Mahābhārata · Adhyāya 4.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.63.1
ततो भीष्मः शरानष्टौ ध्वजे पार्थस्य वीर्यवान् ।
समार्पयन्महावेगाज्ज्वलतः पन्नगानिव ॥ ४.६३.१ ॥
Da schoss der mächtige Bhīṣma acht Pfeile auf Pārthas Banner, mit gewaltiger Geschwindigkeit, wie brennende Schlangen.
4.63.2
ते ध्वजं पाण्डुपुत्रस्य समासाद्य पतत्रिणः ।
ध्वजस्थं कपिमाजघ्नुः ध्वजाग्रनिलयांश्च तान् ॥ ४.६३.२ ॥
Jene gefiederten Pfeile erreichten das Banner des Pāṇḍu-Sohnes und trafen den Affen auf dem Banner sowie jene, die an der Spitze des Banners wohnten.
4.63.3
सारथिं च हयांश्चास्य विव्याध दशभिः शरैः ।
उरस्यताडयत्पार्थं त्रिभिरेवायसैः शरैः ॥ ४.६३.३ ॥
Er durchbohrte seinen Wagenlenker und die Pferde mit zehn Pfeilen und traf Pārtha an der Brust mit drei eisernen Pfeilen.
4.63.4
ततोऽर्जुनः शरैस्तीक्ष्णैर्विद्ध्वा कुरुपितामहम् ।
ध्वजं च सारथिं चापि विव्याध दशभिः शरैः ॥ ४.६३.४ ॥
Da durchbohrte Arjuna den Großvater der Kurus mit scharfen Pfeilen und traf auch sein Banner und seinen Wagenlenker mit zehn Pfeilen.
4.63.5
तद्युद्धमभवद्धोरं रोमहर्षणमद्भुतम् ।
भीष्मस्य सह पार्थेन बलिवासवयोरिव ॥ ४.६३.५ ॥
Jener Kampf zwischen Bhīṣma und Pārtha wurde schrecklich, haarsträubend und wunderbar, wie der Kampf zwischen Bali und Vāsava.
4.63.6
सन्ततं शरजालाभिराकाशं समपद्यत ।
अम्बुदैरिव धाराभिस्तयोः कार्मुकनिःसृतैः ॥ ४.६३.६ ॥
Der Himmel füllte sich unablässig mit Netzen von Pfeilen, die von ihren Bogen abgeschossen wurden, wie mit Regengüssen der Wolken.
4.63.7
भल्लैर्भल्लाः समाहत्य कुरुपाण्डवयो रणे ।
अन्तरिक्षे व्यराजन्त खद्योताः प्रावृषीव हि ॥ ४.६३.७ ॥
Im Kampf, als die Kurus und Pāṇḍavas Widerhakenpfeile an Widerhakenpfeilen zerschellen ließen, leuchteten sie am Himmel wie Glühwürmchen in der Regenzeit.
4.63.8
अग्निवक्रोपमं घोरं मण्डलीकृतमाहवे ।
गाण्डीवमभवञ्जिष्णोः सव्यं दक्षिणमस्यतः ॥ ४.६३.८ ॥
Im Kampf wurde Arjunas schrecklicher Bogen Gāṇḍīva, einem Feuermaul gleich, zu einem Kreis gespannt, während der Sieger mit linker und rechter Hand schoss.
4.63.9
पर्वतं वारिधाराभिश्छादयन्निव तोयदः ।
अर्जुनश्छादयद्भीष्मं शरवर्षैरनेकशः ॥ ४.६३.९ ॥
Wie eine Regenwolke einen Berg mit Wasserströmen bedeckt, so bedeckte Arjuna Bhīṣma immer wieder mit Pfeilregen.
4.63.10
तां समुद्रमिवोद्धूतां शरवृष्टिं समुद्यताम् ।
व्यधमत्सायकैर्भीष्मः सोर्जुनं च न्यवारयत् ॥ ४.६३.१० ॥
Bhīṣma zerschmetterte jenen Pfeilregen, der wie das Meer aufschäumte, mit seinen Pfeilen und hielt auch Arjuna zurück.
4.63.11
ततस्तानि विसृष्टानि शरजालानि सङ्घशः ।
आहतानि व्यशीर्यन्तं अर्जुनस्य रथं प्रति ॥ ४.६३.११ ॥
Dann kamen jene Pfeilnetze, in Scharen abgeschossen, heran, doch, gegen Arjunas Wagen geschlagen, zerbrachen sie.
4.63.12
ततः कनकपुङ्खाग्रैः शितैः संनतपर्वभिः ।
पतद्भिः खगवाजैश्च द्यौरासीत्संवृता शरैः ॥ ४.६३.१२ ॥
Da war der Himmel bedeckt von Pfeilen: scharfen, mit goldenen Federspitzen, an den Gelenken gebogen, mit Vogelfedern besetzt, die herabfielen.
4.63.13
ततः प्रासृजदुग्राणि शरजालानि पाण्डवः ।
तावन्ति शरजालानि भीष्मः पार्थाय प्राहिणोत् ॥ ४.६३.१३ ॥
Da schleuderte der Pāṇḍava furchtbare Pfeilnetze, und Bhīṣma sandte Pārtha ebenso viele Pfeilnetze entgegen.
4.63.14
साश्वं ससूतं सरथं स पार्थं समाचिनोद्भारतो वत्सदन्तैः ।
प्रच्छादयामास दिशश्च सर्वा नभश्च बाणैस्तपनीयपुङ्खैः ॥ ४.६३.१४ ॥
Der Bhārata [Bhīṣma] bedeckte Pārtha vollständig samt Pferden, Wagenlenker und Wagen mit kalbszahnförmigen Pfeilen; und mit goldgefiederten Pfeilen verhüllte er alle Himmelsrichtungen und den Himmel.
4.63.15
ततो देवर्षिगन्धर्वाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ।
दुष्करं कृतवान्भीष्मो यदर्जुनमवारयत् ॥ ४.६३.१५ ॥
Da ehrten ihn die Götter, Weisen und Gandharvas mit den Rufen »Gut, gut!«: dass Bhīṣma eine schwierige Tat vollbracht habe, indem er Arjuna zurückhielt.
4.63.16
बलवानर्जुनो दक्षः क्षिप्रकारी च पाण्डवः ।
कोऽन्यः समर्थः पार्थस्य वेगं धारयितुं रणे ॥ ४.६३.१६ ॥
Mächtig, geschickt und schnell im Handeln ist der Pāṇḍava Arjuna — wer sonst im Kampf vermag den Ansturm Pārthas abzuwehren?
4.63.17
ऋते शान्तनवाद्भीष्मात्कृष्णाद्वा देवकीसुतात् ।
आचार्यवरमुख्याद्वा भारद्वाजान्महाबलात् ॥ ४.६३.१७ ॥
Außer dem Sohn Śantanus, Bhīṣma, oder dem Sohn Devakīs, Kṛṣṇa, oder dem mächtigen Sohn Bharadvājas, dem vornehmsten der Lehrer — wer sonst?
4.63.18
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य क्रीडतः पुरुषोत्तमौ ।
चक्षूंषि सर्वभूतानां मोदयन्तौ महाबलौ ॥ ४.६३.१८ ॥
Waffen mit Waffen abwehrend, wie spielend, erfreuten die beiden besten der Menschen, die Mächtigen, die Augen aller Wesen.
4.63.19
प्राजापत्यं तथैवैन्द्रमाग्नेयं च सुदारुणम् ।
कौबेरं वारुणं चैव याम्यं वायव्यमेव च ।
प्रयुञ्जानौ महात्मानौ समरे तौ विरेजतुः ॥ ४.६३.१९ ॥
Indem sie die Waffen Prājāpatya, Aindra, die überaus furchtbare Āgneya, Kauvera, Vāruṇa, Yāmya und Vāyavya einsetzten, glänzten die beiden hochherzigen Helden im Kampf.
4.63.20
विस्मितान्यथ भूतानि तौ दृष्ट्वा संयुगे तदा ।
साधु पार्थ महाबाहो साधु भीष्मेति चाब्रुवन् ॥ ४.६३.२० ॥
Da riefen die Wesen, erstaunt über den Anblick der beiden im Kampf: „Gut gemacht, Pārtha! Gut gemacht, o Bhīṣma mit den mächtigen Armen!“
4.63.21
नैतदन्यो मनुष्येषु प्रदर्शयितुमाहवे ।
महास्राणां संप्रयोगं समरे भीष्मपार्थयोः ॥ ४.६३.२१ ॥
Kein anderer unter den Menschen könnte im Kampf einen solchen Einsatz der großen Waffen zeigen — so war der Einsatz der großen Waffen im Kampf zwischen Bhīṣma und Pārtha.
4.63.22
एवं सर्वास्त्रविदुषोरस्त्रयुद्धमवर्तत ॥ ४.६३.२२ ॥
So ging der Waffenkampf zwischen den beiden weiter, die alle Waffen kannten.
4.63.23
अथ जिष्णुरुदावृत्य शितधारेण कार्मुकम् ।
न्यकृन्तद्गृध्रपत्रेण शातकुम्भपरिष्कृतम् ॥ ४.६३.२३ ॥
Da wandte sich Jiṣṇu (Arjuna) um und zerschnitt mit einem scharfen Pfeil mit Geierfedern den mit Gold verzierten Bogen.
4.63.24
निमेषान्तरमात्रेण भीष्मोऽन्यत्कार्मुकं रणे ।
समादाय नरव्याघ्रः सज्यं चक्रे महाबलः ॥ ४.६३.२४ ॥
In einem einzigen Augenblick nahm Bhīṣma im Kampf einen anderen Bogen und spannte ihn — der mächtige Tiger unter den Menschen.
4.63.25
शरांश्च सुबहुन्क्रुद्धो मुमोचाशु धनंजये ।
अर्जुनोपि शरांस्तीक्ष्णान्भीष्माय निशितान्बहून्।
चिक्षेप च महातेजास्तथा भीष्मश्च पाण्डवे ॥ ४.६३.२५ ॥
Zornig schoss er sogleich viele Pfeile auf Dhanaṃjaya ab. Auch Arjuna schleuderte viele scharfe, spitze Pfeile auf Bhīṣma, und der an Glanz gewaltige Bhīṣma warf ebenso Pfeile auf den Pāṇḍava.
4.63.26
तयोर्दिव्यास्त्रविदुषोरस्यतोरनिशं शरान् ।
न विशेषस्तदा राजन्दृश्यते सुमहात्मनोः ॥ ४.६३.२६ ॥
O König, während jene beiden hochherzigen Kenner der göttlichen Waffen unablässig Pfeile abschossen, war damals kein Unterschied zwischen ihnen zu erkennen.
4.63.27
अथावृणोद्दश दिशः शरैरतिरथस्तदा ।
किरीटमाली कौन्तेयः शूरं शान्तनवं तथा ॥ ४.६३.२७ ॥
Da bedeckte der große Wagenkämpfer Kaunteya, der Träger des Diadems, die zehn Richtungen mit Pfeilen, und ebenso den tapferen Sohn Śantanus.
4.63.28
अतीव पाण्डवो भीष्मं भीष्मश्चातीव पाण्डवम् ।
बभूव तत्र सङ्घेऽस्मिन्लोके राजंस्तदद्भुतम् ॥ ४.६३.२८ ॥
O König, in jenem Kampf stürzte sich der Pāṇḍava gewaltig auf Bhīṣma, und Bhīṣma gewaltig auf den Pāṇḍava; das war ein wundersames Geschehen in der Welt.
4.63.29
पाण्डवेन हताः शूरा भीष्मस्य रथरक्षिणः ।
शेरते स्म महाबाहो कौन्तेयस्याभितो रथम् ॥ ४.६३.२९ ॥
O Starkarmiger, die Helden, die Bhīṣmas Wagen schützten und vom Pāṇḍava erschlagen wurden, liegen rings um den Wagen des Sohnes der Kuntī.
4.63.30
ततो गाण्डीवनिर्मुक्ता निरमित्रं चिकीर्षवः ।
असक्ताः पुङ्खसंसक्ताः श्वेतवाहनपत्रिणः ॥ ४.६३.३० ॥
Da flogen die vom Gāṇḍīva abgeschossenen Pfeile, begierig, das Feld ohne Feinde zu machen, ungehemmt und mit gefiederten Schäften versehen — die gefiederten Pfeile des Weißrossigen.
4.63.31
निष्पतन्तो रथात्तस्य धौता हैरण्यवाससः ।
आकाशे प्रत्यदृश्यन्त हंसानामिव पङ्क्तयः ॥ ४.६३.३१ ॥
Aus seinem Wagen hervorschnellend, erschienen die glänzenden, goldgewandeten Pfeile am Himmel wie Reihen von Schwänen.
4.63.32
तस्य तद्दिव्यमस्त्रं हि प्रगाढं चित्रमस्यतः ।
प्रेक्षन्ते स्मान्तरिक्षस्थाः सर्वे देवाः सवासवाः ॥ ४.६३.३२ ॥
Jene göttliche Waffe von ihm, überaus stark und wundersam, während er sie abschoss, wurde von allen Göttern am Himmel zusammen mit Vāsava beobachtet.
4.63.33
तं दृष्ट्वा परमप्रीतो गन्धर्वश्चित्रमद्भुतम् ।
शशंस देवराजाय चित्रसेनः प्रतापवान् ॥ ४.६३.३३ ॥
Als er ihn sah, berichtete der hocherfreute, mächtige Gandharva Citrasena jenes wundersame Wunder dem Götterkönig Indra.
4.63.34
पश्येमानरिनिर्दारान्संसक्तानिव गच्छतः ।
चित्ररूपमिदं जिष्णोर्दिव्यमस्त्रमुदीर्यतः ॥ ४.६३.३४ ॥
Sieh, diese feindzerreißenden Pfeile scheinen aneinandergeklammert dahinzuziehen; welch wundersame Gestalt die göttliche Waffe annimmt, da der Sieger Arjuna sie entsendet!
4.63.35
नेदं मनुष्याः श्रद्दध्युर्न हीदं तेषु विद्यते ।
सौराणां च महास्राणां विचित्रोऽयं समागमः ॥ ४.६३.३५ ॥
Die Menschen würden dies nicht glauben, denn es ist unter ihnen nicht zu finden; dies ist ein wundersames Zusammentreffen der großen himmlischen Waffen.
4.63.36
मध्यन्दिनगतं सूर्यं प्रतपन्तमिवाम्बरे ।
न शक्नुवन्ति सैन्यानि पाण्डवं प्रसमीक्षितुम् ॥ ४.६३.३६ ॥
Wie die Sonne, die am Mittag am Himmel glüht, so konnten die Heere den Pāṇḍava nicht fest anblicken.
4.63.37
उभौ विश्रुतकर्माणावुभौ शूरौ महीक्षिताम् ।
उभौ विचित्रकर्माणावुभौ युधि दुरासदौ ॥ ४.६३.३७ ॥
Beide sind berühmt für ihre Taten, beide sind Helden unter den Königen der Erde, beide haben wunderbare Taten vollbracht, und beide sind im Kampf schwer zu bezwingen.
4.63.38
इत्युक्तो देवराजस्तु पार्थभीष्मसमागमम् ।
पूजयामास दिव्येन पुष्पवर्षेण भारत ॥ ४.६३.३८ ॥
So angesprochen, ehrte der König der Götter jene Begegnung von Pārtha und Bhīṣma mit einem göttlichen Blumenregen, o Bhārata.
4.63.39
अश्वत्थामा ततोऽभ्येत्य द्रुतं कर्णमभाषत ।
अहमेको हनिष्यामि समेतान्सर्वपाण्डवान् ॥ ४.६३.३९ ॥
Da trat Aśvatthāman schnell zu Karṇa und sprach: "Ich allein werde alle versammelten Pāṇḍavas erschlagen."
4.63.40
इति कर्म समक्षं मे सभामध्ये त्वयोदितम् ।
न तु तत्कृतमेकस्माद्भीतो धावसि सूतज ॥ ४.६३.४० ॥
"Inmitten der Versammlung, vor meinen Augen, hast du diese Tat verkündet; doch sie wurde nicht von einem allein vollbracht. O Sohn des Wagenlenkers, du fliehst in Furcht."
4.63.41
वैचित्रवीर्यजाः सर्वे त्वामाश्रित्य पृथासुतान् ।
जेतुमिच्छन्ति संग्रामे भवान्युध्यस्व फल्गुनम् ॥ ४.६३.४१ ॥
Alle Nachkommen Vicitravīryas wollen, auf dich vertrauend, die Söhne Pṛthās im Kampf besiegen. Du, kämpfe gegen Phalguna.
4.63.42
अश्वत्थामोदितं वाक्यं श्रुत्वा दुर्योधनस्तदा ।
प्रत्युवाच रुषा द्रौणिं कर्णप्रियचिकीर्षया ॥ ४.६३.४२ ॥
Als Duryodhana die Worte Aśvatthāmans hörte, antwortete er da zornig dem Sohn Droṇas, da er Karṇa gefallen wollte.
4.63.43
मा मानभङ्गं विप्रेन्द्र कुरु विश्रुतकर्मणः ।
मानभङ्गेन राज्ञां तु बलहानिर्भविष्यति ॥ ४.६३.४३ ॥
O Bester der Brahmanen, brich nicht die Ehre dessen, dessen Taten berühmt sind; durch den Bruch der Ehre wird die Kraft der Könige schwinden.
4.63.44
शूरा वदन्ति संग्रामे वाचा कर्माणि कुर्वते ।
पराक्रमन्ति संग्रामे स्वस्य वीर्यानुसारतः ॥ ४.६३.४४ ॥
Helden sprechen im Kampf mit Worten von ihren Taten, doch vollbringen sie diese durch Handeln; im Kampf zeigen sie ihre Tapferkeit entsprechend ihrer eigenen Stärke.
4.63.45
तस्मात्तं नार्हति भवान्गर्हितुं शूरसंमतम् ।
राज्ञैवमुक्तः स द्रौणिर्गतरोषोऽभवत्तदा ॥ ४.६३.४५ ॥
Daher geziemt es dir nicht, jenen zu tadeln, der von den Helden geschätzt wird. Als der König so gesprochen hatte, wurde Droṇas Sohn da zornfrei.
4.63.46
ततो भीष्मः शान्तनवो बाणान्पार्श्वे समार्पयत् ।
अस्यतः प्रतिसन्धाय विवृतं सव्यसाचिनः ॥ ४.६३.४६ ॥
Da richtete Bhīṣma, der Sohn Śāntanus, Pfeile auf die offene Flanke Savyasācins, während dieser schoss.
4.63.47
ततः प्रसह्य बीभत्सुः पृथुधारेण कार्मुकम् ।
न्यकृन्तद्गृध्रपत्रेण भीष्मस्यामिततेजसः ॥ ४.६३.४७ ॥
Da zerschnitt Bībhatsu (Arjuna) mit Gewalt mittels eines breitschneidigen Pfeils mit Geierfedern den Bogen Bhīṣmas von unermesslichem Glanz.
4.63.48
अथैनं दशभिः पश्चात्प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
यतमानं पराक्रान्तं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ४.६३.४८ ॥
Da durchbohrte ihn Dhanañjaya, der Sohn Kuntīs, von hinten mit zehn Pfeilen mitten in die Brust, den tapferen, sich mühenden Kämpfer.
4.63.49
स पीडितो महाबाहुर्गृहीत्वा रथकूबरम् ।
गोङ्गेयो युधि दुर्धर्षस्तस्थौ दीप इवातुरः ॥ ४.६३.४९ ॥
Verwundet ergriff der Starkarmige die Wagendeichsel und stand wie eine bedrängte Lampe da: der Sohn der Gaṅgā, im Kampf unbezwingbar.
4.63.50
तं विसंज्ञमपोवाह संयन्ता रथवाजिनाम् ।
उपदेशमनुस्मृत्य रक्षमाणो महारथम् ॥ ४.६३.५० ॥
Der Wagenlenker der Streitwagenpferde trug ihn, besinnungslos, weit fort; im Gedenken an die Unterweisung beschützte er den großen Wagenkämpfer.
4.63.51
पराक्रमे च शौर्ये च वीर्ये सत्त्वे बले रणे ।
शस्त्रास्त्रेषु च सर्वेषु लाघवे दूरपातने ॥ ४.६३.५१ ॥
in Tapferkeit, in Heldenmut, in Kraft, in Mut, in Stärke, im Kampf, in allen Waffen und Geschossen, in Geschicklichkeit und im Treffen aus der Ferne;
4.63.52
यस्य नास्ति समो लोके पितृदत्तवरश्च यः ।
जितश्रमो जितारातिर्निस्तन्द्रिः खेदवर्जितः ।
यः स्वेच्छामरणः शूरः पितृशुश्रूषणे रतः ॥ ४.६३.५२ ॥
Er, dem niemand in der Welt gleicht, dem sein Vater einen Segen gewährte; Bezwinger der Mühsal und der Feinde, frei von Trägheit und Ermattung; der Held, der über seinen eigenen Tod verfügt, dem Dienst am Vater ergeben.
4.63.53
दुर्योधनहितार्थाय युद्ध्वा पार्थेन संगरे ।
पृथासुतहितार्थाय पराजित इवाभवत् ॥ ४.६३.५३ ॥
Nachdem er im Kampf mit Pārtha für Duryodhanas Wohl gekämpft hatte, wurde er wie besiegt, zum Wohl der Söhne Pṛthās.