Mahābhārata · Adhyāya 4.66

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

4.66.1

दक्षिणामेव तु दिशं हयानुत्तर वाहय ।
पुरा सार्थी भवत्येषामयं शब्दोऽत्र तिष्ठताम् ॥ ४.६६.१ ॥

Arjuna sprach: Lenke die Pferde nach Norden, eben in der südlichen Richtung. Wagenlenker, dies ist der Schall derer, die hier stehen, der schon zuvor da war.

4.66.2

अश्चत्थाम्नः प्रतिरथं प्राचीमुद्याहि सारथे ।
अचिराद्द्रष्टुमिच्छामि गुरुपुत्रं यशस्विनम् ॥ ४.६६.२ ॥

Arjuna sprach: Wagenlenker, fahre nach Osten zum gegnerischen Wagen Aśvatthāmans. Bald möchte ich den berühmten Sohn des Lehrers sehen.

4.66.3

मोहयित्वा तु तान्सर्वान्धनुर्घोषेण पाण्डवः ।
प्रसव्यं चैवमावृत्य क्रोशार्धं प्राद्रवत्तदा ॥ ४.६६.३ ॥

Vaiśampāyana sprach: Der Pāṇḍava, alle mit dem Schwirren seines Bogens verwirrt habend, umkreiste sie nach rechts und lief dann eine halbe Krośa weit davon.

4.66.4

यथा सततगो वायुः सुपर्णश्चापि शीघ्रगः ।
तथा पार्थरथः शीघ्रमाकाशे पर्यवर्तत ॥ ४.६६.४ ॥

Vaiśampāyana sprach: Wie der stets wehende Wind und der schnelle Adler, so wendete sich Pārthas Wagen rasch am Himmel.

4.66.5

मुहूर्तोपरते शब्दे प्रतियाते धनञ्जये ।
हस्त्यश्वरथपादातं पुरस्कृत्य महारथाः ॥ ४.६६.५ ॥

Vaiśampāyana sprach: Nach einem Augenblick, als der Schall verstummt und Dhanañjaya zurückgekehrt war, stellten die großen Wagenkämpfer Elefanten, Pferde, Wagen und Fußsoldaten voran,

4.66.6

द्रोणभीष्ममुखाः सर्वे सैन्यानां जघने ययुः ।
यत्ताः पार्थमपश्यन्तः सहिताः शरविक्षताः ॥ ४.६६.६ ॥

Vaiśampāyana sprach: Mit Droṇa und Bhīṣma an der Spitze gingen alle zum Hinterteil der Heere; wachsam, Pārtha nicht sehend, zogen sie zusammen weiter, von Pfeilen verwundet.

4.66.7

दिष्ट्या दुर्योधनो मुक्तः सैन्यं भूयिष्ठमागतम् ।
क्रोशमात्रमतिक्रम्य बलमन्वानयामहे।
यात यत्र वनं गुल्मं नदीमन्वश्मकां प्रति ॥ ४.६६.७ ॥

Glücklicherweise ist Duryodhana befreit, und das große Heer ist zurückgekehrt. Ein Krośa weit vorgehend, wollen wir das Heer zurückführen. Geht dorthin, wo Wald, Dickicht und der Fluss Aśmakā sind.

4.66.8

अथ दुर्योधनो दृष्ट्वा भग्नं स्वं बलमाहवे ।
अमृष्यमाणः क्रोधेन प्रतिमार्गन्धनञ्जयम् ॥ ४.६६.८ ॥

Da sah Duryodhana sein Heer im Kampf zerschlagen; im Zorn unerträglich berührt, suchte er Dhanañjaya erneut.

4.66.9

न्यवर्तत कुरुश्रेष्ठ स्वेनानीकेन संवृतः ।
वार्यमाणो दुराधर्षैर्भीष्मद्रोणकृपैर्भृशम् ॥ ४.६६.९ ॥

Der Beste der Kuru kehrte um, von seinem eigenen Heer umgeben, stark zurückgehalten von den unbezwingbaren Bhīṣma, Droṇa und Kṛpa.

4.66.10

ततोऽर्जुनश्चित्रमुदारवेगं समीक्ष्य गाण्डीवमुवाच वाक्यम् ।
भोगीन्द्रकल्पं भुवनेषु रूढमभेद्यमच्छेद्यमदाह्यमाजौ ॥ ४.६६.१० ॥

Da sprach Arjuna, den wunderbaren Gāṇḍīva von edler Schnelligkeit betrachtend, diese Worte: Er gleicht dem König der Schlangen, berühmt in den Welten, unzerbrechlich, unzerschneidbar, unverbrennbar im Kampf.

4.66.11

इदं त्विदानीमनयं कुरूणां शिवं धनुः शत्रुनिबर्हणं च ।
अत्याशुगं वेगवदाशुकर्तृ अवारणीयं महते रणाय ॥ ४.६६.११ ॥

Nun ist dieser Bogen, den Kuru glückverheißend und Feindvernichter, der Pfeile sehr schnell abschießt, schnell, rasch wirkend und unaufhaltsam ist, für eine große Schlacht bestimmt.

4.66.12

प्रदारणं शत्रुवरूथिनीनामनीकजित्संयति वज्रकल्पम् ।
वैधव्यदं शत्रुनितम्बिनीनां मुखप्रदं कौरववंशजानाम् ॥ ४.६६.१२ ॥

Er spaltet die feindlichen Heere, besiegt Heere im Kampf, gleicht dem Donnerkeil; er macht die Frauen der Feinde zu Witwen und bringt den Frauen des Kaurava-Geschlechts Kummer ins Gesicht.

4.66.13

प्रयाहि यत्रैष सुयोधनो हि तं पातयिष्यामि शरैः सुतीक्ष्णैः ।
आचार्यपुत्रं च सुयोधनं च पितामहं सूतसुतं च सङ्ख्ये ।
द्रोणं कृपं चैव निवार्य सर्वाञ्शिरो हरिष्यामि सुयोधनस्य ॥ ४.६६.१३ ॥

Fahre dorthin, wo Suyodhana ist. Ich werde ihn mit sehr scharfen Pfeilen niederstrecken. Nachdem ich den Lehrersohn, Suyodhana, den Großvater, den Wagenlenkersohn und im Kampf auch Droṇa und Kṛpa abgewehrt habe, werde ich Suyodhanas Haupt abtrennen.

4.66.14

तदुत्तरश्चित्रमुदारवेगं धनुश्च दृष्ट्वा निशिताञ्शरांश्च ।
भीतोऽब्रवीदर्जुनमाजिमध्ये नाहं तवाश्वान्विषहे नियन्तुम् ॥ ४.६६.१४ ॥

Da sprach Uttara, als er den wunderbaren Bogen von edler Schnelle und die scharfen Pfeile sah, erschrocken zu Arjuna: "Mitten im Kampf kann ich deine Pferde nicht lenken."

4.66.15

तमब्रवीन्मात्स्यसुतं प्रहस्य गाण्डीवधन्वा द्विषतां निहन्ता ।
मया सहायेन कुतो भयं ते प्रेह्युत्तराश्वानुपमन्त्रयस्व ॥ ४.६६.१५ ॥

Da sprach Arjuna, der Gāṇḍīva-Bogenschütze und Vernichter der Feinde, lachend zum Sohn des Matsya-Königs: "Da ich dein Helfer bin, woher sollte dir Furcht kommen? Fahre voran, Uttara, und treibe die Pferde an."

4.66.16

आश्वासितस्तेन धनञ्जयेन वैराटिरश्वानतुदञ्जवेन ।
विष्फारयंस्तद्धनुरुग्रवेगं युयुत्समानः पुनरेव जिष्णुः ॥ ४.६६.१६ ॥

Von Dhanañjaya beruhigt, trieb der Sohn Virāṭas die Pferde schnell an. Dann spannte der Sieger Arjuna jenen Bogen von wilder Schnelle und drang, kampfbegierig, wieder vor.

4.66.17

गाण्डीवशब्देन तु तत्रतत्र भूमौ निषेदुर्बहवोऽतिवेलम् ।
शङ्खस्य शब्देन तु वानरस्य शब्देन ते योधवराः समन्तात् ॥ ४.६६.१७ ॥

Durch den Klang des Gāṇḍīva, den Ton der Muschel und des Affenbanners ließen sich dort und da viele der besten Krieger, aufs äußerste verwirrt, ringsum auf den Boden nieder.

4.66.18

एषोऽतिमानी धृतराष्ट्रपुत्रः सेनामुखे सर्वसमृद्धतेजाः ।
पराजयं नित्यममृष्यमाणो निवर्तते युद्धमनाः पुरस्तात् ॥ ४.६६.१८ ॥

Dieser überaus stolze Sohn Dhṛtarāṣṭras steht mit vollem Glanz an der Spitze des Heeres; da er die Niederlage nie ertragen kann, wendet er sich, den Sinn auf den Kampf gerichtet, wieder nach vorn.

4.66.19

तमेव याहि प्रसमीक्ष्य युक्तः सुयोधनं तत्र सहानुजं च ॥ ४.६६.१९ ॥

Fahre geradewegs auf ihn zu, nachdem du gut hingesehen und dich entschlossen hast: auf Suyodhana dort und seinen jüngeren Bruder.

4.66.20

तमापतन्तं प्रसमीक्ष्य सर्वे कुरुप्रवीराः सहसाऽभ्यगच्छन् ।
प्रहस्य वीरः स तु तानतीत्य दुर्योधने द्वौ निचखान बाणौ ॥ ४.६६.२० ॥

Als sie ihn heranstürmen sahen, rückten alle Kuru-Helden plötzlich gegen ihn vor; doch der Held lachte, ging an ihnen vorbei und ließ zwei Pfeile in Duryodhana fahren.

4.66.21

तेनार्दितो नाग इव प्रभिन्नः पार्थेन विद्धो धृतराष्ट्रपुत्रः ।
युयुत्समानोऽतिरथेन सङ्ख्ये स्वयं विगृह्यार्जुनमाससाद ॥ ४.६६.२१ ॥

Von ihm getroffen, gequält wie ein wütender Elefant und kampflustig, stellte sich der Sohn Dhṛtarāṣṭras selbst im Kampf gegen den großen Wagenkämpfer Arjuna und näherte sich ihm.

4.66.22

स भीमधन्वानमुदग्रवेगो धनञ्जयं शत्रुशतैरजेयम् ।
आकर्णपूर्णायतचोदितेन भल्लेन विव्याध ललाटमध्ये ॥ ४.६६.२२ ॥

Jener mit ungestümem Ansturm traf Dhanañjaya, den Unbesiegbaren für hunderte Feinde, den Bogenmann mit dem schrecklichen Bogen, mitten an die Stirn mit einem Bhalla-Pfeil, abgeschossen von einem bis zum Ohr gespannten Bogen.

4.66.23

स तेन बाणेन समर्पितेन जाम्बूनदाभेन सुसंहितेन ।
रराज पार्थो रुधिरं क्षरन्वै यथैकरश्मिर्भगवान्दिवार्कः ॥ ४.६६.२३ ॥

Von jenem goldfarbenen, wohlgefertigten Pfeil getroffen, strahlte Pārtha, Blut fließen lassend, wie die leuchtende Sonne mit ihrem einzigen Strahl am Himmel.

4.66.24

अथास्य बाणेन विदारितस्य प्रादुर्वभूवास्रमजस्रमुष्णम् ।
सा तस्य जाम्बूनदपुष्पचित्रा मालेव धाराऽभिविराजते स्म ॥ ४.६६.२४ ॥

Da strömte aus seinem vom Pfeil durchbohrten Körper unablässig warmes Blut; jener Strom leuchtete wie eine mit goldenen Blüten gemusterte Girlande.

4.66.25

स तेन बाणाभिहतस्तरस्वी दुयोधनेनोद्धतमन्युवेगः ।
शरानुपादाय विषाग्निकल्पान्विव्याध राजानमदीनसत्वः ॥ ४.६६.२५ ॥

Von Duryodhanas Pfeil getroffen, der Schnelle, von der Gewalt aufwallenden Zorns getrieben, nahm er Pfeile gleich Gift und Feuer und durchbohrte mit unerschütterlichem Mut den König.

4.66.26

दुर्योधनश्चापि तमुग्रतेजाः पार्थश्च दुर्योधनमेकवीरः ।
अन्योन्यमाजौ पुरुषप्रवीरौ सम समाजघ्नतुराजमीढौ ॥ ४.६६.२६ ॥

Und Duryodhana von furchtbarem Glanz traf ihn, und der einzige Held Pārtha traf Duryodhana; im Kampf schlugen die beiden hervorragenden Männer, Nachkommen Ajamīḍhas, einander.

4.66.27

ततः प्रभिन्नेन महागजेन महीधराभेन पुनर्विकर्णः ।
रथैश्चतुर्भिर्गजपादरक्षैः कुन्तीसुतं पाण्डवमभ्यधावत् ॥ ४.६६.२७ ॥

Da stürmte Vikarṇa, auf einem brünstigen großen Elefanten gleich einem Berg reitend, mit vier Streitwagen, die von elefantenfüßigen Wächtern geschützt waren, auf den Sohn der Kuntī, den Pāṇḍava, los.

4.66.28

तमापतन्तं त्वरितं गजेन्द्रं धनञ्जयः कुम्भललाटमध्ये ।
आकर्णपूर्णेन दृढायसेन बाणेन विव्याध भृशं तु वीरः ॥ ४.६६.२८ ॥

Dhanañjaya, der Held, durchbohrte den Herrn der Elefanten, der schnell auf ihn zustürmte, mitten auf der Stirnwölbung mit einem harten eisernen Pfeil, bis zum Ohr gespannt, und traf ihn gewaltig.

4.66.29

पार्थेन सृष्टः स तु गृध्रपत्रो ह्यापुङ्खदेशं प्रविवेश नागम् ।
विदार्य शैलप्रवरप्रकाशं यथाऽशनिः पर्वतमिन्द्रसृष्टः ॥ ४.६६.२९ ॥

Jener Pfeil mit Geierfedern, vom Sohn der Pṛthā abgeschossen, spaltete den Elefanten, der wie ein gewaltiger Berg leuchtete, und drang bis zum Ende seiner Federn ein, wie der von Indra geschleuderte Blitz einen Berg spaltet.

4.66.30

शरप्रतप्तः स तु नागराजः प्रवेपिताङ्गो व्यथितान्तरात्मा ।
संसीदमानो निपपात भूमौ वज्राहतं शृङ्गमिवाचलस्य ॥ ४.६६.३० ॥

Dieser Elefantenkönig, vom Pfeil versengt, mit zitternden Gliedern und erschüttertem Innern, sank nieder und fiel zu Boden, wie der vom Blitz getroffene Gipfel eines Berges.

4.66.31

निपातिते दन्तिवरे पृथिव्यां त्रासाद्विकर्णः सहसाऽवतीर्य ।
तूर्णं पदान्यष्टशतानि गत्वा विविंशतेः स्यन्दनमारुरोह ॥ ४.६६.३१ ॥

Als der vorzügliche Elefant zu Boden gefallen war, stieg Vikarṇa aus Furcht plötzlich ab, ging eilends achthundert Schritte und bestieg den Wagen des Vivinśati.

4.66.32

निहत्य नागं तु शरेण तेन वज्रोपमेनाद्रिवरप्रकाशम् ।
तथाविधेनैव शरेण पार्थो दुर्योधनं वक्षसि निर्बिभेद ॥ ४.६६.३२ ॥

Nachdem er den Elefanten mit jenem blitzgleichen Pfeil erschlagen hatte, der wie ein Bergesgipfel strahlte, durchbohrte der Sohn der Pṛthā mit einem ebensolchen Pfeil Duryodhanas Brust.

4.66.33

हते गजे राजनि चैव भिन्ने भग्ने विकर्णे च सपादरक्षे ।
गाण्डीवमुक्तैर्विशिखैः प्रभिन्नास्ते योधमुख्याः सहसा प्रजग्मुः ॥ ४.६६.३३ ॥

Als der Elefant des Königs erschlagen war, Vikarṇa durchbohrt und gestürzt und die Fußwächter zersprengt waren, flohen jene führenden Krieger, von den Pfeilen aus dem Gāṇḍīva durchbohrt, plötzlich.

4.66.34

दृष्ट्वैव बाणेन हतं च नागं योधांश्च सर्वान्नृपतिर्निरीक्ष्य ।
रथं समावृत्य कुरग्नवीरो रणात्प्रदुद्राव यतो न पार्थः ॥ ४.६६.३४ ॥

Als er den vom Pfeil erschlagenen Elefanten und alle Krieger sah, wendete der König seinen Wagen, und der erste Held der Kurus floh aus der Schlacht dorthin, wo Pārtha nicht war.

4.66.35

तं भीतरूपं त्वरितं व्रजन्तं दुर्योधनं शत्रुगणावमर्दी ।
अन्वाह्वयद्योद्धुमनाः किरीटी बाणाभिविद्धं रुधिरं वमन्तम् ॥ ४.६६.३५ ॥

Duryodhana, der in furchtsamer Gestalt eilig davonging, wurde von Kirīṭī, dem Zermalmer feindlicher Heere, kampfbegierig zum Kampf herausgefordert; er, von Pfeilen getroffen, spie Blut.

4.66.36

तस्मिन्महेष्वासवरेऽतिविद्धे धनञ्जयेनाप्रतिमेन युद्धे ।
सर्वाणि सैन्यानि भयार्दितानि त्रासं ययुः पार्थमुदीक्ष्य तानि ॥ ४.६६.३६ ॥

Als jener Erste unter den großen Bogenschützen im Kampf vom unvergleichlichen Dhanañjaya schwer durchbohrt wurde, gerieten alle von Furcht gepeinigten Heere, als sie auf Pārtha blickten, in Schrecken.

4.66.37

ततस्तु ते शान्तिपराश्च सर्वे दृष्ट्वाऽर्जुनं नागमिव प्रभिन्नम् ।
उच्चैर्नदन्तं बलमत्तमाजौ मध्ये स्थितं सिंहमिवर्षभाणाम् ॥ ४.६६.३७ ॥

Da gerieten alle, die Frieden suchten, als sie Arjuna laut brüllen sahen wie einen brünstigen Elefanten, mitten im wütenden Heer im Kampf stehend wie ein Löwe unter Stieren, in Schrecken.

4.66.38

गाण्डीवशब्देन तु पाण्डवस्य योधा निपेतुः सहसा रथेभ्यः ।
भयार्दिताः पार्थशराभितप्ताः सिंहाभिपन्ना इव वारणेन्द्राः ॥ ४.६६.३८ ॥

Beim Klang des Gāṇḍīva stürzten die Krieger der Pāṇḍavas plötzlich von ihren Wagen, von Furcht gequält und von Pārthas Pfeilen versengt, wie gewaltige Elefanten, die ein Löwe angefallen hat.

4.66.39

संरक्तनेत्रः पुनरिन्द्रकर्मा वैकर्तनं द्वादशभिः पृषत्कैः ।
वित्रास्य तेषां द्रवतां समैक्षद्दुःशासनं चैकरथेन पार्थः ॥ ४.६६.३९ ॥

Mit geröteten Augen, Pārtha, Indra gleich in seinen Taten, erschreckte erneut Vaikartana (Karṇa) mit zwölf Pfeilen und erblickte unter den Fliehenden Duḥśāsana allein auf einem einzigen Wagen.

4.66.40

कर्णोऽब्रवीत्पार्थशराभितप्तो दुर्योधनं दुष्प्रसहं च दृष्ट्वा ।
दृष्टोऽर्जुनोऽयं प्रतियाम शीघ्रं श्रेयो विधास्याम इतो गतेन ॥ ४.६६.४० ॥

Karṇa, von Pārthas Pfeilen versengt, sprach zu dem kaum aufzuhaltenden Duryodhana, nachdem er ihn gesehen hatte: "Dieser Arjuna ist gesehen worden; lasst uns schnell umkehren. Wenn wir von hier fortgehen, werden wir unser Wohl bewirken."

4.66.41

मन्ये त्वया तात कृतं च कार्यं यदर्जुनोऽस्माभिरिहाद्य दृष्टः ।
भूयो वनं गच्छतु सव्यसाची पश्यामि पूर्णं समयं न तेषाम् ॥ ४.६६.४१ ॥

Lieber, ich glaube, du hast getan, was zu tun war, da wir heute Arjuna hier gesehen haben. Der Savyasācin möge wieder in den Wald zurückkehren; ich sehe ihre volle Frist nicht erfüllt.

4.66.42

शरार्दितास्ते युधि पाण्डवेन प्रससुरन्योन्यमथाह्वयन्तः ।
कर्णोऽब्रवीदापतत्येष जिष्णुर्दुर्योधनं संपरिवार्य यामः ॥ ४.६६.४२ ॥

Von den Pfeilen des Pāṇḍava gepeinigt, flohen sie im Kampf und riefen einander zu. Da sprach Karṇa: "Jiṣṇu (Arjuna) stürmt heran; lasst uns gehen und Duryodhana umringen."

4.66.43

सर्वास्त्रविद्वारणयूथपाभः काले प्रहर्ता युधि शात्रवाणाम् ।
अयं च पार्थः पुनरागतो नो मूलं च रक्ष्यं भरतर्षभाणाम् ॥ ४.६६.४३ ॥

Kenner aller Waffen, einem Herdenführer der Elefanten gleich, der im Kampf zur rechten Zeit die Feinde schlägt, dieser Pārtha ist wieder zu uns gekommen; die Wurzel der Stiere der Bharatas muss geschützt werden.

4.66.44

समीक्ष्य पार्थं तरसाऽऽपतन्तं दुर्योधनः कालमिवात्तशस्त्रम् ।
भयार्तरूपः शरणं प्रपेदे द्रोणं च कर्णं च कृपं च भीष्मम् ॥ ४.६६.४४ ॥

Als er Pārtha schnell heranstürmen sah, wie der Tod mit erhobener Waffe, suchte Duryodhana, mit angstverzerrtem Gesicht, Zuflucht bei Droṇa, Karṇa, Kṛpa und Bhīṣma.

4.66.45

तं भीतरूपं शरणं व्रजन्तं दुर्योधनं शत्रुसहो निषङ्गी ।
इत्यब्रवीत्प्रीतमनाः किरीटी बाणाभितप्तं रुधिरं वमन्तम् ॥ ४.६६.४५ ॥

Zu Duryodhana, der mit verängstigtem Antlitz Zuflucht suchte, sprach der feindeertragende Bogenschütze, der Gekrönte, froh im Herzen, dies, er, von Pfeilen versehrt und Blut speiend:

4.66.46

विहाय कीर्तिं च यशश्च लोके युद्धात्परावृत्य पलायसे किम् ।
न नन्दयिष्यन्ति तवाहतानि तूर्याणि युद्धादवरोपितस्य ॥ ४.६६.४६ ॥

Warum fliehst du vom Kampf, wendest dich ab und gibst Ruhm und Ehre in der Welt auf? Die Trommeln, für dich geschlagen, der du vom Kampf gestürzt bist, werden dich nicht erfreuen.

4.66.47

न भोक्ष्यसे सोऽद्य महीं समग्रां यानानि वस्त्राण्यथ भोजनानि ।
कल्याणगन्धीनि च चन्दनानि युद्धात्परावृत्य तु भोक्ष्यसे किम् ।
सुवर्णमाल्यानि च कुण्डलानि हारांश्च वैडूर्यकृतोपधानान् ॥ ४.६६.४७ ॥

Da du dich von der Schlacht abgewandt und geflohen bist, wirst du heute nicht die ganze Erde genießen. Wie also wirst du Wagen, Gewänder, Speisen, duftendes Sandelholz, goldene Girlanden, Ohrringe, Halsketten und Kissen aus Lapislazuli genießen?

4.66.48

च्युतरा युद्धान्न तु शङ्खशब्दास्तथा भविष्यन्ति तवाद्य पाप ।
न भोगहेतोर्वरचन्दनं च स्त्रियश्च मुख्या मधुरप्रलापाः ।
युद्धात्प्रयातस्य नरेन्द्रसूनो परे च लोके फलिता न चेह ॥ ४.६६.४८ ॥

O Sünder, für dich, der du dich von der Schlacht zurückgezogen hast, wird es heute weder Muschelhornklänge geben noch das edelste Sandelholz zum Genuss, noch die vornehmsten Frauen mit ihrem süßen Geplauder. O Königssohn, für dich, der du die Schlacht verlassen hast, gibt es hier und in der anderen Welt keine Frucht.