മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.60.1
तं पार्थः प्रतिजग्राह वायुवेगमिवाचलः ।
शरजालेन महता वर्षमाण इवाम्बुदः ॥ ४.६०.१ ॥
കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിൽ വന്ന അവനെ പാർത്ഥൻ പർവതംപോലെ നേരിട്ടു; ശരജാലംകൊണ്ട് മഴ പെയ്യിക്കുന്ന മേഘംപോലെ അവൻ നിന്നു.
4.60.2
तयोर्देवासुरसमः सन्निपातो महानभूत् ।
किरतोः शरजालानि वृत्रवासवयोरिव ॥ ४.६०.२ ॥
അവരുടെ ആ ഏറ്റുമുട്ടൽ ദേവാസുരയുദ്ധംപോലെ മഹത്തരമായിരുന്നു; വൃത്രനും വാസവനും പോലെ അവർ ശരജാലങ്ങൾ എയ്തു.
4.60.3
न स्म सूर्यस्तदा भाति न च वाति समीरणः ।
शरगाढे कृते व्योम्नि छायाभूतमिवाभवत् ॥ ४.६०.३ ॥
ആ സമയത്ത് സൂര്യൻ പ്രകാശിച്ചില്ല, കാറ്റും വീശിയില്ല; അമ്പുകളാൽ ഇടതൂർന്ന ആകാശം നിഴൽപോലെയായി.
4.60.4
महांश्चटचटाशब्दो योधयोर्युध्यमानयोः ।
दह्यतामिव वेणूनामासीत्परमदारुणः ॥ ४.६०.४ ॥
പോരാടിയ രണ്ടു യോദ്ധാക്കളുടെ മഹത്തായ ചടചട ശബ്ദം കത്തുന്ന മുളകളുടെ ശബ്ദംപോലെ അതിഭയങ്കരമായിരുന്നു.
4.60.5
हयांस्तस्यार्जुनः सङ्ख्ये कृतवानल्पतेजसाः ।
ते राजन्न प्रजानन्ति दिशं कांचन मोहिताः ॥ ४.६०.५ ॥
അർജ്ജുനൻ യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ കുതിരകളെ ശക്തിഹീനമാക്കി; ഹേ രാജാവേ, അവ മോഹിതമായി ഏതു ദിശയും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.
4.60.6
ततो द्रौणिर्महावीर्यः पार्थस्य विचरिष्यतः ।
विवरं सूक्ष्ममालोक्य ज्यां नुनोद क्षुरेण सः ॥ ४.६०.६ ॥
അപ്പോൾ മഹാവീര്യനായ ദ്രോണപുത്രൻ, പാർത്ഥൻ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ഒരു സൂക്ഷ്മമായ വിടവു കണ്ടു, ക്ഷുരപ്ര അമ്പുകൊണ്ട് അവന്റെ വില്ലിന്റെ ചരട് മുറിച്ചു.
4.60.7
तदस्यापूजयन्देवाः कर्म दृष्ट्वाऽतिमानुषम् ।
न शक्तोऽन्यः पुमान्स्थातुमृते द्रौणेर्धनंजयम् ॥ ४.६०.७ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ അർജ്ജുനന്റെ മാനുഷാതീതമായ കർമ്മം കണ്ട് അവനെ പ്രശംസിച്ചു. ദ്രോണപുത്രനല്ലാതെ മറ്റൊരു പുരുഷനും ധനഞ്ജയന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ കഴിവുള്ളവനായിരുന്നില്ല.
4.60.8
ततो द्रौणिर्धनुर्व्यस्य व्यपक्रम्य नरर्षभः ।
पुनरप्यभ्यहन्पार्थं हृदये कङ्कपत्रिभिः । ॥ ४.६०.८ ॥
അപ്പോൾ ദ്രോണപുത്രൻ വില്ല് വളച്ച്, അല്പം മാറി, ആ നരശ്രേഷ്ഠൻ പാർത്ഥനെ വീണ്ടും മാറിൽ കങ്കപത്ര അമ്പുകൾ കൊണ്ട് എയ്തു.
4.60.9
ततः पार्थो महाबाहुः प्रहसन्स्वनवत्तदा ।
योजयामास च तदा मौर्व्या गाण्डीवमोजसा ॥ ४.६०.९ ॥
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ പാർത്ഥൻ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, അപ്പോൾതന്നെ ശക്തിയോടെ ഞാണിൽ ഗാണ്ഡീവം ഘടിപ്പിച്ചു.
4.60.10
तं दृष्ट्वा ऋद्धमायान्तं प्रभिन्नमिव कुञ्जरम् ।
ऋद्धः समाह्वयामास द्रौणिर्युद्धाय भारत ॥ ४.६०.१० ॥
കോപത്തോടെ വരുന്ന അവനെ മദമിളകിയ ആനപോലെ കണ്ട്, ക്രുദ്ധനായ ദ്രോണപുത്രൻ, ഹേ ഭാരത, യുദ്ധത്തിനായി അവനെ വെല്ലുവിളിച്ചു.
4.60.11
ततोऽर्धचन्द्रपाहृत्य तेन पार्थः समाहतः ।
चिच्छेद तस्य चापं च सूतं चाश्वं च तेजसा ।
विव्याध निशितैश्चापि शरैराशीविपोपमैः ॥ ४.६०.११ ॥
അപ്പോൾ പാർത്ഥൻ അവന്റെ അർദ്ധചന്ദ്രബാണത്താൽ അടിയേറ്റ്, തന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ട് അവന്റെ വില്ലും സാരഥിയെയും കുതിരയെയും മുറിച്ചു; മൂർച്ചയേറിയ സർപ്പസമാന അമ്പുകളാൽ അവനെയും തുളച്ചു.
4.60.12
सोऽन्यं रथं समास्थाय प्रत्यायाद्रथिपुङ्गवः ।
वारणेनेव मत्तेन मत्तो वारणयूथपः ॥ ४.६०.१२ ॥
അവൻ മറ്റൊരു രഥത്തിൽ കയറി തിരിച്ചുവന്നു — രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി, മദിച്ച ആനയ്ക്കെതിരെ മദിച്ച ആനക്കൂട്ടത്തിന്റെ നേതാവുപോലെ.
4.60.13
ततः प्रववृते युद्धं पृथिव्यामेकवीरयोः ।
रणमध्ये द्वयोरेव सुमहद्रोमहर्षणम् ॥ ४.६०.१३ ॥
പിന്നീട് ഭൂമിയിൽ ഒറ്റ വീരരായ ആ രണ്ടുപേർ തമ്മിൽ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു; രണമധ്യത്തിൽ ഇരുവർക്കും അത് അത്യന്തം രോമാഞ്ചജനകമായിരുന്നു.
4.60.14
तौ वीरौ कुरवः सर्वे ददृशुर्विस्मयान्विताः ।
युध्यमानौ महात्मानौ द्विरदाविव संगतौ ॥ ४.६०.१४ ॥
എല്ലാ കൗരവരും വിസ്മയത്തോടെ ആ രണ്ടു വീരന്മാരെ കണ്ടു; ആ മഹാത്മാക്കൾ രണ്ട് ആനകൾ ഏറ്റുമുട്ടുന്നതുപോലെ യുദ്ധം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
4.60.15
तौ समाजघ्नतुर्वीरौ परस्परजयैषिणौ ।
शरै राशीविषाकारैर्ज्वलद्भिरिव पावकैः ॥ ४.६०.१५ ॥
പരസ്പരം ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ രണ്ടു വീരന്മാരും വിഷസർപ്പങ്ങളെപ്പോലെയും ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നികളെപ്പോലെയുമുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചു.
4.60.16
अक्षयाविषुधी दिव्यौ पाण्डवस्य महात्मनः ।
तेन पार्थो रणे शूरस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ ४.६०.१६ ॥
മഹാത്മാവായ പാണ്ഡവന് ക്ഷയമില്ലാത്ത, ദിവ്യമായ രണ്ട് ആവനാഴികളുണ്ടായിരുന്നു; അവയാൽ ശൂരനായ പാർത്ഥൻ യുദ്ധത്തിൽ പർവതംപോലെ അചലനായി നിന്നു.
4.60.17
अश्वत्थाम्नः पुनर्बाणाः क्षिप्रमभ्यस्यतो रणे ।
जग्मुः परिक्षयं शीघ्रमभूत्तेनाधिकोऽर्जुनः ॥ ४.६०.१७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വേഗത്തിൽ അമ്പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന അശ്വത്ഥാമാവിന്റെ അമ്പുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വേഗം തീർന്നുപോയി; അതിനാൽ അർജ്ജുനൻ അധികനായി.