Mahābhārata · Adhyāya 4.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.60.1
तं पार्थः प्रतिजग्राह वायुवेगमिवाचलः ।
शरजालेन महता वर्षमाण इवाम्बुदः ॥ ४.६०.१ ॥
Pārtha empfing ihn wie ein Berg die Geschwindigkeit des Windes; er war wie eine Wolke, die mit einem großen Netz von Pfeilen herabregnet.
4.60.2
तयोर्देवासुरसमः सन्निपातो महानभूत् ।
किरतोः शरजालानि वृत्रवासवयोरिव ॥ ४.६०.२ ॥
Ihr Zusammentreffen wurde gewaltig, wie der Kampf der Götter und Dämonen, während die beiden Pfeilnetze verstreuten, wie Vṛtra und Vāsava.
4.60.3
न स्म सूर्यस्तदा भाति न च वाति समीरणः ।
शरगाढे कृते व्योम्नि छायाभूतमिवाभवत् ॥ ४.६०.३ ॥
Damals schien weder die Sonne, noch wehte der Wind; als der Himmel dicht von Pfeilen war, wurde er wie ein Schatten.
4.60.4
महांश्चटचटाशब्दो योधयोर्युध्यमानयोः ।
दह्यतामिव वेणूनामासीत्परमदारुणः ॥ ४.६०.४ ॥
Das gewaltige Knistern der beiden kämpfenden Krieger war äußerst schrecklich, wie das von brennenden Bambusrohren.
4.60.5
हयांस्तस्यार्जुनः सङ्ख्ये कृतवानल्पतेजसाः ।
ते राजन्न प्रजानन्ति दिशं कांचन मोहिताः ॥ ४.६०.५ ॥
Im Kampf machte Arjuna seine Pferde kraftlos; o König, verwirrt, erkannten sie keine Richtung mehr.
4.60.6
ततो द्रौणिर्महावीर्यः पार्थस्य विचरिष्यतः ।
विवरं सूक्ष्ममालोक्य ज्यां नुनोद क्षुरेण सः ॥ ४.६०.६ ॥
Da sah Droṇas Sohn, von großer Tapferkeit, eine kleine Lücke, als Pārtha sich bewegte, und durchtrennte mit einem messerförmigen Pfeil seine Bogensehne.
4.60.7
तदस्यापूजयन्देवाः कर्म दृष्ट्वाऽतिमानुषम् ।
न शक्तोऽन्यः पुमान्स्थातुमृते द्रौणेर्धनंजयम् ॥ ४.६०.७ ॥
Da lobten die Götter diese übermenschliche Tat; kein anderer Mann konnte vor Dhanaṃjaya standhalten außer dem Sohn Droṇas.
4.60.8
ततो द्रौणिर्धनुर्व्यस्य व्यपक्रम्य नरर्षभः ।
पुनरप्यभ्यहन्पार्थं हृदये कङ्कपत्रिभिः । ॥ ४.६०.८ ॥
Dann spannte der Sohn Droṇas seinen Bogen, trat zurück, und jener Stier unter den Männern traf Pārtha erneut in die Brust mit kaṅka-gefiederten Pfeilen.
4.60.9
ततः पार्थो महाबाहुः प्रहसन्स्वनवत्तदा ।
योजयामास च तदा मौर्व्या गाण्डीवमोजसा ॥ ४.६०.९ ॥
Da lachte Pārtha, der Starkarmige, laut und hallend, und spannte sogleich mit Kraft das Gāṇḍīva auf die Sehne.
4.60.10
तं दृष्ट्वा ऋद्धमायान्तं प्रभिन्नमिव कुञ्जरम् ।
ऋद्धः समाह्वयामास द्रौणिर्युद्धाय भारत ॥ ४.६०.१० ॥
Als er ihn zornig heranstürmen sah wie einen tollwütigen Elefanten, forderte ihn der erzürnte Sohn Droṇas zum Kampf heraus, o Bhārata.
4.60.11
ततोऽर्धचन्द्रपाहृत्य तेन पार्थः समाहतः ।
चिच्छेद तस्य चापं च सूतं चाश्वं च तेजसा ।
विव्याध निशितैश्चापि शरैराशीविपोपमैः ॥ ४.६०.११ ॥
Da, von dessen halbmondförmigem Pfeil getroffen, zerschnitt Pārtha mit seiner Glut Bogen, Wagenlenker und Pferd jenes Gegners und durchbohrte ihn selbst mit scharfen Pfeilen, gleich giftigen Schlangen.
4.60.12
सोऽन्यं रथं समास्थाय प्रत्यायाद्रथिपुङ्गवः ।
वारणेनेव मत्तेन मत्तो वारणयूथपः ॥ ४.६०.१२ ॥
Er bestieg einen anderen Streitwagen und kehrte zurück — der Vorderste unter den Wagenkämpfern, wie ein tobender Herdenführer gegenüber einem rasenden Elefanten.
4.60.13
ततः प्रववृते युद्धं पृथिव्यामेकवीरयोः ।
रणमध्ये द्वयोरेव सुमहद्रोमहर्षणम् ॥ ४.६०.१३ ॥
Dann entbrannte auf der Erde ein Kampf zwischen den beiden einzelnen Helden, mitten im Gefecht, für beide überaus haarsträubend.
4.60.14
तौ वीरौ कुरवः सर्वे ददृशुर्विस्मयान्विताः ।
युध्यमानौ महात्मानौ द्विरदाविव संगतौ ॥ ४.६०.१४ ॥
Alle Kuru sahen voll Staunen die beiden Helden kämpfen, die hochherzigen, wie zwei Elefanten, die aufeinandertreffen.
4.60.15
तौ समाजघ्नतुर्वीरौ परस्परजयैषिणौ ।
शरै राशीविषाकारैर्ज्वलद्भिरिव पावकैः ॥ ४.६०.१५ ॥
Die beiden Helden, jeder nach dem Sieg über den anderen strebend, trafen einander mit Pfeilen, gleich giftigen Schlangen und lodernden Feuern.
4.60.16
अक्षयाविषुधी दिव्यौ पाण्डवस्य महात्मनः ।
तेन पार्थो रणे शूरस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ ४.६०.१६ ॥
Der hochherzige Pāṇḍava besaß zwei unerschöpfliche göttliche Köcher; mit ihnen stand der Held Pārtha im Kampf da, unbeweglich wie ein Berg.
4.60.17
अश्वत्थाम्नः पुनर्बाणाः क्षिप्रमभ्यस्यतो रणे ।
जग्मुः परिक्षयं शीघ्रमभूत्तेनाधिकोऽर्जुनः ॥ ४.६०.१७ ॥
Die Pfeile Aśvatthāmans, die im Kampf schnell immer wieder abgeschossen wurden, waren bald verbraucht; so wurde Arjuna überlegen.