મહાભારત · અધ્યાય 4.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.6.1
तेऽग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा ब्राह्मणं च पुरोहितम् ।
अभिवाद्य ततः सर्वे प्रस्थातुमुपचक्रमुः ॥ ४.६.१ ॥
તેમણે અગ્નિની પ્રદક્ષિણા કરી, પછી બ્રાહ્મણ અને પુરોહિતને અભિવાદન કર્યું, અને ત્યારબાદ સૌ પ્રસ્થાન કરવા લાગ્યા.
4.6.2
अनुशिष्टोस्मि भद्रं ते नैतद्वक्ताऽस्ति कश्चन ।
कुन्तीमृते मातरं नः पितरं च यशस्विनम् ॥ ४.६.२ ॥
મને ઉપદેશ મળ્યો છે, તમારું કલ્યાણ થાઓ. આપણી માતા કુંતી અને યશસ્વી પિતા સિવાય આ કોઈ કહી શકે નહીં.
4.6.3
यदेवानन्तरं कार्यं तद्भवान्वक्तुमर्हति ।
तारणाय तु दुःखस्य प्रस्थानाय भवाय च ॥ ४.६.३ ॥
હવે પછી જે કાર્ય કરવાનું છે, તે તમે જ કહો — દુઃખ પાર કરવા, પ્રસ્થાન માટે અને કલ્યાણ માટે.
4.6.4
तेषां प्रतिष्ठमानानां धौम्यो मन्त्रानथाजपत् ।
सर्वविघ्नप्रशमनानर्थसिद्धिकरांस्तथा।
ततः पावकमुञ्ज्वाल्य मन्त्रहव्यपुरुस्कृतम् ॥ ४.६.४ ॥
પ્રસ્થાન કરનારા તેમના માટે ધૌમ્યે સર્વ વિઘ્નો શમાવનારા અને કાર્યસિદ્ધિ આપનારા મંત્રોનો જપ કર્યો. પછી મંત્રો અને હવિ સાથે અગ્નિ પ્રગટાવ્યો.
4.6.5
याज्ञसेनीं पुरस्कृत्य सर्व एव महारथाः ।
प्राद्रवन्सह धौम्येन बद्धशस्त्रा वनाद्वनम् ॥ ४.६.५ ॥
યાજ્ઞસેનીને (દ્રૌપદીને) આગળ રાખીને સૌ મહારથીઓ ધૌમ્ય સાથે શસ્ત્રો બાંધીને વનથી વન તરફ દોડી ગયા.
4.6.6
ते वीरा बद्धनिस्त्रिंशा धनुर्बाणकलापिनः ।
अगच्छन्भीमधन्वानः काम्यकाद्यमुनां नदीम् ॥ ४.६.६ ॥
તે વીરો તલવાર બાંધીને, ધનુષ્ય અને બાણના ભાથા ધારણ કરીને, ભયંકર ધનુર્ધર બનીને કામ્યક વનથી યમુના નદી તરફ ગયા.
4.6.7
उत्तरेण दशार्णानां पाञ्चालान्दक्षिणेन तु ।
अन्तरेण यकृल्लोम्नः शूरसेनांश्च पाण्डवाः ॥ ४.६.७ ॥
પાંડવો ઉત્તરમાં દશાર્ણોને, દક્ષિણમાં પાંચાલોને, અને યકૃલ્લોમ્ન તથા શૂરસેનોની વચ્ચેથી ગયા.
4.6.8
ते तस्या दक्षिणं तीरमन्वगच्छन्पदातयः ।
ततः प्रत्यक्प्रयातास्ते संक्रामन्तो वनाद्वनम् ॥ ४.६.८ ॥
તેઓ પગપાળા એ નદીના દક્ષિણ કિનારે ચાલ્યા; પછી પશ્ચિમ તરફ વળીને એક વનથી બીજા વનમાં ગયા.
4.6.9
वसाना वनदुर्गेषु रमणीयेषु धन्विनः ।
पल्वलेषु च रम्येषु नदीनां संगमेषु च ॥ ४.६.९ ॥
ધનુર્ધારી તેઓ રમણીય વનદુર્ગોમાં, સુંદર સરોવરોમાં અને નદીઓના સંગમો પર વસ્યા.
4.6.10
द्रुमान्नानाविधाकारान्नानाविधलताकुलान् ।
कुसुमाढ्यान्मनःकान्ताञ्शुभगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.१० ॥
વિવિધ આકારના, વિવિધ વેલાઓથી ભરેલા, ફૂલોથી સમૃદ્ધ, મન હરનારા, શુભ સુગંધવાળા, મનોરમ વૃક્ષો.
4.6.11
पार्था निरीक्षमाणाश्च तान्द्रुमान्पुष्पशालिनः ।
जिघ्रन्तः पुष्पगन्धांश्च फलगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.११ ॥
પૃથાના પુત્રો એ ફૂલોથી શોભતા વૃક્ષોને જોતા, ફૂલોની સુગંધ અને ફળોની મનોહર સુગંધ લેતા ચાલ્યા.
4.6.12
विध्यन्तो मृगजातानि महेप्वासा महाबलाः ।
उपित्वा द्वादशसमा वने परपुरंजयाः ।
लुब्धान्ब्रुवाणा मात्स्यस्य विपयं प्राविशंस्तदा ॥ ४.६.१२ ॥
મહાધનુર્ધર અને મહાબલી એવા તેઓ, શત્રુનગરો જીતનારા, હરણોના ટોળા પર બાણ છોડતા, વનમાં બાર વર્ષ વસીને, ત્યારે પોતાને શિકારી કહેવડાવતા મત્સ્ય દેશમાં પ્રવેશ્યા.
4.6.13
तत्र धौम्यं महेप्वासाः पाण्डवेया व्यसर्जयन् ।
अग्निहोत्रं परिचरन्सोऽबुद्धोऽवसदाश्रमे ॥ ४.६.१३ ॥
ત્યાં મહાન ધનુર્ધર પાંડવોએ ધૌમ્યને વિદાય આપી. અગ્નિહોત્રની સેવા કરતાં તે અજ્ઞાત રીતે આશ્રમમાં રહ્યો.
4.6.14
ततस्तेषु प्रयातेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
इन्द्रसेनमुखाश्चैव यथोक्तं प्राप्य निर्वृताः।
रथानश्वांश्च रक्षन्तः सुखमूषुः सुसंवृताः ॥ ४.६.१४ ॥
પછી મહાત્મા પાંડવો ચાલ્યા ગયા, અને ઇન્દ્રસેન વગેરે કહ્યા પ્રમાણે મેળવીને સંતુષ્ટ થયા. રથો અને ઘોડાઓનું રક્ષણ કરતાં, સારી રીતે છુપાઈને તેઓ સુખેથી રહ્યા.
4.6.15
ततो जनपदं प्राप्य कृष्णा राजानमब्रवीत् ॥ ४.६.१५ ॥
પછી દેશમાં પહોંચીને કૃષ્ણાએ રાજાને કહ્યું.
4.6.16
पश्यैकपद्यो दृश्यन्ते क्षेत्रे गोष्ठं समाश्रिताः ।
वृक्षांश्चोपवनोपेतान्ग्रामाणां नगरस्य च ॥ ४.६.१६ ॥
જુઓ, ખેતરોમાં એક-પંથી માર્ગો અને ગૌશાળાઓ દેખાય છે; ઉપવનો સહિતના વૃક્ષો, ગામો અને નગરના પણ.
4.6.17
व्यक्तं दूरे विराटम…राजधानी भविष्यति ।
वसामेहापरां रात्रिं बलवान्मे परिश्रमः ॥ ४.६.१७ ॥
સ્પષ્ટ છે, દૂર વિરાટ… રાજધાની થશે. અહીં આગામી રાત વિતાવીએ; મારો થાક ઘણો છે.
4.6.18
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं माद्रिनन्दन ।
मुहूर्तं परिगृह्यैनां घाहुभ्यां नकुल व्रज ॥ ४.६.१८ ॥
હે માદ્રીપુત્ર નકુલ, આ કમળનયની દ્રૌપદીને ક્ષણભર તારા બાહુઓથી ઉપાડીને ચાલ.
4.6.19
ततोऽदूरे विराटस्य नगरं भरतर्षभ ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.१९ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, વિરાટનું નગર અહીંથી નજીક છે. એ રાજધાનીમાં આપણે વસીશું, જાણે આ વન આપણને છોડી ગયું હોય.
4.6.20
पूर्वाह्णे मृगयां कृत्वा मया विद्धा मृगा वने ।
अटवी च मया दूरं धृता मृगवधेप्सुना ॥ ४.६.२० ॥
પૂર્વાહ્ણે મેં શિકાર કર્યો, વનમાં હરણોને બાણથી વીંધ્યાં. હરણવધની ઇચ્છાથી હું આ વનમાં દૂર સુધી ભટક્યો.
4.6.21
विषमा ह्यतिदुर्गा च वेगवत्परिधावता ।
सोहं धर्माभितप्तो वै नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२१ ॥
એ માર્ગ ઊબડખાબડ અને અતિ દુર્ગમ હતો, અને હું વેગથી દોડતો હતો. તાપથી તપેલો હું એને ઉપાડવાની હિંમત કરતો નથી.
4.6.22
सहदेव त्वमादाय मुहूर्तं द्रौपदीं नय ।
राजधान्यां निवत्स्यामः सुमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२२ ॥
હે સહદેવ, તું દ્રૌપદીને ક્ષણભર લઈને લઈ જા. આપણે એ રાજધાનીમાં વસીશું, જાણે આ વન આપણને સારી રીતે છોડી ગયું હોય.
4.6.23
अहमप्यस्मि तृषितः क्षुधया परिपीडितः ।
परिश्रान्तश्च भद्रं ते नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२३ ॥
હું પણ તરસ અને ભૂખથી અત્યંત પીડિત અને થાકેલો છું. તારું કલ્યાણ થાઓ, એને ઉપાડવાની મારામાં હિંમત નથી.
4.6.24
एहि वीर विशालाश्च वीरसिंह इवार्जुन ।
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.६.२४ ॥
આવ, વીર, વિશાળનયન, વીરસિંહ અર્જુનની જેમ; આ કમળનયની, દ્રુપદની પુત્રી દ્રૌપદીની પાસે આવ.
4.6.25
परिगृह्य मुहूर्तं त्वं बाहुभ्यां कुशलं व्रज ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२५ ॥
યુધિષ્ઠિરે કહ્યું: ક્ષણભર તેને બાહુઓમાં લઈને કુશળ જાઓ. વન આપણને છોડી ગયું હોય તેમ આપણે રાજધાનીમાં રહીશું.
4.6.26
गुरोर्वचनमाज्ञाय संप्रहृष्टो जितेन्द्रियः ।
बाहुभ्यां परिगृह्याथ राजपुत्रीमनिन्दिताम् ।
प्रवव्राज महाबाहुरर्जुनः प्रियदर्शनाम् ॥ ४.६.२६ ॥
વૈશંપાયન બોલ્યા: ગુરુનું વચન જાણીને અત્યંત પ્રસન્ન, જિતેન્દ્રિય મહાબાહુ અર્જુને બાહુઓમાં તે નિર્દોષ રાજકુમારીને ઉઠાવી, જોવામાં પ્રિય એવી તેની સાથે પ્રયાણ કર્યું.
4.6.27
जटिलो वल्कलधरः शततूणीधनुर्धरः ।
स्कन्धे कृत्वा वरारोहां बालामायतलोचनाम् । ॥ ४.६.२७ ॥
વૈશંપાયન બોલ્યા: જટાધારી, વલ્કલ વસ્ત્ર પહેરેલા, સો ભાથાવાળું ધનુષ્ય ધારણ કરેલા અર્જુને સુંદર કટિવાળી, લાંબી આંખોવાળી તે બાલિકાને ખભા પર બેસાડી.
4.6.28
आनीय नगराभ्याशमवातारयदर्जुनः ॥ ४.६.२८ ॥
વૈશંપાયન બોલ્યા: નગરની નજીક લાવીને અર્જુને તેને નીચે ઉતારી.