மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.65.1
कर्णं पराजितं दृष्ट्वा पार्थो वैराटिमब्रवीत् ।
एतं मां प्रापयेदानीं रथवृन्दं प्रहारिणाम् ॥ ४.६५.१ ॥
கர்ணன் தோற்கடிக்கப்பட்டதைக் கண்டு பார்த்தன் விராடனின் மகனிடம் கூறினான்: 'இப்போது என்னை அந்தப் போர்வீரர்களின் தேர்ப்படைக்கு அழைத்துச் செல்.'
4.65.2
यत्र शान्तनवो भीष्मः सर्वेषां नः पितामहः ।
सुयुद्धं काङ्क्षमाणो वै रथे तिष्ठति दंशितः ॥ ४.६५.२ ॥
சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், நம் அனைவருக்கும் பாட்டனார், சிறந்த போரை விரும்பி கவசமணிந்து தேரில் நிற்கும் இடம் இது.
4.65.3
तालो वै काञ्चनो यत्र वज्रवैडूर्यभूषितः ।
अतीव समरे भाति मातरिश्वप्रकम्पितः ॥ ४.६५.३ ॥
வைரம் மற்றும் வைடூரியத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பொன் பனைக்கொடி அங்கு உள்ளது; காற்றில் அசைந்து அது போரில் மிகவும் ஒளிர்கிறது.
4.65.4
दारुणं प्रहरिष्यामि रथबृन्दानि धन्विनाम् ।
आदास्याम्यहमेतेषां धनुर्ज्यावेष्टनानि च ॥ ४.६५.४ ॥
நான் அந்த வில்வீரர்களின் தேர்ப்படைகளை கடுமையாகத் தாக்குவேன்; அவர்களின் வில்நாண் கட்டுகளையும் பறிப்பேன்.
4.65.5
अस्यन्तं दिव्यमस्त्राणि चित्रमुत्तर पश्यसि ॥ ४.६५.५ ॥
உத்தரா, தெய்வ அஸ்திரங்களை எய்துகொண்டிருக்கும் எனது அற்புத வடிவத்தை நீ பார்க்கிறாய்.
4.65.6
शतह्रदां जृम्भमाणां मेघस्थां प्रावृषीव च ।
सुवर्णपृष्ठं गाण्डीवं पश्यन्तु कुरवो मम ॥ ४.६५.६ ॥
மழைக்காலத்தில் மேகத்தில் நிற்கும் நூறு இடிகளை எழுப்பும் மின்னலைப் போல, பொன் முதுகுள்ள என் காண்டீவத்தை குருக்கள் பார்க்கட்டும்.
4.65.7
दक्षिणेनाथ वामेन कतमेन स्विदस्यति ।
इति मां शत्रवः सर्वे न विज्ञास्यन्ति सारथे ॥ ४.६५.७ ॥
வலக்கையாலா, இடக்கையாலா எதனால் அம்பெய்கிறான் என்று, தேரோட்டியே, எதிரிகள் அனைவரும் என்னை அறிய மாட்டார்கள்.
4.65.8
अस्त्रोदकां हयावर्तां नागनक्रां रथह्रदाम् ।
नदीं प्रस्कन्दयिष्यामि परलोकापहारिणीम् ॥ ४.६५.८ ॥
படைக்கலன்களே நீராக, குதிரைகளே சுழல்களாக, யானைகளே முதலைகளாக, தேர்களே குளங்களாகக் கொண்ட, மறுலோகத்திற்கு அடித்துச் செல்லும் அந்த ஆற்றை நான் பாயச் செய்வேன்.
4.65.9
पाणिपादशिरःपृष्ठबाहुशङ्खचराचरम् ।
वनं कुरूणां छेत्स्यामि भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ४.६५.९ ॥
கைகள், கால்கள், தலைகள், முதுகுகள், புயங்கள், சங்குகள் — அசைவனவும் அசையாதனவும் கொண்ட, கௌரவர்களின் அந்தக் காட்டை வளைந்த கணுக்களுள்ள பல்லங்களால் வெட்டுவேன்.
4.65.10
तूणीशयाः सुपुङ्खाग्रा विशिखा दुन्दुभिस्वनाः ।
मया प्रमुक्ताः संग्रामे कुरून्धक्ष्यन्ति सायकाः ॥ ४.६५.१० ॥
அம்பறாத்தூணியில் கிடப்பவையும், அழகிய இறகுள்ள முனையுடையவையும், முரசொலி போன்ற ஓசை உடையவையுமான அம்புகள் — என்னால் போரில் எய்யப்பட்டு கௌரவர்களை எரித்துவிடும்.
4.65.11
ध्वजवृक्षं शरतृणं नागाश्वश्वापदाकुलम् ।
रथसिंहगणैर्युक्तं धनुर्वल्लिसमाकुलम्।
वनमादीपयिष्यामि कुरूणामस्त्रतेजसा ॥ ४.६५.११ ॥
கொடிகளாகிய மரங்களும், அம்புகளாகிய புல்லும், யானை, குதிரை, வனவிலங்குகள் நிறைந்ததும், தேர்ச்சிங்கக் கூட்டங்களைக் கொண்டதும், வில்லாகிய கொடிகளால் அடர்ந்ததுமான அந்தக் காட்டை கௌரவர்களின் படைக்கலத் தேஜசால் நான் எரியச் செய்வேன்.
4.65.12
जयतो भारतीं सेनामेकस्य मम संयुगे ।
शतं मार्गा भविष्यन्ति पावकस्येव कानने ॥ ४.६५.१२ ॥
போரில் ஒருவனான என்னால் பாரதப் படையை வெல்லும்போது — காட்டில் நெருப்புக்கு நூறு வழிகள் உண்டாவது போல எனக்கும் நூறு வழிகள் உண்டாகும்.
4.65.13
मया चक्रमिवाविद्धं सैन्यं द्रक्ष्यसि केवलम् ।
तानहं रथनीडेभ्यः परलोकाय शात्रवान्।
एकः प्रद्रावयिष्यामि चक्रपाणिरिवासुरान् ॥ ४.६५.१३ ॥
நீ பார்ப்பாய், என்னால் சக்கரத்தால் துளைக்கப்பட்டதுபோல் படை முழுவதும் சிதறிக்கிடக்கும். தேரின் இருக்கைகளிலிருந்து அந்த எதிரிகளை நான் ஒருவனாகவே மறுலோகத்துக்கு அனுப்புவேன்; சக்கரபாணி அசுரர்களை விரட்டுவது போல் விரட்டுவேன்.
4.65.14
असंभ्रान्तो रथे तिष्ठन्समेषु विषमेषु च ।
मार्गमावृत्य तिष्ठन्तमपि भेत्स्यामि पर्वतम् ॥ ४.६५.१४ ॥
தேரில் நின்று, சமமான அல்லது கரடுமுரடான நிலத்திலும் கலங்காமல், வழியை மறித்து நிற்கும் மலையையும் நான் பிளப்பேன்.
4.65.15
अहमिन्द्रस्य संग्रामे द्विषतो बलदर्पितान् ।
मातलिं सारथिं कृत्वा निवातकवचान्रणे ।
हतवान्सर्वतः सर्वान्धावतो युध्यतस्तदा ॥ ४.६५.१५ ॥
இந்திரனின் போரில், மாதலியை சாரதியாக்கி, வலிமைச் செருக்கு கொண்ட பகைவர்களான நிவாதகவசர்களை போரில் கொன்றேன்; அப்போது ஓடியும் போரிட்டும் வந்த அனைவரையும் எல்லாப் பக்கத்திலிருந்தும் கொன்றேன்.
4.65.16
निवातकवचान्हत्वा गाण्डीवास्त्रैः सहस्रशः ।
परं पारे समुद्रस्य हिरण्यपुरमारुजम् ॥ ४.६५.१६ ॥
காண்டீவ அம்புகளால் ஆயிரக்கணக்கான நிவாதகவசர்களைக் கொன்று, கடலின் அக்கரையிலுள்ள பொன்னகரமான ஹிரண்யபுரத்தைத் தாக்கினேன்.
4.65.17
हत्वा षष्टिसहस्राणि रथानामुग्रधन्विनाम् ।
पौलोमान्कालकेयांश्च समरे भृशदारुणान् ।
असुरानहनं घोरान्रौद्रेणास्त्रेण सारथे ॥ ४.६५.१७ ॥
கொடிய வில்லாளிகளான அறுபதாயிரம் தேர்வீரர்களைக் கொன்று, போரில் மிகக் கொடிய பௌலோமர்களையும் காலகேயர்களையும் கொன்றேன். சாரதியே, கொடிய அஸ்திரத்தால் அந்த பயங்கர அசுரர்களை நான் வதைத்தேன்.
4.65.18
अहमिन्द्राद्दृढां मुष्टिं ब्रह्मणः क्षिप्रहस्तताम् ।
प्रगाढनिपुणं चित्रमतिवृद्धं प्रजापतेः ॥ ४.६५.१८ ॥
நான் இந்திரனிடமிருந்து உறுதியான பிடியையும், பிரம்மனிடமிருந்து விரைந்த கைத்திறனையும், பிரஜாபதியிடமிருந்து ஆழமான, திறமையான, அற்புதமான (கலையையும்) பெற்றேன்.
4.65.19
रौद्रं रुद्रादहं वेद्मि वारुणं वरुणादपि ।
सौर्यं सूर्यादहं वेद्मि याम्यं दण्डधरादपि ॥ ४.६५.१९ ॥
ருத்திரனிடமிருந்து ரௌத்திரத்தையும், வருணனிடமிருந்து வாருணத்தையும் நான் அறிவேன்; சூரியனிடமிருந்து சௌரியத்தையும், தண்டதாரியான யமனிடமிருந்து யாம்யத்தையும் நான் அறிவேன்.
4.65.20
अस्त्रमाग्नेयमग्नेश्च वायव्यं मातरिश्वनः ।
अन्यैर्देवैरहं प्राप्तः को मां विषहते पुमान् ॥ ४.६५.२० ॥
அக்னியிடமிருந்து ஆக்னேயமும், மாதரிசுவனான வாயுவிடமிருந்து வாயவ்யமும், பிற தேவர்களிடமிருந்தும் நான் (அஸ்திரங்களைப்) பெற்றேன்; என்னை எந்த மனிதன் எதிர்த்து நிற்க முடியும்?
4.65.21
अद्य गाण्डीवनिर्मुक्तैःशरौघै रोमहर्षणैः ।
कुरूणां पातयिष्यामि रथवृन्दानि धन्विनाम् ॥ ४.६५.२१ ॥
இன்று காண்டீவத்திலிருந்து ஏவப்படும், மயிர்சிலிர்க்க வைக்கும் அம்பு வெள்ளங்களால் கௌரவர்களின் வில்வீரர்களின் தேர்ப்படைகளை வீழ்த்துவேன்.
4.65.22
एवमाश्वासितस्तेन वैराटिः सव्यसाचिना ।
व्यगाहत रथानीकं भीमं भीष्मस्य वाजिभिः ॥ ४.६५.२२ ॥
இவ்வாறு சவ்யசாசியால் (அர்ஜுனனால்) ஆறுதல் பெற்ற விராடன் மகன் (உத்தரன்), பீஷ்மரின் அச்சமூட்டும் தேர்ப்படையில் குதிரைகளுடன் புகுந்தான்.
4.65.23
रथिसिंहमनाधृष्यं जिगीषन्तं परान्रणे ।
अभ्यधावत्तदैवोग्रो ज्यां विकर्षन्धनञ्जयः ॥ ४.६५.२३ ॥
போரில் பகைவரை வெல்ல விரும்பிய, வெல்ல முடியாத தேர்வீரச் சிங்கமான (பீஷ்மரை) நோக்கி, அப்போது உக்கிரமான தனஞ்சயன் நாணை இழுத்தபடி பாய்ந்தான்.
4.65.24
दुःशासनोऽभ्ययात्तूर्णमर्जुनं भरतर्षभः ॥ ४.६५.२४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனான துச்சாசனன் விரைவாக அர்ஜுனனை நோக்கி முன்னேறினான்.
4.65.25
अन्येऽपि चित्राभरणा युवानो मृष्टकुण्डलाः ।
अभ्ययुर्भीमधन्वानो मौवी पर्यस्य बाहुभिः ॥ ४.६५.२५ ॥
வேறு பலரும் அழகிய அணிகலன்களும் பளபளக்கும் குண்டலங்களும் அணிந்த இளைஞர்களும் பயங்கர வில்லாளிகளாக முன்னேறி, கைகளால் நாணை இழுத்தனர்.
4.65.26
दुःशासनो विकर्णश्च वृषसेनो विविशतिः ।
अभीता भीमधन्वानं पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ४.६५.२६ ॥
துச்சாசனன், விகர்ணன், விருஷசேனன், விவிம்சதி ஆகியோர் அஞ்சாமல் அந்த பயங்கர வில்லாளியான பாண்டவனைச் சூழ்ந்தனர்.
4.65.27
तस्य दुःशासनः षष्टिं वामपार्श्वे समार्पयत् ।
अस्यतः प्रतिसन्धाय कुन्तीपुत्रस्य धीमतः ॥ ४.६५.२७ ॥
அறிவுள்ள குந்தியின் மகன் அம்பை பொருத்தி எய்தபோது, துச்சாசனன் அவனுடைய இடப்பக்கத்தில் அறுபது அம்புகளை எய்தான்.
4.65.28
पुनश्चैव स भल्लेन विद्ध्वा वैराटिमुत्तरम् ।
द्वितीयेनार्जुनं वीरं प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ४.६५.२८ ॥
பின்னர் அவன் பல்லத்தால் விராடன் மகன் உத்தரனைத் துளைத்து, இரண்டாவது அம்பால் வீரனான அர்ஜுனனை மார்பின் நடுவில் தாக்கினான்.
4.65.29
तस्य जिष्णुरुदावृत्य क्षुरधारेण कार्मुकम् ।
प्राकृन्तद्गृध्रपत्रेण जातरूपपरिष्कृतम् ॥ ४.६५.२९ ॥
வெற்றியாளன் அர்ஜுனன் திரும்பி, கூர்முனை அம்பால் அவனது தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வில்லை கழுகிறகுடைய அம்பால் வெட்டினான்.
4.65.30
अथैनं पञ्चभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
सोपयातो रथोपस्थात्पार्थबाणाभिपीडितः ॥ ४.६५.३० ॥
பின்னர் அர்ஜுனன் அவனை ஐந்து அம்புகளால் அவனது மார்பின் நடுவில் துளைத்தான். பார்த்தனின் அம்புகளால் வருத்தப்பட்டு அவன் தேர்த்தட்டிலிருந்து விழுந்தான்.
4.65.31
सर्वा दिशश्चाभ्यपतद्बीभत्सुरपाराजितः ।
तं विकर्णः शरैस्तीक्ष्णैर्गृध्रपक्षैः शिलाशितैः।
विव्याध परवीरध्नमर्जुनं धृतराष्ट्रजः ॥ ४.६५.३१ ॥
வெல்லப்படாத பீபத்சு (அர்ஜுனன்) எல்லாத் திசைகளிலும் பாய்ந்தான். அப்போது திருதராஷ்டிரனின் மகன் விகர்ணன், கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட கழுகு இறகு அம்புகளால் பகைவீரர்களை அழிப்பவனான அர்ஜுனனைத் துளைத்தான்.
4.65.32
ततस्तमपि कौन्तेयः शरेण नतपर्वणा ।
ललाटेऽभ्यहनद्गाढं स विद्धः प्राद्रवद्भयात् ॥ ४.६५.३२ ॥
பின்னர் குந்தியின் மகனும் அவனை வளைந்த கணுவுள்ள அம்பால் நெற்றியில் பலமாகத் தாக்கினான். துளைக்கப்பட்டவன் பயத்தால் ஓடினான்.
4.65.33
ततः पार्थमुपाद्रुत्य दुस्सहः सविविंशतिः ।
अवाकिरच्छरैस्तीक्ष्णैः परीप्सन्भ्रातरं रणे ॥ ४.६५.३३ ॥
பின்னர் துஸ்ஸஹனும் விவிம்சதியும் பார்த்தனை நோக்கிப் பாய்ந்து, போரில் தங்கள் சகோதரனைக் காக்க விரும்பி கூர்மையான அம்புகளை பொழிந்தனர்.
4.65.34
तावुभौ गृध्रपत्राभ्यां निशिताभ्यां धनञ्जयः ।
विव्याध युगपद्व्यग्रस्तयोर्वाहानसूदयत् ॥ ४.६५.३४ ॥
தனஞ்சயன் அவ்விருவரையும் கழுகு இறகுள்ள இரு கூர்மையான அம்புகளால் ஒரே நேரத்தில் துளைத்தான்; கலங்காமல் அவர்களின் குதிரைகளைக் கொன்றான்.
4.65.35
तौ हताश्वौ तु विद्धाङ्गौ धृतराष्ट्रात्मजावुभौ ।
अभिपत्य रथैरन्यैरपनीतौ पदानुगैः ॥ ४.६५.३५ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்டு, அங்கங்கள் துளைக்கப்பட்ட திருதராஷ்டிரனின் அவ்விரு மகன்களும் மற்ற தேர்களை அடைந்தனர்; காலாட்படை வீரர்கள் அவர்களை அங்கிருந்து கொண்டு சென்றனர்.
4.65.36
व्यद्रावयदशेषांश्च धृतराष्ट्रसुतांस्तदा ।
विद्राव्य च रणे पार्थो रणभूमिं व्यराजयत् ॥ ४.६५.३६ ॥
அப்போது பார்த்தன் திருதராட்டிரனின் அனைத்து மகன்களையும் ஓடச் செய்தான்; போரில் அவர்களை விரட்டி, போர்க்களத்தை ஒளிரச் செய்தான்.
4.65.37
किरीटमाली कौन्तेयो लब्धलक्षः प्रतापवान् ।
पातयन्नुत्तमाङ्गानि बाहूश्च परिघोपमान् ॥ ४.६५.३७ ॥
கிரீடமாலை அணிந்த, குந்தியின் மகனான, இலக்கைக் கண்ட, வலிமைமிக்கவன் (அர்ஜுனன்) தலைகளையும் உலக்கை போன்ற கரங்களையும் வீழ்த்தினான்.
4.65.38
अशेरत महावीराः शतशो रुक्ममालिनः ॥ ४.६५.३८ ॥
பொன் மாலை அணிந்த நூற்றுக்கணக்கான பெரும் வீரர்கள் அங்கு கிடந்தனர்.
4.65.39
कमलदिनकरेन्दुसन्निभैः सितदशनैः सुमुखाक्षिनासिकैः ।
रुचिरमकरकुण्डलैर्मही पुरुषशिरोभिरथास्तृता बभौ ॥ ४.६५.३९ ॥
தாமரை, சூரியன், சந்திரனை ஒத்த, வெண்பற்களும், அழகிய முகம், கண், மூக்குடைய, ஒளிரும் மகர குண்டலங்களணிந்த மனிதர்களின் தலைகளால் மூடப்பட்ட பூமி ஒளிர்ந்தது.
4.65.40
सुनसं चारुदीप्ताश्चं क्लृप्तश्मश्रु स्वलंकृतम् ।
अदृश्यत शिरश्छिन्नमनेकं हेमकुण्डलम् ॥ ४.६५.४० ॥
அழகிய மூக்கு, ஒளிரும் அழகிய காது, நேர்த்தியாக ஒழுங்கு செய்யப்பட்ட தாடி, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட, தங்கக் குண்டலங்களுடன் கூடிய பல வெட்டுண்ட தலைகள் தென்பட்டன.
4.65.41
एवं तत्प्रहतं सैन्यं समन्तात्प्रद्रुतं भयात् ॥ ४.६५.४१ ॥
இவ்வாறு அடிபட்ட அந்தப் படை நாலா புறமும் பயத்தால் ஓடியது.
4.65.42
अथ दुर्योधनः कर्णः सौबलः शकुनिस्तदा ।
द्रोणश्च द्रोणपुत्रश्च कृपश्चातिरथो रणे ॥ ४.६५.४२ ॥
அப்போது துரியோதனன், கர்ணன், சௌபலன் சகுனி, துரோணர், துரோணரின் மகன் மற்றும் போரில் அதிரதரான கிருபர்.
4.65.43
सहिता विजयं तत्र योधयन्तो महारथाः ।
विष्फारयन्तश्चापानि बलवन्ति महाबलाः ॥ ४.६५.४३ ॥
அங்கே வெற்றிக்காகப் பொருதும் ஒன்றுகூடிய மகாரதர்கள், வலிய வில்லை வளைத்து இழுத்த மகாபலசாலிகள்.
4.65.44
ततः कीर्णपताकेन रथेनादित्यवर्चसा ।
पुनरावृत्य मार्गस्थं ददृशुर्वानरध्वजम् ॥ ४.६५.४४ ॥
பின்னர், சிதறிய கொடியும் சூரியனைப் போன்ற ஒளியுமுடைய தேரில் திரும்பி, பாதையில் நின்ற குரங்குக்கொடியோனை அவர்கள் கண்டனர்.
4.65.45
ते महास्त्रैर्महेष्वासाः परिवार्य धनञ्जयम् ।
अभ्यवर्षन्सुसंक्रुद्धा महामेघा इवाचलम् ॥ ४.६५.४५ ॥
அந்த மகாவில்லாளர்கள் மகாஅஸ்திரங்களால் தனஞ்சயனைச் சூழ்ந்து, பெரும் சினத்துடன் அவன்மீது பொழிந்தனர், பெருமேகங்கள் மலையின் மீது பொழிவது போல.
4.65.46
शरौघान्सम्यगस्यन्तो जीमूता इव शारदाः ।
युद्धे तस्थुर्महावीर्याः प्रतपन्तः किरीटिनम् ॥ ४.६५.४६ ॥
சரத்கால மேகங்கள் போல நன்றாக அம்புப் பெருக்குகளை ஏவி, போரில் மகாவீரர்கள் நின்று கிரீடியைத் தகித்தனர்.
4.65.47
इषुभिर्बहुभिस्तूर्णं निशितैर्लोमवापिभिः ।
अदूरात्प्रत्यवस्थाय पाण्डवं समयोधयन् ॥ ४.६५.४७ ॥
பல கூர்மையான, மயிரறுக்கும் அம்புகளால் விரைவாக, அருகில் எதிர்நின்று அவர்கள் பாண்டவனுடன் போரிட்டனர்.
4.65.48
ततः प्रहस्य बीभत्सुस्तमैन्द्रं पञ्चवार्षिकम् ।
अस्त्रमादित्यसंकाशं गाण्डीवे समयोजयत् ॥ ४.६५.४८ ॥
பின்னர் சிரித்தபடி பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்) இந்திரனுடைய, ஐந்தாண்டு பழமையான, சூரியனைப் போன்ற அஸ்திரத்தை காண்டீவத்தில் பொருத்தினான்.
4.65.49
नाक्षणां न च चक्राणां न रथानां न वाजिनाम् ।
अङ्गुलाद्दव्यङ्गुलाद्वापि विवृतं प्रत्यदृश्यत ॥ ४.६५.४९ ॥
அச்சுகளோ, சக்கரங்களோ, தேர்களோ, குதிரைகளோ ஒரு விரல் அல்லது அரை விரல் அளவுகூட வெளிப்பட்டுத் தெரியவில்லை.
4.65.50
यथा रश्मिभिरादित्यो वृणुते सर्वतो दिशम् ।
एवं किरीटिना मुक्तं सर्वं प्राच्छादयञ्जगत् ॥ ४.६५.५० ॥
சூரியன் தன் கிரணங்களால் எல்லாத் திசைகளையும் மறைப்பதுபோல, கிரீடியான (அர்ஜுனன்) ஏவிய அம்புகள் முழு உலகத்தையும் மறைத்தன.
4.65.51
यथा बलाहके विद्युत्पावको वा शिलोच्चये ।
तथा गाण्डीवमभवच्चक्राभुधमिवाततम् ॥ ४.६५.५१ ॥
மேகத்தில் மின்னலும், மலைமுகட்டில் நெருப்பும் போல, நாணேற்றப்பட்ட காண்டீவம் சக்கரம் ஏந்திய விஷ்ணுவைப் போல ஒளிர்ந்தது.
4.65.52
यथा वर्षति पर्जन्यो विद्युत्पतति पर्वते ।
विस्फूर्जिता दिशः सर्वा ज्वलद्गाण्डीवमावृणोत् ॥ ४.६५.५२ ॥
மேகம் பொழிவதுபோலவும், மலையின்மேல் மின்னல் விழுவதுபோலவும், எல்லாத் திசைகளும் முழங்கின; எரியும் காண்டீவம் அனைத்தையும் மூடியது.
4.65.53
त्रस्ताश्च रथिनःक सर्वे चैन्द्रमस्त्रं विकुर्वति ।
सर्वे शान्तिपरा योधाः स्वचित्तं नाभिजझिरे ।
सहिता द्रोणभीष्माभ्यां प्रमोहगतचेतनाः ॥ ४.६५.५३ ॥
எல்லா தேர்வீரர்களும் அஞ்சினர்; இந்திர அஸ்திரம் வெளிப்பட்டதும் அனைத்து வீரர்களும் அமைதி நாடினர்; தங்கள் மனதை அவர்கள் மீட்கவில்லை — துரோணரும் பீஷ்மரும் உடனிருந்த அவர்கள் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்த உணர்வுடையவர்களாயினர்.
4.65.54
तानि सर्वाणि सैन्यानि भग्नानि भरतर्षभ ।
प्राद्रवन्त दिशः सर्वा भयाद्वै सव्यसाचिनः ॥ ४.६५.५४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அந்தப் படைகள் அனைத்தும் சிதறின; சவ்யசாசியின் (அர்ஜுனனின்) அச்சத்தால் அவை எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடின.