ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 4.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.65.1
कर्णं पराजितं दृष्ट्वा पार्थो वैराटिमब्रवीत् ।
एतं मां प्रापयेदानीं रथवृन्दं प्रहारिणाम् ॥ ४.६५.१ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପରାଜିତ ଦେଖି ପାର୍ଥ ବୈରାଟିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଏବେ ମୋତେ ସେହି ପ୍ରହାରକାରୀ ରଥସମୂହ ନିକଟକୁ ନେଇ ଚାଲ।'
4.65.2
यत्र शान्तनवो भीष्मः सर्वेषां नः पितामहः ।
सुयुद्धं काङ्क्षमाणो वै रथे तिष्ठति दंशितः ॥ ४.६५.२ ॥
ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପିତାମହ, ଉତ୍ତମ ଯୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛାରେ କବଚ ପରି ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି।
4.65.3
तालो वै काञ्चनो यत्र वज्रवैडूर्यभूषितः ।
अतीव समरे भाति मातरिश्वप्रकम्पितः ॥ ४.६५.३ ॥
ହୀରା ଓ ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟରେ ଭୂଷିତ ସୁନା ତାଳଧ୍ୱଜ ସେଠାରେ ଅଛି; ପବନରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାହା ଅତି ଚମକେ।
4.65.4
दारुणं प्रहरिष्यामि रथबृन्दानि धन्विनाम् ।
आदास्याम्यहमेतेषां धनुर्ज्यावेष्टनानि च ॥ ४.६५.४ ॥
ସେହି ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ରଥସମୂହ ଉପରେ ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରହାର କରିବି; ସେମାନଙ୍କ ଧନୁ-ଦଉଡ଼ିର ବନ୍ଧନ ମଧ୍ୟ ନେଇଯିବି।
4.65.5
अस्यन्तं दिव्यमस्त्राणि चित्रमुत्तर पश्यसि ॥ ४.६५.५ ॥
ହେ ଉତ୍ତର, ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କରୁଥିବା ମୋର ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ତୁମେ ଦେଖୁଛ।
4.65.6
शतह्रदां जृम्भमाणां मेघस्थां प्रावृषीव च ।
सुवर्णपृष्ठं गाण्डीवं पश्यन्तु कुरवो मम ॥ ४.६५.६ ॥
ବର୍ଷା ଋତୁରେ ମେଘରେ ରହିଥିବା ଶହେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରି, ସୁନା ପୃଷ୍ଠର ମୋ ଗାଣ୍ଡୀବ କୌରବମାନେ ଦେଖନ୍ତୁ।
4.65.7
दक्षिणेनाथ वामेन कतमेन स्विदस्यति ।
इति मां शत्रवः सर्वे न विज्ञास्यन्ति सारथे ॥ ४.६५.७ ॥
ଡାହାଣ ହାତରେ କି ବାମ ହାତରେ, କେଉଁ ହାତରେ ସେ ବାଣ ମାରୁଛି — ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ମୋତେ ଚିହ୍ନି ପାରିବେ ନାହିଁ, ହେ ସାରଥି।
4.65.8
अस्त्रोदकां हयावर्तां नागनक्रां रथह्रदाम् ।
नदीं प्रस्कन्दयिष्यामि परलोकापहारिणीम् ॥ ४.६५.८ ॥
ଅସ୍ତ୍ର ଯାହାର ଜଳ, ଅଶ୍ୱ ଯାହାର ଆବର୍ତ୍ତ, ହସ୍ତୀ ଯାହାର କୁମ୍ଭୀର, ରଥ ଯାହାର ହ୍ରଦ — ପରଲୋକକୁ ବହନକାରୀ ସେହି ନଦୀକୁ ମୁଁ ପ୍ରବାହିତ କରିବି।
4.65.9
पाणिपादशिरःपृष्ठबाहुशङ्खचराचरम् ।
वनं कुरूणां छेत्स्यामि भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ४.६५.९ ॥
ହାତ, ପାଦ, ମସ୍ତକ, ପିଠି, ବାହୁ ଓ ଶଙ୍ଖ — ଚର ଓ ଅଚର ସବୁ ଥିବା କୁରୁମାନଙ୍କର ସେହି ବନକୁ ନତ ଗଣ୍ଠିବିଶିଷ୍ଟ ଭଲ୍ଲ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଛେଦନ କରିବି।
4.65.10
तूणीशयाः सुपुङ्खाग्रा विशिखा दुन्दुभिस्वनाः ।
मया प्रमुक्ताः संग्रामे कुरून्धक्ष्यन्ति सायकाः ॥ ४.६५.१० ॥
ତୂଣୀରରେ ଶୟନ କରୁଥିବା, ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷ ଅଗ୍ରବିଶିଷ୍ଟ, ଦୁନ୍ଦୁଭି ସ୍ୱରୀ ବାଣ — ମୋ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସେହି ସାୟକମାନେ କୁରୁମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କରିବେ।
4.65.11
ध्वजवृक्षं शरतृणं नागाश्वश्वापदाकुलम् ।
रथसिंहगणैर्युक्तं धनुर्वल्लिसमाकुलम्।
वनमादीपयिष्यामि कुरूणामस्त्रतेजसा ॥ ४.६५.११ ॥
ଧ୍ୱଜରୂପୀ ବୃକ୍ଷ, ଶରରୂପୀ ତୃଣ, ହସ୍ତୀ-ଅଶ୍ୱ-ବନ୍ୟପଶୁରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ରଥସିଂହ ଗଣରେ ଯୁକ୍ତ, ଧନୁ-ଲତାରେ ଘନ ସେହି ବନକୁ କୁରୁମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରତେଜରେ ମୁଁ ଜ୍ୱଳାଇବି।
4.65.12
जयतो भारतीं सेनामेकस्य मम संयुगे ।
शतं मार्गा भविष्यन्ति पावकस्येव कानने ॥ ४.६५.१२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକାକୀ ମୁଁ ଭାରତୀୟ ସେନାକୁ ଜିତୁଥିବା ବେଳେ — ବନରେ ଅଗ୍ନିର ଯେପରି ଶହେ ପଥ ହୁଏ, ସେପରି ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଶହେ ପଥ ହେବେ।
4.65.13
मया चक्रमिवाविद्धं सैन्यं द्रक्ष्यसि केवलम् ।
तानहं रथनीडेभ्यः परलोकाय शात्रवान्।
एकः प्रद्रावयिष्यामि चक्रपाणिरिवासुरान् ॥ ४.६५.१३ ॥
ତୁମେ ଦେଖିବ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଚକ୍ରରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ପରି ସମସ୍ତ ସେନା ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେବ। ରଥର ଆସନରୁ ସେହି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଏକା ପରଲୋକକୁ ପଠାଇବି; ଚକ୍ରପାଣି ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ଭଜାଇବା ପରି ଭଜାଇବି।
4.65.14
असंभ्रान्तो रथे तिष्ठन्समेषु विषमेषु च ।
मार्गमावृत्य तिष्ठन्तमपि भेत्स्यामि पर्वतम् ॥ ४.६५.१४ ॥
ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇ, ସମତଳ କିମ୍ବା ବିଷମ ଭୂମିରେ ମଧ୍ୟ ଅବିଚଳିତ ରହି, ପଥ ରୋକି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ପର୍ବତକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଭେଦ କରିବି।
4.65.15
अहमिन्द्रस्य संग्रामे द्विषतो बलदर्पितान् ।
मातलिं सारथिं कृत्वा निवातकवचान्रणे ।
हतवान्सर्वतः सर्वान्धावतो युध्यतस्तदा ॥ ४.६५.१५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ, ମାତଲିଙ୍କୁ ସାରଥି କରି, ବଳ ଗର୍ବରେ ଭରା ଦ୍ୱେଷୀ ନିବାତକବଚମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ରଣରେ ବଧ କରିଥିଲି; ସେତେବେଳେ ଧାଇଁ ଓ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସବୁ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ମୁଁ ବଧ କରିଥିଲି।
4.65.16
निवातकवचान्हत्वा गाण्डीवास्त्रैः सहस्रशः ।
परं पारे समुद्रस्य हिरण्यपुरमारुजम् ॥ ४.६५.१६ ॥
ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁର ବାଣରେ ହଜାର ହଜାର ନିବାତକବଚଙ୍କୁ ବଧ କରି, ସମୁଦ୍ରର ପାରିପଟେ ଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣନଗରୀ ହିରଣ୍ୟପୁରକୁ ମୁଁ ଆକ୍ରମଣ କଲି।
4.65.17
हत्वा षष्टिसहस्राणि रथानामुग्रधन्विनाम् ।
पौलोमान्कालकेयांश्च समरे भृशदारुणान् ।
असुरानहनं घोरान्रौद्रेणास्त्रेण सारथे ॥ ४.६५.१७ ॥
ଭୟଙ୍କର ଧନୁର୍ଧର ଷାଠିଏ ହଜାର ରଥୀଙ୍କୁ ବଧ କରି, ରଣରେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ପୌଲୋମ ଓ କାଳକେୟମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ବଧ କରିଥିଲି। ହେ ସାରଥି, ରୌଦ୍ର ଅସ୍ତ୍ରରେ ମୁଁ ଘୋର ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲି।
4.65.18
अहमिन्द्राद्दृढां मुष्टिं ब्रह्मणः क्षिप्रहस्तताम् ।
प्रगाढनिपुणं चित्रमतिवृद्धं प्रजापतेः ॥ ४.६५.१८ ॥
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଦୃଢ଼ ମୁଷ୍ଟି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ କ୍ଷିପ୍ରହସ୍ତତା ଏବଂ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କଠାରୁ ଗଭୀର, ନିପୁଣ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ବିଦ୍ୟା ପାଇଛି।
4.65.19
रौद्रं रुद्रादहं वेद्मि वारुणं वरुणादपि ।
सौर्यं सूर्यादहं वेद्मि याम्यं दण्डधरादपि ॥ ४.६५.१९ ॥
ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ରୌଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କଠାରୁ ବାରୁଣ ଅସ୍ତ୍ର ମୁଁ ଜାଣେ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ସୌର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦଣ୍ଡଧର ଯମଙ୍କଠାରୁ ଯାମ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଜାଣେ।
4.65.20
अस्त्रमाग्नेयमग्नेश्च वायव्यं मातरिश्वनः ।
अन्यैर्देवैरहं प्राप्तः को मां विषहते पुमान् ॥ ४.६५.२० ॥
ଅଗ୍ନିଙ୍କଠାରୁ ଆଗ୍ନେୟ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ମାତରିଶ୍ୱା ବାୟୁଙ୍କଠାରୁ ବାୟବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ (ଅସ୍ତ୍ର) ପାଇଛି; ମୋତେ କୋଣସି ପୁରୁଷ ସହ୍ୟ କରିପାରିବ କି?
4.65.21
अद्य गाण्डीवनिर्मुक्तैःशरौघै रोमहर्षणैः ।
कुरूणां पातयिष्यामि रथवृन्दानि धन्विनाम् ॥ ४.६५.२१ ॥
ଆଜି ଗାଣ୍ଡୀବରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ, ରୋମାଞ୍ଚକର ଶରଧାରାରେ ମୁଁ କୌରବମାନଙ୍କ ଧନୁର୍ଧର ରଥସମୂହକୁ ପାତିତ କରିବି।
4.65.22
एवमाश्वासितस्तेन वैराटिः सव्यसाचिना ।
व्यगाहत रथानीकं भीमं भीष्मस्य वाजिभिः ॥ ४.६५.२२ ॥
ଏହିପରି ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ) ଦ୍ୱାରା ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୋଇ ବିରାଟପୁତ୍ର (ଉତ୍ତର) ଭୀଷ୍ମଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ରଥସେନାରେ ଅଶ୍ୱ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କଲା।
4.65.23
रथिसिंहमनाधृष्यं जिगीषन्तं परान्रणे ।
अभ्यधावत्तदैवोग्रो ज्यां विकर्षन्धनञ्जयः ॥ ४.६५.२३ ॥
ରଣରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ଅଜେୟ ରଥସିଂହ (ଭୀଷ୍ମ)ଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ସେତେବେଳେ ଉଗ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ଧନୁ ଦଉରି ଟାଣି ଧାଇଁଲେ।
4.65.24
दुःशासनोऽभ्ययात्तूर्णमर्जुनं भरतर्षभः ॥ ४.६५.२४ ॥
ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁଃଶାସନ ଶୀଘ୍ର ଅର୍ଜୁନ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
4.65.25
अन्येऽपि चित्राभरणा युवानो मृष्टकुण्डलाः ।
अभ्ययुर्भीमधन्वानो मौवी पर्यस्य बाहुभिः ॥ ४.६५.२५ ॥
ବିଚିତ୍ର ଅଳଙ୍କାର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ଅନ୍ୟ ଯୁବକମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଧନୁର୍ଧର ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ ଏବଂ ବାହୁରେ ଧନୁର ଦଉଡ଼ି ଟାଣିଲେ।
4.65.26
दुःशासनो विकर्णश्च वृषसेनो विविशतिः ।
अभीता भीमधन्वानं पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ४.६५.२६ ॥
ଦୁଃଶାସନ, ବିକର୍ଣ୍ଣ, ବୃଷସେନ ଓ ବିବିଂଶତି ନିର୍ଭୟରେ ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଧନୁର୍ଧର ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଘେରିଲେ।
4.65.27
तस्य दुःशासनः षष्टिं वामपार्श्वे समार्पयत् ।
अस्यतः प्रतिसन्धाय कुन्तीपुत्रस्य धीमतः ॥ ४.६५.२७ ॥
ବୁଦ୍ଧିମାନ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ବାଣ ଯୋଡ଼ି ନିକ୍ଷେପ କରୁଥିବା ବେଳେ ଦୁଃଶାସନ ତାଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଷାଠିଏ ବାଣ ମାରିଲେ।
4.65.28
पुनश्चैव स भल्लेन विद्ध्वा वैराटिमुत्तरम् ।
द्वितीयेनार्जुनं वीरं प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ४.६५.२८ ॥
ପରେ ସେ ଭଲ୍ଲ ଦ୍ୱାରା ବିରାଟପୁତ୍ର ଉତ୍ତରଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି ଦ୍ୱିତୀୟ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ବୀର ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଛାତି ମଝିରେ ଆଘାତ କଲେ।
4.65.29
तस्य जिष्णुरुदावृत्य क्षुरधारेण कार्मुकम् ।
प्राकृन्तद्गृध्रपत्रेण जातरूपपरिष्कृतम् ॥ ४.६५.२९ ॥
ବିଜୟୀ ଅର୍ଜୁନ ଫେରି କ୍ଷୁରଧାର ବାଣରେ ତାଙ୍କ ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ ଧନୁକୁ ଗୃଧ୍ରପତ୍ର ବାଣରେ କାଟିଦେଲେ।
4.65.30
अथैनं पञ्चभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
सोपयातो रथोपस्थात्पार्थबाणाभिपीडितः ॥ ४.६५.३० ॥
ତା'ପରେ ଅର୍ଜୁନ ତାକୁ ପାଞ୍ଚଟି ବାଣରେ ତାର ବକ୍ଷର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ପାର୍ଥଙ୍କ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେ ରଥାସନରୁ ଆଗକୁ ଆସିଲା।
4.65.31
सर्वा दिशश्चाभ्यपतद्बीभत्सुरपाराजितः ।
तं विकर्णः शरैस्तीक्ष्णैर्गृध्रपक्षैः शिलाशितैः।
विव्याध परवीरध्नमर्जुनं धृतराष्ट्रजः ॥ ४.६५.३१ ॥
ଅପରାଜିତ ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ସବୁ ଦିଗକୁ ଧାଇଁଲେ। ସେତେବେଳେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିକର୍ଣ୍ଣ ପଥରରେ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା ଶକୁନି ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
4.65.32
ततस्तमपि कौन्तेयः शरेण नतपर्वणा ।
ललाटेऽभ्यहनद्गाढं स विद्धः प्राद्रवद्भयात् ॥ ४.६५.३२ ॥
ତା'ପରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ତାକୁ ନତ ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ କପାଳରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଆଘାତ କଲେ। ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲା।
4.65.33
ततः पार्थमुपाद्रुत्य दुस्सहः सविविंशतिः ।
अवाकिरच्छरैस्तीक्ष्णैः परीप्सन्भ्रातरं रणे ॥ ४.६५.३३ ॥
ତା'ପରେ ଦୁଃସହ ଓ ବିବିଂଶତି ପାର୍ଥଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି, ରଣରେ ନିଜ ଭାଇଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣର ବର୍ଷା କଲେ।
4.65.34
तावुभौ गृध्रपत्राभ्यां निशिताभ्यां धनञ्जयः ।
विव्याध युगपद्व्यग्रस्तयोर्वाहानसूदयत् ॥ ४.६५.३४ ॥
ଧନଞ୍ଜୟ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଶକୁନି ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ ଦୁଇଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଏକାସଙ୍ଗେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ଅବିଚଳିତ ରହି ସେମାନଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
4.65.35
तौ हताश्वौ तु विद्धाङ्गौ धृतराष्ट्रात्मजावुभौ ।
अभिपत्य रथैरन्यैरपनीतौ पदानुगैः ॥ ४.६५.३५ ॥
ଘୋଡ଼ା ମରି ଓ ଅଙ୍ଗ ବିଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ସେହି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଅନ୍ୟ ରଥ ନିକଟକୁ ଯାଇଥିଲେ; ପଦାତିକ ସୈନିକମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେଠାରୁ ନେଇଗଲେ।
4.65.36
व्यद्रावयदशेषांश्च धृतराष्ट्रसुतांस्तदा ।
विद्राव्य च रणे पार्थो रणभूमिं व्यराजयत् ॥ ४.६५.३६ ॥
ସେତେବେଳେ ପାର୍ଥ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପଳାଇ ଦେଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ରଣଭୂମିକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲେ।
4.65.37
किरीटमाली कौन्तेयो लब्धलक्षः प्रतापवान् ।
पातयन्नुत्तमाङ्गानि बाहूश्च परिघोपमान् ॥ ४.६५.३७ ॥
କିରୀଟମାଳୀ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ଲକ୍ଷ୍ୟଭେଦୀ, ପ୍ରତାପୀ (ଅର୍ଜୁନ) ମସ୍ତକ ଓ ପରିଘ ପରି ବାହୁ ପକାଉଥିଲେ।
4.65.38
अशेरत महावीराः शतशो रुक्ममालिनः ॥ ४.६५.३८ ॥
ସୁନାମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଶହ ଶହ ମହାବୀର ସେଠାରେ ଶୋଇଥିଲେ।
4.65.39
कमलदिनकरेन्दुसन्निभैः सितदशनैः सुमुखाक्षिनासिकैः ।
रुचिरमकरकुण्डलैर्मही पुरुषशिरोभिरथास्तृता बभौ ॥ ४.६५.३९ ॥
କମଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି, ଧଳା ଦାନ୍ତ, ସୁନ୍ଦର ମୁଖ, ଆଖି ଓ ନାସିକା ବିଶିଷ୍ଟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମକର କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଢାଙ୍କି ଧରଣୀ ଶୋଭିତ ହେଲା।
4.65.40
सुनसं चारुदीप्ताश्चं क्लृप्तश्मश्रु स्वलंकृतम् ।
अदृश्यत शिरश्छिन्नमनेकं हेमकुण्डलम् ॥ ४.६५.४० ॥
ସୁନ୍ଦର ନାସିକା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୁନ୍ଦର କାନ, ସୁଗଠିତ ଦାଢ଼ିଥିବା, ସୁସଜ୍ଜିତ, ସୁନା କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ଅନେକ ଛିନ୍ନ ମସ୍ତକ ଦେଖାଗଲା।
4.65.41
एवं तत्प्रहतं सैन्यं समन्तात्प्रद्रुतं भयात् ॥ ४.६५.४१ ॥
ଏହିପରି ଆହତ ହୋଇଥିବା ସେହି ସେନା ଭୟରେ ଚାରିଆଡ଼େ ପଳାଇଲା।
4.65.42
अथ दुर्योधनः कर्णः सौबलः शकुनिस्तदा ।
द्रोणश्च द्रोणपुत्रश्च कृपश्चातिरथो रणे ॥ ४.६५.४२ ॥
ସେତେବେଳେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ, ସୌବଳ ଶକୁନି, ଦ୍ରୋଣ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତିରଥ କୃପ।
4.65.43
सहिता विजयं तत्र योधयन्तो महारथाः ।
विष्फारयन्तश्चापानि बलवन्ति महाबलाः ॥ ४.६५.४३ ॥
ସେଠାରେ ବିଜୟ ପାଇଁ ଏକତ୍ର ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ମହାରଥୀ, ବଳବାନ ଧନୁ ଟଙ୍କାର କରୁଥିବା ମହାବଳୀ।
4.65.44
ततः कीर्णपताकेन रथेनादित्यवर्चसा ।
पुनरावृत्य मार्गस्थं ददृशुर्वानरध्वजम् ॥ ४.६५.४४ ॥
ତା'ପରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ପତାକାଯୁକ୍ତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ତେଜସ୍ୱୀ ରଥରେ ଫେରି ସେମାନେ ପଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ବାନରଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
4.65.45
ते महास्त्रैर्महेष्वासाः परिवार्य धनञ्जयम् ।
अभ्यवर्षन्सुसंक्रुद्धा महामेघा इवाचलम् ॥ ४.६५.४५ ॥
ସେହି ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧରମାନେ ମହାଅସ୍ତ୍ରରେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଘେରି, ଅତି କ୍ରୋଧରେ ମହାମେଘ ପର୍ବତ ଉପରେ ବର୍ଷେ ସେପରି ତାଙ୍କ ଉପରେ ବର୍ଷା କଲେ।
4.65.46
शरौघान्सम्यगस्यन्तो जीमूता इव शारदाः ।
युद्धे तस्थुर्महावीर्याः प्रतपन्तः किरीटिनम् ॥ ४.६५.४६ ॥
ଶରତ ଋତୁ ମେଘ ପରି ଭଲଭାବେ ଶରସମୂହ ଛାଡ଼ି, ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ବୀରମାନେ ଠିଆ ହୋଇ କିରୀଟୀଙ୍କୁ ତାପିତ କଲେ।
4.65.47
इषुभिर्बहुभिस्तूर्णं निशितैर्लोमवापिभिः ।
अदूरात्प्रत्यवस्थाय पाण्डवं समयोधयन् ॥ ४.६५.४७ ॥
ଅନେକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ରୋମ ଛେଦନକାରୀ ବାଣରେ ଶୀଘ୍ର, ନିକଟରୁ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ସେମାନେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
4.65.48
ततः प्रहस्य बीभत्सुस्तमैन्द्रं पञ्चवार्षिकम् ।
अस्त्रमादित्यसंकाशं गाण्डीवे समयोजयत् ॥ ४.६५.४८ ॥
ଏଥର ହସି ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସେହି ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପୁରୁଣା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଗାଣ୍ଡୀବରେ ଯୋଡ଼ିଲେ।
4.65.49
नाक्षणां न च चक्राणां न रथानां न वाजिनाम् ।
अङ्गुलाद्दव्यङ्गुलाद्वापि विवृतं प्रत्यदृश्यत ॥ ४.६५.४९ ॥
ଅକ୍ଷ, ଚକ, ରଥ କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ାର ଏକ ଆଙ୍ଗୁଳ କିମ୍ବା ଅଧ ଆଙ୍ଗୁଳ ମଧ୍ୟ ଖୋଲା ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ।
4.65.50
यथा रश्मिभिरादित्यो वृणुते सर्वतो दिशम् ।
एवं किरीटिना मुक्तं सर्वं प्राच्छादयञ्जगत् ॥ ४.६५.५० ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ନିଜ କିରଣରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରନ୍ତି, ସେପରି କିରୀଟୀ (ଅର୍ଜୁନ) ନିକ୍ଷିପ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
4.65.51
यथा बलाहके विद्युत्पावको वा शिलोच्चये ।
तथा गाण्डीवमभवच्चक्राभुधमिवाततम् ॥ ४.६५.५१ ॥
ମେଘରେ ବିଜୁଳି କିମ୍ବା ପର୍ବତ-ଶିଖରରେ ଅଗ୍ନି ପରି, ଟଣା ଗାଣ୍ଡୀବ ଚକ୍ରଧାରୀ (ବିଷ୍ଣୁ) ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
4.65.52
यथा वर्षति पर्जन्यो विद्युत्पतति पर्वते ।
विस्फूर्जिता दिशः सर्वा ज्वलद्गाण्डीवमावृणोत् ॥ ४.६५.५२ ॥
ମେଘ ବର୍ଷିଲେ ଓ ପର୍ବତରେ ବିଜୁଳି ପଡ଼ିଲେ ଯେପରି, ସେପରି ସବୁ ଦିଗ ଗର୍ଜନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ଜଳୁଥିବା ଗାଣ୍ଡୀବ ସବୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲା।
4.65.53
त्रस्ताश्च रथिनःक सर्वे चैन्द्रमस्त्रं विकुर्वति ।
सर्वे शान्तिपरा योधाः स्वचित्तं नाभिजझिरे ।
सहिता द्रोणभीष्माभ्यां प्रमोहगतचेतनाः ॥ ४.६५.५३ ॥
ସମସ୍ତ ରଥୀ ଭୀତ ହେଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରାସ୍ତ୍ର ପ୍ରକଟ ହେବାମାତ୍ରେ ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧା ଶାନ୍ତି ଖୋଜିଲେ; ସେମାନେ ନିଜ ଚେତନା ଫେରି ପାଇଲେ ନାହିଁ — ଦ୍ରୋଣ ଓ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ସେମାନେ ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ଚେତନାବିଶିଷ୍ଟ ହେଲେ।
4.65.54
तानि सर्वाणि सैन्यानि भग्नानि भरतर्षभ ।
प्राद्रवन्त दिशः सर्वा भयाद्वै सव्यसाचिनः ॥ ४.६५.५४ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ସମସ୍ତ ସେନା ଭଗ୍ନ ହେଲେ; ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ଭୟରେ ସେମାନେ ସବୁ ଦିଗକୁ ପଳାଇଲେ।