મહાભારત · અધ્યાય 4.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.60.1
तं पार्थः प्रतिजग्राह वायुवेगमिवाचलः ।
शरजालेन महता वर्षमाण इवाम्बुदः ॥ ४.६०.१ ॥
વાયુના વેગથી આવેલા તેને પાર્થે પર્વતની જેમ ઝીલ્યો; બાણોની મહાજાળથી વરસતા મેઘ જેવો તે હતો.
4.60.2
तयोर्देवासुरसमः सन्निपातो महानभूत् ।
किरतोः शरजालानि वृत्रवासवयोरिव ॥ ४.६०.२ ॥
તેઓ બંનેની એ અથડામણ દેવાસુર યુદ્ધ જેવી મહાન થઈ; વૃત્ર અને વાસવ (ઇન્દ્ર) જેવા તેઓ બાણજાળ વરસાવતા હતા.
4.60.3
न स्म सूर्यस्तदा भाति न च वाति समीरणः ।
शरगाढे कृते व्योम्नि छायाभूतमिवाभवत् ॥ ४.६०.३ ॥
ત્યારે સૂર્ય પ્રકાશતો ન હતો, પવન પણ વાતો ન હતો; બાણોથી ગાઢ બનેલું આકાશ જાણે છાયા જેવું થઈ ગયું.
4.60.4
महांश्चटचटाशब्दो योधयोर्युध्यमानयोः ।
दह्यतामिव वेणूनामासीत्परमदारुणः ॥ ४.६०.४ ॥
લડતા બે યોદ્ધાઓનો એ મહાન ચટચટ અવાજ બળતા વાંસ જેવો અત્યંત ભયંકર હતો.
4.60.5
हयांस्तस्यार्जुनः सङ्ख्ये कृतवानल्पतेजसाः ।
ते राजन्न प्रजानन्ति दिशं कांचन मोहिताः ॥ ४.६०.५ ॥
અર્જુને યુદ્ધમાં તેના ઘોડાઓને નિર્બળ કર્યા; હે રાજન, તેઓ મોહિત થઈ કોઈ દિશા ઓળખી ન શક્યા.
4.60.6
ततो द्रौणिर्महावीर्यः पार्थस्य विचरिष्यतः ।
विवरं सूक्ष्ममालोक्य ज्यां नुनोद क्षुरेण सः ॥ ४.६०.६ ॥
પછી મહાપરાક્રમી દ્રોણપુત્રે પાર્થ ફરતો હતો ત્યારે એક સૂક્ષ્મ છિદ્ર જોઈ ક્ષુરપ્ર બાણથી તેની પણછ કાપી નાખી.
4.60.7
तदस्यापूजयन्देवाः कर्म दृष्ट्वाऽतिमानुषम् ।
न शक्तोऽन्यः पुमान्स्थातुमृते द्रौणेर्धनंजयम् ॥ ४.६०.७ ॥
ત્યારે દેવોએ અર્જુનનું એ અતિમાનુષ કર્મ જોઈને તેની પ્રશંસા કરી. દ્રોણપુત્ર સિવાય બીજો કોઈ પુરુષ ધનંજય સામે ટકી શકે તેમ ન હતો.
4.60.8
ततो द्रौणिर्धनुर्व्यस्य व्यपक्रम्य नरर्षभः ।
पुनरप्यभ्यहन्पार्थं हृदये कङ्कपत्रिभिः । ॥ ४.६०.८ ॥
પછી દ્રોણપુત્રે ધનુષ્ય ખેંચીને, થોડો પાછળ ખસીને, એ નરશ્રેષ્ઠે ફરી પાર્થની છાતી પર કંકપત્રી બાણોથી પ્રહાર કર્યો.
4.60.9
ततः पार्थो महाबाहुः प्रहसन्स्वनवत्तदा ।
योजयामास च तदा मौर्व्या गाण्डीवमोजसा ॥ ४.६०.९ ॥
પછી મહાબાહુ પાર્થે જોરથી હસતાં, તે જ ક્ષણે બળપૂર્વક પણછ પર ગાંડીવ ચઢાવ્યું.
4.60.10
तं दृष्ट्वा ऋद्धमायान्तं प्रभिन्नमिव कुञ्जरम् ।
ऋद्धः समाह्वयामास द्रौणिर्युद्धाय भारत ॥ ४.६०.१० ॥
ક્રોધે આવતા તેને મદમસ્ત હાથીની જેમ જોઈને, ક્રુદ્ધ દ્રોણપુત્રે, હે ભારત, યુદ્ધ માટે તેને પડકાર્યો.
4.60.11
ततोऽर्धचन्द्रपाहृत्य तेन पार्थः समाहतः ।
चिच्छेद तस्य चापं च सूतं चाश्वं च तेजसा ।
विव्याध निशितैश्चापि शरैराशीविपोपमैः ॥ ४.६०.११ ॥
પછી પાર્થે તેના અર્ધચંદ્ર બાણથી આઘાત પામીને, પોતાના તેજથી તેનું ધનુષ્ય, સારથિ અને ઘોડો કાપી નાખ્યાં; અને તીક્ષ્ણ સર્પસમાન બાણોથી તેને પણ વીંધ્યો.
4.60.12
सोऽन्यं रथं समास्थाय प्रत्यायाद्रथिपुङ्गवः ।
वारणेनेव मत्तेन मत्तो वारणयूथपः ॥ ४.६०.१२ ॥
તે બીજા રથ પર ચઢીને પાછો ફર્યો — રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ, જેમ મદમસ્ત હાથીની સામે મદમસ્ત ગજયૂથપતિ.
4.60.13
ततः प्रववृते युद्धं पृथिव्यामेकवीरयोः ।
रणमध्ये द्वयोरेव सुमहद्रोमहर्षणम् ॥ ४.६०.१३ ॥
પછી પૃથ્વી પર બે એકવીર વચ્ચે યુદ્ધ શરૂ થયું; રણની વચ્ચે તે બન્ને માટે અત્યંત રોમાંચક હતું.
4.60.14
तौ वीरौ कुरवः सर्वे ददृशुर्विस्मयान्विताः ।
युध्यमानौ महात्मानौ द्विरदाविव संगतौ ॥ ४.६०.१४ ॥
બધા કૌરવોએ આશ્ચર્યથી તે બે વીરોને જોયા; તે મહાત્માઓ બે હાથીઓની જેમ ભીડાઈને લડી રહ્યા હતા.
4.60.15
तौ समाजघ्नतुर्वीरौ परस्परजयैषिणौ ।
शरै राशीविषाकारैर्ज्वलद्भिरिव पावकैः ॥ ४.६०.१५ ॥
એકબીજા પર વિજય ઇચ્છતા તે બન્ને વીરોએ ઝેરી સર્પો જેવા અને બળતા અગ્નિ જેવા બાણોથી એકબીજાને પ્રહાર કર્યા.
4.60.16
अक्षयाविषुधी दिव्यौ पाण्डवस्य महात्मनः ।
तेन पार्थो रणे शूरस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ ४.६०.१६ ॥
મહાત્મા પાંડવ પાસે બે અક્ષય દિવ્ય ભાથાં હતાં; તેમના વડે શૂર પાર્થ રણમાં પર્વતની જેમ અચળ ઊભો રહ્યો.
4.60.17
अश्वत्थाम्नः पुनर्बाणाः क्षिप्रमभ्यस्यतो रणे ।
जग्मुः परिक्षयं शीघ्रमभूत्तेनाधिकोऽर्जुनः ॥ ४.६०.१७ ॥
રણમાં ઝડપથી બાણ છોડતા અશ્વત્થામાના બાણ ફરી ફરી જલદી ખૂટી ગયા; તેથી અર્જુન તેનાથી અધિક થયો.