Mahābhārata · Adhyāya 4.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.6.1
तेऽग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा ब्राह्मणं च पुरोहितम् ।
अभिवाद्य ततः सर्वे प्रस्थातुमुपचक्रमुः ॥ ४.६.१ ॥
Tras circunvalar el fuego sagrado por la derecha y saludar al brahmán y al sacerdote doméstico, todos comenzaron a ponerse en marcha.
4.6.2
अनुशिष्टोस्मि भद्रं ते नैतद्वक्ताऽस्ति कश्चन ।
कुन्तीमृते मातरं नः पितरं च यशस्विनम् ॥ ४.६.२ ॥
Ya he recibido instrucción; que la fortuna te acompañe. Nadie nos habla así, salvo nuestra madre Kuntī y nuestro ilustre padre.
4.6.3
यदेवानन्तरं कार्यं तद्भवान्वक्तुमर्हति ।
तारणाय तु दुःखस्य प्रस्थानाय भवाय च ॥ ४.६.३ ॥
Lo que deba hacerse a continuación, vos debéis decirlo: para superar la desdicha, para partir y para el bienestar.
4.6.4
तेषां प्रतिष्ठमानानां धौम्यो मन्त्रानथाजपत् ।
सर्वविघ्नप्रशमनानर्थसिद्धिकरांस्तथा।
ततः पावकमुञ्ज्वाल्य मन्त्रहव्यपुरुस्कृतम् ॥ ४.६.४ ॥
Para quienes partían, Dhaumya recitó entonces los mantras que apaciguan todo obstáculo y traen el éxito de los propósitos. Luego, encendido el fuego con mantras y ofrendas presentadas ante él,
4.6.5
याज्ञसेनीं पुरस्कृत्य सर्व एव महारथाः ।
प्राद्रवन्सह धौम्येन बद्धशस्त्रा वनाद्वनम् ॥ ४.६.५ ॥
Con Draupadī, hija de Yajñasena, puesta al frente, todos los grandes carreros, con las armas atadas, huyeron juntos con Dhaumya de bosque en bosque.
4.6.6
ते वीरा बद्धनिस्त्रिंशा धनुर्बाणकलापिनः ।
अगच्छन्भीमधन्वानः काम्यकाद्यमुनां नदीम् ॥ ४.६.६ ॥
Aquellos héroes, con las espadas sujetas, portando arcos y carcajes de flechas, arqueros temibles, marcharon desde el bosque de Kāmyaka hacia el río Yamunā.
4.6.7
उत्तरेण दशार्णानां पाञ्चालान्दक्षिणेन तु ।
अन्तरेण यकृल्लोम्नः शूरसेनांश्च पाण्डवाः ॥ ४.६.७ ॥
Al norte de los Daśārṇas y al sur de los Pāñcālas, y entre la región de Yakṛt-loman y los Śūrasenas, marcharon los Pāṇḍavas.
4.6.8
ते तस्या दक्षिणं तीरमन्वगच्छन्पदातयः ।
ततः प्रत्यक्प्रयातास्ते संक्रामन्तो वनाद्वनम् ॥ ४.६.८ ॥
A pie siguieron la orilla sur de aquel río; luego, partiendo hacia el oeste, pasaron de un bosque a otro.
4.6.9
वसाना वनदुर्गेषु रमणीयेषु धन्विनः ।
पल्वलेषु च रम्येषु नदीनां संगमेषु च ॥ ४.६.९ ॥
Arqueros, habitaban en las bellas fortalezas del bosque, en estanques encantadores y en las confluencias de los ríos.
4.6.10
द्रुमान्नानाविधाकारान्नानाविधलताकुलान् ।
कुसुमाढ्यान्मनःकान्ताञ्शुभगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.१० ॥
Árboles de muchas formas, cubiertos de enredaderas de muchas clases, ricos en flores, deleitosos para el corazón, de fragancia hermosa y encantadores para la mente.
4.6.11
पार्था निरीक्षमाणाश्च तान्द्रुमान्पुष्पशालिनः ।
जिघ्रन्तः पुष्पगन्धांश्च फलगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.११ ॥
Los hijos de Pṛthā, contemplando aquellos árboles cargados de flores, aspiraban el perfume de las flores y la agradable fragancia de los frutos.
4.6.12
विध्यन्तो मृगजातानि महेप्वासा महाबलाः ।
उपित्वा द्वादशसमा वने परपुरंजयाः ।
लुब्धान्ब्रुवाणा मात्स्यस्य विपयं प्राविशंस्तदा ॥ ४.६.१२ ॥
Aquellos grandes arqueros, poderosos y conquistadores de ciudades enemigas, disparando contra manadas de ciervos, tras haber morado doce años en el bosque, entraron entonces en el reino de los Matsya, llamándose cazadores.
4.6.13
तत्र धौम्यं महेप्वासाः पाण्डवेया व्यसर्जयन् ।
अग्निहोत्रं परिचरन्सोऽबुद्धोऽवसदाश्रमे ॥ ४.६.१३ ॥
Allí los grandes arqueros, los Pāṇḍavas, despidieron a Dhaumya. Atendiendo el sacrificio del fuego, vivió desconocido en el ermitaño.
4.6.14
ततस्तेषु प्रयातेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
इन्द्रसेनमुखाश्चैव यथोक्तं प्राप्य निर्वृताः।
रथानश्वांश्च रक्षन्तः सुखमूषुः सुसंवृताः ॥ ४.६.१४ ॥
Entonces, cuando aquellos Pāṇḍavas de gran alma partieron, Indrasena y los demás, habiendo recibido lo indicado, quedaron satisfechos. Guardando carros y caballos, bien ocultos, vivieron felices.
4.6.15
ततो जनपदं प्राप्य कृष्णा राजानमब्रवीत् ॥ ४.६.१५ ॥
Entonces, habiendo llegado al país, Kṛṣṇā habló al rey.
4.6.16
पश्यैकपद्यो दृश्यन्ते क्षेत्रे गोष्ठं समाश्रिताः ।
वृक्षांश्चोपवनोपेतान्ग्रामाणां नगरस्य च ॥ ४.६.१६ ॥
Mira, en los campos se ven senderos de una sola vía y corrales de ganado; árboles con arboledas, de las aldeas y también de la ciudad.
4.6.17
व्यक्तं दूरे विराटम…राजधानी भविष्यति ।
वसामेहापरां रात्रिं बलवान्मे परिश्रमः ॥ ४.६.१७ ॥
Claramente, a lo lejos, Virāṭa… será la capital real. Pasemos aquí la siguiente noche; mi fatiga es grande.
4.6.18
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं माद्रिनन्दन ।
मुहूर्तं परिगृह्यैनां घाहुभ्यां नकुल व्रज ॥ ४.६.१८ ॥
Hijo de Mādrī, Nakula, toma en tus brazos a esta Draupadī de ojos de loto por un momento y ve.
4.6.19
ततोऽदूरे विराटस्य नगरं भरतर्षभ ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.१९ ॥
Toro de los Bharatas, la ciudad de Virāṭa está cerca de aquí. Viviremos en esa capital real, como si este bosque nos hubiera liberado.
4.6.20
पूर्वाह्णे मृगयां कृत्वा मया विद्धा मृगा वने ।
अटवी च मया दूरं धृता मृगवधेप्सुना ॥ ४.६.२० ॥
Por la mañana fui de caza y atravesé ciervos con flechas en el bosque; deseando matar ciervos, me adentré lejos en esta espesura.
4.6.21
विषमा ह्यतिदुर्गा च वेगवत्परिधावता ।
सोहं धर्माभितप्तो वै नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२१ ॥
El camino era escabroso y muy difícil, y yo venía corriendo a toda velocidad; abrasado por el calor, no me atrevo a llevarla.
4.6.22
सहदेव त्वमादाय मुहूर्तं द्रौपदीं नय ।
राजधान्यां निवत्स्यामः सुमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२२ ॥
Sahadeva, toma a Draupadī y llévala un momento. Viviremos en esa capital real, como si este bosque nos hubiera liberado por completo.
4.6.23
अहमप्यस्मि तृषितः क्षुधया परिपीडितः ।
परिश्रान्तश्च भद्रं ते नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२३ ॥
Yo también estoy atormentado por la sed y el hambre, y estoy agotado; que te vaya bien, pero no tengo fuerzas para llevarla.
4.6.24
एहि वीर विशालाश्च वीरसिंह इवार्जुन ।
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.६.२४ ॥
Ven, héroe, de ojos amplios, como el león entre los héroes Arjuna; acércate a esta Draupadī de ojos de pétalo de loto, hija de Drupada.
4.6.25
परिगृह्य मुहूर्तं त्वं बाहुभ्यां कुशलं व्रज ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२५ ॥
Yudhiṣṭhira dijo: Abrazándola con tus brazos por un momento, ve con bien. Habitaremos en la ciudad real, como si el bosque nos hubiera liberado.
4.6.26
गुरोर्वचनमाज्ञाय संप्रहृष्टो जितेन्द्रियः ।
बाहुभ्यां परिगृह्याथ राजपुत्रीमनिन्दिताम् ।
प्रवव्राज महाबाहुरर्जुनः प्रियदर्शनाम् ॥ ४.६.२६ ॥
Vaiśampāyana dijo: Comprendiendo la palabra del mayor, muy complacido, de sentidos dominados, el de brazos poderosos Arjuna tomó en sus brazos a la princesa intachable y partió con ella, agradable a la vista.
4.6.27
जटिलो वल्कलधरः शततूणीधनुर्धरः ।
स्कन्धे कृत्वा वरारोहां बालामायतलोचनाम् । ॥ ४.६.२७ ॥
Vaiśampāyana dijo: Con el cabello enmarañado, vistiendo ropas de corteza, portando un arco con cien aljabas, Arjuna colocó sobre su hombro a la muchacha de caderas hermosas y ojos largos.
4.6.28
आनीय नगराभ्याशमवातारयदर्जुनः ॥ ४.६.२८ ॥
Vaiśampāyana dijo: Habiéndola llevado cerca de la ciudad, Arjuna la bajó.