மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.62.1
एवं विद्राव्य तत्सैन्यं पार्थो भीष्ममुपाद्रवत् ।
त्रस्तेषु सर्वसैन्येषु कौरव्यस्य महात्मनः ॥ ४.६२.१ ॥
இவ்வாறு அந்தப் படையைத் துரத்திய பிருதையின் மகன் பீஷ்மரை நோக்கிப் பாய்ந்தான். மகாத்மா கௌரவரின் அனைத்துப் படைகளும் அஞ்சி நடுங்கின.
4.62.2
बाणान्धनुषि संधाय चतुरः पाकशासनिः ।
भीष्मं च प्राहिणोद्भीतस्तं द्वाभ्यामभ्यवादयत् ॥ ४.६२.२ ॥
இந்திரனின் மகன் வில்லில் நான்கு அம்புகளைப் பொருத்தி பீஷ்மரை நோக்கி அஞ்சியவனாய் எய்தான்; அவரை இரண்டு அம்புகளால் தாக்கினான்.
4.62.3
तस्य कर्णान्तिकं गत्वा द्वावब्रूतां च कौशलम् ।
सोऽप्याशीरवदद्भीष्मः कौन्तेयो जयतामिति ॥ ४.६२.३ ॥
அவனது காதருகே சென்று இருவரும் நலம் விசாரித்தனர். பீஷ்மரும் ஆசி கூறினார்: "குந்தியின் மகனே, வெற்றி பெறுவாயாக" என்று.
4.62.4
नरसिंहमुपायान्तं जिगीषन्तं परान्रणे ।
वृषसेनोऽभ्ययात्तूर्णं योद्धुकामो धनंजयम् ॥ ४.६२.४ ॥
போரில் எதிரிகளை வெல்ல விரும்பி வந்த நரசிம்மனாகிய தனஞ்சயனை நோக்கி வ்ருஷசேனன் போரிடும் விருப்பத்துடன் விரைவாக முன்னேறினான்.
4.62.5
वैकर्तनात्मजो वीरः संग्रामे लोकविश्रुतः ।
शौर्यवीर्यादिभिः कर्णाद्बिम्बाद्विम्ब इवोद्धृतः ॥ ४.६२.५ ॥
வைகர்தனரின் (கர்ணனின்) மகன் வீரன், போரில் தன் வீரமும் திறமையும் கொண்டு உலகப் புகழ் பெற்றவன்; கர்ணனிலிருந்து பிம்பத்தைப் போல வெளிப்பட்டவன் போன்றிருந்தான்.
4.62.6
आत्मना युध्यतस्तस्य वृषसेनस्य पाण्डवः ।
मुहूर्तं तस्य तद्दृष्ट्वा हस्तलाघवपौरुषे।
तुतोष च ततः पार्थो वृषसेनपराक्रमम् ॥ ४.६२.६ ॥
தானே போரிட்டுக் கொண்டிருந்த வ்ருஷசேனனை பாண்டவன் ஒரு கணம் கண்டான். அவனுடைய கைவேகத்தையும் ஆண்மையையும் கண்டு பார்த்தன் வ்ருஷசேனனின் வீரத்தால் மகிழ்ந்தான்.
4.62.7
तस्य पार्थस्तदा क्षिप्रं क्षुरधारेण कार्मुकम् ।
न्यकृन्यद्गृध्रपत्रेण जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ४.६२.७ ॥
அப்போது பார்த்தன் விரைவாக, கழுகின் இறகுகள் கொண்ட கூரிய முனை அம்பால், தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அவனது வில்லை அறுத்தான்.
4.62.8
अथैनं पञ्चभिर्भूयः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
स पार्थबाणाभिहतो रथात्प्रस्कन्द्य दुद्रुवे ॥ ४.६२.८ ॥
பின்னர் அவனை ஐந்து அம்புகளால் மீண்டும் நெஞ்சின் நடுவில் துளைத்தான். பார்த்தனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு அவன் தேரிலிருந்து குதித்து ஓடினான்.
4.62.9
दुःशासनो विकर्णश्च शकुनिश्च विविंशतिः ।
आयान्तं भीमधन्वानं पर्यकीर्यन्त पाण्डवम् ॥ ४.६२.९ ॥
துச்சாசனன், விகர்ணன், சகுனி மற்றும் விவிம்சதி ஆகியோர் வந்துகொண்டிருந்த, பயங்கர வில்லைக் கொண்ட பாண்டவனைச் சூழ்ந்தனர்.
4.62.10
तेषां पार्थो रणे क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
युगं ध्वजं शरासं च चिच्छेद तरसा रणे ॥ ४.६२.१० ॥
அவர்களிடம் போரில் கோபமடைந்த பார்த்தன், வளைந்த கணுக்கள் கொண்ட அம்புகளால், போரிலேயே விரைவாக அவர்களின் நுகத்தடி, கொடி மற்றும் வில்லை வெட்டினான்.
4.62.11
ते निकृत्तध्वजाः सर्वे छिन्नकार्मुकवेष्टनाः ।
रणमध्यादपययुः पार्थबाणाभिपीडिताः ॥ ४.६२.११ ॥
அவர்களின் கொடிகள் அறுபட்டன, வில்லின் பிடி வெட்டப்பட்டது; பார்த்தனின் அம்புகளால் வருத்தப்பட்டு அவர்கள் அனைவரும் போர்க்களத்தின் நடுவிலிருந்து பின்வாங்கினர்.
4.62.12
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्वैराटिमिदमब्रवीत् ।
एतं मे प्रापयेदानीं तालं सौवर्णमुच्छ्रितम् ॥ ४.६२.१२ ॥
அப்போது பீபத்ஸு சிரித்துக்கொண்டு வைராடியிடம் இவ்வாறு கூறினான்: 'இப்போது அந்த உயர்ந்த தங்கத் தாலமரத்தை என்னிடம் கொண்டு வா.'
4.62.13
मेघमध्ये यथा विद्युदुज्ज्वलन्ती पुनः पुनः ।
असौ शान्तनवो भीष्मस्तत्र याहि परंतप ॥ ४.६२.१३ ॥
மேகத்தின் நடுவே பலமுறை ஒளிரும் மின்னலைப் போல, அதோ அங்குள்ள அந்த சாந்தனு மகன் பீஷ்மன்; எதிரிகளை எரிப்பவனே, அங்கே செல்.
4.62.14
अस्राणि तस्य दिव्यानि दर्शयिष्यामि संयुगे ।
घोररूपाणि चित्राणि लघूनि च गुरूणि च ॥ ४.६२.१४ ॥
போரில் அவனுக்கு என் தெய்வீக அஸ்திரங்களைக் காட்டுவேன் — பயங்கரத் தோற்றமுடையவை, அற்புதமானவை, இலேசானவையும் கனமானவையும்.
4.62.15
अस्माकं पोषको नित्यमाबाल्यान्मत्स्यभूमिप ।
श्रेयस्कामी सदाऽस्माकं योगक्षेमकरः सदा ॥ ४.६२.१५ ॥
மத்ஸ்ய நாட்டு அரசனே, சிறுவயது முதல் அவர் எப்போதும் நம்மை வளர்ப்பவர்; நமது நலத்தை விரும்பி, எப்போதும் நம் யோக-க்ஷேமத்தை நிறைவேற்றுபவர்.
4.62.16
तस्याङ्के विर्धितो बाल्ये तद्योत्स्येऽनेन सांप्रतम् ।
अस्माकं धार्तराष्ट्राणां शमकामो दिवानिशम् ॥ ४.६२.१६ ॥
சிறுவயதில் அவருடைய மடியில் வளர்ந்தவன் நான்; ஆகையால் இப்போது அவருடனேயே போரிடுவேன் — நம்மிடமும் தார்தராஷ்டிரர்களிடமும் இரவும் பகலும் சமாதானத்தை விரும்புபவருடன்.
4.62.17
वैशंपायन उवाच ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वैराटिः पार्थसारथिः।
वाहयच्चोदितस्तेन रथं भीष्मरथं प्रति ॥ ४.६२.१७ ॥
வைசம்பாயனர் கூறினார்: அவனுடைய அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, பார்த்தனின் தேரோட்டியான வைராடி, அவனால் தூண்டப்பட்டு, பீஷ்மனின் தேரை நோக்கித் தேரை ஓட்டினான்.
4.62.18
तं रथं चोदितं दृष्ट्वा फल्गुनस्य रथोत्तमम् ।
वायुनेव महामेघं सहसाऽभिसमीरितम्।
तं प्रत्ययाच्च गाङ्गेयो रथेनादित्यवर्चसा ॥ ४.६२.१८ ॥
பல்குனனின் அந்த உத்தமத் தேர் வேகமாக ஓட்டப்படுவதைக் கண்டதும் — காற்றினால் பெருமேகம் திடீரென்று தள்ளப்படுவது போல — கங்கையின் மகன் அவனை அடையாளம் கண்டு, சூரியனைப் போல் ஒளிரும் தேரில் அவனை நோக்கி வந்தான்.
4.62.19
आयान्तमर्जुनं दृष्ट्वा भीष्मः परपुंजयः ।
प्रत्युञ्जगाम युद्धार्थी महर्षभमिवर्षभः ॥ ४.६२.१९ ॥
அர்ஜுனன் வருவதைக் கண்ட, பகைவர் கூட்டங்களை வெல்லும் பீஷ்மர், போரை விரும்பி, ஒரு பெரிய காளை மற்றொரு பெரிய காளையை நோக்கிச் செல்வது போல அவரை எதிர்கொண்டு சென்றார்.
4.62.20
तथा हि गुप्त एतेषां दुराधर्षः पितामहः ।
हन्यमानेषु योघेषु धनंजयमुपाद्रवत् ॥ ४.६२.२० ॥
இவர்களின் பாதுகாவலரான வெல்ல முடியாத பிதாமகர் பீஷ்மர், வீரர்கள் அடிபடும் நேரத்திலும் தனஞ்சயன் மீது பாய்ந்தார்.
4.62.21
प्रगृह्य कार्मुकश्रेष्ठं जातरूपपरिष्कृतम् ।
शरानादाय तीक्ष्णाग्रान्मर्मदेहप्रमाथिनः ॥ ४.६२.२१ ॥
பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிறந்த வில்லை எடுத்து, உடலின் மர்மமான இடங்களை துளைக்கும் கூரிய முனைகள் கொண்ட அம்புகளை எடுத்துக்கொண்டார்.
4.62.22
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
शुशुभे स नरव्याघ्रो गिरिः सूर्योत्तरे यथा ॥ ४.६२.२२ ॥
தலைக்கு மேல் வெண்குடை பிடிக்கப்பட்டிருக்க, அந்த நரசிங்கம் சூரியன் உதித்த மலையைப் போல் பிரகாசித்தார்.
4.62.23
प्राध्माप्य शङ्खं गाङ्गेयो धार्तराष्ट्रान्प्रहर्षयन् ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य बीभत्सुं प्रत्यवारयत् ॥ ४.६२.२३ ॥
சங்கை ஊதி, திருதராஷ்டிரரின் மக்களை மகிழ்வித்து, கங்கையின் மகனான பீஷ்மர் வலமாகத் திரும்பி பீபத்சுவைத் தடுத்து நிறுத்தினார்.
4.62.24
तमवेक्ष्य समायान्तं कौन्तेयः परवीरहा ।
प्रत्यगृह्णादमेयात्मा प्रियातिथिमिवागतम् ।
देवदत्तं महाशङ्खं प्रदध्मौ युधि वीर्यवान् ॥ ४.६२.२४ ॥
அவர் வருவதைக் கண்ட, பகைவீரர்களை அழிக்கும் கௌந்தேயன், அளவற்ற ஆன்மா கொண்டவன், அன்பான விருந்தினர் வருவது போல அவரை வரவேற்றான்; வலிமையுள்ள அவன் போரில் தேவதத்தம் என்ற பெரிய சங்கை ஊதினான்.
4.62.25
तौ शङ्खनादावत्यर्थं भीष्मपाण्डवयोस्तदा ।
नादयामासतुर्द्यां च खं च भूमिं च सर्वशः ॥ ४.६२.२५ ॥
அப்போது பீஷ்மரும் பாண்டவர்களும் முழக்கிய அந்த இரு சங்கநாதங்களும் மிகுதியாக வானத்தையும், ஆகாயத்தையும், பூமியையும் எங்கும் ஒலிக்கச் செய்தன.
4.62.26
अन्तरिक्षे च जल्पन्ति सर्वे देवाः सवासवाः ।
यदर्जुनः कुरून्सर्वान्प्राकृन्तच्छस्रतेजसा ॥ ४.६२.२६ ॥
வானத்தில் இருந்த தேவர்கள் அனைவரும் வாசவனுடன் சேர்ந்து, அர்ஜுனன் தன் அம்புகளின் ஒளியால் எல்லா குருக்களையும் வெட்டிச் சாய்ப்பான் என்று பேசினார்கள்.
4.62.27
कुरुश्रेष्ठाविमौ वीरौ रणे भीष्मधनंजयौ ।
सर्वास्त्रकुशलौ वीरावप्रमत्तौ रणे सदा ॥ ४.६२.२७ ॥
குருக்களில் சிறந்த இந்த இரு வீரர்கள், பீஷ்மரும் தனஞ்சயனும், போரில் எல்லா ஆயுதங்களிலும் திறமையுள்ளவர்கள்; போரில் எப்போதும் கவனமுடன் இருப்பவர்கள்.
4.62.28
उभौ देवमनुष्येषु विश्रुतौ स्वपराक्रमैः ।
उभौ परमसंरब्धावुभौ दीप्तधनुर्धरौ ॥ ४.६२.२८ ॥
இருவரும் தங்கள் வீரத்தால் தேவர்களிலும் மனிதர்களிலும் புகழ்பெற்றவர்கள்; இருவரும் மிகுந்த சினம் கொண்டவர்கள்; இருவரும் ஒளிரும் வில்லை ஏந்தியவர்கள்.
4.62.29
समागतौ नरव्याघ्रौ व्याघ्राविव तरस्विनौ ।
उभौ सदृशकर्माणौ सूर्यस्याग्नेश्च भारत ॥ ४.६२.२९ ॥
பாரதா, இரு நரவ்யாக்ரர்களும், புலிகளைப் போல் வேகமும் வீரமும் உடையவர்கள், ஒன்று கூடியுள்ளனர்; இருவரின் செயல்களும் சூரியனுக்கும் அக்கினிக்கும் சமமானவை.
4.62.30
वासुदेवस्य सदृशौ कार्तवीर्यसमावुभौ ।
उभौ विश्रुतकर्माणावुभौ शूरौ महाबलौ ।
सर्वास्त्रविदुषां श्रेष्ठौ सर्वशस्त्रभृतां वरौ ॥ ४.६२.३० ॥
வாசுதேவனுக்கு ஒப்பானவர்கள், கார்த்தவீர்யனுக்குச் சமமானவர்கள்; இருவரும் புகழ்பெற்ற செயல்களை உடையவர்கள், சூரர்கள், மகாபலசாலிகள்; எல்லா அஸ்திரங்களை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர்கள், எல்லா ஆயுதங்களை ஏந்தியவர்களில் உயர்ந்தவர்கள்.
4.62.31
अग्नेरिन्द्रस्य सोमस्य यमस्य वरुणस्य च ।
अनयोः सदृशं वीर्यं मित्रस्य वरुणस्य च ॥ ४.६२.३१ ॥
அக்னி, இந்திரன், சோமன், யமன், வருணன் ஆகியோரின் வீரியத்திற்கு இவர்களின் வீரியம் சமமானது; மித்திரன் மற்றும் வருணனின் வீரியத்திற்கும் சமமானது.
4.62.32
को वा कुन्तीसुतं युद्धे द्वैरथेनोपयास्यति ।
ऋते शान्तनवादन्यः क्षत्रियो भुवि विद्यते ॥ ४.६२.३२ ॥
போரில் குந்தியின் மகனை நேருக்குநேர் சந்திக்கச் செல்பவன் யார்? பூமியில் சாந்தனுவின் மகனைத் தவிர வேறு எந்த க்ஷத்திரியன் இருக்கிறான்?
4.62.33
इति संपूजयामासुर्भीष्मं दृष्ट्वाऽर्जुनं गतम् ।
तं रणे संप्रहृष्यन्तं दृष्ट्वा देवाः सवासवाः ॥ ४.६२.३३ ॥
இவ்வாறு, அர்ஜுனன் செல்வதைக் கண்டு அவர்கள் பீஷ்மரை வணங்கிப் புகழ்ந்தனர்; போரில் அவன் மிகவும் மகிழ்ந்திருப்பதைக் கண்டு இந்திரனுடன் தேவர்களும் (அவனைப் போற்றினர்).
4.62.34
अथ बहुविधतूर्यशङ्खयोषैर्विविधरवैः सह सिंहनादमिश्रैः ।
कुरुवृषभमपूजयत्कुरूणां बलममराधिपसैन्यसप्रभं तत् ॥ ४.६२.३४ ॥
பின்னர், பல வகை இசைக்கருவிகள், சங்குகள், பல்வேறு ஒலிகள் மற்றும் சிங்க முழக்கங்கள் கலந்த ஒலியுடன், குருக்களின் காளையை (பீஷ்மரை) அவர்கள் வணங்கினர்; இந்திரனின் படைக்கு ஒப்ப ஒளிர்ந்த குருக்களின் அந்தப் படை.