Mahābhārata · Adhyāya 4.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.65.1
कर्णं पराजितं दृष्ट्वा पार्थो वैराटिमब्रवीत् ।
एतं मां प्रापयेदानीं रथवृन्दं प्रहारिणाम् ॥ ४.६५.१ ॥
Als er Karṇa besiegt sah, sprach Pārtha zum Sohn Virāṭas: 'Bring mich jetzt zu jener Schar von Streitwagen der Kämpfer, die zuschlagen.'
4.65.2
यत्र शान्तनवो भीष्मः सर्वेषां नः पितामहः ।
सुयुद्धं काङ्क्षमाणो वै रथे तिष्ठति दंशितः ॥ ४.६५.२ ॥
Dort, wo Bhīṣma, der Sohn Śantanus, unser aller Großvater, gepanzert auf seinem Streitwagen steht und nach einer heftigen Schlacht verlangt.
4.65.3
तालो वै काञ्चनो यत्र वज्रवैडूर्यभूषितः ।
अतीव समरे भाति मातरिश्वप्रकम्पितः ॥ ४.६५.३ ॥
Dort ist das goldene Palmenbanner, geschmückt mit Diamanten und Lapislazuli, das im Kampf überaus strahlt, vom Wind bewegt.
4.65.4
दारुणं प्रहरिष्यामि रथबृन्दानि धन्विनाम् ।
आदास्याम्यहमेतेषां धनुर्ज्यावेष्टनानि च ॥ ४.६५.४ ॥
Ich werde die Streitwagenscharen jener Bogenschützen grimmig schlagen und ihnen sogar die Umwicklungen ihrer Bogensehnen abnehmen.
4.65.5
अस्यन्तं दिव्यमस्त्राणि चित्रमुत्तर पश्यसि ॥ ४.६५.५ ॥
O Uttara, du siehst meine wunderbare Gestalt, wie ich göttliche Waffen abschieße.
4.65.6
शतह्रदां जृम्भमाणां मेघस्थां प्रावृषीव च ।
सुवर्णपृष्ठं गाण्डीवं पश्यन्तु कुरवो मम ॥ ४.६५.६ ॥
Wie der Blitz, der in den Wolken der Regenzeit steht und mit hundert Donnerschlägen dröhnt, mögen die Kurus meinen Gāṇḍīva mit dem goldenen Rücken sehen.
4.65.7
दक्षिणेनाथ वामेन कतमेन स्विदस्यति ।
इति मां शत्रवः सर्वे न विज्ञास्यन्ति सारथे ॥ ४.६५.७ ॥
Mit der rechten oder mit der linken, mit welcher er schießt — so werden mich alle Feinde nicht erkennen, Wagenlenker.
4.65.8
अस्त्रोदकां हयावर्तां नागनक्रां रथह्रदाम् ।
नदीं प्रस्कन्दयिष्यामि परलोकापहारिणीम् ॥ ४.६५.८ ॥
Dessen Wasser die Waffen sind, dessen Strudel die Pferde, dessen Krokodile die Elefanten, dessen Teiche die Streitwagen sind — jenen Fluss, der ins Jenseits fortreißt, werde ich strömen lassen.
4.65.9
पाणिपादशिरःपृष्ठबाहुशङ्खचराचरम् ।
वनं कुरूणां छेत्स्यामि भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ४.६५.९ ॥
Mit Händen, Füßen, Köpfen, Rücken, Armen und Muscheln, Bewegtem und Unbewegtem — den Wald der Kurus werde ich mit breitköpfigen Pfeilen mit gebogenen Gelenken fällen.
4.65.10
तूणीशयाः सुपुङ्खाग्रा विशिखा दुन्दुभिस्वनाः ।
मया प्रमुक्ताः संग्रामे कुरून्धक्ष्यन्ति सायकाः ॥ ४.६५.१० ॥
Pfeile, die im Köcher liegen, mit wohlgefiederten Spitzen, mit dem Klang von Trommeln — von mir im Kampf abgeschossen, werden jene Pfeile die Kurus verbrennen.
4.65.11
ध्वजवृक्षं शरतृणं नागाश्वश्वापदाकुलम् ।
रथसिंहगणैर्युक्तं धनुर्वल्लिसमाकुलम्।
वनमादीपयिष्यामि कुरूणामस्त्रतेजसा ॥ ४.६५.११ ॥
Jenen Wald, mit Bannern als Bäumen und Pfeilen als Gras, voller Elefanten, Pferde und Raubtiere, ausgestattet mit Scharen von Wagenlöwen, dicht von Bogenranken — ich werde ihn mit dem Glanz meiner Waffen gegen die Kurus in Brand setzen.
4.65.12
जयतो भारतीं सेनामेकस्य मम संयुगे ।
शतं मार्गा भविष्यन्ति पावकस्येव कानने ॥ ४.६५.१२ ॥
Während ich allein das Heer der Bhāratas im Kampf besiege, werden sich mir hundert Wege öffnen — wie das Feuer im Wald hundert Wege hat.
4.65.13
मया चक्रमिवाविद्धं सैन्यं द्रक्ष्यसि केवलम् ।
तानहं रथनीडेभ्यः परलोकाय शात्रवान्।
एकः प्रद्रावयिष्यामि चक्रपाणिरिवासुरान् ॥ ४.६५.१३ ॥
Du wirst das ganze Heer zerstreut sehen, als wäre es von meinem Diskus durchbohrt. Von den Sitzen ihrer Wagen werde ich diese Feinde allein in die andere Welt schicken und sie zerstreuen, wie der Scheibenträger die Asuras vertreibt.
4.65.14
असंभ्रान्तो रथे तिष्ठन्समेषु विषमेषु च ।
मार्गमावृत्य तिष्ठन्तमपि भेत्स्यामि पर्वतम् ॥ ४.६५.१४ ॥
Auf dem Wagen stehend, unerschrocken auf ebenem wie auf unebenem Grund, werde ich selbst einen Berg zerbrechen, der den Weg versperrt.
4.65.15
अहमिन्द्रस्य संग्रामे द्विषतो बलदर्पितान् ।
मातलिं सारथिं कृत्वा निवातकवचान्रणे ।
हतवान्सर्वतः सर्वान्धावतो युध्यतस्तदा ॥ ४.६५.१५ ॥
In Indras Schlacht habe ich, Mātali als Wagenlenker, im Kampf die feindseligen Nivātakavacas erschlagen, stolz auf ihre Stärke; und damals erschlug ich alle von allen Seiten, während sie liefen und kämpften.
4.65.16
निवातकवचान्हत्वा गाण्डीवास्त्रैः सहस्रशः ।
परं पारे समुद्रस्य हिरण्यपुरमारुजम् ॥ ४.६५.१६ ॥
Nachdem ich Tausende von Nivātakavacas mit den Pfeilen des Gāṇḍīva erschlagen hatte, stürmte ich Hiraṇyapura, die goldene Stadt jenseits des fernen Ufers des Ozeans.
4.65.17
हत्वा षष्टिसहस्राणि रथानामुग्रधन्विनाम् ।
पौलोमान्कालकेयांश्च समरे भृशदारुणान् ।
असुरानहनं घोरान्रौद्रेणास्त्रेण सारथे ॥ ४.६५.१७ ॥
Nachdem ich sechzigtausend Wagenkämpfer, grimmige Bogenschützen, erschlagen hatte, tötete ich im Kampf die äußerst schrecklichen Pulomans und Kālakeyas. O Wagenlenker, mit der furchtbaren Waffe erschlug ich die grausigen Asuras.
4.65.18
अहमिन्द्राद्दृढां मुष्टिं ब्रह्मणः क्षिप्रहस्तताम् ।
प्रगाढनिपुणं चित्रमतिवृद्धं प्रजापतेः ॥ ४.६५.१८ ॥
Von Indra habe ich einen festen Griff, von Brahmā die Schnelligkeit der Hand und von Prajāpati eine tiefe, geschickte und wunderbare Meisterschaft.
4.65.19
रौद्रं रुद्रादहं वेद्मि वारुणं वरुणादपि ।
सौर्यं सूर्यादहं वेद्मि याम्यं दण्डधरादपि ॥ ४.६५.१९ ॥
Von Rudra kenne ich die grimmige Waffe, und von Varuṇa auch die Vāruṇa; von der Sonne kenne ich die Saurya, und von Yama, dem Stabträger, auch die Yāmya.
4.65.20
अस्त्रमाग्नेयमग्नेश्च वायव्यं मातरिश्वनः ।
अन्यैर्देवैरहं प्राप्तः को मां विषहते पुमान् ॥ ४.६५.२० ॥
Von Agni erhielt ich die Āgneya-Waffe und von Mātariśvan (Vāyu) die Vāyavya; auch von anderen Göttern habe ich sie erhalten. Welcher Mann kann mir widerstehen?
4.65.21
अद्य गाण्डीवनिर्मुक्तैःशरौघै रोमहर्षणैः ।
कुरूणां पातयिष्यामि रथवृन्दानि धन्विनाम् ॥ ४.६५.२१ ॥
Heute werde ich mit haarsträubenden Pfeilfluten, die vom Gāṇḍīva abgeschossen werden, die Wagenscharen der Bogenschützen der Kurus zu Fall bringen.
4.65.22
एवमाश्वासितस्तेन वैराटिः सव्यसाचिना ।
व्यगाहत रथानीकं भीमं भीष्मस्य वाजिभिः ॥ ४.६५.२२ ॥
So ermutigt von ihm, stürzte sich der Sohn Virāṭas (Uttara), mit seinen Pferden, in das furchtbare Wagenheer Bhīṣmas.
4.65.23
रथिसिंहमनाधृष्यं जिगीषन्तं परान्रणे ।
अभ्यधावत्तदैवोग्रो ज्यां विकर्षन्धनञ्जयः ॥ ४.६५.२३ ॥
Da stürmte der wilde Dhanañjaya, die Bogensehne straffend, auf den unbezwingbaren Löwen unter den Wagenkämpfern zu, der im Kampf seine Feinde besiegen wollte.
4.65.24
दुःशासनोऽभ्ययात्तूर्णमर्जुनं भरतर्षभः ॥ ४.६५.२४ ॥
Duḥśāsana, der Stier der Bharatas, stürmte rasch gegen Arjuna vor.
4.65.25
अन्येऽपि चित्राभरणा युवानो मृष्टकुण्डलाः ।
अभ्ययुर्भीमधन्वानो मौवी पर्यस्य बाहुभिः ॥ ४.६५.२५ ॥
Auch andere junge Männer, mit prächtigem Schmuck und polierten Ohrringen geschmückt, rückten als furchtbare Bogenschützen vor und spannten mit ihren Armen die Bogensehne.
4.65.26
दुःशासनो विकर्णश्च वृषसेनो विविशतिः ।
अभीता भीमधन्वानं पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ४.६५.२६ ॥
Duḥśāsana, Vikarṇa, Vṛṣasena und Vivitśati umringten furchtlos den Pāṇḍava, den furchtbaren Bogenschützen.
4.65.27
तस्य दुःशासनः षष्टिं वामपार्श्वे समार्पयत् ।
अस्यतः प्रतिसन्धाय कुन्तीपुत्रस्य धीमतः ॥ ४.६५.२७ ॥
Als der weise Sohn der Kuntī den Pfeil anlegte und abschoss, traf ihn Duḥśāsana an der linken Seite mit sechzig Pfeilen.
4.65.28
पुनश्चैव स भल्लेन विद्ध्वा वैराटिमुत्तरम् ।
द्वितीयेनार्जुनं वीरं प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ४.६५.२८ ॥
Dann durchbohrte er Uttara, den Sohn Virāṭas, mit einem Bhalla und traf den Helden Arjuna mit einem zweiten Pfeil mitten in die Brust.
4.65.29
तस्य जिष्णुरुदावृत्य क्षुरधारेण कार्मुकम् ।
प्राकृन्तद्गृध्रपत्रेण जातरूपपरिष्कृतम् ॥ ४.६५.२९ ॥
Sich umwendend, zerschnitt der siegreiche Arjuna seinen goldgeschmückten Bogen mit einem rasiermesserscharfen Pfeil, der mit Geierfedern befiedert war.
4.65.30
अथैनं पञ्चभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
सोपयातो रथोपस्थात्पार्थबाणाभिपीडितः ॥ ४.६५.३० ॥
Da durchbohrte ihn Arjuna mit fünf Pfeilen zwischen den Brüsten, und von Pārthas Pfeilen bedrängt, trat er vom Wagensitz nach vorn.
4.65.31
सर्वा दिशश्चाभ्यपतद्बीभत्सुरपाराजितः ।
तं विकर्णः शरैस्तीक्ष्णैर्गृध्रपक्षैः शिलाशितैः।
विव्याध परवीरध्नमर्जुनं धृतराष्ट्रजः ॥ ४.६५.३१ ॥
Der unbesiegte Bībhatsu (Arjuna) stürzte in alle Richtungen. Da durchbohrte Vikarṇa, der Sohn Dhṛtarāṣṭras, Arjuna, den Bezwinger feindlicher Helden, mit scharfen, geierfedrigen, am Stein geschliffenen Pfeilen.
4.65.32
ततस्तमपि कौन्तेयः शरेण नतपर्वणा ।
ललाटेऽभ्यहनद्गाढं स विद्धः प्राद्रवद्भयात् ॥ ४.६५.३२ ॥
Da traf ihn der Sohn Kuntīs ebenfalls kräftig an der Stirn mit einem Pfeil mit gebogenem Schaft. Durchbohrt floh er in Furcht.
4.65.33
ततः पार्थमुपाद्रुत्य दुस्सहः सविविंशतिः ।
अवाकिरच्छरैस्तीक्ष्णैः परीप्सन्भ्रातरं रणे ॥ ४.६५.३३ ॥
Da stürzte sich Duḥsaha zusammen mit Vivińśati auf Pārtha und überschüttete ihn mit scharfen Pfeilen, um seinen Bruder im Kampf zu schützen.
4.65.34
तावुभौ गृध्रपत्राभ्यां निशिताभ्यां धनञ्जयः ।
विव्याध युगपद्व्यग्रस्तयोर्वाहानसूदयत् ॥ ४.६५.३४ ॥
Dhanañjaya durchbohrte die beiden zugleich mit zwei scharfen, geierfedrigen Pfeilen und tötete unbeirrt ihre Pferde.
4.65.35
तौ हताश्वौ तु विद्धाङ्गौ धृतराष्ट्रात्मजावुभौ ।
अभिपत्य रथैरन्यैरपनीतौ पदानुगैः ॥ ४.६५.३५ ॥
Diese beiden Söhne Dhṛtarāṣṭras, mit erschlagenen Pferden und verwundeten Gliedern, wurden von Fußsoldaten vom Feld getragen, nachdem sie andere Wagen erreicht hatten.
4.65.36
व्यद्रावयदशेषांश्च धृतराष्ट्रसुतांस्तदा ।
विद्राव्य च रणे पार्थो रणभूमिं व्यराजयत् ॥ ४.६५.३६ ॥
Da jagte Pārtha alle Söhne Dhṛtarāṣṭras in die Flucht, und nachdem er sie im Kampf vertrieben hatte, ließ er das Schlachtfeld erstrahlen.
4.65.37
किरीटमाली कौन्तेयो लब्धलक्षः प्रतापवान् ।
पातयन्नुत्तमाङ्गानि बाहूश्च परिघोपमान् ॥ ४.६५.३७ ॥
Kaunteya, der Träger des Diademkranzes, der sein Ziel getroffen hatte und mächtig an Tapferkeit war, fällte Köpfe und Arme gleich eisernen Keulen.
4.65.38
अशेरत महावीराः शतशो रुक्ममालिनः ॥ ४.६५.३८ ॥
Hunderte große Helden, mit goldenen Girlanden geschmückt, lagen dort.
4.65.39
कमलदिनकरेन्दुसन्निभैः सितदशनैः सुमुखाक्षिनासिकैः ।
रुचिरमकरकुण्डलैर्मही पुरुषशिरोभिरथास्तृता बभौ ॥ ४.६५.३९ ॥
Die Erde, bedeckt mit Männerköpfen, die Lotus, Sonne und Mond glichen, mit weißen Zähnen, schönen Gesichtern, Augen und Nasen und strahlenden Makara-Ohrringen, strahlte.
4.65.40
सुनसं चारुदीप्ताश्चं क्लृप्तश्मश्रु स्वलंकृतम् ।
अदृश्यत शिरश्छिन्नमनेकं हेमकुण्डलम् ॥ ४.६५.४० ॥
Viele abgeschlagene Köpfe waren zu sehen, mit feinen Nasen, leuchtenden schönen Ohren, sorgfältig gestutzten Bärten, wohl geschmückt, mit goldenen Ohrringen.
4.65.41
एवं तत्प्रहतं सैन्यं समन्तात्प्रद्रुतं भयात् ॥ ४.६५.४१ ॥
So floh jenes geschlagene Heer vor Schrecken nach allen Seiten.
4.65.42
अथ दुर्योधनः कर्णः सौबलः शकुनिस्तदा ।
द्रोणश्च द्रोणपुत्रश्च कृपश्चातिरथो रणे ॥ ४.६५.४२ ॥
Da waren Duryodhana, Karṇa, Śakuni, der Sohn des Subala, Droṇa, Droṇas Sohn und Kṛpa, der Atiratha im Kampf.
4.65.43
सहिता विजयं तत्र योधयन्तो महारथाः ।
विष्फारयन्तश्चापानि बलवन्ति महाबलाः ॥ ४.६५.४३ ॥
Dort kämpften die Mahāratha gemeinsam um den Sieg, die Mächtigen spannten ihre starken Bögen weit.
4.65.44
ततः कीर्णपताकेन रथेनादित्यवर्चसा ।
पुनरावृत्य मार्गस्थं ददृशुर्वानरध्वजम् ॥ ४.६५.४४ ॥
Dann kehrten sie mit ihrem sonnengleichen Streitwagen zurück, dessen Banner zerrissen war, und erblickten den Affenbannerträger, der auf dem Weg stand.
4.65.45
ते महास्त्रैर्महेष्वासाः परिवार्य धनञ्जयम् ।
अभ्यवर्षन्सुसंक्रुद्धा महामेघा इवाचलम् ॥ ४.६५.४५ ॥
Jene großen Bogenschützen umringten Dhanañjaya mit gewaltigen Waffen und ergossen sich, in großem Zorn, über ihn wie große Wolken über einen Berg.
4.65.46
शरौघान्सम्यगस्यन्तो जीमूता इव शारदाः ।
युद्धे तस्थुर्महावीर्याः प्रतपन्तः किरीटिनम् ॥ ४.६५.४६ ॥
Pfeilströme gut abschießend wie herbstliche Wolken standen die an Tapferkeit Großen im Kampf und setzten den Gekrönten in Hitze.
4.65.47
इषुभिर्बहुभिस्तूर्णं निशितैर्लोमवापिभिः ।
अदूरात्प्रत्यवस्थाय पाण्डवं समयोधयन् ॥ ४.६५.४७ ॥
Mit vielen scharfen, haarscharfen Pfeilen, schnell, sich nahe heranstellend, bekämpften sie den Pāṇḍava.
4.65.48
ततः प्रहस्य बीभत्सुस्तमैन्द्रं पञ्चवार्षिकम् ।
अस्त्रमादित्यसंकाशं गाण्डीवे समयोजयत् ॥ ४.६५.४८ ॥
Da lachte Bībhatsu (Arjuna) und legte auf den Gāṇḍīva die Waffe Indras, fünf Jahre alt, der Sonne gleich.
4.65.49
नाक्षणां न च चक्राणां न रथानां न वाजिनाम् ।
अङ्गुलाद्दव्यङ्गुलाद्वापि विवृतं प्रत्यदृश्यत ॥ ४.६५.४९ ॥
Weder eine Achse noch ein Rad, weder ein Wagen noch ein Pferd, nicht einmal eine Fingerbreite oder halbe Fingerbreite davon, war offen zu sehen.
4.65.50
यथा रश्मिभिरादित्यो वृणुते सर्वतो दिशम् ।
एवं किरीटिना मुक्तं सर्वं प्राच्छादयञ्जगत् ॥ ४.६५.५० ॥
Wie die Sonne mit ihren Strahlen alle Richtungen bedeckt, so bedeckten die von dem Diademträger (Arjuna) abgeschossenen Pfeile die ganze Welt.
4.65.51
यथा बलाहके विद्युत्पावको वा शिलोच्चये ।
तथा गाण्डीवमभवच्चक्राभुधमिवाततम् ॥ ४.६५.५१ ॥
Wie der Blitz in der Wolke oder das Feuer auf einem Felsgipfel, so wurde der gespannte Gāṇḍīva dem Scheibenträger (Viṣṇu) gleich.
4.65.52
यथा वर्षति पर्जन्यो विद्युत्पतति पर्वते ।
विस्फूर्जिता दिशः सर्वा ज्वलद्गाण्डीवमावृणोत् ॥ ४.६५.५२ ॥
Wie die Wolke regnet und der Blitz auf den Berg fällt, so dröhnten alle Richtungen; der lodernde Gāṇḍīva umhüllte alles.
4.65.53
त्रस्ताश्च रथिनःक सर्वे चैन्द्रमस्त्रं विकुर्वति ।
सर्वे शान्तिपरा योधाः स्वचित्तं नाभिजझिरे ।
सहिता द्रोणभीष्माभ्यां प्रमोहगतचेतनाः ॥ ४.६५.५३ ॥
Alle Wagenkämpfer waren entsetzt; als sich die Waffe Indras zeigte, suchten alle Krieger den Frieden; sie fanden ihren Geist nicht wieder — zusammen mit Droṇa und Bhīṣma wurden sie in betäubtem Bewusstsein.
4.65.54
तानि सर्वाणि सैन्यानि भग्नानि भरतर्षभ ।
प्राद्रवन्त दिशः सर्वा भयाद्वै सव्यसाचिनः ॥ ४.६५.५४ ॥
O Stier der Bharatas, alle jene Heere wurden zerschlagen, und aus Furcht vor dem Linkshänder-Bogenschützen flohen sie nach allen Richtungen.