Mahābhārata · Adhyāya 4.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.62.1
एवं विद्राव्य तत्सैन्यं पार्थो भीष्ममुपाद्रवत् ।
त्रस्तेषु सर्वसैन्येषु कौरव्यस्य महात्मनः ॥ ४.६२.१ ॥
Así, tras poner en fuga aquel ejército, Pārtha se lanzó contra Bhīṣma. Todas las tropas del magnánimo Kaurava quedaron aterrorizadas.
4.62.2
बाणान्धनुषि संधाय चतुरः पाकशासनिः ।
भीष्मं च प्राहिणोद्भीतस्तं द्वाभ्यामभ्यवादयत् ॥ ४.६२.२ ॥
Colocando cuatro flechas en su arco, el hijo de Indra, temeroso, las disparó contra Bhīṣma y lo hirió con dos de ellas.
4.62.3
तस्य कर्णान्तिकं गत्वा द्वावब्रूतां च कौशलम् ।
सोऽप्याशीरवदद्भीष्मः कौन्तेयो जयतामिति ॥ ४.६२.३ ॥
Acercándose a su oído, los dos preguntaron por su bienestar. Bhīṣma también dio su bendición, diciendo: "Hijo de Kuntī, que venzas."
4.62.4
नरसिंहमुपायान्तं जिगीषन्तं परान्रणे ।
वृषसेनोऽभ्ययात्तूर्णं योद्धुकामो धनंजयम् ॥ ४.६२.४ ॥
Vṛṣasena avanzó rápidamente contra Dhanañjaya, el león entre los hombres, que se acercaba en la batalla deseando vencer a sus enemigos, con ansias de combatir.
4.62.5
वैकर्तनात्मजो वीरः संग्रामे लोकविश्रुतः ।
शौर्यवीर्यादिभिः कर्णाद्बिम्बाद्विम्ब इवोद्धृतः ॥ ४.६२.५ ॥
El héroe, hijo de Vaikartana (Karṇa), famoso en el mundo por su valor y pujanza en la batalla, parecía extraído de Karṇa como un reflejo de su imagen.
4.62.6
आत्मना युध्यतस्तस्य वृषसेनस्य पाण्डवः ।
मुहूर्तं तस्य तद्दृष्ट्वा हस्तलाघवपौरुषे।
तुतोष च ततः पार्थो वृषसेनपराक्रमम् ॥ ४.६२.६ ॥
Al ver por un momento a Vṛṣasena combatiendo por sí mismo, y viendo su destreza de manos y su valor viril, el Pāṇḍava quedó complacido con la pujanza de Vṛṣasena.
4.62.7
तस्य पार्थस्तदा क्षिप्रं क्षुरधारेण कार्मुकम् ।
न्यकृन्यद्गृध्रपत्रेण जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ४.६२.७ ॥
Entonces Pārtha cortó rápidamente su arco, adornado de oro, con una flecha de filo de navaja emplumada con plumas de buitre.
4.62.8
अथैनं पञ्चभिर्भूयः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
स पार्थबाणाभिहतो रथात्प्रस्कन्द्य दुद्रुवे ॥ ४.६२.८ ॥
Luego lo atravesó de nuevo en mitad del pecho con cinco flechas. Herido por las flechas de Pārtha, saltó del carro y huyó.
4.62.9
दुःशासनो विकर्णश्च शकुनिश्च विविंशतिः ।
आयान्तं भीमधन्वानं पर्यकीर्यन्त पाण्डवम् ॥ ४.६२.९ ॥
Duḥśāsana, Vikarṇa, Śakuni y Vivinśati rodearon al Pāṇḍava, el arquero terrible, mientras avanzaba.
4.62.10
तेषां पार्थो रणे क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
युगं ध्वजं शरासं च चिच्छेद तरसा रणे ॥ ४.६२.१० ॥
Pārtha, encolerizado en la batalla contra ellos, cortó rápidamente su yugo, su estandarte y su arco en plena lucha con flechas de astiles doblados.
4.62.11
ते निकृत्तध्वजाः सर्वे छिन्नकार्मुकवेष्टनाः ।
रणमध्यादपययुः पार्थबाणाभिपीडिताः ॥ ४.६२.११ ॥
Con sus estandartes derribados y las empuñaduras de sus arcos cortadas, todos ellos, atormentados por las flechas de Pārtha, se retiraron del centro de la batalla.
4.62.12
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्वैराटिमिदमब्रवीत् ।
एतं मे प्रापयेदानीं तालं सौवर्णमुच्छ्रितम् ॥ ४.६२.१२ ॥
Entonces Bībhatsu rio y dijo esto al hijo de Virāṭa: 'Ahora tráeme ese alto palmero dorado.'
4.62.13
मेघमध्ये यथा विद्युदुज्ज्वलन्ती पुनः पुनः ।
असौ शान्तनवो भीष्मस्तत्र याहि परंतप ॥ ४.६२.१३ ॥
Como un relámpago que resplandece una y otra vez en medio de una nube, allí está aquel hijo de Śantanu, Bhīṣma. Ve allí, oh abrasador de enemigos.
4.62.14
अस्राणि तस्य दिव्यानि दर्शयिष्यामि संयुगे ।
घोररूपाणि चित्राणि लघूनि च गुरूणि च ॥ ४.६२.१४ ॥
En la batalla le mostraré mis armas divinas, de forma terrible, maravillosas, ligeras y también pesadas.
4.62.15
अस्माकं पोषको नित्यमाबाल्यान्मत्स्यभूमिप ।
श्रेयस्कामी सदाऽस्माकं योगक्षेमकरः सदा ॥ ४.६२.१५ ॥
Oh señor de la tierra de Matsya, desde la infancia siempre ha sido nuestro sustentador, deseoso de nuestro bien y siempre garante de nuestro yoga-kṣema.
4.62.16
तस्याङ्के विर्धितो बाल्ये तद्योत्स्येऽनेन सांप्रतम् ।
अस्माकं धार्तराष्ट्राणां शमकामो दिवानिशम् ॥ ४.६२.१६ ॥
Habiendo sido criado en su regazo en la infancia, ahora lucharé contra él, quien día y noche desea la paz entre nosotros y los hijos de Dhṛtarāṣṭra.
4.62.17
वैशंपायन उवाच ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वैराटिः पार्थसारथिः।
वाहयच्चोदितस्तेन रथं भीष्मरथं प्रति ॥ ४.६२.१७ ॥
Vaiśampāyana dijo: Habiendo oído sus palabras, Vairāṭi, el auriga de Pārtha, instigado por él, condujo el carro hacia el carro de Bhīṣma.
4.62.18
तं रथं चोदितं दृष्ट्वा फल्गुनस्य रथोत्तमम् ।
वायुनेव महामेघं सहसाऽभिसमीरितम्।
तं प्रत्ययाच्च गाङ्गेयो रथेनादित्यवर्चसा ॥ ४.६२.१८ ॥
Al ver aquel excelente carro de Phalguna impulsado hacia adelante, como una gran nube empujada súbitamente por el viento, el hijo de Gaṅgā lo reconoció y avanzó hacia él en un carro resplandeciente como el sol.
4.62.19
आयान्तमर्जुनं दृष्ट्वा भीष्मः परपुंजयः ।
प्रत्युञ्जगाम युद्धार्थी महर्षभमिवर्षभः ॥ ४.६२.१९ ॥
Al ver que Arjuna se acercaba, Bhīṣma, conquistador de huestes enemigas, avanzó a su encuentro, deseoso de combate, como un gran toro avanza hacia otro gran toro.
4.62.20
तथा हि गुप्त एतेषां दुराधर्षः पितामहः ।
हन्यमानेषु योघेषु धनंजयमुपाद्रवत् ॥ ४.६२.२० ॥
Pues el inexpugnable abuelo Bhīṣma, protector de estos, se lanzó sobre Dhanaṃjaya mientras los guerreros eran abatidos.
4.62.21
प्रगृह्य कार्मुकश्रेष्ठं जातरूपपरिष्कृतम् ।
शरानादाय तीक्ष्णाग्रान्मर्मदेहप्रमाथिनः ॥ ४.६२.२१ ॥
Tomando el mejor arco, adornado con oro, y sacando flechas de punta afilada que atraviesan las partes vitales del cuerpo.
4.62.22
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
शुशुभे स नरव्याघ्रो गिरिः सूर्योत्तरे यथा ॥ ४.६२.२२ ॥
Con un parasol blanco sostenido sobre su cabeza, aquel mejor de los hombres resplandecía como una montaña al salir el sol.
4.62.23
प्राध्माप्य शङ्खं गाङ्गेयो धार्तराष्ट्रान्प्रहर्षयन् ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य बीभत्सुं प्रत्यवारयत् ॥ ४.६२.२३ ॥
Tras tocar su caracola, alegrando a los hijos de Dhṛtarāṣṭra, Gāṅgeya giró hacia la derecha y detuvo a Bībhatsu a su vez.
4.62.24
तमवेक्ष्य समायान्तं कौन्तेयः परवीरहा ।
प्रत्यगृह्णादमेयात्मा प्रियातिथिमिवागतम् ।
देवदत्तं महाशङ्खं प्रदध्मौ युधि वीर्यवान् ॥ ४.६२.२४ ॥
Al verlo avanzar, Kaunteya, aniquilador de héroes enemigos, de espíritu inmensurable, lo recibió como llega un huésped querido; y el poderoso sopló en la batalla su gran caracola llamada Devadatta.
4.62.25
तौ शङ्खनादावत्यर्थं भीष्मपाण्डवयोस्तदा ।
नादयामासतुर्द्यां च खं च भूमिं च सर्वशः ॥ ४.६२.२५ ॥
Entonces los dos toques de caracola de Bhīṣma y de los Pāṇḍavas, con gran fuerza, hicieron resonar el cielo, el éter y la tierra por todas partes.
4.62.26
अन्तरिक्षे च जल्पन्ति सर्वे देवाः सवासवाः ।
यदर्जुनः कुरून्सर्वान्प्राकृन्तच्छस्रतेजसा ॥ ४.६२.२६ ॥
Todos los dioses en el cielo, junto con Vāsava, decían: 'Arjuna cortará a todos los Kurus con el resplandor de sus flechas.'
4.62.27
कुरुश्रेष्ठाविमौ वीरौ रणे भीष्मधनंजयौ ।
सर्वास्त्रकुशलौ वीरावप्रमत्तौ रणे सदा ॥ ४.६२.२७ ॥
Estos dos héroes, los mejores de los Kurus, Bhīṣma y Dhanaṃjaya, son diestros en todas las armas y siempre vigilantes en la batalla.
4.62.28
उभौ देवमनुष्येषु विश्रुतौ स्वपराक्रमैः ।
उभौ परमसंरब्धावुभौ दीप्तधनुर्धरौ ॥ ४.६२.२८ ॥
Ambos son célebres entre dioses y hombres por su propio valor; ambos están sumamente airados y empuñan arcos resplandecientes.
4.62.29
समागतौ नरव्याघ्रौ व्याघ्राविव तरस्विनौ ।
उभौ सदृशकर्माणौ सूर्यस्याग्नेश्च भारत ॥ ४.६२.२९ ॥
Oh Bhārata, estos dos tigres entre los hombres, veloces como tigres, se han encontrado; ambos tienen hazañas iguales a las del sol y del fuego.
4.62.30
वासुदेवस्य सदृशौ कार्तवीर्यसमावुभौ ।
उभौ विश्रुतकर्माणावुभौ शूरौ महाबलौ ।
सर्वास्त्रविदुषां श्रेष्ठौ सर्वशस्त्रभृतां वरौ ॥ ४.६२.३० ॥
Iguales a Vāsudeva, iguales a Kārtavīrya; ambos famosos por sus hazañas, ambos héroes y de gran poder; los mejores entre los conocedores de todas las armas, los primeros entre los portadores de todas las armas.
4.62.31
अग्नेरिन्द्रस्य सोमस्य यमस्य वरुणस्य च ।
अनयोः सदृशं वीर्यं मित्रस्य वरुणस्य च ॥ ४.६२.३१ ॥
Su valor es igual al de Agni, Indra, Soma, Yama y Varuṇa, e igual al de Mitra y Varuṇa.
4.62.32
को वा कुन्तीसुतं युद्धे द्वैरथेनोपयास्यति ।
ऋते शान्तनवादन्यः क्षत्रियो भुवि विद्यते ॥ ४.६२.३२ ॥
¿Quién en la batalla se enfrentará al hijo de Kuntī en combate singular? Aparte del hijo de Śantanu, ¿qué otro guerrero hay en la tierra?
4.62.33
इति संपूजयामासुर्भीष्मं दृष्ट्वाऽर्जुनं गतम् ।
तं रणे संप्रहृष्यन्तं दृष्ट्वा देवाः सवासवाः ॥ ४.६२.३३ ॥
Al ver a Arjuna partir, así honraron a Bhīṣma; y al verlo muy regocijado en la batalla, los dioses junto con Vāsava (lo alabaron).
4.62.34
अथ बहुविधतूर्यशङ्खयोषैर्विविधरवैः सह सिंहनादमिश्रैः ।
कुरुवृषभमपूजयत्कुरूणां बलममराधिपसैन्यसप्रभं तत् ॥ ४.६२.३४ ॥
Entonces, con muchos tipos de instrumentos, caracolas y diversos clamores mezclados con rugidos de león, honraron al toro de los Kurus; aquel ejército de los Kurus brillaba como la hueste del señor de los inmortales.