மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.66.1
दक्षिणामेव तु दिशं हयानुत्तर वाहय ।
पुरा सार्थी भवत्येषामयं शब्दोऽत्र तिष्ठताम् ॥ ४.६६.१ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: தெற்குத் திசையிலேயே குதிரைகளை வடக்கு நோக்கித் தெலுத்து. சாரதியே, இங்கு நிற்பவர்களின் இந்த ஒலி முன்பே உள்ளது.
4.66.2
अश्चत्थाम्नः प्रतिरथं प्राचीमुद्याहि सारथे ।
अचिराद्द्रष्टुमिच्छामि गुरुपुत्रं यशस्विनम् ॥ ४.६६.२ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: சாரதியே, அஸ்வத்தாமனின் எதிர்த்தேருக்குக் கிழக்குத் திசையில் ஓட்டு. புகழ்பெற்ற குருவின் மகனை விரைவில் பார்க்க விரும்புகிறேன்.
4.66.3
मोहयित्वा तु तान्सर्वान्धनुर्घोषेण पाण्डवः ।
प्रसव्यं चैवमावृत्य क्रोशार्धं प्राद्रवत्तदा ॥ ४.६६.३ ॥
வைசம்பாயனர் கூறினார்: பாண்டவன் வில்லின் ஒலியால் அவர்கள் அனைவரையும் மயக்கி, வலப்பக்கம் சுற்றி, அப்போது அரைக்குரோசம் ஓடினான்.
4.66.4
यथा सततगो वायुः सुपर्णश्चापि शीघ्रगः ।
तथा पार्थरथः शीघ्रमाकाशे पर्यवर्तत ॥ ४.६६.४ ॥
வைசம்பாயனர் கூறினார்: இடைவிடாது செல்லும் காற்றும், விரைந்து செல்லும் கருடனும் போல, பார்த்தனின் தேர் ஆகாயத்தில் விரைவாகச் சுழன்றது.
4.66.5
मुहूर्तोपरते शब्दे प्रतियाते धनञ्जये ।
हस्त्यश्वरथपादातं पुरस्कृत्य महारथाः ॥ ४.६६.५ ॥
வைசம்பாயனர் கூறினார்: ஒரு முகூர்த்த நேரம் ஒலி அடங்கி தனஞ்சயன் திரும்பி வந்தபோது, மகாரதர்கள் யானை, குதிரை, தேர், காலாட்படையை முன்னிறுத்தினர்.
4.66.6
द्रोणभीष्ममुखाः सर्वे सैन्यानां जघने ययुः ।
यत्ताः पार्थमपश्यन्तः सहिताः शरविक्षताः ॥ ४.६६.६ ॥
வைசம்பாயனர் கூறினார்: துரோணரையும் பீஷ்மரையும் முன்னிட்டு அனைவரும் படைகளின் பின்புறம் சென்றனர்; விழிப்புடன், பார்த்தனைக் காணாமல், அம்புகளால் காயமுற்றவர்கள் ஒன்றாகச் சென்றனர்.
4.66.7
दिष्ट्या दुर्योधनो मुक्तः सैन्यं भूयिष्ठमागतम् ।
क्रोशमात्रमतिक्रम्य बलमन्वानयामहे।
यात यत्र वनं गुल्मं नदीमन्वश्मकां प्रति ॥ ४.६६.७ ॥
அதிர்ஷ்டத்தால் துரியோதனன் விடுபட்டான்; பெரும் படை திரும்பி வந்துள்ளது. ஒரு குரோச தூரம் கடந்து படையை மீண்டும் அழைத்து வருவோம். வனமும் புதர்களும் அஸ்மகா நதியும் உள்ள இடத்திற்குச் செல்லுங்கள்.
4.66.8
अथ दुर्योधनो दृष्ट्वा भग्नं स्वं बलमाहवे ।
अमृष्यमाणः क्रोधेन प्रतिमार्गन्धनञ्जयम् ॥ ४.६६.८ ॥
பின்னர் துரியோதனன் போரில் தனது படை சிதறியதைக் கண்டான். கோபத்தால் பொறுக்க முடியாமல் தனஞ்சயனை மீண்டும் தேடினான்.
4.66.9
न्यवर्तत कुरुश्रेष्ठ स्वेनानीकेन संवृतः ।
वार्यमाणो दुराधर्षैर्भीष्मद्रोणकृपैर्भृशम् ॥ ४.६६.९ ॥
குருக்களில் சிறந்தவன் தனது படையால் சூழப்பட்டுத் திரும்பினான்; வெல்ல முடியாத பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் அவனை மிகவும் தடுத்தனர்.
4.66.10
ततोऽर्जुनश्चित्रमुदारवेगं समीक्ष्य गाण्डीवमुवाच वाक्यम् ।
भोगीन्द्रकल्पं भुवनेषु रूढमभेद्यमच्छेद्यमदाह्यमाजौ ॥ ४.६६.१० ॥
பின்னர் அர்ஜுனன் அற்புதமான, உயர்ந்த வேகமுள்ள காண்டீவத்தைப் பார்த்து அதனிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்: அது நாகராஜனைப் போன்றது, உலகங்களில் புகழ்பெற்றது, போரில் பிளக்க முடியாதது, வெட்ட முடியாதது, எரிக்க முடியாதது.
4.66.11
इदं त्विदानीमनयं कुरूणां शिवं धनुः शत्रुनिबर्हणं च ।
अत्याशुगं वेगवदाशुकर्तृ अवारणीयं महते रणाय ॥ ४.६६.११ ॥
இப்போது இந்த வில் குருக்களுக்கு நற்பலன் தருவது, பகைவரை அழிப்பது. மிக வேகமாக அம்பு எய்வது, வேகமானது, விரைவாகச் செயல்படுவது, தடுக்க முடியாதது; பெரும் போருக்கானது.
4.66.12
प्रदारणं शत्रुवरूथिनीनामनीकजित्संयति वज्रकल्पम् ।
वैधव्यदं शत्रुनितम्बिनीनां मुखप्रदं कौरववंशजानाम् ॥ ४.६६.१२ ॥
இது பகைவர் படைகளைப் பிளக்கும், போரில் படைகளை வெல்லும், வஜ்ரம் போன்றது. பகைவரின் பெண்களை விதவையாக்குவது; கௌரவ வம்சப் பெண்களின் முகத்தில் துக்கத்தைத் தருவது.
4.66.13
प्रयाहि यत्रैष सुयोधनो हि तं पातयिष्यामि शरैः सुतीक्ष्णैः ।
आचार्यपुत्रं च सुयोधनं च पितामहं सूतसुतं च सङ्ख्ये ।
द्रोणं कृपं चैव निवार्य सर्वाञ्शिरो हरिष्यामि सुयोधनस्य ॥ ४.६६.१३ ॥
இதோ சுயோதனன் இருக்கும் இடத்திற்குச் செல்லுங்கள். அவனைக் கூர்மையான அம்புகளால் வீழ்த்துவேன். ஆசாரியர் மகனையும், சுயோதனனையும், பிதாமகரையும், சூதன் மகனையும், போரில் துரோணரையும் கிருபரையும் தடுத்து, சுயோதனனின் தலையை அறுப்பேன்.
4.66.14
तदुत्तरश्चित्रमुदारवेगं धनुश्च दृष्ट्वा निशिताञ्शरांश्च ।
भीतोऽब्रवीदर्जुनमाजिमध्ये नाहं तवाश्वान्विषहे नियन्तुम् ॥ ४.६६.१४ ॥
அப்போது உத்தரன் அந்த அற்புதமான, வேகமான வில்லையும் கூர்மையான அம்புகளையும் கண்டு பயந்து, அர்ஜுனனிடம் கூறினான்: "போர்க்களத்தின் நடுவில் உன் குதிரைகளை என்னால் கட்டுப்படுத்த இயலாது."
4.66.15
तमब्रवीन्मात्स्यसुतं प्रहस्य गाण्डीवधन्वा द्विषतां निहन्ता ।
मया सहायेन कुतो भयं ते प्रेह्युत्तराश्वानुपमन्त्रयस्व ॥ ४.६६.१५ ॥
அப்போது காண்டீவத்தை ஏந்தும், எதிரிகளை அழிக்கும் அர்ஜுனன் சிரித்துக்கொண்டு மத்ஸ்யனின் மகனிடம் கூறினான்: "நான் உன் துணையாக இருக்கையில் உனக்கு பயம் எங்கிருந்து? முன்னேறு, உத்தரா, குதிரைகளை ஊக்குவி."
4.66.16
आश्वासितस्तेन धनञ्जयेन वैराटिरश्वानतुदञ्जवेन ।
विष्फारयंस्तद्धनुरुग्रवेगं युयुत्समानः पुनरेव जिष्णुः ॥ ४.६६.१६ ॥
தனஞ்சயனால் ஆறுதல் பெற்ற விராடனின் மகன் வேகமாகக் குதிரைகளைத் தூண்டினான். பின்னர் வெற்றியாளன் அர்ஜுனன் அந்த கொடிய வேகமுள்ள வில்லை நாண் ஏற்றி ஒலியெழுப்பி, போர் செய்யும் விருப்பத்துடன் மீண்டும் முன்னேறினான்.
4.66.17
गाण्डीवशब्देन तु तत्रतत्र भूमौ निषेदुर्बहवोऽतिवेलम् ।
शङ्खस्य शब्देन तु वानरस्य शब्देन ते योधवराः समन्तात् ॥ ४.६६.१७ ॥
காண்டீவத்தின் ஒலியாலும், சங்கொலியாலும், குரங்குக் கொடியின் ஒலியாலும் அங்கங்கே பல சிறந்த வீரர்கள் மிகவும் கலங்கி எல்லாப் பக்கங்களிலும் தரையில் அமர்ந்தனர்.
4.66.18
एषोऽतिमानी धृतराष्ट्रपुत्रः सेनामुखे सर्वसमृद्धतेजाः ।
पराजयं नित्यममृष्यमाणो निवर्तते युद्धमनाः पुरस्तात् ॥ ४.६६.१८ ॥
இவன் மிகவும் செருக்குடையவன், திருதராஷ்டிரனின் மகன்; படையின் முன்னணியில் நிற்கிறான், முழுப் பேரொளியுடன். தோல்வியை எப்போதும் பொறுக்காமல் போருக்கான மனத்துடன் முன்னால் திரும்புகிறான்.
4.66.19
तमेव याहि प्रसमीक्ष्य युक्तः सुयोधनं तत्र सहानुजं च ॥ ४.६६.१९ ॥
அவனையே நோக்கிச் செல், நன்கு கவனித்து ஒருமுகப்பட்டு; அங்கே சுயோதனனையும், அவனுடைய இளைய சகோதரனையும்.
4.66.20
तमापतन्तं प्रसमीक्ष्य सर्वे कुरुप्रवीराः सहसाऽभ्यगच्छन् ।
प्रहस्य वीरः स तु तानतीत्य दुर्योधने द्वौ निचखान बाणौ ॥ ४.६६.२० ॥
அவன் பாய்ந்து வருவதைக் கண்டு குருக்களின் சிறந்த வீரர்கள் அனைவரும் திடீரென எதிர்கொண்டனர். ஆனால் அந்த வீரன் சிரித்துக்கொண்டு அவர்களைக் கடந்து துரியோதனன் மீது இரண்டு அம்புகளைச் செலுத்தினான்.
4.66.21
तेनार्दितो नाग इव प्रभिन्नः पार्थेन विद्धो धृतराष्ट्रपुत्रः ।
युयुत्समानोऽतिरथेन सङ्ख्ये स्वयं विगृह्यार्जुनमाससाद ॥ ४.६६.२१ ॥
பார்த்தனால் துளைக்கப்பட்டு, மதம் பிடித்த யானை போல வருந்தி, போர் செய்ய விரும்பிய திருதராஷ்டிரன் மகன் தானே அதிரதனான அர்ஜுனனுடன் மோதி அவனை நெருங்கினான்.
4.66.22
स भीमधन्वानमुदग्रवेगो धनञ्जयं शत्रुशतैरजेयम् ।
आकर्णपूर्णायतचोदितेन भल्लेन विव्याध ललाटमध्ये ॥ ४.६६.२२ ॥
அந்த வேகமிக்கவன், பயங்கர வில்லுடைய, நூற்றுக்கணக்கான பகைவர்களாலும் வெல்ல முடியாத தனஞ்சயனை, காது வரை முழுதாக இழுக்கப்பட்ட வில்லிலிருந்து செலுத்தப்பட்ட பல்லம் அம்பால் நெற்றியின் நடுவில் துளைத்தான்.
4.66.23
स तेन बाणेन समर्पितेन जाम्बूनदाभेन सुसंहितेन ।
रराज पार्थो रुधिरं क्षरन्वै यथैकरश्मिर्भगवान्दिवार्कः ॥ ४.६६.२३ ॥
பொன் நிறமுள்ள, நன்கு செய்யப்பட்ட அந்த அம்பால் தாக்கப்பட்ட பார்த்தன், இரத்தம் வடியும்போது வானில் ஒற்றைக் கதிர்களுடன் விளங்கும் சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.
4.66.24
अथास्य बाणेन विदारितस्य प्रादुर्वभूवास्रमजस्रमुष्णम् ।
सा तस्य जाम्बूनदपुष्पचित्रा मालेव धाराऽभिविराजते स्म ॥ ४.६६.२४ ॥
பின்பு அம்பால் பிளக்கப்பட்ட அவனிடமிருந்து இடைவிடாமல் சூடான இரத்தம் பெருகியது; பொன்மலர்களால் வரையப்பட்ட மாலை போல் அந்த ஓட்டம் ஒளிர்ந்தது.
4.66.25
स तेन बाणाभिहतस्तरस्वी दुयोधनेनोद्धतमन्युवेगः ।
शरानुपादाय विषाग्निकल्पान्विव्याध राजानमदीनसत्वः ॥ ४.६६.२५ ॥
துரியோதனனின் அம்பால் தாக்கப்பட்ட அந்த வேகமுள்ளவன், மூண்டெழுந்த கோபத்தின் வேகத்தோடு விஷமும் நெருப்பும் போன்ற அம்புகளை எடுத்து, தளராத வலிமையுடன் அரசனைத் துளைத்தான்.
4.66.26
दुर्योधनश्चापि तमुग्रतेजाः पार्थश्च दुर्योधनमेकवीरः ।
अन्योन्यमाजौ पुरुषप्रवीरौ सम समाजघ्नतुराजमीढौ ॥ ४.६६.२६ ॥
உக்கிர தேஜஸ் கொண்ட துரியோதனனும் அவனையும், ஒப்பற்ற வீரனான பார்த்தனும் துரியோதனனையும் போரில் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்; அஜமீடரின் வழிவந்த அந்த இரு சிறந்த வீரர்களும் அதனைச் செய்தனர்.
4.66.27
ततः प्रभिन्नेन महागजेन महीधराभेन पुनर्विकर्णः ।
रथैश्चतुर्भिर्गजपादरक्षैः कुन्तीसुतं पाण्डवमभ्यधावत् ॥ ४.६६.२७ ॥
பின்பு விகர்ணன் மதம் பொழியும், மலையைப் போன்ற பெரிய யானையின் மீது ஏறி, யானைகளின் கால்களால் காக்கப்பட்ட நான்கு தேர்களுடன் குந்தியின் மகனான பாண்டவனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
4.66.28
तमापतन्तं त्वरितं गजेन्द्रं धनञ्जयः कुम्भललाटमध्ये ।
आकर्णपूर्णेन दृढायसेन बाणेन विव्याध भृशं तु वीरः ॥ ४.६६.२८ ॥
விரைந்து தன்னை நோக்கி வந்த அந்த யானைகளின் தலைவனை, அவனது கும்பஸ்தலத்தின் நடுவில், காது வரை இழுத்த உறுதியான இரும்பு அம்பால் அந்த வீரன் தனஞ்சயன் கடுமையாகக் குத்தினான்.
4.66.29
पार्थेन सृष्टः स तु गृध्रपत्रो ह्यापुङ्खदेशं प्रविवेश नागम् ।
विदार्य शैलप्रवरप्रकाशं यथाऽशनिः पर्वतमिन्द्रसृष्टः ॥ ४.६६.२९ ॥
பார்த்தனால் எய்யப்பட்ட கழுகுச் சிறகுள்ள அந்த அம்பு, மலைபோல் ஒளிரும் அந்த யானையைப் பிளந்து அதன் இறகுநுனி வரை புகுந்தது; இந்திரனால் எறியப்பட்ட இடி மலையைப் பிளப்பது போல.
4.66.30
शरप्रतप्तः स तु नागराजः प्रवेपिताङ्गो व्यथितान्तरात्मा ।
संसीदमानो निपपात भूमौ वज्राहतं शृङ्गमिवाचलस्य ॥ ४.६६.३० ॥
அம்பால் புண்பட்ட அந்த யானையரசன், நடுங்கும் அங்கங்களும் கலங்கிய உள்ளமுமாக, வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்ட மலைச்சிகரம்போல் சரிந்து நிலத்தில் விழுந்தான்.
4.66.31
निपातिते दन्तिवरे पृथिव्यां त्रासाद्विकर्णः सहसाऽवतीर्य ।
तूर्णं पदान्यष्टशतानि गत्वा विविंशतेः स्यन्दनमारुरोह ॥ ४.६६.३१ ॥
அந்த உயர்ந்த யானை நிலத்தில் வீழ்ந்ததும், பயத்தால் விகர்ணன் திடீரென இறங்கி, விரைவாக எண்ணூறு அடிகள் நடந்து விவிம்சதியின் தேரில் ஏறினான்.
4.66.32
निहत्य नागं तु शरेण तेन वज्रोपमेनाद्रिवरप्रकाशम् ।
तथाविधेनैव शरेण पार्थो दुर्योधनं वक्षसि निर्बिभेद ॥ ४.६६.३२ ॥
வஜ்ரம் போன்ற அந்த அம்பால், மலைச்சிகரம்போல் ஒளிரும் அந்த யானையைக் கொன்று, அதே வகையான மற்றொரு அம்பால் பார்த்தன் துரியோதனனின் மார்பைத் துளைத்தான்.
4.66.33
हते गजे राजनि चैव भिन्ने भग्ने विकर्णे च सपादरक्षे ।
गाण्डीवमुक्तैर्विशिखैः प्रभिन्नास्ते योधमुख्याः सहसा प्रजग्मुः ॥ ४.६६.३३ ॥
அரசனின் யானை கொல்லப்பட்டதும், விகர்ணன் வீழ்ந்து சிதைந்ததும், பாதுகாவலர்கள் சிதறியதும் கண்டு, காண்டீவத்திலிருந்து வந்த அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அந்தச் சிறந்த வீரர்கள் திடீரென ஓடினர்.
4.66.34
दृष्ट्वैव बाणेन हतं च नागं योधांश्च सर्वान्नृपतिर्निरीक्ष्य ।
रथं समावृत्य कुरग्नवीरो रणात्प्रदुद्राव यतो न पार्थः ॥ ४.६६.३४ ॥
அம்பால் கொல்லப்பட்ட யானையையும் எல்லா வீரர்களையும் கண்டு, அரசன் தேரைத் திருப்பினான்; குருக்களின் சிறந்த வீரன் போரிலிருந்து, பார்த்தன் இல்லாத திசையை நோக்கி ஓடினான்.
4.66.35
तं भीतरूपं त्वरितं व्रजन्तं दुर्योधनं शत्रुगणावमर्दी ।
अन्वाह्वयद्योद्धुमनाः किरीटी बाणाभिविद्धं रुधिरं वमन्तम् ॥ ४.६६.३५ ॥
பயந்த தோற்றத்துடன் விரைந்து செல்லும் துரியோதனனை, பகைவர் கூட்டத்தை நசுக்கும் கிரீடி போரை விரும்பி அழைத்தான்; அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு இரத்தத்தை உமிழ்ந்துகொண்டிருந்தவனை.
4.66.36
तस्मिन्महेष्वासवरेऽतिविद्धे धनञ्जयेनाप्रतिमेन युद्धे ।
सर्वाणि सैन्यानि भयार्दितानि त्रासं ययुः पार्थमुदीक्ष्य तानि ॥ ४.६६.३६ ॥
மகா வில்வீரர்களில் சிறந்தவன் கடுமையாகத் துளைக்கப்பட்டபோது, ஒப்பற்ற தனஞ்சயனுடன் நடந்த போரில், அச்சத்தால் வாட்டப்பட்ட அனைத்துப் படைகளும் பார்த்தனைக் கண்டு நடுக்கம் அடைந்தன.
4.66.37
ततस्तु ते शान्तिपराश्च सर्वे दृष्ट्वाऽर्जुनं नागमिव प्रभिन्नम् ।
उच्चैर्नदन्तं बलमत्तमाजौ मध्ये स्थितं सिंहमिवर्षभाणाम् ॥ ४.६६.३७ ॥
அப்போது அமைதியை விரும்பிய அவர்கள் அனைவரும், மதம் பிடித்த யானையைப் போல உயர்ந்த குரலில் முழங்கும் அர்ஜுனனைக் கண்டனர்; போரில் மதம்கொண்ட படையின் நடுவே எருதுக் கூட்டத்தின் நடுவில் நிற்கும் சிங்கம் போல நின்றவனை.
4.66.38
गाण्डीवशब्देन तु पाण्डवस्य योधा निपेतुः सहसा रथेभ्यः ।
भयार्दिताः पार्थशराभितप्ताः सिंहाभिपन्ना इव वारणेन्द्राः ॥ ४.६६.३८ ॥
காண்டீவத்தின் ஒலியால் பாண்டவரின் வீரர்கள் திடீரென்று தங்கள் தேர்களிலிருந்து விழுந்தனர்; பார்த்தனின் அம்புகளால் சுடப்பட்டு, பயத்தால் வாட்டப்பட்டு, சிங்கத்தால் தாக்கப்பட்ட மதயானைகள் போல.
4.66.39
संरक्तनेत्रः पुनरिन्द्रकर्मा वैकर्तनं द्वादशभिः पृषत्कैः ।
वित्रास्य तेषां द्रवतां समैक्षद्दुःशासनं चैकरथेन पार्थः ॥ ४.६६.३९ ॥
சிவந்த கண்களுடன், இந்திரனுக்கு நிகரான செயல் செய்யும் பார்த்தன் மீண்டும் பன்னிரண்டு அம்புகளால் வைகர்தனனை (கர்ணனை) அச்சுறுத்தி, ஓடுபவர்களில் துச்சாசனனை ஒரே தேரில் பார்த்தான்.
4.66.40
कर्णोऽब्रवीत्पार्थशराभितप्तो दुर्योधनं दुष्प्रसहं च दृष्ट्वा ।
दृष्टोऽर्जुनोऽयं प्रतियाम शीघ्रं श्रेयो विधास्याम इतो गतेन ॥ ४.६६.४० ॥
பார்த்தனின் அம்புகளால் வாட்டப்பட்ட கர்ணன், கடக்க முடியாத துரியோதனனைப் பார்த்து கூறினான்: "இதோ அர்ஜுனன் தென்பட்டான்; விரைவில் திரும்புவோம். இங்கிருந்து செல்வதே நமக்கு நன்மை தரும்."
4.66.41
मन्ये त्वया तात कृतं च कार्यं यदर्जुनोऽस्माभिरिहाद्य दृष्टः ।
भूयो वनं गच्छतु सव्यसाची पश्यामि पूर्णं समयं न तेषाम् ॥ ४.६६.४१ ॥
அன்பனே, நீ உன் கடமையைச் செய்து முடித்தாய் என்று நான் கருதுகிறேன்; ஏனெனில் இன்று இங்கே நாம் அர்ஜுனனைக் கண்டோம். சவ்யசாசி மீண்டும் காட்டுக்குச் செல்லட்டும்; அவர்களின் முழு காலத்தையும் நான் காணவில்லை.
4.66.42
शरार्दितास्ते युधि पाण्डवेन प्रससुरन्योन्यमथाह्वयन्तः ।
कर्णोऽब्रवीदापतत्येष जिष्णुर्दुर्योधनं संपरिवार्य यामः ॥ ४.६६.४२ ॥
பாண்டவனின் அம்புகளால் வருத்தப்பட்ட அவர்கள் போரில் ஒருவரையொருவர் அழைத்தபடி ஓடினர். அப்போது கர்ணன் கூறினான்: "இதோ ஜிஷ்ணு (அர்ஜுனன்) விரைந்து வருகிறான்; துரியோதனனைச் சூழ்ந்து செல்வோம்."
4.66.43
सर्वास्त्रविद्वारणयूथपाभः काले प्रहर्ता युधि शात्रवाणाम् ।
अयं च पार्थः पुनरागतो नो मूलं च रक्ष्यं भरतर्षभाणाम् ॥ ४.६६.४३ ॥
அனைத்து ஆயுதங்களையும் அறிந்தவனும், யானைக்கூட்டத் தலைவனைப் போன்றவனும், தக்க காலத்தில் போரில் எதிரிகளைத் தாக்குபவனுமான இந்த பார்த்தன் மீண்டும் நம்மிடம் வந்துள்ளான்; பரதர்களில் சிறந்தவர்களின் வேரைக் காக்க வேண்டும்.
4.66.44
समीक्ष्य पार्थं तरसाऽऽपतन्तं दुर्योधनः कालमिवात्तशस्त्रम् ।
भयार्तरूपः शरणं प्रपेदे द्रोणं च कर्णं च कृपं च भीष्मम् ॥ ४.६६.४४ ॥
கையில் ஆயுதம் ஏந்திய காலனைப் போல வேகமாக பாய்ந்து வரும் பார்த்தனைக் கண்டு, பயத்தால் வாடிய முகத்துடன் துரியோதனன் துரோணரையும் கர்ணனையும் கிருபரையும் பீஷ்மரையும் சரணடைந்தான்.
4.66.45
तं भीतरूपं शरणं व्रजन्तं दुर्योधनं शत्रुसहो निषङ्गी ।
इत्यब्रवीत्प्रीतमनाः किरीटी बाणाभितप्तं रुधिरं वमन्तम् ॥ ४.६६.४५ ॥
பயந்த தோற்றத்துடன் சரணடைந்து செல்லும் துரியோதனனைப் பார்த்து, எதிரிகளைத் தாங்கும் அம்பறாத்தூணியுடைய கிரீடி மகிழ்ந்த மனத்துடன், அம்புகளால் துன்புற்று இரத்தம் கக்கிக் கொண்டிருந்தவனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
4.66.46
विहाय कीर्तिं च यशश्च लोके युद्धात्परावृत्य पलायसे किम् ।
न नन्दयिष्यन्ति तवाहतानि तूर्याणि युद्धादवरोपितस्य ॥ ४.६६.४६ ॥
உலகில் புகழையும் கீர்த்தியையும் விட்டுவிட்டு, போரிலிருந்து திரும்பி ஏன் ஓடுகிறாய்? போரிலிருந்து கீழிறக்கப்பட்ட உன்னை, அடிக்கப்படும் இசைக்கருவிகள் மகிழ்விக்கமாட்டா.
4.66.47
न भोक्ष्यसे सोऽद्य महीं समग्रां यानानि वस्त्राण्यथ भोजनानि ।
कल्याणगन्धीनि च चन्दनानि युद्धात्परावृत्य तु भोक्ष्यसे किम् ।
सुवर्णमाल्यानि च कुण्डलानि हारांश्च वैडूर्यकृतोपधानान् ॥ ४.६६.४७ ॥
போரிலிருந்து முதுகு காட்டித் திரும்பி ஓடிய நீ, இன்று பூமி முழுவதையும் அனுபவிக்க மாட்டாய்; வாகனங்கள், ஆடைகள், உணவுகள், நல்ல மணமுள்ள சந்தனம், தங்க மாலைகள், குண்டலங்கள், ஹாரங்கள், வைடூரியத் தலையணைகள் ஆகியவற்றையும் எப்படி அனுபவிப்பாய்?
4.66.48
च्युतरा युद्धान्न तु शङ्खशब्दास्तथा भविष्यन्ति तवाद्य पाप ।
न भोगहेतोर्वरचन्दनं च स्त्रियश्च मुख्या मधुरप्रलापाः ।
युद्धात्प्रयातस्य नरेन्द्रसूनो परे च लोके फलिता न चेह ॥ ४.६६.४८ ॥
பாவியே, போரிலிருந்து விலகி ஓடிய உனக்கு இன்று சங்கொலிகள் இருக்காது; இன்பத்திற்கான உயர்ந்த சந்தனமும் இருக்காது, முதன்மையான பெண்களும் அவர்களின் இனிய பேச்சுகளும் இருக்காது. அரசகுமாரா, போரிலிருந்து சென்றவனுக்கு இங்கும் மறுலோகத்திலும் பலன் இல்லை.
4.66.49
युधिष्ठिरस्यास्मि निदेशकारी पार्थस्तृतीयो युधि च स्थिरोस्मि ।
तदर्थमावृत्य मुखं प्रयच्छनरेन्द्रवृत्तं स्मर धार्तराष्ट्रः ॥ ४.६६.४९ ॥
நான் யுதிஷ்டிரனின் கட்டளையை நிறைவேற்றுபவன்; மூன்றாமவனான பார்த்தனும் போரில் உறுதியாக நிற்கிறான். ஆகவே முகத்தை மறைத்துக்கொண்டு திரும்பாமல், அரசனுக்குரிய நடத்தையை நினைவில் கொள், திருதராஷ்டிரன் மகனே.
4.66.50
मोघं तवैतद्भुवि नामधेयं दुर्योधनेतीह कृतं पुरस्तात् ।
दुर्योधनस्त्वं प्रथितोसि नाम्ना सुयोधनः सन्निकृतिप्रधानः । ॥ ४.६६.५० ॥
முன்பு இந்த உலகில் உனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட 'துரியோதனன்' என்ற பெயர் வீணானது; பெயரால் நீ 'சுயோதனன்' என்று புகழ்பெற்றவன், ஆனால் வஞ்சனையில் முதன்மையானவன்.
4.66.51
न ते पुरस्तादथ पृष्ठतो वा पश्यामि दुर्योधन रक्षितारम् ।
परीप्स युद्धेन कुरुप्रवीर प्राणान्मया बाणबलाभितप्तान् ॥ ४.६६.५१ ॥
துரியோதனா, உனக்கு முன்னாலோ பின்னாலோ உன்னைக் காக்கும் எவரையும் நான் காணவில்லை. குருவீரனே, என் அம்புகளின் வலிமையால் துன்புறும் உன் உயிரை யுத்தத்தால் காப்பாற்ற முயல்.