ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.66.1
दक्षिणामेव तु दिशं हयानुत्तर वाहय ।
पुरा सार्थी भवत्येषामयं शब्दोऽत्र तिष्ठताम् ॥ ४.६६.१ ॥
ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದ: ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಓಡಿಸು. ಸಾರಥಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತವರ ಈ ಶಬ್ದ ಮೊದಲೇ ಇದೆ.
4.66.2
अश्चत्थाम्नः प्रतिरथं प्राचीमुद्याहि सारथे ।
अचिराद्द्रष्टुमिच्छामि गुरुपुत्रं यशस्विनम् ॥ ४.६६.२ ॥
ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದ: ಸಾರಥಿಯೇ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಎದುರಾಳಿ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಓಡಿಸು. ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಗುರುಪುತ್ರನನ್ನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
4.66.3
मोहयित्वा तु तान्सर्वान्धनुर्घोषेण पाण्डवः ।
प्रसव्यं चैवमावृत्य क्रोशार्धं प्राद्रवत्तदा ॥ ४.६६.३ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದ: ಪಾಂಡವನು ಬಿಲ್ಲಿನ ಟಂಕಾರದಿಂದ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಬಲಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಿ, ಆಗ ಅರ್ಧ ಕ್ರೋಶ ಓಡಿಹೋದನು.
4.66.4
यथा सततगो वायुः सुपर्णश्चापि शीघ्रगः ।
तथा पार्थरथः शीघ्रमाकाशे पर्यवर्तत ॥ ४.६६.४ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದ: ನಿರಂತರವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಗಾಳಿಯಂತೆ, ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುವ ಗರುಡನಂತೆ, ಪಾರ್ಥನ ರಥ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ತಿರುಗಿತು.
4.66.5
मुहूर्तोपरते शब्दे प्रतियाते धनञ्जये ।
हस्त्यश्वरथपादातं पुरस्कृत्य महारथाः ॥ ४.६६.५ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದ: ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತದ ನಂತರ ಶಬ್ದ ನಿಂತು ಧನಂಜಯ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಮಹಾರಥರು ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ಕಾಲಾಳುಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು.
4.66.6
द्रोणभीष्ममुखाः सर्वे सैन्यानां जघने ययुः ।
यत्ताः पार्थमपश्यन्तः सहिताः शरविक्षताः ॥ ४.६६.६ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದ: ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಭೀಷ್ಮರನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇನೆಗಳ ಹಿಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ, ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಗಿದರು.
4.66.7
दिष्ट्या दुर्योधनो मुक्तः सैन्यं भूयिष्ठमागतम् ।
क्रोशमात्रमतिक्रम्य बलमन्वानयामहे।
यात यत्र वनं गुल्मं नदीमन्वश्मकां प्रति ॥ ४.६६.७ ॥
ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ದುರ್ಯೋಧನನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡನು; ಸೈನ್ಯವು ಬಹಳವಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದೆ. ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ದೂರ ಮೀರಿ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ತರುತ್ತೇವೆ. ಕಾಡು, ಪೊದೆ, ಅಶ್ಮಕಾ ನದಿಯ ಬಳಿ ಇರುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿರಿ.
4.66.8
अथ दुर्योधनो दृष्ट्वा भग्नं स्वं बलमाहवे ।
अमृष्यमाणः क्रोधेन प्रतिमार्गन्धनञ्जयम् ॥ ४.६६.८ ॥
ನಂತರ ದುರ್ಯೋಧನನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೈನ್ಯ ಭಗ್ನವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಸಹಿಸಲಾಗದೆ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹುಡುಕಿದನು.
4.66.9
न्यवर्तत कुरुश्रेष्ठ स्वेनानीकेन संवृतः ।
वार्यमाणो दुराधर्षैर्भीष्मद्रोणकृपैर्भृशम् ॥ ४.६६.९ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಹಿಂದಿರುಗಿದನು; ದುರ್ಧರ್ಷರಾದ ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಕೃಪರು ಅವನನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ತಡೆದರು.
4.66.10
ततोऽर्जुनश्चित्रमुदारवेगं समीक्ष्य गाण्डीवमुवाच वाक्यम् ।
भोगीन्द्रकल्पं भुवनेषु रूढमभेद्यमच्छेद्यमदाह्यमाजौ ॥ ४.६६.१० ॥
ನಂತರ ಅರ್ಜುನನು ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಉದಾರ ವೇಗವುಳ್ಳ ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಅದು ನಾಗರಾಜನಂತಿದೆ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೇದ್ಯವಲ್ಲ, ಛೇದ್ಯವಲ್ಲ, ದಾಹ್ಯವಲ್ಲ.
4.66.11
इदं त्विदानीमनयं कुरूणां शिवं धनुः शत्रुनिबर्हणं च ।
अत्याशुगं वेगवदाशुकर्तृ अवारणीयं महते रणाय ॥ ४.६६.११ ॥
ಈಗ ಈ ಧನುಸ್ಸು ಕುರುಗಳಿಗೆ ಶುಭಕರ, ಶತ್ರುನಾಶಕ. ಅತಿ ವೇಗದಿಂದ ಬಾಣ ಎಸೆಯುವ, ವೇಗವುಳ್ಳ, ಶೀಘ್ರ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ, ತಡೆಯಲಾಗದ; ಮಹಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ.
4.66.12
प्रदारणं शत्रुवरूथिनीनामनीकजित्संयति वज्रकल्पम् ।
वैधव्यदं शत्रुनितम्बिनीनां मुखप्रदं कौरववंशजानाम् ॥ ४.६६.१२ ॥
ಇದು ಶತ್ರುಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸೀಳುವುದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು, ವಜ್ರದಂತಿದೆ. ಶತ್ರುಗಳ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ವಿಧವೆಯಾಗಿಸುವುದು; ಕೌರವ ವಂಶದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮುಖಕ್ಕೆ ದುಃಖ ತರುವುದು.
4.66.13
प्रयाहि यत्रैष सुयोधनो हि तं पातयिष्यामि शरैः सुतीक्ष्णैः ।
आचार्यपुत्रं च सुयोधनं च पितामहं सूतसुतं च सङ्ख्ये ।
द्रोणं कृपं चैव निवार्य सर्वाञ्शिरो हरिष्यामि सुयोधनस्य ॥ ४.६६.१३ ॥
ಸುಯೋಧನನು ಎಲ್ಲಿರುವನೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಿಸು. ಅವನನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬೀಳಿಸುವೆನು. ಆಚಾರ್ಯಪುತ್ರ, ಸುಯೋಧನ, ಪಿತಾಮಹ, ಸೂತಪುತ್ರ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಕೃಪರನ್ನೂ ತಡೆದು, ಸುಯೋಧನನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವೆನು.
4.66.14
तदुत्तरश्चित्रमुदारवेगं धनुश्च दृष्ट्वा निशिताञ्शरांश्च ।
भीतोऽब्रवीदर्जुनमाजिमध्ये नाहं तवाश्वान्विषहे नियन्तुम् ॥ ४.६६.१४ ॥
ಆಗ ಉತ್ತರನು ಆ ಅದ್ಭುತವಾದ, ವೇಗವಾದ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯಗೊಂಡು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ರಣರಂಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ."
4.66.15
तमब्रवीन्मात्स्यसुतं प्रहस्य गाण्डीवधन्वा द्विषतां निहन्ता ।
मया सहायेन कुतो भयं ते प्रेह्युत्तराश्वानुपमन्त्रयस्व ॥ ४.६६.१५ ॥
ಆಗ ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಅರ್ಜುನನು ನಗುತ್ತಾ ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಹಾಯಕನಾಗಿರುವಾಗ ನಿನಗೆ ಭಯವೇಕೆ? ಮುಂದೆ ಸಾಗು, ಉತ್ತರ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸು."
4.66.16
आश्वासितस्तेन धनञ्जयेन वैराटिरश्वानतुदञ्जवेन ।
विष्फारयंस्तद्धनुरुग्रवेगं युयुत्समानः पुनरेव जिष्णुः ॥ ४.६६.१६ ॥
ಧನಂಜಯನಿಂದ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ವಿರಾಟನ ಮಗನು ವೇಗವಾಗಿ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದನು. ಆಗ ವಿಜಯಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನು ಆ ಭೀಕರ ವೇಗದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಟಂಕಾರಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಯುದ್ಧದ ಆಸೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
4.66.17
गाण्डीवशब्देन तु तत्रतत्र भूमौ निषेदुर्बहवोऽतिवेलम् ।
शङ्खस्य शब्देन तु वानरस्य शब्देन ते योधवराः समन्तात् ॥ ४.६६.१७ ॥
ಗಾಂಡೀವದ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಶಂಖದ ಶಬ್ದದಿಂದ ಮತ್ತು ವಾನರ ಧ್ವಜದ ಶಬ್ದದಿಂದ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರು ಅತಿಯಾಗಿ ಕಲಕಿಹೋಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರು.
4.66.18
एषोऽतिमानी धृतराष्ट्रपुत्रः सेनामुखे सर्वसमृद्धतेजाः ।
पराजयं नित्यममृष्यमाणो निवर्तते युद्धमनाः पुरस्तात् ॥ ४.६६.१८ ॥
ಈ ಅತಿಮಾನಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗ; ಸೇನೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ಸಮೃದ್ಧ ತೇಜಸ್ಸಿನೊಂದಿಗಿದ್ದಾನೆ. ಸೋಲನ್ನು ಸದಾ ಸಹಿಸದೆ, ಯುದ್ಧದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮುಂದೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
4.66.19
तमेव याहि प्रसमीक्ष्य युक्तः सुयोधनं तत्र सहानुजं च ॥ ४.६६.१९ ॥
ಅವನ ಕಡೆಗೇ ಹೋಗು; ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗಮನಿಸಿ, ಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸುಯೋಧನನನ್ನೂ ಅವನ ತಮ್ಮನನ್ನೂ.
4.66.20
तमापतन्तं प्रसमीक्ष्य सर्वे कुरुप्रवीराः सहसाऽभ्यगच्छन् ।
प्रहस्य वीरः स तु तानतीत्य दुर्योधने द्वौ निचखान बाणौ ॥ ४.६६.२० ॥
ಅವನು ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕುರುವೀರರೆಲ್ಲರೂ ಸಹಸಾ ಎದುರುಗೊಂಡರು. ಆದರೆ ಆ ವೀರನು ನಗುತ್ತಾ ಅವರನ್ನು ದಾಟಿ ದುರ್ಯೋಧನನ ಮೇಲೆ ಎರಡು ಬಾಣಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟನು.
4.66.21
तेनार्दितो नाग इव प्रभिन्नः पार्थेन विद्धो धृतराष्ट्रपुत्रः ।
युयुत्समानोऽतिरथेन सङ्ख्ये स्वयं विगृह्यार्जुनमाससाद ॥ ४.६६.२१ ॥
ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗ, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯಂತೆ ನೋವಿಗೊಳಗಾಗಿ, ಯುದ್ಧಾಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ತಾನೇ ಅತಿರಥ ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದನು.
4.66.22
स भीमधन्वानमुदग्रवेगो धनञ्जयं शत्रुशतैरजेयम् ।
आकर्णपूर्णायतचोदितेन भल्लेन विव्याध ललाटमध्ये ॥ ४.६६.२२ ॥
ಆ ಉಗ್ರವೇಗದವನು, ಭಯಂಕರ ಧನುಸ್ಸುಳ್ಳ, ನೂರಾರು ಶತ್ರುಗಳಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದ ಧನಂಜಯನನ್ನು, ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆದ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ ಹಣೆಯ ನಡುವೆ ಹೊಡೆದನು.
4.66.23
स तेन बाणेन समर्पितेन जाम्बूनदाभेन सुसंहितेन ।
रराज पार्थो रुधिरं क्षरन्वै यथैकरश्मिर्भगवान्दिवार्कः ॥ ४.६६.२३ ॥
ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಚಿಸಲಾದ ಆ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಪಾರ್ಥನು ರಕ್ತ ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಕಿರಣವುಳ್ಳ ತೇಜಸ್ವಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
4.66.24
अथास्य बाणेन विदारितस्य प्रादुर्वभूवास्रमजस्रमुष्णम् ।
सा तस्य जाम्बूनदपुष्पचित्रा मालेव धाराऽभिविराजते स्म ॥ ४.६६.२४ ॥
ಬಾಣದಿಂದ ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನಿಂದ ಅವಿರತವಾಗಿ ಬಿಸಿ ರಕ್ತ ಹರಿಯಿತು; ಚಿನ್ನದ ಹೂಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿತ ಮಾಲೆಯಂತೆ ಆ ಧಾರೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
4.66.25
स तेन बाणाभिहतस्तरस्वी दुयोधनेनोद्धतमन्युवेगः ।
शरानुपादाय विषाग्निकल्पान्विव्याध राजानमदीनसत्वः ॥ ४.६६.२५ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆ ವೇಗಶಾಲಿ, ಉಕ್ಕಿದ ಕೋಪದ ವೇಗದಿಂದ ವಿಷ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತಹ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ದೃಢಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ರಾಜನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು.
4.66.26
दुर्योधनश्चापि तमुग्रतेजाः पार्थश्च दुर्योधनमेकवीरः ।
अन्योन्यमाजौ पुरुषप्रवीरौ सम समाजघ्नतुराजमीढौ ॥ ४.६६.२६ ॥
ಉಗ್ರತೇಜಸ್ವಿ ದುರ್ಯೋಧನನೂ ಅವನನ್ನು, ಏಕವೀರ ಪಾರ್ಥನೂ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು — ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದರು; ಅಜಮೀಢನ ವಂಶದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರು.
4.66.27
ततः प्रभिन्नेन महागजेन महीधराभेन पुनर्विकर्णः ।
रथैश्चतुर्भिर्गजपादरक्षैः कुन्तीसुतं पाण्डवमभ्यधावत् ॥ ४.६६.२७ ॥
ಆಗ ವಿಕರ್ಣನು ಮದಿಸಿದ, ಪರ್ವತಸದೃಶ ಮಹಾಗಜದ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಆನೆಯ ಪಾದರಕ್ಷಕರಿಂದ ಕಾಯಲ್ಪಟ್ಟ ನಾಲ್ಕು ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಪಾಂಡವನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು.
4.66.28
तमापतन्तं त्वरितं गजेन्द्रं धनञ्जयः कुम्भललाटमध्ये ।
आकर्णपूर्णेन दृढायसेन बाणेन विव्याध भृशं तु वीरः ॥ ४.६६.२८ ॥
ವೇಗವಾಗಿ ಎದುರಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಗಜೇಂದ್ರನನ್ನು ಅದರ ಕುಂಭಸ್ಥಳದ ಮಧ್ಯಭಾಗಕ್ಕೆ, ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಎಳೆದ ಗಟ್ಟಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣದಿಂದ ವೀರ ಧನಂಜಯನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಇರಿದನು.
4.66.29
पार्थेन सृष्टः स तु गृध्रपत्रो ह्यापुङ्खदेशं प्रविवेश नागम् ।
विदार्य शैलप्रवरप्रकाशं यथाऽशनिः पर्वतमिन्द्रसृष्टः ॥ ४.६६.२९ ॥
ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಹದ್ದಿನ ರೆಕ್ಕೆಯ ಬಾಣವು, ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಸೀಳಿ ಅದರ ರೆಕ್ಕೆಯ ತುದಿಯವರೆಗೆ ನುಗ್ಗಿತು; ಇಂದ್ರನು ಎಸೆದ ವಜ್ರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಸೀಳುವಂತೆ.
4.66.30
शरप्रतप्तः स तु नागराजः प्रवेपिताङ्गो व्यथितान्तरात्मा ।
संसीदमानो निपपात भूमौ वज्राहतं शृङ्गमिवाचलस्य ॥ ४.६६.३० ॥
ಬಾಣದಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ನೋಂದ ಆ ಗಜರಾಜನು, ನಡುಗುವ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಳವಳಗೊಂಡ ಅಂತರಂಗದಿಂದ, ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಂತೆ ಕುಸಿದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
4.66.31
निपातिते दन्तिवरे पृथिव्यां त्रासाद्विकर्णः सहसाऽवतीर्य ।
तूर्णं पदान्यष्टशतानि गत्वा विविंशतेः स्यन्दनमारुरोह ॥ ४.६६.३१ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಯು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ವಿಕರ್ಣನು ಹಠಾತ್ತನೆ ಇಳಿದು, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಎಂಟುನೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ನಡೆದು ವಿವಿಂಶತಿಯ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
4.66.32
निहत्य नागं तु शरेण तेन वज्रोपमेनाद्रिवरप्रकाशम् ।
तथाविधेनैव शरेण पार्थो दुर्योधनं वक्षसि निर्बिभेद ॥ ४.६६.३२ ॥
ವಜ್ರದಂತಿದ್ದ ಆ ಬಾಣದಿಂದ, ಪರ್ವತಶಿಖರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಕೊಂದು, ಅಂತಹದೇ ಇನ್ನೊಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಪಾರ್ಥನು ದುರ್ಯೋಧನನ ಎದೆಗೆ ಇರಿದನು.
4.66.33
हते गजे राजनि चैव भिन्ने भग्ने विकर्णे च सपादरक्षे ।
गाण्डीवमुक्तैर्विशिखैः प्रभिन्नास्ते योधमुख्याः सहसा प्रजग्मुः ॥ ४.६६.३३ ॥
ರಾಜನ ಆನೆ ಹತವಾಗಲು, ವಿಕರ್ಣನು ಗಾಯಗೊಂಡು ಬಿದ್ದಾಗ, ಪಾದರಕ್ಷಕರು ಛಿದ್ರವಾಗಲು, ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆ ಪ್ರಮುಖ ಯೋಧರು ಸಹಸಾ ಓಡಿಹೋದರು.
4.66.34
दृष्ट्वैव बाणेन हतं च नागं योधांश्च सर्वान्नृपतिर्निरीक्ष्य ।
रथं समावृत्य कुरग्नवीरो रणात्प्रदुद्राव यतो न पार्थः ॥ ४.६६.३४ ॥
ಬಾಣದಿಂದ ಹತವಾದ ಆನೆಯನ್ನೂ ಎಲ್ಲ ಯೋಧರನ್ನೂ ನೋಡಿ, ರಾಜನು ರಥವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದನು; ಕುರುವೀರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಪಾರ್ಥನಿಲ್ಲದ ಕಡೆಗೆ ರಣರಂಗದಿಂದ ಓಡಿದನು.
4.66.35
तं भीतरूपं त्वरितं व्रजन्तं दुर्योधनं शत्रुगणावमर्दी ।
अन्वाह्वयद्योद्धुमनाः किरीटी बाणाभिविद्धं रुधिरं वमन्तम् ॥ ४.६६.३५ ॥
ಭಯಭೀತ ರೂಪದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು, ಶತ್ರುಸಮೂಹವನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವ ಕಿರೀಟಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ಕರೆದನು; ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಿದ್ಧನಾಗಿ ರಕ್ತ ಕಾರುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು.
4.66.36
तस्मिन्महेष्वासवरेऽतिविद्धे धनञ्जयेनाप्रतिमेन युद्धे ।
सर्वाणि सैन्यानि भयार्दितानि त्रासं ययुः पार्थमुदीक्ष्य तानि ॥ ४.६६.३६ ॥
ಆ ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿದ್ಧನಾದಾಗ, ಅಸಮಾನನಾದ ಧನಂಜಯನೊಂದಿಗಿನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಎಲ್ಲ ಸೇನೆಗಳು ಪಾರ್ಥನನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದವು.
4.66.37
ततस्तु ते शान्तिपराश्च सर्वे दृष्ट्वाऽर्जुनं नागमिव प्रभिन्नम् ।
उच्चैर्नदन्तं बलमत्तमाजौ मध्ये स्थितं सिंहमिवर्षभाणाम् ॥ ४.६६.३७ ॥
ಆಗ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಯಂತೆ ಜೋರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಸೇನೆಯ ನಡುವೆ, ಎತ್ತುಗಳ ಹಿಂಡಿನ ನಡುವೆ ನಿಂತ ಸಿಂಹದಂತೆ ನಿಂತವನನ್ನು.
4.66.38
गाण्डीवशब्देन तु पाण्डवस्य योधा निपेतुः सहसा रथेभ्यः ।
भयार्दिताः पार्थशराभितप्ताः सिंहाभिपन्ना इव वारणेन्द्राः ॥ ४.६६.३८ ॥
ಗಾಂಡೀವದ ನಾದಕ್ಕೆ ಪಾಂಡವನ ಯೋಧರು ಭಯಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬೆಂದು, ಸಿಂಹದಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಗಳಂತೆ ತಮ್ಮ ರಥಗಳಿಂದ ಏಕಾಏಕಿ ಬಿದ್ದರು.
4.66.39
संरक्तनेत्रः पुनरिन्द्रकर्मा वैकर्तनं द्वादशभिः पृषत्कैः ।
वित्रास्य तेषां द्रवतां समैक्षद्दुःशासनं चैकरथेन पार्थः ॥ ४.६६.३९ ॥
ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳ, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಪಾರ್ಥನು ಮತ್ತೆ ಹನ್ನೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ವೈಕರ್ತನನನ್ನು (ಕರ್ಣನನ್ನು) ಬೆದರಿಸಿ, ಓಡುತ್ತಿದ್ದವರಲ್ಲಿ ದುಃಶಾಸನನನ್ನು ಏಕರಥದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದನು.
4.66.40
कर्णोऽब्रवीत्पार्थशराभितप्तो दुर्योधनं दुष्प्रसहं च दृष्ट्वा ।
दृष्टोऽर्जुनोऽयं प्रतियाम शीघ्रं श्रेयो विधास्याम इतो गतेन ॥ ४.६६.४० ॥
ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬೆಂದ ಕರ್ಣನು, ಎದುರಿಸಲು ಕಷ್ಟಕರನಾದ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು: "ಇಗೋ ಅರ್ಜುನ ಕಾಣಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಬೇಗ ಹಿಂದಿರುಗೋಣ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗುವುದೇ ನಮಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ."
4.66.41
मन्ये त्वया तात कृतं च कार्यं यदर्जुनोऽस्माभिरिहाद्य दृष्टः ।
भूयो वनं गच्छतु सव्यसाची पश्यामि पूर्णं समयं न तेषाम् ॥ ४.६६.४१ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಲಿ; ಅವರ ಪೂರ್ಣ ಅವಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
4.66.42
शरार्दितास्ते युधि पाण्डवेन प्रससुरन्योन्यमथाह्वयन्तः ।
कर्णोऽब्रवीदापतत्येष जिष्णुर्दुर्योधनं संपरिवार्य यामः ॥ ४.६६.४२ ॥
ಪಾಂಡವನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಅವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕರೆಯುತ್ತ ಓಡಿದರು. ಆಗ ಕರ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: "ಇಗೋ ಜಿಷ್ಣು (ಅರ್ಜುನ) ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಹೋಗೋಣ."
4.66.43
सर्वास्त्रविद्वारणयूथपाभः काले प्रहर्ता युधि शात्रवाणाम् ।
अयं च पार्थः पुनरागतो नो मूलं च रक्ष्यं भरतर्षभाणाम् ॥ ४.६६.४३ ॥
ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡಿನ ಒಡೆಯನಂತಿರುವವನು, ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುವವನು, ಈ ಪಾರ್ಥನು ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠರ ಮೂಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
4.66.44
समीक्ष्य पार्थं तरसाऽऽपतन्तं दुर्योधनः कालमिवात्तशस्त्रम् ।
भयार्तरूपः शरणं प्रपेदे द्रोणं च कर्णं च कृपं च भीष्मम् ॥ ४.६६.४४ ॥
ಆಯುಧ ಹಿಡಿದ ಕಾಲನಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಎರಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯದಿಂದ ಬಾಡಿದ ಮುಖದ ದುರ್ಯೋಧನನು ದ್ರೋಣ, ಕರ್ಣ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಭೀಷ್ಮರಲ್ಲಿ ಶರಣು ಪಡೆದನು.
4.66.45
तं भीतरूपं शरणं व्रजन्तं दुर्योधनं शत्रुसहो निषङ्गी ।
इत्यब्रवीत्प्रीतमनाः किरीटी बाणाभितप्तं रुधिरं वमन्तम् ॥ ४.६६.४५ ॥
ಭಯಭೀತ ರೂಪದಿಂದ ಶರಣು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸುವ, ಬತ್ತಳಿಕೆಯುಳ್ಳ ಕಿರೀಟಿಯು ಸಂತೋಷ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ನೊಂದು ರಕ್ತ ಕಾರುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
4.66.46
विहाय कीर्तिं च यशश्च लोके युद्धात्परावृत्य पलायसे किम् ।
न नन्दयिष्यन्ति तवाहतानि तूर्याणि युद्धादवरोपितस्य ॥ ४.६६.४६ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಏಕೆ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತೀಯ? ಯುದ್ಧದಿಂದ ಇಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಾರಿಸುವ ವಾದ್ಯಗಳು ಸಂತೋಷಪಡಿಸವು.
4.66.47
न भोक्ष्यसे सोऽद्य महीं समग्रां यानानि वस्त्राण्यथ भोजनानि ।
कल्याणगन्धीनि च चन्दनानि युद्धात्परावृत्य तु भोक्ष्यसे किम् ।
सुवर्णमाल्यानि च कुण्डलानि हारांश्च वैडूर्यकृतोपधानान् ॥ ४.६६.४७ ॥
ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಓಡಿದ ನೀನು ಇಂದು ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗಾದರೆ ವಾಹನ, ವಸ್ತ್ರ, ಭೋಜನ, ಶುಭ ಸುಗಂಧದ ಚಂದನ, ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆ, ಕುಂಡಲ, ಹಾರ, ವೈಡೂರ್ಯದ ದಿಂಬುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಅನುಭವಿಸುವೆ?
4.66.48
च्युतरा युद्धान्न तु शङ्खशब्दास्तथा भविष्यन्ति तवाद्य पाप ।
न भोगहेतोर्वरचन्दनं च स्त्रियश्च मुख्या मधुरप्रलापाः ।
युद्धात्प्रयातस्य नरेन्द्रसूनो परे च लोके फलिता न चेह ॥ ४.६६.४८ ॥
ಓ ಪಾಪಿಯೇ, ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಿನಗೆ ಇಂದು ಶಂಖಧ್ವನಿಗಳಿಲ್ಲ; ಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಚಂದನವೂ, ಪ್ರಧಾನ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಧುರ ಮಾತುಗಳೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದ ನಿನಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಫಲವಿಲ್ಲ.
4.66.49
युधिष्ठिरस्यास्मि निदेशकारी पार्थस्तृतीयो युधि च स्थिरोस्मि ।
तदर्थमावृत्य मुखं प्रयच्छनरेन्द्रवृत्तं स्मर धार्तराष्ट्रः ॥ ४.६६.४९ ॥
ನಾನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು; ಮೂರನೆಯವನಾದ ಪಾರ್ಥನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಹಿಂತಿರುಗದೆ, ರಾಜೋಚಿತ ನಡತೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನೇ.
4.66.50
मोघं तवैतद्भुवि नामधेयं दुर्योधनेतीह कृतं पुरस्तात् ।
दुर्योधनस्त्वं प्रथितोसि नाम्ना सुयोधनः सन्निकृतिप्रधानः । ॥ ४.६६.५० ॥
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟ 'ದುರ್ಯೋಧನ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದೆ; ಹೆಸರಿನಿಂದ ನೀನು 'ಸುಯೋಧನ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ಆದರೆ ವಂಚನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನನಾಗಿರುವೆ.
4.66.51
न ते पुरस्तादथ पृष्ठतो वा पश्यामि दुर्योधन रक्षितारम् ।
परीप्स युद्धेन कुरुप्रवीर प्राणान्मया बाणबलाभितप्तान् ॥ ४.६६.५१ ॥
ಓ ದುರ್ಯೋಧನ, ನಿನ್ನ ಮುಂದೆಯೂ ಹಿಂದೆಯೂ ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವರನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕುರುವೀರನೇ, ನನ್ನ ಬಾಣಬಲದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿರುವ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊ.