ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.6.1
तेऽग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा ब्राह्मणं च पुरोहितम् ।
अभिवाद्य ततः सर्वे प्रस्थातुमुपचक्रमुः ॥ ४.६.१ ॥
ಅವರು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
4.6.2
अनुशिष्टोस्मि भद्रं ते नैतद्वक्ताऽस्ति कश्चन ।
कुन्तीमृते मातरं नः पितरं च यशस्विनम् ॥ ४.६.२ ॥
ನನಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಕುಂತಿ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ತಂದೆಯ ಹೊರತು ಇದನ್ನು ಯಾರೂ ಹೇಳಲಾರರು.
4.6.3
यदेवानन्तरं कार्यं तद्भवान्वक्तुमर्हति ।
तारणाय तु दुःखस्य प्रस्थानाय भवाय च ॥ ४.६.३ ॥
ಮುಂದೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೀವೇ ಹೇಳಬೇಕು — ದುಃಖವನ್ನು ದಾಟಲು, ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ.
4.6.4
तेषां प्रतिष्ठमानानां धौम्यो मन्त्रानथाजपत् ।
सर्वविघ्नप्रशमनानर्थसिद्धिकरांस्तथा।
ततः पावकमुञ्ज्वाल्य मन्त्रहव्यपुरुस्कृतम् ॥ ४.६.४ ॥
ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದವರಿಗಾಗಿ ಧೌಮ್ಯನು ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿ ನೀಡುವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿದನು. ನಂತರ ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಹವಿಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದನು.
4.6.5
याज्ञसेनीं पुरस्कृत्य सर्व एव महारथाः ।
प्राद्रवन्सह धौम्येन बद्धशस्त्रा वनाद्वनम् ॥ ४.६.५ ॥
ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯನ್ನು (ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು) ಮುಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲ ಮಹಾರಥರು ಧೌಮ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಕಾಡಿನಿಂದ ಕಾಡಿಗೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
4.6.6
ते वीरा बद्धनिस्त्रिंशा धनुर्बाणकलापिनः ।
अगच्छन्भीमधन्वानः काम्यकाद्यमुनां नदीम् ॥ ४.६.६ ॥
ಆ ವೀರರು ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಭೀಕರ ಧನುರ್ಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಕಾಮ್ಯಕ ವನದಿಂದ ಯಮುನಾ ನದಿಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದರು.
4.6.7
उत्तरेण दशार्णानां पाञ्चालान्दक्षिणेन तु ।
अन्तरेण यकृल्लोम्नः शूरसेनांश्च पाण्डवाः ॥ ४.६.७ ॥
ಪಾಂಡವರು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ದಶಾರ್ಣರನ್ನೂ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಾಲರನ್ನೂ, ಯಕೃಲ್ಲೋಮ್ನ ಮತ್ತು ಶೂರಸೇನರ ನಡುವೆಯೂ ಸಾಗಿದರು.
4.6.8
ते तस्या दक्षिणं तीरमन्वगच्छन्पदातयः ।
ततः प्रत्यक्प्रयातास्ते संक्रामन्तो वनाद्वनम् ॥ ४.६.८ ॥
ಅವರು ನಡೆದುಕೊಂಡೇ ಆ ನದಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ದಡವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು; ನಂತರ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ಒಂದು ಕಾಡಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ದಾಟಿದರು.
4.6.9
वसाना वनदुर्गेषु रमणीयेषु धन्विनः ।
पल्वलेषु च रम्येषु नदीनां संगमेषु च ॥ ४.६.९ ॥
ಬಿಲ್ಲುಧಾರಿಗಳಾದ ಅವರು ರಮಣೀಯ ಕಾಡಿನ ದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ, ರಮ್ಯ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನದಿಗಳ ಸಂಗಮಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು.
4.6.10
द्रुमान्नानाविधाकारान्नानाविधलताकुलान् ।
कुसुमाढ्यान्मनःकान्ताञ्शुभगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.१० ॥
ನಾನಾ ಆಕಾರದ, ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಬಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಹೂವುಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮೋಹಕವಾದ, ಶುಭ ಗಂಧವುಳ್ಳ, ಮನೋಹರ ಮರಗಳನ್ನು.
4.6.11
पार्था निरीक्षमाणाश्च तान्द्रुमान्पुष्पशालिनः ।
जिघ्रन्तः पुष्पगन्धांश्च फलगन्धान्मनोरमान् ॥ ४.६.११ ॥
ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಆ ಹೂಬಿಟ್ಟ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಹೂವುಗಳ ಪರಿಮಳ ಮತ್ತು ಮನೋಹರ ಹಣ್ಣಿನ ಸುವಾಸನೆಯನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.
4.6.12
विध्यन्तो मृगजातानि महेप्वासा महाबलाः ।
उपित्वा द्वादशसमा वने परपुरंजयाः ।
लुब्धान्ब्रुवाणा मात्स्यस्य विपयं प्राविशंस्तदा ॥ ४.६.१२ ॥
ಮಹಾಧನುರ್ಧಾರಿಗಳೂ ಮಹಾಬಲರೂ ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವರೂ ಆದ ಅವರು, ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳಿಗೆ ಬಾಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ವಾಸಿಸಿ, ಆಗ ತಾವು ಬೇಟೆಗಾರರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮತ್ಸ್ಯ ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
4.6.13
तत्र धौम्यं महेप्वासाः पाण्डवेया व्यसर्जयन् ।
अग्निहोत्रं परिचरन्सोऽबुद्धोऽवसदाश्रमे ॥ ४.६.१३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಧನುರ್ಧರರಾದ ಪಾಂಡವರು ಧೌಮ್ಯನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತ ಅವನು ಗುರುತಿಲ್ಲದಂತೆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು.
4.6.14
ततस्तेषु प्रयातेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
इन्द्रसेनमुखाश्चैव यथोक्तं प्राप्य निर्वृताः।
रथानश्वांश्च रक्षन्तः सुखमूषुः सुसंवृताः ॥ ४.६.१४ ॥
ಬಳಿಕ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರು ಹೊರಟುಹೋದ ನಂತರ, ಇಂದ್ರಸೇನ ಮುಂತಾದವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಪಡೆದು ತೃಪ್ತರಾದರು. ರಥಗಳನ್ನು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡು ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದರು.
4.6.15
ततो जनपदं प्राप्य कृष्णा राजानमब्रवीत् ॥ ४.६.१५ ॥
ಬಳಿಕ ದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಕೃಷ್ಣೆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
4.6.16
पश्यैकपद्यो दृश्यन्ते क्षेत्रे गोष्ठं समाश्रिताः ।
वृक्षांश्चोपवनोपेतान्ग्रामाणां नगरस्य च ॥ ४.६.१६ ॥
ನೋಡು, ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ದಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ದನದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿವೆ; ತೋಪುಗಳಿರುವ ಮರಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳ ಮತ್ತು ನಗರದ ಮರಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.
4.6.17
व्यक्तं दूरे विराटम…राजधानी भविष्यति ।
वसामेहापरां रात्रिं बलवान्मे परिश्रमः ॥ ४.६.१७ ॥
ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ದೂರದಲ್ಲಿ ವಿರಾಟ… ರಾಜಧಾನಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಳೆಯೋಣ; ನನ್ನ ಆಯಾಸ ಬಹಳ.
4.6.18
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं माद्रिनन्दन ।
मुहूर्तं परिगृह्यैनां घाहुभ्यां नकुल व्रज ॥ ४.६.१८ ॥
ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗನೇ ನಕುಲ, ಈ ಕಮಲನೇತ್ರೆ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ನಿನ್ನ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಡೆ.
4.6.19
ततोऽदूरे विराटस्य नगरं भरतर्षभ ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.१९ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವಿರಾಟನ ನಗರ ಇಲ್ಲಿಂದ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಆ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ವಾಸಿಸುವೆವು, ಈ ಕಾಡು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಂತೆ.
4.6.20
पूर्वाह्णे मृगयां कृत्वा मया विद्धा मृगा वने ।
अटवी च मया दूरं धृता मृगवधेप्सुना ॥ ४.६.२० ॥
ಬೆಳಗಿನ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಬೇಟೆಯಾಡಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದೆನು. ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾನು ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದೂರದವರೆಗೆ ಅಲೆದೆನು.
4.6.21
विषमा ह्यतिदुर्गा च वेगवत्परिधावता ।
सोहं धर्माभितप्तो वै नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२१ ॥
ಆ ದಾರಿ ಅಸಮವಾಗಿದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾಗಿತ್ತು; ನಾನು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಬೆಂದಿರುವ ನಾನು ಈಕೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
4.6.22
सहदेव त्वमादाय मुहूर्तं द्रौपदीं नय ।
राजधान्यां निवत्स्यामः सुमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२२ ॥
ಸಹದೇವನೇ, ನೀನು ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು. ನಾವು ಆ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆವು, ಈ ಕಾಡು ನಮ್ಮನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಂತೆ.
4.6.23
अहमप्यस्मि तृषितः क्षुधया परिपीडितः ।
परिश्रान्तश्च भद्रं ते नैनामादातुमुत्सहे ॥ ४.६.२३ ॥
ನಾನೂ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಹಳ ಬಳಲಿದ್ದೇನೆ, ದಣಿದಿದ್ದೇನೆ. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಈಕೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ.
4.6.24
एहि वीर विशालाश्च वीरसिंह इवार्जुन ।
इमां कमलपत्राक्षीं द्रौपदीं द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.६.२४ ॥
ಬಾ ವೀರನೇ, ವಿಶಾಲನೇತ್ರನೇ, ವೀರಸಿಂಹನಾದ ಅರ್ಜುನನಂತೆ; ಈ ಕಮಲನೇತ್ರೆ, ದ್ರುಪದನ ಮಗಳು ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸು.
4.6.25
परिगृह्य मुहूर्तं त्वं बाहुभ्यां कुशलं व्रज ।
राजधान्यां निवत्स्यामः प्रमुक्तमिव नो वनम् ॥ ४.६.२५ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಹೇಳಿದನು: ಕ್ಷಣಕಾಲ ಅವಳನ್ನು ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಕ್ಷೇಮದಿಂದ ಹೋಗು. ಕಾಡು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟಂತೆ ನಾವು ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ.
4.6.26
गुरोर्वचनमाज्ञाय संप्रहृष्टो जितेन्द्रियः ।
बाहुभ्यां परिगृह्याथ राजपुत्रीमनिन्दिताम् ।
प्रवव्राज महाबाहुरर्जुनः प्रियदर्शनाम् ॥ ४.६.२६ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದನು: ಗುರುವಿನ ಮಾತನ್ನು ಅರಿತು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳ ಮಹಾಬಾಹು ಅರ್ಜುನನು, ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ಆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ನೋಡಲು ಮನೋಹರಳಾದ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.
4.6.27
जटिलो वल्कलधरः शततूणीधनुर्धरः ।
स्कन्धे कृत्वा वरारोहां बालामायतलोचनाम् । ॥ ४.६.२७ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದನು: ಜಡೆ ಧರಿಸಿ, ವಲ್ಕಲ ಉಟ್ಟು, ನೂರು ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದ ಅರ್ಜುನನು, ಸುಂದರ ನಡುವಿನ, ದೀರ್ಘ ನೇತ್ರದ ಆ ಬಾಲೆಯನ್ನು ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿದನು.
4.6.28
आनीय नगराभ्याशमवातारयदर्जुनः ॥ ४.६.२८ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದನು: ನಗರದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತಂದು ಅರ್ಜುನನು ಅವಳನ್ನು ಇಳಿಸಿದನು.