மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.63.1
ततो भीष्मः शरानष्टौ ध्वजे पार्थस्य वीर्यवान् ।
समार्पयन्महावेगाज्ज्वलतः पन्नगानिव ॥ ४.६३.१ ॥
பின்னர் வீரியம் மிக்க பீஷ்மர் அர்ஜுனனின் கொடியின் மீது எட்டு அம்புகளை எரியும் பாம்புகளைப் போல மிகுந்த வேகத்துடன் செலுத்தினார்.
4.63.2
ते ध्वजं पाण्डुपुत्रस्य समासाद्य पतत्रिणः ।
ध्वजस्थं कपिमाजघ्नुः ध्वजाग्रनिलयांश्च तान् ॥ ४.६३.२ ॥
அந்த இறகுள்ள அம்புகள் பாண்டு மகனின் கொடியை அடைந்து, கொடியில் இருந்த குரங்கையும் கொடியின் நுனியில் வசித்த அவற்றையும் தாக்கின.
4.63.3
सारथिं च हयांश्चास्य विव्याध दशभिः शरैः ।
उरस्यताडयत्पार्थं त्रिभिरेवायसैः शरैः ॥ ४.६३.३ ॥
அவன் அவருடைய தேரோட்டியையும் குதிரைகளையும் பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்; பார்த்தனின் மார்பில் மூன்று இரும்பு அம்புகளால் தாக்கினான்.
4.63.4
ततोऽर्जुनः शरैस्तीक्ष्णैर्विद्ध्वा कुरुपितामहम् ।
ध्वजं च सारथिं चापि विव्याध दशभिः शरैः ॥ ४.६३.४ ॥
பின்னர் அர்ஜுனன் கூரிய அம்புகளால் குருக்களின் பிதாமகரைத் துளைத்து, அவருடைய கொடியையும் தேரோட்டியையும் பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்.
4.63.5
तद्युद्धमभवद्धोरं रोमहर्षणमद्भुतम् ।
भीष्मस्य सह पार्थेन बलिवासवयोरिव ॥ ४.६३.५ ॥
பீஷ்மருக்கும் பார்த்தனுக்கும் நடந்த அந்தப் போர், பலிக்கும் வாசவனுக்கும் நடந்த போரைப் போல பயங்கரமாகவும், மயிர் சிலிர்க்கச் செய்வதாகவும், அற்புதமாகவும் இருந்தது.
4.63.6
सन्ततं शरजालाभिराकाशं समपद्यत ।
अम्बुदैरिव धाराभिस्तयोः कार्मुकनिःसृतैः ॥ ४.६३.६ ॥
அவர்கள் இருவரின் வில்களிலிருந்து பாய்ந்த அம்புகளின் வலைகளால் வானம் தொடர்ந்து மேகங்களின் மழைத்தாரைகளால் நிறைவது போல ஆனது.
4.63.7
भल्लैर्भल्लाः समाहत्य कुरुपाण्डवयो रणे ।
अन्तरिक्षे व्यराजन्त खद्योताः प्रावृषीव हि ॥ ४.६३.७ ॥
போரில் குருக்களும் பாண்டவர்களும் அம்புகளால் அம்புகளை எதிர்த்து தாக்கியபோது, மழைக்காலத்தில் மின்மினிப் பூச்சிகள் போல் வானில் அவை ஒளிர்ந்தன.
4.63.8
अग्निवक्रोपमं घोरं मण्डलीकृतमाहवे ।
गाण्डीवमभवञ्जिष्णोः सव्यं दक्षिणमस्यतः ॥ ४.६३.८ ॥
போரில் அர்ஜுனனின் காண்டீவம் நெருப்பு முகம் போல் பயங்கரமாய், வட்டமாக வளைக்கப்பட்டது; இடது வலது கைகளால் அவன் அம்பு எய்தான்.
4.63.9
पर्वतं वारिधाराभिश्छादयन्निव तोयदः ।
अर्जुनश्छादयद्भीष्मं शरवर्षैरनेकशः ॥ ४.६३.९ ॥
மேகம் மலையை நீர்த்தாரைகளால் மூடுவது போல, அர்ஜுனன் பீஷ்மரை அம்பு மழைகளால் பலமுறை மூடினான்.
4.63.10
तां समुद्रमिवोद्धूतां शरवृष्टिं समुद्यताम् ।
व्यधमत्सायकैर्भीष्मः सोर्जुनं च न्यवारयत् ॥ ४.६३.१० ॥
கடலைப் போல் எழுந்து பொங்கிய அந்த அம்பு மழையை பீஷ்மர் தம் அம்புகளால் சிதறடித்தார்; அர்ஜுனனையும் தடுத்தார்.
4.63.11
ततस्तानि विसृष्टानि शरजालानि सङ्घशः ।
आहतानि व्यशीर्यन्तं अर्जुनस्य रथं प्रति ॥ ४.६३.११ ॥
பின்னர் அவர்கள் ஏவிய அந்த அம்பு வலைகள் கூட்டமாக வந்தன; ஆனால் அர்ஜுனனின் தேரை நோக்கி வந்தபோது அடிபட்டு சிதறின.
4.63.12
ततः कनकपुङ्खाग्रैः शितैः संनतपर्वभिः ।
पतद्भिः खगवाजैश्च द्यौरासीत्संवृता शरैः ॥ ४.६३.१२ ॥
பின்னர் பொன் சிறகுநுனி, கூர்மையான, வளைந்த கணுக்களுடைய, பறவை இறகுகள் கொண்ட விழும் அம்புகளால் வானம் மூடப்பட்டது.
4.63.13
ततः प्रासृजदुग्राणि शरजालानि पाण्डवः ।
तावन्ति शरजालानि भीष्मः पार्थाय प्राहिणोत् ॥ ४.६३.१३ ॥
பின்னர் பாண்டவன் கொடிய அம்புத் திரள்களை ஏவினான்; பீஷ்மர் பார்த்தனை நோக்கி அத்தனை அம்புத் திரள்களை அனுப்பினார்.
4.63.14
साश्वं ससूतं सरथं स पार्थं समाचिनोद्भारतो वत्सदन्तैः ।
प्रच्छादयामास दिशश्च सर्वा नभश्च बाणैस्तपनीयपुङ्खैः ॥ ४.६३.१४ ॥
பாரதரான பீஷ்மர் குதிரை, சாரதி, தேரோடு பார்த்தனை கன்றுப் பல் அம்புகளால் முழுவதும் மூடினார்; பொன்னிறச் சிறகு அம்புகளால் எல்லாத் திசைகளையும் வானத்தையும் மறைத்தார்.
4.63.15
ततो देवर्षिगन्धर्वाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ।
दुष्करं कृतवान्भीष्मो यदर्जुनमवारयत् ॥ ४.६३.१५ ॥
பின்னர் தேவர்களும் ரிஷிகளும் கந்தர்வர்களும் 'சாது, சாது' என்று போற்றினர் — அர்ஜுனனைத் தடுத்து பீஷ்மர் கடினமான செயலைச் செய்துவிட்டார் என்று.
4.63.16
बलवानर्जुनो दक्षः क्षिप्रकारी च पाण्डवः ।
कोऽन्यः समर्थः पार्थस्य वेगं धारयितुं रणे ॥ ४.६३.१६ ॥
வலிமையும் திறமையும் விரைவாக செயலாற்றும் ஆற்றலும் கொண்ட பாண்டவன் அர்ஜுனன் — போரில் பார்த்தனின் வேகத்தைத் தாங்க வேறு யார் வல்லவர்?
4.63.17
ऋते शान्तनवाद्भीष्मात्कृष्णाद्वा देवकीसुतात् ।
आचार्यवरमुख्याद्वा भारद्वाजान्महाबलात् ॥ ४.६३.१७ ॥
சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரைத் தவிர, அல்லது தேவகியின் மகன் கிருஷ்ணரைத் தவிர, அல்லது ஆசிரியர்களில் சிறந்த பரத்வாஜரின் மகனான மஹாபலனைத் தவிர — வேறு யார்?
4.63.18
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य क्रीडतः पुरुषोत्तमौ ।
चक्षूंषि सर्वभूतानां मोदयन्तौ महाबलौ ॥ ४.६३.१८ ॥
அஸ்திரங்களால் அஸ்திரங்களைத் தடுத்து, விளையாடுபவர்களாய், இரு புருஷோத்தமர்களும் மகாபலவான்களும் எல்லா உயிர்களின் கண்களையும் மகிழ்வித்தனர்.
4.63.19
प्राजापत्यं तथैवैन्द्रमाग्नेयं च सुदारुणम् ।
कौबेरं वारुणं चैव याम्यं वायव्यमेव च ।
प्रयुञ्जानौ महात्मानौ समरे तौ विरेजतुः ॥ ४.६३.१९ ॥
பிராஜாபத்தியம், ஐந்திரம், மிகக் கொடிய ஆக்னேயம், குபேரம், வாருணம், யாம்யம், வாயவ்யம் ஆகிய அஸ்திரங்களைப் பிரயோகித்து அந்த இரு மகாத்மாக்களும் போரில் பிரகாசித்தனர்.
4.63.20
विस्मितान्यथ भूतानि तौ दृष्ट्वा संयुगे तदा ।
साधु पार्थ महाबाहो साधु भीष्मेति चाब्रुवन् ॥ ४.६३.२० ॥
அப்போது போரில் அவர்கள் இருவரையும் கண்டு வியப்புற்ற உயிரினங்கள், 'சாது பார்த்தா! சாது, மகாபாஹுவே பீஷ்மா!' என்று கூறின.
4.63.21
नैतदन्यो मनुष्येषु प्रदर्शयितुमाहवे ।
महास्राणां संप्रयोगं समरे भीष्मपार्थयोः ॥ ४.६३.२१ ॥
போரில் மனிதர்களுக்குள் வேறு எவரும் இவ்வாறு மகா அஸ்திரங்களின் பிரயோகத்தைக் காட்ட முடியாது — பீஷ்மருக்கும் பார்த்தனுக்கும் நடந்த போரில் இவ்வாறு மகாஸ்திரங்கள் பிரயோகிக்கப்பட்டன.
4.63.22
एवं सर्वास्त्रविदुषोरस्त्रयुद्धमवर्तत ॥ ४.६३.२२ ॥
இவ்வாறு எல்லா அஸ்திரங்களையும் அறிந்த அவ்விருவருக்கும் இடையே அஸ்திர யுத்தம் நடந்தது.
4.63.23
अथ जिष्णुरुदावृत्य शितधारेण कार्मुकम् ।
न्यकृन्तद्गृध्रपत्रेण शातकुम्भपरिष्कृतम् ॥ ४.६३.२३ ॥
பின்னர் ஜிஷ்ணு (அர்ஜுனன்) திரும்பி, கூர்மையான முனையும் கழுகு இறக்கை கொண்ட பாணத்தால் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வில்லை வெட்டினான்.
4.63.24
निमेषान्तरमात्रेण भीष्मोऽन्यत्कार्मुकं रणे ।
समादाय नरव्याघ्रः सज्यं चक्रे महाबलः ॥ ४.६३.२४ ॥
ஒரு கண் இமைக்கும் நேரத்திற்குள் பீஷ்மர் போரில் மற்றொரு வில்லை எடுத்து அதற்கு நாண் பூட்டினார் — அந்த மகாபலசாலியும் நரவியாக்கிரமும் ஆவார்.
4.63.25
शरांश्च सुबहुन्क्रुद्धो मुमोचाशु धनंजये ।
अर्जुनोपि शरांस्तीक्ष्णान्भीष्माय निशितान्बहून्।
चिक्षेप च महातेजास्तथा भीष्मश्च पाण्डवे ॥ ४.६३.२५ ॥
கோபமடைந்து அவர் தனஞ்ஜயன் மீது உடனே பல அம்புகளை எய்தார். அர்ஜுனனும் பீஷ்மர் மீது கூரிய பல அம்புகளை எய்தார்; மகாதேஜஸ்வியான பீஷ்மரும் பாண்டவன் மீது அவ்வாறே எய்தார்.
4.63.26
तयोर्दिव्यास्त्रविदुषोरस्यतोरनिशं शरान् ।
न विशेषस्तदा राजन्दृश्यते सुमहात्मनोः ॥ ४.६३.२६ ॥
ஓ அரசே, தெய்வீக அஸ்திரங்களை அறிந்த அந்த இரு மஹாத்மாக்களும் இடைவிடாது அம்புகளை எய்தபோது, அப்போது அவர்களில் எந்த வேறுபாடும் காணப்படவில்லை.
4.63.27
अथावृणोद्दश दिशः शरैरतिरथस्तदा ।
किरीटमाली कौन्तेयः शूरं शान्तनवं तथा ॥ ४.६३.२७ ॥
அப்போது மகா ரதியான கிரீடமாலி குந்தியின் மகன் பத்துத் திசைகளையும் அம்புகளால் மூடினான்; வீரனான சாந்தனுவின் மகனையும் அவ்வாறே மூடினான்.
4.63.28
अतीव पाण्डवो भीष्मं भीष्मश्चातीव पाण्डवम् ।
बभूव तत्र सङ्घेऽस्मिन्लोके राजंस्तदद्भुतम् ॥ ४.६३.२८ ॥
ஓ அரசே, அந்தப் போரில் பாண்டவன் பீஷ்மரிடமும் பீஷ்மர் பாண்டவனிடமும் மிகவும் ஈடுபட்டனர்; உலகில் அது ஓர் அற்புதமாயிருந்தது.
4.63.29
पाण्डवेन हताः शूरा भीष्मस्य रथरक्षिणः ।
शेरते स्म महाबाहो कौन्तेयस्याभितो रथम् ॥ ४.६३.२९ ॥
ஓ மஹாபாஹுவே, பாண்டவனால் கொல்லப்பட்ட பீஷ்மரின் தேர்க்காவலர் வீரர்கள் குந்தியின் மகனுடைய தேரைச் சுற்றிலும் கிடக்கின்றனர்.
4.63.30
ततो गाण्डीवनिर्मुक्ता निरमित्रं चिकीर्षवः ।
असक्ताः पुङ्खसंसक्ताः श्वेतवाहनपत्रिणः ॥ ४.६३.३० ॥
அப்போது காண்டீவத்திலிருந்து விடுபட்ட, எதிரிகளற்றதாக்க விரும்பிய, தடையின்றி, இறகுகளோடு இணைந்த, வெள்ளைக் குதிரையுடையவனின் இறகுள்ள அம்புகள் (பாய்ந்தன).
4.63.31
निष्पतन्तो रथात्तस्य धौता हैरण्यवाससः ।
आकाशे प्रत्यदृश्यन्त हंसानामिव पङ्क्तयः ॥ ४.६३.३१ ॥
அவனுடைய தேரிலிருந்து பாய்ந்த தங்க ஆடை அணிந்த, ஒளிரும் அம்புகள் வானில் அன்னப்பறவை வரிசைகள் போலத் தோன்றின.
4.63.32
तस्य तद्दिव्यमस्त्रं हि प्रगाढं चित्रमस्यतः ।
प्रेक्षन्ते स्मान्तरिक्षस्थाः सर्वे देवाः सवासवाः ॥ ४.६३.३२ ॥
அவன் எய்த அந்த திவ்ய அஸ்திரம் மிகவும் வலிமையானதும் அற்புதமானதுமாக இருந்தது; வானில் நின்ற அனைத்துத் தேவர்களும் வாசவனுடன் அதைப் பார்த்தனர்.
4.63.33
तं दृष्ट्वा परमप्रीतो गन्धर्वश्चित्रमद्भुतम् ।
शशंस देवराजाय चित्रसेनः प्रतापवान् ॥ ४.६३.३३ ॥
அவனைக் கண்டு மிகவும் மகிழ்ந்த பராக்கிரமமிக்க கந்தர்வன் சித்திரசேனன், அந்த அற்புதமான விசித்திரக் காட்சியை தேவராஜனாகிய இந்திரனிடம் கூறினான்.
4.63.34
पश्येमानरिनिर्दारान्संसक्तानिव गच्छतः ।
चित्ररूपमिदं जिष्णोर्दिव्यमस्त्रमुदीर्यतः ॥ ४.६३.३४ ॥
பார், பகைவரைப் பிளக்கும் இந்த அம்புகள் ஒன்றோடொன்று ஒட்டிக்கொண்டு செல்வது போலத் தெரிகின்றன; வெற்றியாளன் அர்ஜுனன் ஏவும் இந்த திவ்ய அஸ்திரம் எத்தனை விசித்திரமான வடிவம் கொள்கிறது!
4.63.35
नेदं मनुष्याः श्रद्दध्युर्न हीदं तेषु विद्यते ।
सौराणां च महास्राणां विचित्रोऽयं समागमः ॥ ४.६३.३५ ॥
மனிதர்கள் இதை நம்ப மாட்டார்கள், ஏனெனில் இது அவர்களிடம் காணப்படுவதில்லை; இது தேவர்களின் பெரிய அஸ்திரங்களின் அற்புதமான சங்கமம்.
4.63.36
मध्यन्दिनगतं सूर्यं प्रतपन्तमिवाम्बरे ।
न शक्नुवन्ति सैन्यानि पाण्डवं प्रसमीक्षितुम् ॥ ४.६३.३६ ॥
நடுப்பகலில் வானில் சுடர்விடும் சூரியனைப் போல, படைகள் பாண்டவனை உற்று நோக்க இயலவில்லை.
4.63.37
उभौ विश्रुतकर्माणावुभौ शूरौ महीक्षिताम् ।
उभौ विचित्रकर्माणावुभौ युधि दुरासदौ ॥ ४.६३.३७ ॥
இருவரும் புகழ்பெற்ற செயல்களை உடையவர்கள்; இருவரும் பூமியின் அரசர்களில் வீரர்கள்; இருவரும் அற்புதமான செயல்களை உடையவர்கள்; இருவரும் போரில் அணுக முடியாதவர்கள்.
4.63.38
इत्युक्तो देवराजस्तु पार्थभीष्मसमागमम् ।
पूजयामास दिव्येन पुष्पवर्षेण भारत ॥ ४.६३.३८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட தேவராஜன், பார்த்தனும் பீஷ்மனும் சந்தித்த அந்தச் சந்திப்பை தெய்வீக மலர்மழையால் கௌரவித்தான், ஓ பாரதா.
4.63.39
अश्वत्थामा ततोऽभ्येत्य द्रुतं कर्णमभाषत ।
अहमेको हनिष्यामि समेतान्सर्वपाण्डवान् ॥ ४.६३.३९ ॥
பின்னர் அஸ்வத்தாமன் விரைவாக அணுகி கர்ணனிடம் கூறினான்: "நான் ஒருவனே ஒன்றுகூடியுள்ள பாண்டவர்கள் அனைவரையும் கொல்வேன்."
4.63.40
इति कर्म समक्षं मे सभामध्ये त्वयोदितम् ।
न तु तत्कृतमेकस्माद्भीतो धावसि सूतज ॥ ४.६३.४० ॥
"சபை நடுவில் என் எதிரே நீ இந்தச் செயலை அறிவித்தாய்; ஆனால் அது ஒருவனால் செய்யப்படவில்லை; ஓ சூதனின் மகனே, அஞ்சி ஓடுகிறாய்."
4.63.41
वैचित्रवीर्यजाः सर्वे त्वामाश्रित्य पृथासुतान् ।
जेतुमिच्छन्ति संग्रामे भवान्युध्यस्व फल्गुनम् ॥ ४.६३.४१ ॥
விசித்திரவீரியனின் வழியில் பிறந்த அனைவரும் உன்னை நம்பி பிருதையின் மகன்களை போரில் வெல்ல விரும்புகின்றனர்; நீ பால்குனனுடன் போரிடு.
4.63.42
अश्वत्थामोदितं वाक्यं श्रुत्वा दुर्योधनस्तदा ।
प्रत्युवाच रुषा द्रौणिं कर्णप्रियचिकीर्षया ॥ ४.६३.४२ ॥
அஸ்வத்தாமன் சொன்ன சொற்களைக் கேட்டு, அப்போது துரியோதனன் கோபத்துடன் துரோணகுமாரனுக்கு பதிலளித்தான், கர்ணனை மகிழ்விக்க விரும்பி.
4.63.43
मा मानभङ्गं विप्रेन्द्र कुरु विश्रुतकर्मणः ।
मानभङ्गेन राज्ञां तु बलहानिर्भविष्यति ॥ ४.६३.४३ ॥
விப்ரேந்திரரே, புகழ்பெற்ற செயலுடையவனின் மானத்தை உடைக்காதீர்; மானம் பங்கமடைந்தால் அரசர்களின் பலம் குறையும்.
4.63.44
शूरा वदन्ति संग्रामे वाचा कर्माणि कुर्वते ।
पराक्रमन्ति संग्रामे स्वस्य वीर्यानुसारतः ॥ ४.६३.४४ ॥
வீரர்கள் போரில் சொல்லால் பேசுவார்கள், ஆனால் செயலால் செய்கிறார்கள்; போரில் தங்கள் வீரியத்திற்கேற்ப பராக்கிரமம் காட்டுகிறார்கள்.
4.63.45
तस्मात्तं नार्हति भवान्गर्हितुं शूरसंमतम् ।
राज्ञैवमुक्तः स द्रौणिर्गतरोषोऽभवत्तदा ॥ ४.६३.४५ ॥
ஆகவே வீரர்களால் மதிக்கப்பட்ட அவனை நீர் இகழ்வது தகாது. அரசன் இவ்வாறு சொன்னதும் துரோணரின் மகன் அப்போது சினம் நீங்கியவனானான்.
4.63.46
ततो भीष्मः शान्तनवो बाणान्पार्श्वे समार्पयत् ।
अस्यतः प्रतिसन्धाय विवृतं सव्यसाचिनः ॥ ४.६३.४६ ॥
அப்போது சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், சவ்யசாசியின் திறந்திருந்த பக்கத்தில் அம்புகளைக் குறிவைத்துச் செலுத்தினார்; அவர் எய்துகொண்டிருக்கையில்.
4.63.47
ततः प्रसह्य बीभत्सुः पृथुधारेण कार्मुकम् ।
न्यकृन्तद्गृध्रपत्रेण भीष्मस्यामिततेजसः ॥ ४.६३.४७ ॥
பின்னர் பீபத்சு (அர்ஜுனன்) வலிமையாக, அகன்ற முனையும் கழுகிறகு அம்புமாக, அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட பீஷ்மரின் வில்லை அறுத்தான்.
4.63.48
अथैनं दशभिः पश्चात्प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
यतमानं पराक्रान्तं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ४.६३.४८ ॥
பின்னர் குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன், முயன்று போராடிய அந்த வீரனை பின்புறமிருந்து பத்து அம்புகளால் மார்பின் நடுவில் துளைத்தான்.
4.63.49
स पीडितो महाबाहुर्गृहीत्वा रथकूबरम् ।
गोङ्गेयो युधि दुर्धर्षस्तस्थौ दीप इवातुरः ॥ ४.६३.४९ ॥
வலிமையான தோள்களை உடைய அவர் வேதனையுற்று தேர்க்கூபரத்தைப் பிடித்துக்கொண்டார்; போரில் தாக்க முடியாத கங்கையின் மகன் துன்புற்ற விளக்கைப்போல நின்றார்.
4.63.50
तं विसंज्ञमपोवाह संयन्ता रथवाजिनाम् ।
उपदेशमनुस्मृत्य रक्षमाणो महारथम् ॥ ४.६३.५० ॥
தேர்க்குதிரைகளின் சாரதி மயங்கிக் கிடந்த அவரை அப்புறம் கொண்டுசென்றான்; கற்பிக்கப்பட்ட அறிவுரையை நினைவுகூர்ந்து அந்த மகாரதியைக் காத்தான்.
4.63.51
पराक्रमे च शौर्ये च वीर्ये सत्त्वे बले रणे ।
शस्त्रास्त्रेषु च सर्वेषु लाघवे दूरपातने ॥ ४.६३.५१ ॥
வீரத்திலும், துணிவிலும், ஆற்றலிலும், மனஉறுதியிலும், பலத்திலும், போரிலும், எல்லா ஆயுதங்களிலும் அஸ்திரங்களிலும், விரைவிலும், தொலைதூரம் தாக்குவதிலும்;
4.63.52
यस्य नास्ति समो लोके पितृदत्तवरश्च यः ।
जितश्रमो जितारातिर्निस्तन्द्रिः खेदवर्जितः ।
यः स्वेच्छामरणः शूरः पितृशुश्रूषणे रतः ॥ ४.६३.५२ ॥
உலகில் எவருக்கும் நிகராக இல்லாதவர்; தந்தையால் வரம் பெற்றவர்; சோர்வை வென்றவர், பகைவரை வென்றவர், சோம்பலற்றவர், களைப்பற்றவர்; தன் விருப்பப்படி மரணிக்கும் ஆற்றல் பெற்ற வீரர்; தந்தையின் சேவையில் ஈடுபட்டவர்.
4.63.53
दुर्योधनहितार्थाय युद्ध्वा पार्थेन संगरे ।
पृथासुतहितार्थाय पराजित इवाभवत् ॥ ४.६३.५३ ॥
துரியோதனனின் நன்மைக்காக பார்த்தனோடு போரிட்டு, பிருதையின் மக்களின் நன்மைக்காக அவர் தோற்றவர் போல் ஆனார்.