มหาภารตะ · อัธยายะ 4.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.6.1
तेऽग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा ब्राह्मणं च पुरोहितम् ।
अभिवाद्य ततः सर्वे प्रस्थातुमुपचक्रमुः ॥ ४.६.१ ॥
พวกเขาเดินเวียนขวารอบไฟบูชา แล้วไหว้พราหมณ์และปุโรหิต จากนั้นทุกคนก็เริ่มออกเดินทาง
4.6.2
अनुशिष्टोस्मि भद्रं ते नैतद्वक्ताऽस्ति कश्चन ।
कुन्तीमृते मातरं नः पितरं च यशस्विनम् ॥ ४.६.२ ॥
ข้าพเจ้าได้รับคำแนะนำแล้ว ขอให้โชคดีจงมีแก่ท่าน ไม่มีผู้ใดกล่าวเช่นนี้แก่พวกเรา นอกจากมารดาของเรากุนตีและบิดาผู้มีเกียรติ
4.6.3
यदेवानन्तरं कार्यं तद्भवान्वक्तुमर्हति ।
तारणाय तु दुःखस्य प्रस्थानाय भवाय च ॥ ४.६.३ ॥
สิ่งใดที่ต้องทำต่อไป ขอท่านโปรดบอกพวกเราเถิด เพื่อข้ามพ้นความทุกข์ เพื่อการออกเดินทาง และเพื่อความเจริญของพวกเรา
4.6.4
तेषां प्रतिष्ठमानानां धौम्यो मन्त्रानथाजपत् ।
सर्वविघ्नप्रशमनानर्थसिद्धिकरांस्तथा।
ततः पावकमुञ्ज्वाल्य मन्त्रहव्यपुरुस्कृतम् ॥ ४.६.४ ॥
สำหรับผู้กำลังจะออกเดินทาง ธเมายะจึงสวดมนตร์ที่ระงับอุปสรรคทั้งปวงและนำความสำเร็จแห่งจุดมุ่งหมายมาให้ จากนั้นเมื่อจุดไฟด้วยมนตร์และถวายเครื่องบูชาต่อหน้าไฟแล้ว
4.6.5
याज्ञसेनीं पुरस्कृत्य सर्व एव महारथाः ।
प्राद्रवन्सह धौम्येन बद्धशस्त्रा वनाद्वनम् ॥ ४.६.५ ॥
มีเทราปที ธิดาของยาชญเสนนำหน้า บรรดามหารถทั้งหมดพร้อมอาวุธที่มัดไว้ วิ่งไปด้วยกันกับธเมายะ จากป่าสู่ป่า
4.6.6
ते वीरा बद्धनिस्त्रिंशा धनुर्बाणकलापिनः ।
अगच्छन्भीमधन्वानः काम्यकाद्यमुनां नदीम् ॥ ४.६.६ ॥
วีรบุรุษเหล่านั้นมีดาบมัดไว้ ถือธนูและพกลูกศรเต็มแล่ง เป็นนักธนูผู้ดุดัน เดินจากป่ากามยกะมุ่งสู่แม่น้ำยมุนา
4.6.7
उत्तरेण दशार्णानां पाञ्चालान्दक्षिणेन तु ।
अन्तरेण यकृल्लोम्नः शूरसेनांश्च पाण्डवाः ॥ ४.६.७ ॥
ทางเหนือของทศารรณะ ทางใต้ของปัญจาละ และระหว่างแคว้นยกฤตโลมะกับศูรเสนะ ปาณฑพก็ได้เดินทางผ่าน
4.6.8
ते तस्या दक्षिणं तीरमन्वगच्छन्पदातयः ।
ततः प्रत्यक्प्रयातास्ते संक्रामन्तो वनाद्वनम् ॥ ४.६.८ ॥
พวกเขาเดินเท้าตามฝั่งใต้ของแม่น้ำนั้น แล้วจึงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ข้ามจากป่าหนึ่งสู่อีกป่าหนึ่ง
4.6.9
वसाना वनदुर्गेषु रमणीयेषु धन्विनः ।
पल्वलेषु च रम्येषु नदीनां संगमेषु च ॥ ४.६.९ ॥
ผู้ถือธนูเหล่านั้นพำนักอยู่ในป่าอันเป็นที่หลบภัยที่งดงาม ในบ่อน้ำอันรื่นรมย์ และตรงจุดบรรจบของแม่น้ำ
4.6.10
द्रुमान्नानाविधाकारान्नानाविधलताकुलान् ।
कुसुमाढ्यान्मनःकान्ताञ्शुभगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.१० ॥
ต้นไม้หลากรูปทรง ประดับด้วยเถาวัลย์หลายชนิด เต็มไปด้วยดอกไม้ มีกลิ่นหอมงดงาม และชวนใจให้เพลิดเพลิน
4.6.11
पार्था निरीक्षमाणाश्च तान्द्रुमान्पुष्पशालिनः ।
जिघ्रन्तः पुष्पगन्धांश्च फलगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.११ ॥
โอรสของปฤถา มองดูต้นไม้ที่ออกดอกเหล่านั้น สูดกลิ่นดอกไม้และกลิ่นผลไม้อันน่ารื่นรมย์
4.6.12
विध्यन्तो मृगजातानि महेप्वासा महाबलाः ।
उपित्वा द्वादशसमा वने परपुरंजयाः ।
लुब्धान्ब्रुवाणा मात्स्यस्य विपयं प्राविशंस्तदा ॥ ४.६.१२ ॥
นักธนูผู้ยิ่งใหญ่และทรงพลังเหล่านั้น ยิงฝูงกวางในป่าอยู่ถึงสิบสองปี เป็นผู้พิชิตเมืองของศัตรู แล้วจึงแสร้งเรียกตนเองว่านายพรานเข้าสู่แคว้นของมัตสยะ
4.6.13
तत्र धौम्यं महेप्वासाः पाण्डवेया व्यसर्जयन् ।
अग्निहोत्रं परिचरन्सोऽबुद्धोऽवसदाश्रमे ॥ ४.६.१३ ॥
ที่นั่นนักธนูผู้ยิ่งใหญ่ ปาณฑพทั้งหลาย ส่งธเมายะกลับไป ท่านบำรุงไฟบูชาอยู่ในอาศรม โดยไม่มีใครรู้จัก
4.6.14
ततस्तेषु प्रयातेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
इन्द्रसेनमुखाश्चैव यथोक्तं प्राप्य निर्वृताः।
रथानश्वांश्च रक्षन्तः सुखमूषुः सुसंवृताः ॥ ४.६.१४ ॥
เมื่อปาณฑพผู้มีใจสูงเหล่านั้นจากไปแล้ว อินทรเสนะกับคนอื่นๆ ได้รับคำสั่งตามที่กำหนดไว้ก็พอใจ พวกเขาดูแลรักษารถและม้าอย่างมิดชิด แล้วอยู่อย่างสุขสบาย
4.6.15
ततो जनपदं प्राप्य कृष्णा राजानमब्रवीत् ॥ ४.६.१५ ॥
ครั้นถึงแคว้นนั้นแล้ว กฤษณาจึงกล่าวแก่พระราชา
4.6.16
पश्यैकपद्यो दृश्यन्ते क्षेत्रे गोष्ठं समाश्रिताः ।
वृक्षांश्चोपवनोपेतान्ग्रामाणां नगरस्य च ॥ ४.६.१६ ॥
ดูเถิด บนทุ่งนาเห็นทางเดินเป็นแถวเดียวและคอกวัว และมีต้นไม้กับสวนอยู่ทั้งในหมู่บ้านและในเมือง
4.6.17
व्यक्तं दूरे विराटम…राजधानी भविष्यति ।
वसामेहापरां रात्रिं बलवान्मे परिश्रमः ॥ ४.६.१७ ॥
เห็นได้ชัดว่า ไกลออกไปจะเป็นราชธานีของวิราฏ... พวกเราขอพักคืนนี้ที่นี่เถิด ข้าพเจ้าเหนื่อยมากนัก
4.6.18
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं माद्रिनन्दन ।
मुहूर्तं परिगृह्यैनां घाहुभ्यां नकुल व्रज ॥ ४.६.१८ ॥
โอ้นกุละ โอรสของมาทรี ขอท่านอุ้มเทราปทีผู้มีดวงตาดุจกลีบบัวนี้ไว้ชั่วครู่แล้วไปเถิด
4.6.19
ततोऽदूरे विराटस्य नगरं भरतर्षभ ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.१९ ॥
โอ้ผู้ประเสริฐแห่งภรตะ เมืองของวิราฏอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ พวกเราจะพำนักอยู่ในราชธานีนั้น ราวกับป่านี้ได้ปล่อยพวกเราไปแล้ว
4.6.20
पूर्वाह्णे मृगयां कृत्वा मया विद्धा मृगा वने ।
अटवी च मया दूरं धृता मृगवधेप्सुना ॥ ४.६.२० ॥
ในช่วงก่อนเที่ยง ข้าพเจ้าไปล่าสัตว์ ยิงกวางในป่าด้วยลูกศร และเพราะปรารถนาจะฆ่ากวาง ข้าพเจ้าจึงถูกพาไปไกลในป่าดงนี้
4.6.21
विषमा ह्यतिदुर्गा च वेगवत्परिधावता ।
सोहं धर्माभितप्तो वै नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२१ ॥
ทางนั้นขรุขระและยากลำบากยิ่ง และข้าพเจ้าวิ่งมาอย่างรวดเร็ว ข้าพเจ้าเหนื่อยล้าเพราะความร้อน จึงไม่มีกำลังที่จะอุ้มนางไปได้
4.6.22
सहदेव त्वमादाय मुहूर्तं द्रौपदीं नय ।
राजधान्यां निवत्स्यामः सुमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२२ ॥
สหเทพเอ๋ย เจ้าจงรับเทราปทีไปและพานางไปสักครู่ เราจะพำนักอยู่ในราชธานีนั้น ราวกับว่าป่านี้ได้ปลดปล่อยเราไปจนหมดสิ้นแล้ว
4.6.23
अहमप्यस्मि तृषितः क्षुधया परिपीडितः ।
परिश्रान्तश्च भद्रं ते नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२३ ॥
แม้ข้าพเจ้าเองก็กระหายน้ำและหิวโหย ถูกความทุกข์เบียดเบียนและอ่อนล้าเช่นกัน ขอให้เจ้าได้รับความเป็นมงคล แต่ข้าพเจ้าไม่มีกำลังที่จะอุ้มนางไปได้
4.6.24
एहि वीर विशालाश्च वीरसिंह इवार्जुन ।
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.६.२४ ॥
มาเถิด วีรบุรุษผู้มีดวงตากว้าง ดุจอรชุนผู้เป็นราชสีห์ท่ามกลางวีรบุรุษ จงมาหานางเทราปที ธิดาของท้าวทรุปทะ ผู้มีดวงตาดุจกลีบบัว
4.6.25
परिगृह्य मुहूर्तं त्वं बाहुभ्यां कुशलं व्रज ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२५ ॥
ยุธิษฐิระตรัสว่า จงอุ้มนางไว้ในอ้อมแขนสักครู่ แล้วไปโดยปลอดภัยเถิด เราจะพำนักอยู่ในราชธานี ราวกับว่าป่านี้ได้ปล่อยเราไปแล้ว
4.6.26
गुरोर्वचनमाज्ञाय संप्रहृष्टो जितेन्द्रियः ।
बाहुभ्यां परिगृह्याथ राजपुत्रीमनिन्दिताम् ।
प्रवव्राज महाबाहुरर्जुनः प्रियदर्शनाम् ॥ ४.६.२६ ॥
ไวศัมปายนะกล่าวว่า เมื่อเข้าใจถ้อยคำของผู้อาวุโสแล้ว อรชุนผู้มีความยินดียิ่ง ผู้ข่มอินทรีย์ได้ และมีแขนอันทรงพลัง จึงอุ้มราชธิดาผู้ไร้ที่ติไว้ในอ้อมแขน แล้วออกเดินทางกับนาง ผู้น่าชื่นชมยินดีแก่การมอง
4.6.27
जटिलो वल्कलधरः शततूणीधनुर्धरः ।
स्कन्धे कृत्वा वरारोहां बालामायतलोचनाम् । ॥ ४.६.२७ ॥
ไวศัมปายนะกล่าวว่า อรชุนมีผมมุ่นเป็นชฎา สวมเปลือกไม้ ถืออาวุธคันธนูพร้อมแล่งลูกศรหนึ่งร้อยแล่ง ได้วางหญิงสาวร่างงามเอวบาง มีดวงตายาวนั้นไว้บนบ่า
4.6.28
आनीय नगराभ्याशमवातारयदर्जुनः ॥ ४.६.२८ ॥
ไวศัมปายนะกล่าวว่า อรชุนนำนางมาใกล้นครแล้ววางนางลง