Mahābhārata · Adhyāya 4.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.6.1
तेऽग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा ब्राह्मणं च पुरोहितम् ।
अभिवाद्य ततः सर्वे प्रस्थातुमुपचक्रमुः ॥ ४.६.१ ॥
Nachdem sie das heilige Feuer rechtsherum umschritten und den Brahmanen und den Hauspriester gegrüßt hatten, begannen alle aufzubrechen.
4.6.2
अनुशिष्टोस्मि भद्रं ते नैतद्वक्ताऽस्ति कश्चन ।
कुन्तीमृते मातरं नः पितरं च यशस्विनम् ॥ ४.६.२ ॥
Ich bin belehrt worden; mögen dir Glück und Heil zuteilwerden. Außer unserer Mutter Kuntī und unserem ruhmreichen Vater spricht niemand so zu uns.
4.6.3
यदेवानन्तरं कार्यं तद्भवान्वक्तुमर्हति ।
तारणाय तु दुःखस्य प्रस्थानाय भवाय च ॥ ४.६.३ ॥
Was als Nächstes zu tun ist, sollt Ihr uns sagen — um das Leid zu überwinden, zum Aufbruch und zum Wohl.
4.6.4
तेषां प्रतिष्ठमानानां धौम्यो मन्त्रानथाजपत् ।
सर्वविघ्नप्रशमनानर्थसिद्धिकरांस्तथा।
ततः पावकमुञ्ज्वाल्य मन्त्रहव्यपुरुस्कृतम् ॥ ४.६.४ ॥
Für die Aufbrechenden rezitierte Dhaumya nun die Mantras, die alle Hindernisse beschwichtigen und den Erfolg der Vorhaben bringen. Dann entzündete er das Feuer mit Mantras und vorangestellten Opfergaben,
4.6.5
याज्ञसेनीं पुरस्कृत्य सर्व एव महारथाः ।
प्राद्रवन्सह धौम्येन बद्धशस्त्रा वनाद्वनम् ॥ ४.६.५ ॥
Mit Draupadī, der Tochter des Yajñasena, an der Spitze, eilten alle großen Streitwagenkämpfer mit gebundenen Waffen zusammen mit Dhaumya von Wald zu Wald.
4.6.6
ते वीरा बद्धनिस्त्रिंशा धनुर्बाणकलापिनः ।
अगच्छन्भीमधन्वानः काम्यकाद्यमुनां नदीम् ॥ ४.६.६ ॥
Jene Helden, mit gebundenen Schwertern, Bogen und Köcher tragend, furchtbare Bogenschützen, zogen vom Kāmyaka-Wald zum Fluss Yamunā.
4.6.7
उत्तरेण दशार्णानां पाञ्चालान्दक्षिणेन तु ।
अन्तरेण यकृल्लोम्नः शूरसेनांश्च पाण्डवाः ॥ ४.६.७ ॥
Nördlich der Daśārṇas und südlich der Pāñcālas, und zwischen dem Gebiet des Yakṛt-loman und den Śūrasenas zogen die Pāṇḍavas.
4.6.8
ते तस्या दक्षिणं तीरमन्वगच्छन्पदातयः ।
ततः प्रत्यक्प्रयातास्ते संक्रामन्तो वनाद्वनम् ॥ ४.६.८ ॥
Zu Fuß folgten sie dem südlichen Ufer jenes Flusses; dann zogen sie nach Westen und wechselten von einem Wald zum nächsten.
4.6.9
वसाना वनदुर्गेषु रमणीयेषु धन्विनः ।
पल्वलेषु च रम्येषु नदीनां संगमेषु च ॥ ४.६.९ ॥
Als Bogenschützen wohnten sie in den reizvollen Waldfestungen, an lieblichen Teichen und an den Zusammenflüssen der Flüsse.
4.6.10
द्रुमान्नानाविधाकारान्नानाविधलताकुलान् ।
कुसुमाढ्यान्मनःकान्ताञ्शुभगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.१० ॥
Bäume vielerlei Gestalt, von Ranken mannigfacher Art umschlungen, reich an Blüten, dem Herzen lieb, von schönem Duft und erfreulich für den Geist.
4.6.11
पार्था निरीक्षमाणाश्च तान्द्रुमान्पुष्पशालिनः ।
जिघ्रन्तः पुष्पगन्धांश्च फलगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.११ ॥
Die Söhne der Pṛthā, die jene blütenbeladenen Bäume betrachteten, atmeten den Duft der Blüten und den lieblichen Geruch der Früchte ein.
4.6.12
विध्यन्तो मृगजातानि महेप्वासा महाबलाः ।
उपित्वा द्वादशसमा वने परपुरंजयाः ।
लुब्धान्ब्रुवाणा मात्स्यस्य विपयं प्राविशंस्तदा ॥ ४.६.१२ ॥
Jene großen Bogenschützen, mächtig und Eroberer feindlicher Städte, die Hirschherden beschossen, entrichteten nach zwölf Jahren im Wald den Eintritt in das Reich der Matsya und nannten sich Jäger.
4.6.13
तत्र धौम्यं महेप्वासाः पाण्डवेया व्यसर्जयन् ।
अग्निहोत्रं परिचरन्सोऽबुद्धोऽवसदाश्रमे ॥ ४.६.१३ ॥
Dort entließen die großen Bogenschützen, die Pāṇḍavas, Dhaumya. Das Feueropfer pflegend, lebte er unerkannt in der Einsiedelei.
4.6.14
ततस्तेषु प्रयातेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
इन्द्रसेनमुखाश्चैव यथोक्तं प्राप्य निर्वृताः।
रथानश्वांश्च रक्षन्तः सुखमूषुः सुसंवृताः ॥ ४.६.१४ ॥
Als die großherzigen Pāṇḍavas fortgegangen waren, waren Indrasena und die anderen, nachdem sie das Verabredete erhalten hatten, zufrieden. Die Wagen und Pferde bewachend, lebten sie gut verborgen in Glück.
4.6.15
ततो जनपदं प्राप्य कृष्णा राजानमब्रवीत् ॥ ४.६.१५ ॥
Dann, als sie das Land erreicht hatte, sprach Kṛṣṇā zum König.
4.6.16
पश्यैकपद्यो दृश्यन्ते क्षेत्रे गोष्ठं समाश्रिताः ।
वृक्षांश्चोपवनोपेतान्ग्रामाणां नगरस्य च ॥ ४.६.१६ ॥
Sieh, auf den Feldern sieht man einspurige Pfade und Viehgehege, und Bäume mit Hainen, der Dörfer und auch der Stadt.
4.6.17
व्यक्तं दूरे विराटम…राजधानी भविष्यति ।
वसामेहापरां रात्रिं बलवान्मे परिश्रमः ॥ ४.६.१७ ॥
Deutlich, in der Ferne, Virāṭa… wird die königliche Hauptstadt sein. Verbringen wir hier die nächste Nacht; meine Erschöpfung ist groß.
4.6.18
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं माद्रिनन्दन ।
मुहूर्तं परिगृह्यैनां घाहुभ्यां नकुल व्रज ॥ ४.६.१८ ॥
Sohn der Mādrī, Nakula, nimm diese lotusäugige Draupadī einen Augenblick in deine Arme und geh.
4.6.19
ततोऽदूरे विराटस्य नगरं भरतर्षभ ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.१९ ॥
Stier der Bharatas, die Stadt Virāṭas ist nicht weit von hier. Wir werden in dieser königlichen Hauptstadt wohnen, als hätte uns dieser Wald entlassen.
4.6.20
पूर्वाह्णे मृगयां कृत्वा मया विद्धा मृगा वने ।
अटवी च मया दूरं धृता मृगवधेप्सुना ॥ ४.६.२० ॥
Am Vormittag ging ich auf die Jagd und durchbohrte im Wald Hirsche mit Pfeilen; begierig, Hirsche zu erlegen, streifte ich weit durch diese Wildnis.
4.6.21
विषमा ह्यतिदुर्गा च वेगवत्परिधावता ।
सोहं धर्माभितप्तो वै नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२१ ॥
Der Weg war uneben und sehr beschwerlich, und ich lief schnell; von der Hitze versengt, wage ich nicht, sie aufzunehmen.
4.6.22
सहदेव त्वमादाय मुहूर्तं द्रौपदीं नय ।
राजधान्यां निवत्स्यामः सुमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२२ ॥
Sahadeva, nimm Draupadī und führe sie für einen Augenblick. Wir werden in dieser königlichen Hauptstadt wohnen, als hätte uns dieser Wald gut entlassen.
4.6.23
अहमप्यस्मि तृषितः क्षुधया परिपीडितः ।
परिश्रान्तश्च भद्रं ते नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२३ ॥
Auch ich bin von Durst und Hunger gequält und erschöpft; mögest du Glück haben, aber ich wage nicht, sie aufzunehmen.
4.6.24
एहि वीर विशालाश्च वीरसिंह इवार्जुन ।
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.६.२४ ॥
Komm, Held mit den weiten Augen, wie der Löwe unter den Helden, Arjuna; tritt zu dieser lotusblätteräugigen Draupadī, der Tochter Drupadas.
4.6.25
परिगृह्य मुहूर्तं त्वं बाहुभ्यां कुशलं व्रज ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२५ ॥
Yudhiṣṭhira sprach: Halte sie einen Augenblick in deinen Armen, und geh wohlbehalten. Wir werden in der königlichen Stadt wohnen, als hätte uns der Wald entlassen.
4.6.26
गुरोर्वचनमाज्ञाय संप्रहृष्टो जितेन्द्रियः ।
बाहुभ्यां परिगृह्याथ राजपुत्रीमनिन्दिताम् ।
प्रवव्राज महाबाहुरर्जुनः प्रियदर्शनाम् ॥ ४.६.२६ ॥
Vaiśampāyana sprach: Als Arjuna, der Mächtigarmige, der seine Sinne beherrscht, das Wort des Älteren vernommen hatte und hocherfreut war, hob er die makellose Prinzessin in seine Arme und brach mit ihr auf, die anzusehen erfreulich war.
4.6.27
जटिलो वल्कलधरः शततूणीधनुर्धरः ।
स्कन्धे कृत्वा वरारोहां बालामायतलोचनाम् । ॥ ४.६.२७ ॥
Vaiśampāyana sprach: Mit verfilztem Haar, in Baumrindengewändern, einen Bogen mit hundert Köchern tragend, setzte Arjuna das Mädchen mit den schönen Hüften und den langen Augen auf seine Schulter.
4.6.28
आनीय नगराभ्याशमवातारयदर्जुनः ॥ ४.६.२८ ॥
Vaiśampāyana sprach: Nachdem er sie in die Nähe der Stadt gebracht hatte, setzte Arjuna sie ab.