്നു?'
4.45.17
श्रुतास्ते शङ्खशब्दाश्च भेरीशब्दाश्च सर्वशः ।
कुञ्जराणां च निनदा व्यूढानीकेषु नित्यशः ॥ ४.४५.१७ ॥
വ്യൂഹത്തിൽ അണിനിരന്ന സേനകൾക്കിടയിൽ നീ എപ്പോഴും ശംഖനാദങ്ങളും ഭേരിശബ്ദങ്ങളും ആനകളുടെ ഗർജ്ജനങ്ങളും കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
4.45.18
स त्वं कथमिवानेन शङ्खशब्देन भीषितः ।
विपण्णरूपो वित्रस्तः पुरुषः प्राकृतो यथा ॥ ४.४५.१८ ॥
സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ ഈ ശംഖനാദംകൊണ്ട് നീ എങ്ങനെ ഭയന്ന്, മുഖം വിളറി, വിറച്ചുപോയി?
4.45.19
श्रुता मे शङ्खशब्दाश्च भेरीशब्दाश्च नित्यशः ।
कुञ्जराणां च निनदा व्यूढानीकेषु तिष्ठतः ॥ ४.४५.१९ ॥
ഞാൻ എപ്പോഴും ശംഖനാദങ്ങളും ഭേരിനാദങ്ങളും കേട്ടിട്ടുണ്ട്; വ്യൂഹത്തിൽ നിൽക്കുന്ന സേനകളിൽ ആനകളുടെ ഗർജ്ജനങ്ങളും കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
4.45.20
नैवंविधाः शङ्खशब्दाः पुरा जातु मया श्रुताः ।
ध्वजस्य चापि रूपं मे दृष्टपूर्वं नहीदृशम् ।
धनुषश्चापि घोषश्च श्रुतपूर्वो न मे क्वचित् ॥ ४.४५.२० ॥
ഇത്തരം ശംഖനാദങ്ങൾ ഞാൻ മുമ്പൊരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല; ഇത്തരം ധ്വജരൂപം മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല; ഇത്തരം ധനുസ്സിന്റെ ഘോഷവും ഞാൻ ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല.
4.45.21
अस्य शङ्खस्य शब्देन धनुषो निस्वनेन च ।
अमानुषाणां शब्देन भूतानां निस्वसेन च।
रथनेमिप्रणादेन मनो कमे मुह्यते भृशम् ॥ ४.४५.२१ ॥
ഈ ശംഖശബ്ദത്താലും വില്ലിന്റെ ടങ്കാരത്താലും മനുഷ്യേതരരുടെ ശബ്ദത്താലും ജീവികളുടെ ശ്വാസനിശ്വാസത്താലും രഥച്ചക്രങ്ങളുടെ മുഴക്കത്താലും എന്റെ മനസ്സ് വളരെ മോഹിച്ചുപോകുന്നു.
4.45.22
व्याकुलाश्च दिशः सर्वा हृदयं व्यथतीव च ।
ध्वजेन पिहिताः सर्वा दिशो न प्रतिभान्ति मे।
गाण्डीवस्य च शब्देन कर्णौ मे बधिरीकृतौ ॥ ४.४५.२२ ॥
എല്ലാ ദിക്കുകളും വ്യാകുലമായിരിക്കുന്നു; എന്റെ ഹൃദയം വേദനിക്കുന്നതുപോലെ. ധ്വജത്താൽ മൂടപ്പെട്ട് എല്ലാ ദിക്കുകളും എനിക്ക് തെളിയുന്നില്ല; ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ ശബ്ദത്താൽ എന്റെ കാതുകൾ ബധിരമായിരിക്കുന്നു.
4.45.23
पुनर्ध्वजं पुनः शङ्खं धनुश्चैव पुनः पुनः ।
स मूढचेता वैराटिरर्जुनं समुदैक्षत ॥ ४.४५.२३ ॥
വീണ്ടും വീണ്ടും ധ്വജത്തെയും, വീണ്ടും ശംഖത്തെയും, വീണ്ടും വീണ്ടും വില്ലിനെയും നോക്കി, മൂഢചിത്തനായ വൈരാടി അർജുനനെ ഉറ്റുനോക്കി.
4.45.24
स मुहूर्तं प्रयातं तु पार्थो वैराटिमब्रवीत् ॥ ४.४५.२४ ॥
അവൻ നിമിഷനേരം നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നു; പിന്നെ പാർത്ഥൻ (അർജുനൻ) വൈരാടിയോട് പറഞ്ഞു.
4.45.25
स्थिरो भव महाबाहो संज्ञां चात्मानमानय ।
एकान्ते रथमास्थाय पद्भ्यां त्वमवपीड्य च।
दृढं च रश्मीन्संयच्छ शङ्खं ध्मास्याम्यहं पुनः ॥ ४.४५.२५ ॥
സ്ഥിരനാകൂ, മഹാബാഹോ! ബോധം വീണ്ടെടുക്കൂ. ഏകാന്തത്തിൽ രഥത്തിൽ കയറി, കാലുകൾകൊണ്ട് അമർത്തി, കടിഞ്ഞാൺ ദൃഢമായി പിടിക്കൂ; ഞാൻ വീണ്ടും ശംഖ് ഊതാം.
4.45.26
एवमुक्त्वा महाबाहुः सव्यसाची परन्तपः ।
ततः शङ्खमुपाध्मासीद्दारयन्निव पर्वतान्।
गुहा गिरीणां च तदा दिशः शैलांस्तथैव च ॥ ४.४५.२६ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം മഹാബാഹുവും സവ്യസാചിയും ശത്രുസംഹാരകനുമായ അർജുനൻ പർവതങ്ങളെ പിളർക്കുമാറ് ശംഖ് ഊതി. പർവത ഗുഹകളും ദിക്കുകളും പാറകളും (പ്രകമ്പനം കൊണ്ടു).
4.45.27
ज्याघोषं तलघोषं च कृत्वा भूतान्यमोहयत् ।
उत्तरश्चापि संलीनो रथोपस्थ उपाविशत्।
तं समाश्वासयामास पुनरेव धनञ्जयः । ॥ ४.४५.२७ ॥
വില്ലിന്റെ ഞാൺ ഒച്ചയും കൈയടിയൊച്ചയും ഉണ്ടാക്കി അവൻ ജീവജാലങ്ങളെ മോഹിപ്പിച്ചു. ഉത്തരനും രഥത്തിന്റെ തറയിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു. ധനഞ്ജയൻ അവനെ വീണ്ടും ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
4.45.28
तस्य शङ्खस्य शब्देन रथनेमिस्वनेन च ।
गाण्डीवस्य च शब्देन पृथिवी समकम्पत ॥ ४.४५.२८ ॥
ആ ശംഖിന്റെ ശബ്ദം കൊണ്ടും രഥച്ചക്രങ്ങളുടെ മുഴക്കം കൊണ്ടും ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ ടങ്കാരം കൊണ്ടും ഭൂമി ഒന്നായി വിറച്ചു.