Mahābhārata · Adhyāya 4.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.6.1
तेऽग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा ब्राह्मणं च पुरोहितम् ।
अभिवाद्य ततः सर्वे प्रस्थातुमुपचक्रमुः ॥ ४.६.१ ॥
Tendo circundado o fogo sagrado pela direita e saudado o brâmane e o sacerdote doméstico, todos começaram a se pôr a caminho.
4.6.2
अनुशिष्टोस्मि भद्रं ते नैतद्वक्ताऽस्ति कश्चन ।
कुन्तीमृते मातरं नः पितरं च यशस्विनम् ॥ ४.६.२ ॥
Já fui instruído; que a boa fortuna esteja contigo. Ninguém nos fala assim, exceto nossa mãe Kuntī e nosso ilustre pai.
4.6.3
यदेवानन्तरं कार्यं तद्भवान्वक्तुमर्हति ।
तारणाय तु दुःखस्य प्रस्थानाय भवाय च ॥ ४.६.३ ॥
O que deve ser feito a seguir, cabe a você dizer: para atravessar a dor, para partir e para o bem.
4.6.4
तेषां प्रतिष्ठमानानां धौम्यो मन्त्रानथाजपत् ।
सर्वविघ्नप्रशमनानर्थसिद्धिकरांस्तथा।
ततः पावकमुञ्ज्वाल्य मन्त्रहव्यपुरुस्कृतम् ॥ ४.६.४ ॥
Para os que partiam, Dhaumya então recitou os mantras que apaziguam todo obstáculo e trazem o sucesso dos propósitos. Depois, acendendo o fogo com mantras e oblações oferecidas diante dele,
4.6.5
याज्ञसेनीं पुरस्कृत्य सर्व एव महारथाः ।
प्राद्रवन्सह धौम्येन बद्धशस्त्रा वनाद्वनम् ॥ ४.६.५ ॥
Com Draupadī, filha de Yajñasena, à frente, todos os grandes guerreiros de carro, com as armas amarradas, correram com Dhaumya de floresta em floresta.
4.6.6
ते वीरा बद्धनिस्त्रिंशा धनुर्बाणकलापिनः ।
अगच्छन्भीमधन्वानः काम्यकाद्यमुनां नदीम् ॥ ४.६.६ ॥
Aqueles heróis, com as espadas amarradas, portando arcos e aljavas, arqueiros temíveis, partiram da floresta de Kāmyaka em direção ao rio Yamunā.
4.6.7
उत्तरेण दशार्णानां पाञ्चालान्दक्षिणेन तु ।
अन्तरेण यकृल्लोम्नः शूरसेनांश्च पाण्डवाः ॥ ४.६.७ ॥
Ao norte dos Daśārṇas e ao sul dos Pāñcālas, e entre a região de Yakṛt-loman e os Śūrasenas, seguiram os Pāṇḍavas.
4.6.8
ते तस्या दक्षिणं तीरमन्वगच्छन्पदातयः ।
ततः प्रत्यक्प्रयातास्ते संक्रामन्तो वनाद्वनम् ॥ ४.६.८ ॥
A pé, seguiram a margem sul daquele rio; depois, partindo para o oeste, atravessaram de uma floresta para outra.
4.6.9
वसाना वनदुर्गेषु रमणीयेषु धन्विनः ।
पल्वलेषु च रम्येषु नदीनां संगमेषु च ॥ ४.६.९ ॥
Arqueiros, habitavam nas belas fortalezas da floresta, em lagoas encantadoras e nas confluências dos rios.
4.6.10
द्रुमान्नानाविधाकारान्नानाविधलताकुलान् ।
कुसुमाढ्यान्मनःकान्ताञ्शुभगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.१० ॥
Árvores de muitas formas, cobertas de trepadeiras de muitas espécies, ricas em flores, deleitosas ao coração, de bela fragrância e encantadoras para a mente.
4.6.11
पार्था निरीक्षमाणाश्च तान्द्रुमान्पुष्पशालिनः ।
जिघ्रन्तः पुष्पगन्धांश्च फलगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.११ ॥
Os filhos de Pṛthā, contemplando aquelas árvores carregadas de flores, aspiravam o perfume das flores e a agradável fragrância dos frutos.
4.6.12
विध्यन्तो मृगजातानि महेप्वासा महाबलाः ।
उपित्वा द्वादशसमा वने परपुरंजयाः ।
लुब्धान्ब्रुवाणा मात्स्यस्य विपयं प्राविशंस्तदा ॥ ४.६.१२ ॥
Aqueles grandes arqueiros, poderosos e conquistadores de cidades inimigas, atirando contra manadas de veados, tendo habitado doze anos na floresta, entraram então no reino dos Matsya, dizendo-se caçadores.
4.6.13
तत्र धौम्यं महेप्वासाः पाण्डवेया व्यसर्जयन् ।
अग्निहोत्रं परिचरन्सोऽबुद्धोऽवसदाश्रमे ॥ ४.६.१३ ॥
Ali os grandes arqueiros, os Pāṇḍavas, despediram Dhaumya. Cuidando do sacrifício do fogo, viveu desconhecido no eremitério.
4.6.14
ततस्तेषु प्रयातेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
इन्द्रसेनमुखाश्चैव यथोक्तं प्राप्य निर्वृताः।
रथानश्वांश्च रक्षन्तः सुखमूषुः सुसंवृताः ॥ ४.६.१४ ॥
Então, partidos os magnânimos Pāṇḍavas, Indrasena e os demais, tendo recebido conforme fora dito, ficaram contentes. Guardando carros e cavalos, bem ocultos, viveram felizes.
4.6.15
ततो जनपदं प्राप्य कृष्णा राजानमब्रवीत् ॥ ४.६.१५ ॥
Então, tendo chegado ao país, Kṛṣṇā falou ao rei.
4.6.16
पश्यैकपद्यो दृश्यन्ते क्षेत्रे गोष्ठं समाश्रिताः ।
वृक्षांश्चोपवनोपेतान्ग्रामाणां नगरस्य च ॥ ४.६.१६ ॥
Veja, nos campos se veem trilhas de uma só fila e currais de gado, e árvores com bosques, das aldeias e também da cidade.
4.6.17
व्यक्तं दूरे विराटम…राजधानी भविष्यति ।
वसामेहापरां रात्रिं बलवान्मे परिश्रमः ॥ ४.६.१७ ॥
Claramente, ao longe, Virāṭa… será a capital real. Passemos aqui a próxima noite; meu cansaço é grande.
4.6.18
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं माद्रिनन्दन ।
मुहूर्तं परिगृह्यैनां घाहुभ्यां नकुल व्रज ॥ ४.६.१८ ॥
Filho de Mādrī, Nakula, toma por um momento esta Draupadī de olhos de lótus nos teus braços e segue.
4.6.19
ततोऽदूरे विराटस्य नगरं भरतर्षभ ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.१९ ॥
Touro dos Bharatas, a cidade de Virāṭa fica perto daqui. Viveremos nessa capital real, como se esta floresta nos tivesse libertado.
4.6.20
पूर्वाह्णे मृगयां कृत्वा मया विद्धा मृगा वने ।
अटवी च मया दूरं धृता मृगवधेप्सुना ॥ ४.६.२० ॥
Pela manhã fui caçar e atravessei veados com flechas na floresta; desejando matar veados, fui levado longe por esta selva.
4.6.21
विषमा ह्यतिदुर्गा च वेगवत्परिधावता ।
सोहं धर्माभितप्तो वै नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२१ ॥
O caminho era áspero e muito difícil, e eu vinha correndo depressa; queimado pelo calor, não ouso pegá-la.
4.6.22
सहदेव त्वमादाय मुहूर्तं द्रौपदीं नय ।
राजधान्यां निवत्स्यामः सुमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२२ ॥
Sahadeva, pega Draupadī e leve-a por um momento. Viveremos nessa capital real, como se esta floresta nos tivesse bem libertado.
4.6.23
अहमप्यस्मि तृषितः क्षुधया परिपीडितः ।
परिश्रान्तश्च भद्रं ते नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२३ ॥
Eu também estou atormentado pela sede e pela fome, e exausto; que o bem te acompanhe, mas não tenho coragem de pegá-la.
4.6.24
एहि वीर विशालाश्च वीरसिंह इवार्जुन ।
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.६.२४ ॥
Vem, herói de olhos largos, como o leão entre os heróis Arjuna; aproxima-te desta Draupadī de olhos de pétalas de lótus, filha de Drupada.
4.6.25
परिगृह्य मुहूर्तं त्वं बाहुभ्यां कुशलं व्रज ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२५ ॥
Yudhiṣṭhira disse: Abraçando-a por um momento, vai em paz. Habitaremos a cidade real, como se a floresta nos tivesse libertado.
4.6.26
गुरोर्वचनमाज्ञाय संप्रहृष्टो जितेन्द्रियः ।
बाहुभ्यां परिगृह्याथ राजपुत्रीमनिन्दिताम् ।
प्रवव्राज महाबाहुरर्जुनः प्रियदर्शनाम् ॥ ४.६.२६ ॥
Vaiśampāyana disse: Compreendendo a palavra do mais velho, muito alegre, senhor de seus sentidos, Arjuna de braços poderosos tomou nos braços a princesa irrepreensível e partiu com ela, agradável de ver.
4.6.27
जटिलो वल्कलधरः शततूणीधनुर्धरः ।
स्कन्धे कृत्वा वरारोहां बालामायतलोचनाम् । ॥ ४.६.२७ ॥
Vaiśampāyana disse: De cabelos emaranhados, vestindo roupas de casca, portando um arco com cem aljavas, Arjuna colocou sobre o ombro a moça de quadris formosos e olhos longos.
4.6.28
आनीय नगराभ्याशमवातारयदर्जुनः ॥ ४.६.२८ ॥
Vaiśampāyana disse: Tendo-a levado para perto da cidade, Arjuna a depôs.