ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 4.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.60.1
तं पार्थः प्रतिजग्राह वायुवेगमिवाचलः ।
शरजालेन महता वर्षमाण इवाम्बुदः ॥ ४.६०.१ ॥
ବାୟୁବେଗରେ ଆସିଥିବା ତାଙ୍କୁ ପାର୍ଥ ପର୍ବତ ପରି ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ; ଶରଜାଳରେ ବର୍ଷା କରୁଥିବା ମେଘ ପରି ସେ ଦେଖାଗଲା।
4.60.2
तयोर्देवासुरसमः सन्निपातो महानभूत् ।
किरतोः शरजालानि वृत्रवासवयोरिव ॥ ४.६०.२ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କର ସେ ସଂଘର୍ଷ ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧ ପରି ମହାନ ହେଲା; ବୃତ୍ର ଓ ବାସବ ପରି ସେମାନେ ଶରଜାଳ ନିକ୍ଷେପ କରୁଥିଲେ।
4.60.3
न स्म सूर्यस्तदा भाति न च वाति समीरणः ।
शरगाढे कृते व्योम्नि छायाभूतमिवाभवत् ॥ ४.६०.३ ॥
ସେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ ନାହିଁ, ପବନ ମଧ୍ୟ ବହିଲା ନାହିଁ; ଶରରେ ଘନୀଭୂତ ଆକାଶ ଛାୟା ପରି ହୋଇଗଲା।
4.60.4
महांश्चटचटाशब्दो योधयोर्युध्यमानयोः ।
दह्यतामिव वेणूनामासीत्परमदारुणः ॥ ४.६०.४ ॥
ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଦୁଇ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କର ସେ ମହା ଚଟଚଟ ଶବ୍ଦ ଜଳୁଥିବା ବାଉଁଶ ପରି ଅତି ଭୟଙ୍କର ଥିଲା।
4.60.5
हयांस्तस्यार्जुनः सङ्ख्ये कृतवानल्पतेजसाः ।
ते राजन्न प्रजानन्ति दिशं कांचन मोहिताः ॥ ४.६०.५ ॥
ଅର୍ଜୁନ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ଘୋଡାଗୁଡ଼ିକୁ ନିସ୍ତେଜ କଲେ; ହେ ରାଜନ୍, ସେମାନେ ମୋହିତ ହୋଇ କୌଣସି ଦିଗ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
4.60.6
ततो द्रौणिर्महावीर्यः पार्थस्य विचरिष्यतः ।
विवरं सूक्ष्ममालोक्य ज्यां नुनोद क्षुरेण सः ॥ ४.६०.६ ॥
ତା'ପରେ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ପାର୍ଥ ଘୂରୁଥିବା ସମୟରେ ଏକ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଫାଙ୍କ ଦେଖି କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଧନୁ ଦଉଡ଼ି କାଟିଦେଲେ।
4.60.7
तदस्यापूजयन्देवाः कर्म दृष्ट्वाऽतिमानुषम् ।
न शक्तोऽन्यः पुमान्स्थातुमृते द्रौणेर्धनंजयम् ॥ ४.६०.७ ॥
ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ସେହି ଅତିମାନୁଷ କର୍ମ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଛଡ଼ା ଆଉ କୌଣସି ପୁରୁଷ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ନଥିଲା।
4.60.8
ततो द्रौणिर्धनुर्व्यस्य व्यपक्रम्य नरर्षभः ।
पुनरप्यभ्यहन्पार्थं हृदये कङ्कपत्रिभिः । ॥ ४.६०.८ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଧନୁ ଟାଣି, ଟିକିଏ ପଛକୁ ସରି, ସେହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାର୍ଥଙ୍କ ବକ୍ଷରେ କଙ୍କପତ୍ରୀ ବାଣରେ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରହାର କଲେ।
4.60.9
ततः पार्थो महाबाहुः प्रहसन्स्वनवत्तदा ।
योजयामास च तदा मौर्व्या गाण्डीवमोजसा ॥ ४.६०.९ ॥
ତା'ପରେ ମହାବାହୁ ପାର୍ଥ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ହସି, ସେହିକ୍ଷଣି ବଳପୂର୍ବକ ଧନୁଣୀରେ ଗାଣ୍ଡୀବ ଯୋଡ଼ିଲେ।
4.60.10
तं दृष्ट्वा ऋद्धमायान्तं प्रभिन्नमिव कुञ्जरम् ।
ऋद्धः समाह्वयामास द्रौणिर्युद्धाय भारत ॥ ४.६०.१० ॥
କ୍ରୋଧରେ ଆସୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ମଦମତ୍ତ ହାତୀ ପରି ଦେଖି, କ୍ରୁଦ୍ଧ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର, ହେ ଭାରତ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ।
4.60.11
ततोऽर्धचन्द्रपाहृत्य तेन पार्थः समाहतः ।
चिच्छेद तस्य चापं च सूतं चाश्वं च तेजसा ।
विव्याध निशितैश्चापि शरैराशीविपोपमैः ॥ ४.६०.११ ॥
ତା'ପରେ ପାର୍ଥ ତାଙ୍କ ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ, ନିଜ ତେଜରେ ତାଙ୍କ ଧନୁ, ସାରଥି ଓ ଘୋଡ଼ା କାଟିଦେଲେ; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ସର୍ପ ସମ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
4.60.12
सोऽन्यं रथं समास्थाय प्रत्यायाद्रथिपुङ्गवः ।
वारणेनेव मत्तेन मत्तो वारणयूथपः ॥ ४.६०.१२ ॥
ସେ ଅନ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ପୁନର୍ବାର ଫେରିଲେ — ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମଦମତ୍ତ ହାତୀ ସାମନାରେ ମଦମତ୍ତ ଗଜଯୂଥପତି ପରି।
4.60.13
ततः प्रववृते युद्धं पृथिव्यामेकवीरयोः ।
रणमध्ये द्वयोरेव सुमहद्रोमहर्षणम् ॥ ४.६०.१३ ॥
ତା'ପରେ ପୃଥିବୀରେ ଦୁଇ ଏକବୀରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ରଣମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ଅତି ରୋମାଞ୍ଚକର ଥିଲା।
4.60.14
तौ वीरौ कुरवः सर्वे ददृशुर्विस्मयान्विताः ।
युध्यमानौ महात्मानौ द्विरदाविव संगतौ ॥ ४.६०.१४ ॥
ସମସ୍ତ କୌରବ ବିସ୍ମୟରେ ସେ ଦୁଇ ବୀରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ସେହି ମହାତ୍ମାମାନେ ଦୁଇ ହାତୀ ପରି ମୁହାମୁହିଁ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ।
4.60.15
तौ समाजघ्नतुर्वीरौ परस्परजयैषिणौ ।
शरै राशीविषाकारैर्ज्वलद्भिरिव पावकैः ॥ ४.६०.१५ ॥
ପରସ୍ପରକୁ ଜୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେହି ଦୁଇ ବୀର ବିଷଧର ସାପ ଓ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ବାଣରେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ।
4.60.16
अक्षयाविषुधी दिव्यौ पाण्डवस्य महात्मनः ।
तेन पार्थो रणे शूरस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ ४.६०.१६ ॥
ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପାଖରେ ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷୟ ଓ ଦିବ୍ୟ ତୂଣୀର ଥିଲା; ସେଥିରେ ଶୂର ପାର୍ଥ ରଣରେ ପର୍ବତ ପରି ଅଚଳ ହୋଇ ଛିଡ଼ା ରହିଲେ।
4.60.17
अश्वत्थाम्नः पुनर्बाणाः क्षिप्रमभ्यस्यतो रणे ।
जग्मुः परिक्षयं शीघ्रमभूत्तेनाधिकोऽर्जुनः ॥ ४.६०.१७ ॥
ରଣରେ ଶୀଘ୍ର ବାଣ ଚଳାଉଥିବା ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମାଙ୍କ ବାଣ ବାରମ୍ବାର ଶୀଘ୍ର ସରିଗଲା; ତେଣୁ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ହେଲେ।