మహాభారతం · అధ్యాయం 4.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.6.1
तेऽग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा ब्राह्मणं च पुरोहितम् ।
अभिवाद्य ततः सर्वे प्रस्थातुमुपचक्रमुः ॥ ४.६.१ ॥
వారు అగ్నిని ప్రదక్షిణం చేసి, బ్రాహ్మణుడిని మరియు పురోహితుడిని అభివాదం చేసి, అప్పుడు అందరూ బయలుదేరడానికి సిద్ధమయ్యారు.
4.6.2
अनुशिष्टोस्मि भद्रं ते नैतद्वक्ताऽस्ति कश्चन ।
कुन्तीमृते मातरं नः पितरं च यशस्विनम् ॥ ४.६.२ ॥
నాకు ఉపదేశం ఇవ్వబడింది, మీకు శుభం కలుగుగాక. మన తల్లి కుంతి, యశస్వి అయిన తండ్రి తప్ప ఇది ఎవరూ చెప్పలేరు.
4.6.3
यदेवानन्तरं कार्यं तद्भवान्वक्तुमर्हति ।
तारणाय तु दुःखस्य प्रस्थानाय भवाय च ॥ ४.६.३ ॥
ఇక తరువాత చేయవలసిన పనిని మీరే చెప్పాలి — దుఃఖాన్ని దాటడానికి, ప్రయాణానికి, శ్రేయస్సుకు.
4.6.4
तेषां प्रतिष्ठमानानां धौम्यो मन्त्रानथाजपत् ।
सर्वविघ्नप्रशमनानर्थसिद्धिकरांस्तथा।
ततः पावकमुञ्ज्वाल्य मन्त्रहव्यपुरुस्कृतम् ॥ ४.६.४ ॥
బయలుదేరుతున్న వారి కోసం ధౌమ్యుడు అన్ని విఘ్నాలను శాంతింపజేసి కార్యసిద్ధినిచ్చే మంత్రాలను జపించాడు. తరువాత మంత్రాలతో, హవిస్సులతో అగ్నిని ప్రజ్వలింపజేశాడు.
4.6.5
याज्ञसेनीं पुरस्कृत्य सर्व एव महारथाः ।
प्राद्रवन्सह धौम्येन बद्धशस्त्रा वनाद्वनम् ॥ ४.६.५ ॥
యాజ్ఞసేనిని (ద్రౌపదిని) ముందుంచుకొని మహారథులందరూ ధౌమ్యునితో కలిసి ఆయుధాలను కట్టుకొని అడవి నుండి అడవికి పరుగెత్తారు.
4.6.6
ते वीरा बद्धनिस्त्रिंशा धनुर्बाणकलापिनः ।
अगच्छन्भीमधन्वानः काम्यकाद्यमुनां नदीम् ॥ ४.६.६ ॥
ఆ వీరులు ఖడ్గాలను కట్టుకొని, ధనుస్సులు, అమ్ముల పొదులు ధరించి, భయంకర ధనుర్ధారులై కామ్యక వనం నుండి యమునా నది వైపు వెళ్ళారు.
4.6.7
उत्तरेण दशार्णानां पाञ्चालान्दक्षिणेन तु ।
अन्तरेण यकृल्लोम्नः शूरसेनांश्च पाण्डवाः ॥ ४.६.७ ॥
పాండవులు ఉత్తరాన దశార్ణులను, దక్షిణాన పాంచాలులను, యకృల్లోమ్నకు మరియు శూరసేనులకు మధ్యమార్గంలో వెళ్ళారు.
4.6.8
ते तस्या दक्षिणं तीरमन्वगच्छन्पदातयः ।
ततः प्रत्यक्प्रयातास्ते संक्रामन्तो वनाद्वनम् ॥ ४.६.८ ॥
వారు కాలినడకన ఆ నది దక్షిణ తీరం వెంట సాగారు; తరువాత పడమర వైపు వెళ్ళి ఒక అడవి నుండి మరొక అడవికి దాటారు.
4.6.9
वसाना वनदुर्गेषु रमणीयेषु धन्विनः ।
पल्वलेषु च रम्येषु नदीनां संगमेषु च ॥ ४.६.९ ॥
విల్లు ధరించిన వారు రమణీయమైన అడవి దుర్గాలలో, రమ్యమైన సరస్సులలో, నదుల సంగమాలలో నివసించారు.
4.6.10
द्रुमान्नानाविधाकारान्नानाविधलताकुलान् ।
कुसुमाढ्यान्मनःकान्ताञ्शुभगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.१० ॥
అనేక విధాల ఆకారాలు గల, అనేక రకాల తీగలతో నిండిన, పూలతో సమృద్ధిగా ఉన్న, మనసు ఆకర్షించే, శుభ సువాసనగల, మనోహరమైన వృక్షాలను.
4.6.11
पार्था निरीक्षमाणाश्च तान्द्रुमान्पुष्पशालिनः ।
जिघ्रन्तः पुष्पगन्धांश्च फलगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.११ ॥
పృథ కుమారులు ఆ పుష్పాలతో కూడిన వృక్షాలను చూస్తూ, పూల సువాసనను, మనోహరమైన పండ్ల వాసనలను ఆఘ్రాణిస్తూ ఉన్నారు.
4.6.12
विध्यन्तो मृगजातानि महेप्वासा महाबलाः ।
उपित्वा द्वादशसमा वने परपुरंजयाः ।
लुब्धान्ब्रुवाणा मात्स्यस्य विपयं प्राविशंस्तदा ॥ ४.६.१२ ॥
మహా విల్లుకాండ్రు, మహాబలులు, శత్రు నగరాలను జయించువారు అయిన వారు, లేళ్ళ మందలపై బాణాలు వేస్తూ, అడవిలో పన్నెండు సంవత్సరాలు గడిపి, అప్పుడు వేటగాళ్లమని చెప్పుకుంటూ మత్స్య దేశంలో ప్రవేశించారు.
4.6.13
तत्र धौम्यं महेप्वासाः पाण्डवेया व्यसर्जयन् ।
अग्निहोत्रं परिचरन्सोऽबुद्धोऽवसदाश्रमे ॥ ४.६.१३ ॥
అక్కడ మహా ధనుర్ధరులైన పాండవులు ధౌమ్యుని పంపివేశారు. అగ్నిహోత్రాన్ని సేవిస్తూ అతడు గుర్తుతెలియకుండా ఆశ్రమంలో నివసించాడు.
4.6.14
ततस्तेषु प्रयातेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
इन्द्रसेनमुखाश्चैव यथोक्तं प्राप्य निर्वृताः।
रथानश्वांश्च रक्षन्तः सुखमूषुः सुसंवृताः ॥ ४.६.१४ ॥
తరువాత మహాత్ములైన పాండవులు వెళ్ళిపోగా, ఇంద్రసేనుడు మొదలైనవారు చెప్పిన విధంగా పొంది సంతృప్తి చెందారు. రథాలను అశ్వాలను కాపాడుతూ, బాగా దాగి సుఖంగా ఉన్నారు.
4.6.15
ततो जनपदं प्राप्य कृष्णा राजानमब्रवीत् ॥ ४.६.१५ ॥
తరువాత దేశాన్ని చేరి, కృష్ణ రాజుతో ఇలా అంది.
4.6.16
पश्यैकपद्यो दृश्यन्ते क्षेत्रे गोष्ठं समाश्रिताः ।
वृक्षांश्चोपवनोपेतान्ग्रामाणां नगरस्य च ॥ ४.६.१६ ॥
చూడు, పొలాల్లో ఒకే దారులు, గోశాలలు కనిపిస్తున్నాయి; తోటలతో కూడిన చెట్లు, గ్రామాలు మరియు నగరం యొక్క చెట్లూ కనిపిస్తున్నాయి.
4.6.17
व्यक्तं दूरे विराटम…राजधानी भविष्यति ।
वसामेहापरां रात्रिं बलवान्मे परिश्रमः ॥ ४.६.१७ ॥
స్పష్టంగా, దూరంలో విరాటం… రాజధాని అవుతుంది. ఇక్కడ మరుసటి రాత్రి గడుపుదాం; నా అలసట ఎక్కువగా ఉంది.
4.6.18
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं माद्रिनन्दन ।
मुहूर्तं परिगृह्यैनां घाहुभ्यां नकुल व्रज ॥ ४.६.१८ ॥
మాద్రి కుమారా నకులా, ఈ కమలనేత్రి ద్రౌపదిని క్షణకాలం నీ బాహువులతో ఎత్తుకుని నడువు.
4.6.19
ततोऽदूरे विराटस्य नगरं भरतर्षभ ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.१९ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, విరాటుని నగరం ఇక్కడికి దగ్గరలోనే ఉంది. ఆ రాజధానిలో మనం నివసిస్తాం, ఈ అడవి మనల్ని విడిచిపెట్టినట్లుగా.
4.6.20
पूर्वाह्णे मृगयां कृत्वा मया विद्धा मृगा वने ।
अटवी च मया दूरं धृता मृगवधेप्सुना ॥ ४.६.२० ॥
పూర్వాహ్ణంలో నేను వేట సాగించి అడవిలో జింకలను బాణాలతో కొట్టాను. జింకలను చంపాలనే కోరికతో నేను ఈ అడవిలో దూరం వరకు తిరిగాను.
4.6.21
विषमा ह्यतिदुर्गा च वेगवत्परिधावता ।
सोहं धर्माभितप्तो वै नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२१ ॥
ఆ దారి ఎగుడుదిగుడుగా, అత్యంత దుర్గమంగా ఉంది; వేగంగా పరిగెత్తుతూ వచ్చాను. ఎండతో తపించిన నాకు ఈమెను ఎత్తుకునే ధైర్యం లేదు.
4.6.22
सहदेव त्वमादाय मुहूर्तं द्रौपदीं नय ।
राजधान्यां निवत्स्यामः सुमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२२ ॥
సహదేవా, నువ్వు ద్రౌపదిని కొద్దిసేపు తీసుకుని తీసుకువెళ్ళు. ఆ రాజధానిలో మనం నివసిస్తాం, ఈ అడవి మనల్ని పూర్తిగా విడిచినట్లుగా.
4.6.23
अहमप्यस्मि तृषितः क्षुधया परिपीडितः ।
परिश्रान्तश्च भद्रं ते नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२३ ॥
నేనూ దాహంతో, ఆకలితో బాధపడుతున్నాను, అలసిపోయాను. నీకు శుభం కలుగుగాక, ఈమెను ఎత్తుకునే ధైర్యం నాకు లేదు.
4.6.24
एहि वीर विशालाश्च वीरसिंह इवार्जुन ।
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.६.२४ ॥
రా వీరా, విశాలనేత్రుడా, వీరసింహుడైన అర్జునుడిలా; ఈ కమలపత్రనేత్రి, ద్రుపదుని కుమార్తె ద్రౌపది వద్దకు రా.
4.6.25
परिगृह्य मुहूर्तं त्वं बाहुभ्यां कुशलं व्रज ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२५ ॥
యుధిష్ఠిరుడు ఇలా అన్నాడు: క్షణకాలం ఆమెను బాహువులతో పట్టుకుని క్షేమంగా వెళ్ళు. మనం రాజధానిలో నివసిస్తాము, అడవి మనల్ని విడిచిపెట్టినట్లు.
4.6.26
गुरोर्वचनमाज्ञाय संप्रहृष्टो जितेन्द्रियः ।
बाहुभ्यां परिगृह्याथ राजपुत्रीमनिन्दिताम् ।
प्रवव्राज महाबाहुरर्जुनः प्रियदर्शनाम् ॥ ४.६.२६ ॥
వైశంపాయనుడు ఇలా చెప్పాడు: గురువు మాటను గ్రహించి అత్యంత సంతోషించిన, ఇంద్రియ నిగ్రహం గల మహాబాహు అర్జునుడు, నిర్దోషురాలైన ఆ రాజకుమారిని బాహువులతో పట్టుకుని, చూడముచ్చటైన ఆమెతో బయలుదేరాడు.
4.6.27
जटिलो वल्कलधरः शततूणीधनुर्धरः ।
स्कन्धे कृत्वा वरारोहां बालामायतलोचनाम् । ॥ ४.६.२७ ॥
వైశంపాయనుడు ఇలా చెప్పాడు: జటలు ధరించి, వల్కలాలు కట్టి, వందల అంబులపొదులు గల విల్లును ధరించిన అర్జునుడు, అందమైన నడుము గల, పొడవైన కన్నులు గల ఆ బాలికను భుజంపై ఎత్తుకున్నాడు.
4.6.28
आनीय नगराभ्याशमवातारयदर्जुनः ॥ ४.६.२८ ॥
వైశంపాయనుడు ఇలా చెప్పాడు: నగరానికి సమీపానికి తీసుకువచ్చి అర్జునుడు ఆమెను దించాడు.