ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.62.1
एवं विद्राव्य तत्सैन्यं पार्थो भीष्ममुपाद्रवत् ।
त्रस्तेषु सर्वसैन्येषु कौरव्यस्य महात्मनः ॥ ४.६२.१ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಪಾರ್ಥನು ಭೀಷ್ಮನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಮಹಾತ್ಮ ಕೌರವನ ಎಲ್ಲಾ ಸೈನ್ಯಗಳು ಭಯಭೀತವಾದವು.
4.62.2
बाणान्धनुषि संधाय चतुरः पाकशासनिः ।
भीष्मं च प्राहिणोद्भीतस्तं द्वाभ्यामभ्यवादयत् ॥ ४.६२.२ ॥
ಇಂದ್ರನ ಮಗನು ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೂಡಿ ಭೀಷ್ಮನ ಮೇಲೆ ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು; ಎರಡರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
4.62.3
तस्य कर्णान्तिकं गत्वा द्वावब्रूतां च कौशलम् ।
सोऽप्याशीरवदद्भीष्मः कौन्तेयो जयतामिति ॥ ४.६२.३ ॥
ಅವನ ಕಿವಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ಕುಶಲವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು. ಭೀಷ್ಮನೂ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡುತ್ತಾ, "ಕೌಂತೇಯ, ಜಯಿಸು" ಎಂದನು.
4.62.4
नरसिंहमुपायान्तं जिगीषन्तं परान्रणे ।
वृषसेनोऽभ्ययात्तूर्णं योद्धुकामो धनंजयम् ॥ ४.६२.४ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ನರಸಿಂಹನಾದ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ವೃಷಸೇನನು ಯುದ್ಧದ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
4.62.5
वैकर्तनात्मजो वीरः संग्रामे लोकविश्रुतः ।
शौर्यवीर्यादिभिः कर्णाद्बिम्बाद्विम्ब इवोद्धृतः ॥ ४.६२.५ ॥
ವೈಕರ್ತನನ (ಕರ್ಣನ) ಮಗನಾದ ವೀರನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧನು; ಕರ್ಣನಿಂದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಂತೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದಂತಿದ್ದನು.
4.62.6
आत्मना युध्यतस्तस्य वृषसेनस्य पाण्डवः ।
मुहूर्तं तस्य तद्दृष्ट्वा हस्तलाघवपौरुषे।
तुतोष च ततः पार्थो वृषसेनपराक्रमम् ॥ ४.६२.६ ॥
ತಾನೇ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವೃಷಸೇನನನ್ನು ಪಾಂಡವನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ನೋಡಿದನು. ಅವನ ಕೈಚಳಕ ಮತ್ತು ಪೌರುಷವನ್ನು ಕಂಡು ಪಾರ್ಥನು ವೃಷಸೇನನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
4.62.7
तस्य पार्थस्तदा क्षिप्रं क्षुरधारेण कार्मुकम् ।
न्यकृन्यद्गृध्रपत्रेण जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ४.६२.७ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ, ಹದ್ದಿನ ರೆಕ್ಕೆಯ ಕ್ಷುರಧಾರ ಬಾಣದಿಂದ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
4.62.8
अथैनं पञ्चभिर्भूयः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
स पार्थबाणाभिहतो रथात्प्रस्कन्द्य दुद्रुवे ॥ ४.६२.८ ॥
ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎದೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಚುಚ್ಚಿದನು. ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅವನು ರಥದಿಂದ ಹಾರಿ ಓಡಿಹೋದನು.
4.62.9
दुःशासनो विकर्णश्च शकुनिश्च विविंशतिः ।
आयान्तं भीमधन्वानं पर्यकीर्यन्त पाण्डवम् ॥ ४.६२.९ ॥
ದುಃಶಾಸನ, ವಿಕರ್ಣ, ಶಕುನಿ ಮತ್ತು ವಿವಿಂಶತಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಮಧನ್ವಿಯಾದ ಪಾಂಡವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
4.62.10
तेषां पार्थो रणे क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
युगं ध्वजं शरासं च चिच्छेद तरसा रणे ॥ ४.६२.१० ॥
ಅವರ ಮೇಲೆ ರಣದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಾರ್ಥನು ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಣದಲ್ಲೇ ಕಡಿಯನ್ನು, ಧ್ವಜವನ್ನು ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
4.62.11
ते निकृत्तध्वजाः सर्वे छिन्नकार्मुकवेष्टनाः ।
रणमध्यादपययुः पार्थबाणाभिपीडिताः ॥ ४.६२.११ ॥
ಅವರ ಧ್ವಜಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಬಿಲ್ಲಿನ ಹಿಡಿಕೆ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿತು; ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ರಣದ ನಡುವಿನಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.
4.62.12
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्वैराटिमिदमब्रवीत् ।
एतं मे प्रापयेदानीं तालं सौवर्णमुच्छ्रितम् ॥ ४.६२.१२ ॥
ಆಗ ಬೀಭತ್ಸು ನಕ್ಕು ವೈರಾಟಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈಗ ಆ ಎತ್ತರದ ಚಿನ್ನದ ತಾಳವೃಕ್ಷವನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತಂದುಕೊಡು.'
4.62.13
मेघमध्ये यथा विद्युदुज्ज्वलन्ती पुनः पुनः ।
असौ शान्तनवो भीष्मस्तत्र याहि परंतप ॥ ४.६२.१३ ॥
ಮೇಘಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪದೇಪದೇ ಹೊಳೆಯುವ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಇರುವ ಆ ಶಾಂತನವ ಭೀಷ್ಮನು; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು.
4.62.14
अस्राणि तस्य दिव्यानि दर्शयिष्यामि संयुगे ।
घोररूपाणि चित्राणि लघूनि च गुरूणि च ॥ ४.६२.१४ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ — ಭಯಂಕರ ರೂಪದವು, ಅದ್ಭುತವಾದವು, ಹಗುರವಾದವೂ ಭಾರವಾದವೂ.
4.62.15
अस्माकं पोषको नित्यमाबाल्यान्मत्स्यभूमिप ।
श्रेयस्कामी सदाऽस्माकं योगक्षेमकरः सदा ॥ ४.६२.१५ ॥
ಮತ್ಸ್ಯದೇಶದ ಅರಸನೇ, ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಅವನು ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವನು; ನಮ್ಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವವನು, ಸದಾ ನಮ್ಮ ಯೋಗ-ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು.
4.62.16
तस्याङ्के विर्धितो बाल्ये तद्योत्स्येऽनेन सांप्रतम् ।
अस्माकं धार्तराष्ट्राणां शमकामो दिवानिशम् ॥ ४.६२.१६ ॥
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆದವನು ನಾನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ — ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ನಡುವೆ ಹಗಲಿರುಳು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನೊಂದಿಗೆ.
4.62.17
वैशंपायन उवाच ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वैराटिः पार्थसारथिः।
वाहयच्चोदितस्तेन रथं भीष्मरथं प्रति ॥ ४.६२.१७ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದನು: ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಾರ್ಥನ ಸಾರಥಿಯಾದ ವೈರಾಟಿ, ಅವನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಭೀಷ್ಮನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ರಥವನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
4.62.18
तं रथं चोदितं दृष्ट्वा फल्गुनस्य रथोत्तमम् ।
वायुनेव महामेघं सहसाऽभिसमीरितम्।
तं प्रत्ययाच्च गाङ्गेयो रथेनादित्यवर्चसा ॥ ४.६२.१८ ॥
ಫಲ್ಗುನನ ಆ ಉತ್ತಮ ರಥವು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ — ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮಹಾಮೇಘ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ — ಗಂಗಾಪುತ್ರನು ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ರಥದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಬಂದನು.
4.62.19
आयान्तमर्जुनं दृष्ट्वा भीष्मः परपुंजयः ।
प्रत्युञ्जगाम युद्धार्थी महर्षभमिवर्षभः ॥ ४.६२.१९ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ, ಶತ್ರುಸೇನೆಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಭೀಷ್ಮರು ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹೋರಿ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಹೋರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಂತೆ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆದರು.
4.62.20
तथा हि गुप्त एतेषां दुराधर्षः पितामहः ।
हन्यमानेषु योघेषु धनंजयमुपाद्रवत् ॥ ४.६२.२० ॥
ಇವರ ರಕ್ಷಕರಾದ, ಜಯಿಸಲಾಗದ ಪಿತಾಮಹ ಭೀಷ್ಮರು, ಯೋಧರು ಹತರಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಧನಂಜಯನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು.
4.62.21
प्रगृह्य कार्मुकश्रेष्ठं जातरूपपरिष्कृतम् ।
शरानादाय तीक्ष्णाग्रान्मर्मदेहप्रमाथिनः ॥ ४.६२.२१ ॥
ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದೇಹದ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಚುಚ್ಚುವ ಹರಿತ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
4.62.22
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
शुशुभे स नरव्याघ्रो गिरिः सूर्योत्तरे यथा ॥ ४.६२.२२ ॥
ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಳಿಯ ಛತ್ರ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿರಲು, ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ಸೂರ್ಯೋದಯವಾದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಹೊಳೆದರು.
4.62.23
प्राध्माप्य शङ्खं गाङ्गेयो धार्तराष्ट्रान्प्रहर्षयन् ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य बीभत्सुं प्रत्यवारयत् ॥ ४.६२.२३ ॥
ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಗಾಂಗೇಯರು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಬಂದು ಬೀಭತ್ಸುವನ್ನು ತಡೆದರು.
4.62.24
तमवेक्ष्य समायान्तं कौन्तेयः परवीरहा ।
प्रत्यगृह्णादमेयात्मा प्रियातिथिमिवागतम् ।
देवदत्तं महाशङ्खं प्रदध्मौ युधि वीर्यवान् ॥ ४.६२.२४ ॥
ಅವನು ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಕೌಂತೇಯನು, ಅಪರಿಮಿತ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನು, ಪ್ರಿಯ ಅತಿಥಿ ಬಂದಂತೆ ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಅವನು ದೇವದತ್ತ ಎಂಬ ಮಹಾಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು.
4.62.25
तौ शङ्खनादावत्यर्थं भीष्मपाण्डवयोस्तदा ।
नादयामासतुर्द्यां च खं च भूमिं च सर्वशः ॥ ४.६२.२५ ॥
ಆಗ ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ಆ ಎರಡು ಶಂಖನಾದಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಆಕಾಶವನ್ನು, ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೊಳಗಿಸಿದವು.
4.62.26
अन्तरिक्षे च जल्पन्ति सर्वे देवाः सवासवाः ।
यदर्जुनः कुरून्सर्वान्प्राकृन्तच्छस्रतेजसा ॥ ४.६२.२६ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ವಾಸವನೊಂದಿಗೆ, ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕುರುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವನು ಎಂದು ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡರು.
4.62.27
कुरुश्रेष्ठाविमौ वीरौ रणे भीष्मधनंजयौ ।
सर्वास्त्रकुशलौ वीरावप्रमत्तौ रणे सदा ॥ ४.६२.२७ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಈ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು, ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರುವವರು.
4.62.28
उभौ देवमनुष्येषु विश्रुतौ स्वपराक्रमैः ।
उभौ परमसंरब्धावुभौ दीप्तधनुर्धरौ ॥ ४.६२.२८ ॥
ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು; ಇಬ್ಬರೂ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡಿರುವವರು; ಇಬ್ಬರೂ ಹೊಳೆಯುವ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದವರು.
4.62.29
समागतौ नरव्याघ्रौ व्याघ्राविव तरस्विनौ ।
उभौ सदृशकर्माणौ सूर्यस्याग्नेश्च भारत ॥ ४.६२.२९ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಇಬ್ಬರು ನರವ್ಯಾಘ್ರರು, ಹುಲಿಗಳಂತೆ ವೇಗ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ; ಇಬ್ಬರ ಕರ್ಮಗಳೂ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಗೆ ಸಮಾನ.
4.62.30
वासुदेवस्य सदृशौ कार्तवीर्यसमावुभौ ।
उभौ विश्रुतकर्माणावुभौ शूरौ महाबलौ ।
सर्वास्त्रविदुषां श्रेष्ठौ सर्वशस्त्रभृतां वरौ ॥ ४.६२.३० ॥
ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಸಮಾನರು, ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾನರು; ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕರ್ಮಗಳುಳ್ಳವರು, ಶೂರರು, ಮಹಾಬಲರು; ಸರ್ವಾಸ್ತ್ರ ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಸರ್ವಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮರು.
4.62.31
अग्नेरिन्द्रस्य सोमस्य यमस्य वरुणस्य च ।
अनयोः सदृशं वीर्यं मित्रस्य वरुणस्य च ॥ ४.६२.३१ ॥
ಅಗ್ನಿ, ಇಂದ್ರ, ಸೋಮ, ಯಮ, ವರುಣರ ಪರಾಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಈ ಇಬ್ಬರ ಪರಾಕ್ರಮ ಸಮಾನ; ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣರ ಪರಾಕ್ರಮಕ್ಕೂ ಸಮಾನ.
4.62.32
को वा कुन्तीसुतं युद्धे द्वैरथेनोपयास्यति ।
ऋते शान्तनवादन्यः क्षत्रियो भुवि विद्यते ॥ ४.६२.३२ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕುಂತಿಯ ಮಗನನ್ನು ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಯಾರು ಎದುರಿಸುತ್ತಾರೆ? ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶಂತನುವಿನ ಮಗನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿದ್ದಾನೆ?
4.62.33
इति संपूजयामासुर्भीष्मं दृष्ट्वाऽर्जुनं गतम् ।
तं रणे संप्रहृष्यन्तं दृष्ट्वा देवाः सवासवाः ॥ ४.६२.३३ ॥
ಹೀಗೆ ಅರ್ಜುನ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ಭೀಷ್ಮರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಿತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು (ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು).
4.62.34
अथ बहुविधतूर्यशङ्खयोषैर्विविधरवैः सह सिंहनादमिश्रैः ।
कुरुवृषभमपूजयत्कुरूणां बलममराधिपसैन्यसप्रभं तत् ॥ ४.६२.३४ ॥
ಆಗ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ವಾದ್ಯಗಳು, ಶಂಖಗಳ ನಾದ, ವಿವಿಧ ಧ್ವನಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಂಹನಾದಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ ಅವರು ಕುರುವೃಷಭನನ್ನು (ಭೀಷ್ಮನನ್ನು) ಪೂಜಿಸಿದರು; ಇಂದ್ರಸೇನೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕುರುಗಳ ಆ ಸೇನೆ.