Mahābhārata · Adhyāya 4.66

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

4.66.1

दक्षिणामेव तु दिशं हयानुत्तर वाहय ।
पुरा सार्थी भवत्येषामयं शब्दोऽत्र तिष्ठताम् ॥ ४.६६.१ ॥

Arjuna disse: Conduz os cavalos para o norte, na própria direção do sul. Cocheiro, este é o som dos que estão aqui de pé, que já existia antes.

4.66.2

अश्चत्थाम्नः प्रतिरथं प्राचीमुद्याहि सारथे ।
अचिराद्द्रष्टुमिच्छामि गुरुपुत्रं यशस्विनम् ॥ ४.६६.२ ॥

Arjuna disse: Cocheiro, conduz para o leste, até o carro adversário de Aśvatthāman. Desejo logo ver o famoso filho do mestre.

4.66.3

मोहयित्वा तु तान्सर्वान्धनुर्घोषेण पाण्डवः ।
प्रसव्यं चैवमावृत्य क्रोशार्धं प्राद्रवत्तदा ॥ ४.६६.३ ॥

Vaiśampāyana disse: O Pāṇḍava, tendo confundido a todos com o estalo de seu arco, circundando-os pela direita, então correu meio krośa.

4.66.4

यथा सततगो वायुः सुपर्णश्चापि शीघ्रगः ।
तथा पार्थरथः शीघ्रमाकाशे पर्यवर्तत ॥ ४.६६.४ ॥

Vaiśampāyana disse: Como o vento sempre em movimento e a águia veloz, assim o carro de Pārtha girou rapidamente no céu.

4.66.5

मुहूर्तोपरते शब्दे प्रतियाते धनञ्जये ।
हस्त्यश्वरथपादातं पुरस्कृत्य महारथाः ॥ ४.६६.५ ॥

Vaiśampāyana disse: Depois de um momento, quando o som cessou e Dhanañjaya havia retornado, os grandes guerreiros, colocando à frente elefantes, cavalos, carros e infantes,

4.66.6

द्रोणभीष्ममुखाः सर्वे सैन्यानां जघने ययुः ।
यत्ताः पार्थमपश्यन्तः सहिताः शरविक्षताः ॥ ४.६६.६ ॥

Vaiśampāyana disse: Tendo Droṇa e Bhīṣma à frente, todos foram para a retaguarda dos exércitos; atentos, sem ver Pārtha, seguiram juntos, feridos por flechas.

4.66.7

दिष्ट्या दुर्योधनो मुक्तः सैन्यं भूयिष्ठमागतम् ।
क्रोशमात्रमतिक्रम्य बलमन्वानयामहे।
यात यत्र वनं गुल्मं नदीमन्वश्मकां प्रति ॥ ४.६६.७ ॥

Felizmente Duryodhana foi libertado e o grande exército voltou. Avançando um krośa, traguemos o exército de volta. Ide para onde há floresta, moita e o rio Aśmakā.

4.66.8

अथ दुर्योधनो दृष्ट्वा भग्नं स्वं बलमाहवे ।
अमृष्यमाणः क्रोधेन प्रतिमार्गन्धनञ्जयम् ॥ ४.६६.८ ॥

Então Duryodhana, vendo seu exército destroçado na batalha, não suportando de ira, buscou de novo Dhanañjaya.

4.66.9

न्यवर्तत कुरुश्रेष्ठ स्वेनानीकेन संवृतः ।
वार्यमाणो दुराधर्षैर्भीष्मद्रोणकृपैर्भृशम् ॥ ४.६६.९ ॥

O melhor dos Kurus voltou, cercado por seu próprio exército, muito contido pelos invencíveis Bhīṣma, Droṇa e Kṛpa.

4.66.10

ततोऽर्जुनश्चित्रमुदारवेगं समीक्ष्य गाण्डीवमुवाच वाक्यम् ।
भोगीन्द्रकल्पं भुवनेषु रूढमभेद्यमच्छेद्यमदाह्यमाजौ ॥ ४.६६.१० ॥

Então Arjuna, olhando o maravilhoso Gāṇḍīva de nobre velocidade, disse estas palavras: é como o rei das serpentes, renomado nos mundos, inquebrável, indivisível e incombustível na batalha.

4.66.11

इदं त्विदानीमनयं कुरूणां शिवं धनुः शत्रुनिबर्हणं च ।
अत्याशुगं वेगवदाशुकर्तृ अवारणीयं महते रणाय ॥ ४.६६.११ ॥

Agora este arco, auspicioso para os Kurus e destruidor de inimigos, de flechas muito rápidas, veloz, de ação rápida e irresistível, é para uma grande batalha.

4.66.12

प्रदारणं शत्रुवरूथिनीनामनीकजित्संयति वज्रकल्पम् ।
वैधव्यदं शत्रुनितम्बिनीनां मुखप्रदं कौरववंशजानाम् ॥ ४.६६.१२ ॥

Ele racha os exércitos inimigos, vence exércitos na batalha, é como o raio; torna viúvas as mulheres dos inimigos e traz dor aos rostos das mulheres da linhagem kaurava.

4.66.13

प्रयाहि यत्रैष सुयोधनो हि तं पातयिष्यामि शरैः सुतीक्ष्णैः ।
आचार्यपुत्रं च सुयोधनं च पितामहं सूतसुतं च सङ्ख्ये ।
द्रोणं कृपं चैव निवार्य सर्वाञ्शिरो हरिष्यामि सुयोधनस्य ॥ ४.६६.१३ ॥

Avança para onde está Suyodhana. Derrubá-lo-ei com flechas muito afiadas. Afastando o filho do mestre, Suyodhana, o avô, o filho do cocheiro, e na batalha Droṇa e Kṛpa também, arrancarei a cabeça de Suyodhana.

4.66.14

तदुत्तरश्चित्रमुदारवेगं धनुश्च दृष्ट्वा निशिताञ्शरांश्च ।
भीतोऽब्रवीदर्जुनमाजिमध्ये नाहं तवाश्वान्विषहे नियन्तुम् ॥ ४.६६.१४ ॥

Então Uttara, ao ver aquele arco maravilhoso de nobre impulso e as flechas afiadas, assustado disse a Arjuna: "No meio da batalha não consigo conter os teus cavalos."

4.66.15

तमब्रवीन्मात्स्यसुतं प्रहस्य गाण्डीवधन्वा द्विषतां निहन्ता ।
मया सहायेन कुतो भयं ते प्रेह्युत्तराश्वानुपमन्त्रयस्व ॥ ४.६६.१५ ॥

Então Arjuna, portador do Gāṇḍīva e matador de inimigos, sorrindo disse ao filho do rei Matsya: "Com-me a teu lado como auxiliar, de onde te viria o medo? Avança, Uttara, e incita os cavalos."

4.66.16

आश्वासितस्तेन धनञ्जयेन वैराटिरश्वानतुदञ्जवेन ।
विष्फारयंस्तद्धनुरुग्रवेगं युयुत्समानः पुनरेव जिष्णुः ॥ ४.६६.१६ ॥

Tranquilizado por Dhanañjaya, o filho de Virāṭa incitou os cavalos com rapidez. Então Arjuna, o vencedor, fazendo vibrar aquele arco de feroz velocidade, avançou de novo, desejoso de lutar.

4.66.17

गाण्डीवशब्देन तु तत्रतत्र भूमौ निषेदुर्बहवोऽतिवेलम् ।
शङ्खस्य शब्देन तु वानरस्य शब्देन ते योधवराः समन्तात् ॥ ४.६६.१७ ॥

Ao estrondo do Gāṇḍīva, e ao som da concha e do estandarte do macaco, muitos dos melhores guerreiros, extremamente perturbados, sentaram-se no chão por todos os lados.

4.66.18

एषोऽतिमानी धृतराष्ट्रपुत्रः सेनामुखे सर्वसमृद्धतेजाः ।
पराजयं नित्यममृष्यमाणो निवर्तते युद्धमनाः पुरस्तात् ॥ ४.६६.१८ ॥

Este filho de Dhṛtarāṣṭra, sobremaneira orgulhoso, de esplendor completo, está à frente do exército; incapaz de suportar a derrota, volta-se novamente para a frente, com a mente voltada para a batalha.

4.66.19

तमेव याहि प्रसमीक्ष्य युक्तः सुयोधनं तत्र सहानुजं च ॥ ४.६६.१९ ॥

Vai diretamente para ele, tendo observado bem e estando resoluto: para Suyodhana ali, e seu irmão mais novo.

4.66.20

तमापतन्तं प्रसमीक्ष्य सर्वे कुरुप्रवीराः सहसाऽभ्यगच्छन् ।
प्रहस्य वीरः स तु तानतीत्य दुर्योधने द्वौ निचखान बाणौ ॥ ४.६६.२० ॥

Vendo-o avançar sobre eles, todos os principais guerreiros dos Kurus adiantaram-se de repente contra ele; mas aquele herói, rindo, passou por eles e cravou duas flechas em Duryodhana.

4.66.21

तेनार्दितो नाग इव प्रभिन्नः पार्थेन विद्धो धृतराष्ट्रपुत्रः ।
युयुत्समानोऽतिरथेन सङ्ख्ये स्वयं विगृह्यार्जुनमाससाद ॥ ४.६६.२१ ॥

Ferido por ele, o filho de Dhṛtarāṣṭra, atormentado como um elefante enlouquecido, desejoso de combater, lançou-se ele mesmo à batalha contra o grande condutor de carro Arjuna e aproximou-se dele.

4.66.22

स भीमधन्वानमुदग्रवेगो धनञ्जयं शत्रुशतैरजेयम् ।
आकर्णपूर्णायतचोदितेन भल्लेन विव्याध ललाटमध्ये ॥ ४.६६.२२ ॥

Aquele de ímpeto feroz feriu no meio da testa Dhanañjaya, invencível para centenas de inimigos, o arqueiro terrível, com uma flecha bhalla disparada de um arco puxado até a orelha.

4.66.23

स तेन बाणेन समर्पितेन जाम्बूनदाभेन सुसंहितेन ।
रराज पार्थो रुधिरं क्षरन्वै यथैकरश्मिर्भगवान्दिवार्कः ॥ ४.६६.२३ ॥

Atingido por aquela flecha de cor dourada e bem feita, Pārtha brilhou, com sangue a escorrer, como o sol radiante com seu único raio no céu.

4.66.24

अथास्य बाणेन विदारितस्य प्रादुर्वभूवास्रमजस्रमुष्णम् ।
सा तस्य जाम्बूनदपुष्पचित्रा मालेव धाराऽभिविराजते स्म ॥ ४.६६.२४ ॥

Então, de seu corpo, traspassado pela flecha, jorrou sem cessar sangue quente; aquele fluxo brilhava como uma guirlanda matizada de flores douradas.

4.66.25

स तेन बाणाभिहतस्तरस्वी दुयोधनेनोद्धतमन्युवेगः ।
शरानुपादाय विषाग्निकल्पान्विव्याध राजानमदीनसत्वः ॥ ४.६६.२५ ॥

Ferido pela flecha de Duryodhana, o veloz, impelido pelo ímpeto da ira que se erguia, tomou flechas como veneno e fogo e, de coragem inabalável, traspassou o rei.

4.66.26

दुर्योधनश्चापि तमुग्रतेजाः पार्थश्च दुर्योधनमेकवीरः ।
अन्योन्यमाजौ पुरुषप्रवीरौ सम समाजघ्नतुराजमीढौ ॥ ४.६६.२६ ॥

E Duryodhana, de fulgor feroz, golpeou-o, e o herói único Pārtha golpeou Duryodhana; na batalha, os dois homens mais destacados, descendentes de Ajamīḍha, feriram-se um ao outro.

4.66.27

ततः प्रभिन्नेन महागजेन महीधराभेन पुनर्विकर्णः ।
रथैश्चतुर्भिर्गजपादरक्षैः कुन्तीसुतं पाण्डवमभ्यधावत् ॥ ४.६६.२७ ॥

Então Vikarṇa, montado num grande elefante em cio, semelhante a uma montanha, com quatro carros protegidos por guardas de pés de elefante, lançou-se contra Pāṇḍava, o filho de Kuntī.

4.66.28

तमापतन्तं त्वरितं गजेन्द्रं धनञ्जयः कुम्भललाटमध्ये ।
आकर्णपूर्णेन दृढायसेन बाणेन विव्याध भृशं तु वीरः ॥ ४.६६.२८ ॥

Dhanañjaya, o herói, feriu com força o senhor dos elefantes que avançava rapidamente contra ele, atravessando o centro da protuberância de sua fronte com uma flecha de ferro duro puxada até a orelha.

4.66.29

पार्थेन सृष्टः स तु गृध्रपत्रो ह्यापुङ्खदेशं प्रविवेश नागम् ।
विदार्य शैलप्रवरप्रकाशं यथाऽशनिः पर्वतमिन्द्रसृष्टः ॥ ४.६६.२९ ॥

Aquela flecha de penas de abutre, disparada pelo filho de Pṛthā, rasgou o elefante, que brilhava como uma grande montanha, e penetrou até a extremidade de suas penas, como o raio arremessado por Indra fende uma montanha.

4.66.30

शरप्रतप्तः स तु नागराजः प्रवेपिताङ्गो व्यथितान्तरात्मा ।
संसीदमानो निपपात भूमौ वज्राहतं शृङ्गमिवाचलस्य ॥ ४.६६.३० ॥

Aquele rei dos elefantes, queimado pela flecha, com os membros trêmulos e o íntimo perturbado, desabou e caiu ao chão, como o cume de uma montanha atingido pelo raio.

4.66.31

निपातिते दन्तिवरे पृथिव्यां त्रासाद्विकर्णः सहसाऽवतीर्य ।
तूर्णं पदान्यष्टशतानि गत्वा विविंशतेः स्यन्दनमारुरोह ॥ ४.६६.३१ ॥

Quando aquele grande elefante tombou ao chão, Vikarṇa, tomado de temor, desceu de repente, caminhou rapidamente oitocentos passos e subiu no carro de Vivinśati.

4.66.32

निहत्य नागं तु शरेण तेन वज्रोपमेनाद्रिवरप्रकाशम् ।
तथाविधेनैव शरेण पार्थो दुर्योधनं वक्षसि निर्बिभेद ॥ ४.६६.३२ ॥

Tendo abatido o elefante com aquela flecha semelhante ao raio, que brilhava como o cume de uma montanha, o filho de Pṛthā perfurou o peito de Duryodhana com outra flecha de igual tipo.

4.66.33

हते गजे राजनि चैव भिन्ने भग्ने विकर्णे च सपादरक्षे ।
गाण्डीवमुक्तैर्विशिखैः प्रभिन्नास्ते योधमुख्याः सहसा प्रजग्मुः ॥ ४.६६.३३ ॥

Quando o elefante do rei foi abatido, Vikarṇa foi ferido e caiu, e os guardas de pé foram despedaçados, aqueles principais guerreiros, transpassados pelas flechas lançadas do Gāṇḍīva, fugiram de repente.

4.66.34

दृष्ट्वैव बाणेन हतं च नागं योधांश्च सर्वान्नृपतिर्निरीक्ष्य ।
रथं समावृत्य कुरग्नवीरो रणात्प्रदुद्राव यतो न पार्थः ॥ ४.६६.३४ ॥

Ao ver o elefante abatido pela flecha e todos os guerreiros, o rei virou seu carro, e aquele herói principal dos Kurus fugiu da batalha para onde Pārtha não estava.

4.66.35

तं भीतरूपं त्वरितं व्रजन्तं दुर्योधनं शत्रुगणावमर्दी ।
अन्वाह्वयद्योद्धुमनाः किरीटी बाणाभिविद्धं रुधिरं वमन्तम् ॥ ४.६६.३५ ॥

A Duryodhana, que fugia apressadamente com aparência temerosa, desafiou-o Kirīṭī, o esmagador de hostes inimigas, ansioso por lutar, enquanto ele, atingido por flechas, vomitava sangue.

4.66.36

तस्मिन्महेष्वासवरेऽतिविद्धे धनञ्जयेनाप्रतिमेन युद्धे ।
सर्वाणि सैन्यानि भयार्दितानि त्रासं ययुः पार्थमुदीक्ष्य तानि ॥ ४.६६.३६ ॥

Quando aquele melhor dos grandes arqueiros foi gravemente ferido na batalha pelo incomparável Dhanañjaya, todos os exércitos, atormentados pelo medo, ao olhar para Pārtha, foram tomados pelo terror.

4.66.37

ततस्तु ते शान्तिपराश्च सर्वे दृष्ट्वाऽर्जुनं नागमिव प्रभिन्नम् ।
उच्चैर्नदन्तं बलमत्तमाजौ मध्ये स्थितं सिंहमिवर्षभाणाम् ॥ ४.६६.३७ ॥

Então todos os que buscavam a paz, vendo Arjuna rugir alto como um elefante em cio, de pé no meio da hoste enlouquecida na batalha como um leão entre touros, foram tomados de pavor.

4.66.38

गाण्डीवशब्देन तु पाण्डवस्य योधा निपेतुः सहसा रथेभ्यः ।
भयार्दिताः पार्थशराभितप्ताः सिंहाभिपन्ना इव वारणेन्द्राः ॥ ४.६६.३८ ॥

Ao som do Gāṇḍīva, os guerreiros dos Pāṇḍava caíram de repente de seus carros, atormentados pelo medo e queimados pelas flechas de Pārtha, como elefantes soberanos atacados por um leão.

4.66.39

संरक्तनेत्रः पुनरिन्द्रकर्मा वैकर्तनं द्वादशभिः पृषत्कैः ।
वित्रास्य तेषां द्रवतां समैक्षद्दुःशासनं चैकरथेन पार्थः ॥ ४.६६.३९ ॥

De olhos avermelhados, Pārtha, igual a Indra em seus feitos, aterrorizou de novo Vaikartana (Karṇa) com doze flechas, e viu Duḥśāsana sozinho num carro entre os que fugiam.

4.66.40

कर्णोऽब्रवीत्पार्थशराभितप्तो दुर्योधनं दुष्प्रसहं च दृष्ट्वा ।
दृष्टोऽर्जुनोऽयं प्रतियाम शीघ्रं श्रेयो विधास्याम इतो गतेन ॥ ४.६६.४० ॥

Karṇa, queimado pelas flechas de Pārtha, falou a Duryodhana, difícil de deter, depois de vê-lo: "Este Arjuna foi visto; voltemos depressa. Afastando-nos daqui faremos o nosso bem."

4.66.41

मन्ये त्वया तात कृतं च कार्यं यदर्जुनोऽस्माभिरिहाद्य दृष्टः ।
भूयो वनं गच्छतु सव्यसाची पश्यामि पूर्णं समयं न तेषाम् ॥ ४.६६.४१ ॥

Querido, penso que cumpriste o teu dever, pois hoje vimos aqui Arjuna. Que o Savyasācin volte outra vez à floresta; não vejo cumprido o seu prazo completo.

4.66.42

शरार्दितास्ते युधि पाण्डवेन प्रससुरन्योन्यमथाह्वयन्तः ।
कर्णोऽब्रवीदापतत्येष जिष्णुर्दुर्योधनं संपरिवार्य यामः ॥ ४.६६.४२ ॥

Atormentados pelas flechas do Pāṇḍava, fugiram na batalha chamando uns pelos outros. Então Karṇa disse: "Jiṣṇu (Arjuna) avança sobre nós; partamos cercando Duryodhana."

4.66.43

सर्वास्त्रविद्वारणयूथपाभः काले प्रहर्ता युधि शात्रवाणाम् ।
अयं च पार्थः पुनरागतो नो मूलं च रक्ष्यं भरतर्षभाणाम् ॥ ४.६६.४३ ॥

Conhecedor de todas as armas, semelhante ao senhor de um rebanho de elefantes, que golpeia os inimigos na batalha no momento certo; este Pārtha voltou até nós, e a raiz dos touros dos Bharatas deve ser protegida.

4.66.44

समीक्ष्य पार्थं तरसाऽऽपतन्तं दुर्योधनः कालमिवात्तशस्त्रम् ।
भयार्तरूपः शरणं प्रपेदे द्रोणं च कर्णं च कृपं च भीष्मम् ॥ ४.६६.४४ ॥

Vendo Pārtha avançar velozmente, como a Morte com a arma erguida, Duryodhana, com o rosto tomado pelo medo, buscou refúgio em Droṇa, Karṇa, Kṛpa e Bhīṣma.

4.66.45

तं भीतरूपं शरणं व्रजन्तं दुर्योधनं शत्रुसहो निषङ्गी ।
इत्यब्रवीत्प्रीतमनाः किरीटी बाणाभितप्तं रुधिरं वमन्तम् ॥ ४.६६.४५ ॥

A Duryodhana, que ia buscar refúgio com aparência temerosa, o arqueiro que suporta os inimigos, o coroado, de coração alegre, disse isto, ele, ferido por flechas e vomitando sangue:

4.66.46

विहाय कीर्तिं च यशश्च लोके युद्धात्परावृत्य पलायसे किम् ।
न नन्दयिष्यन्ति तवाहतानि तूर्याणि युद्धादवरोपितस्य ॥ ४.६६.४६ ॥

Por que foges da batalha, voltando as costas e abandonando a fama e a glória no mundo? As trombetas tocadas para ti, derrubado da batalha, não te alegrarão.

4.66.47

न भोक्ष्यसे सोऽद्य महीं समग्रां यानानि वस्त्राण्यथ भोजनानि ।
कल्याणगन्धीनि च चन्दनानि युद्धात्परावृत्य तु भोक्ष्यसे किम् ।
सुवर्णमाल्यानि च कुण्डलानि हारांश्च वैडूर्यकृतोपधानान् ॥ ४.६६.४७ ॥

Tendo virado as costas à batalha e fugido, não desfrutarás hoje de toda a terra. Como, então, desfrutarás de veículos, vestes, alimentos, sândalo de doce aroma, guirlandas de ouro, brincos, colares e almofadas de lápis-lazúli?

4.66.48

च्युतरा युद्धान्न तु शङ्खशब्दास्तथा भविष्यन्ति तवाद्य पाप ।
न भोगहेतोर्वरचन्दनं च स्त्रियश्च मुख्या मधुरप्रलापाः ।
युद्धात्प्रयातस्य नरेन्द्रसूनो परे च लोके फलिता न चेह ॥ ४.६६.४८ ॥

Ó pecador, para ti, que te retiraste da batalha, não haverá hoje sons de conchas, nem o melhor sândalo para o prazer, nem as principais mulheres com seus doces murmúrios. Ó filho do rei, para ti, que partiste da batalha, não há fruto aqui nem no outro mundo.