ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.67.1
आहूयमानस्तु स तेन सङ्ख्ये महात्मना वै धृ ।
निवर्तितश्चापि गिराङ्कुशेन गजो मदोन्मत्त इवाङ्कुशेन ॥ ४.६७.१ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ಸವಾಲು ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಯು ಅಂಕುಶದಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಮಾತೆಂಬ ಅಂಕುಶದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
4.67.2
सोमृष्यमाणो वचसाऽभिमृष्टो महारथेनातिरथस्तरस्वी ।
ततः स पर्याववृते रथेन भोगी यथा पादतलाभिमृष्टः ॥ ४.६७.२ ॥
ಮಾತುಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಸಹಿಸದವನಾಗಿ, ಮಹಾರಥನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಅತಿರಥನು, ವೇಗಶಾಲಿಯಾಗಿ, ನಂತರ ಪಾದತಲದಿಂದ ತುಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಹಾವಿನಂತೆ ತನ್ನ ರಥದೊಂದಿಗೆ ತಿರುಗಿದನು.
4.67.3
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो विक्षिपन्धनुरुत्तमम् ।
धृतिं कृत्वा सुविपुलां प्रत्युवाच पऩञ्जयम् ॥ ४.६७.३ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ದುರ್ಯೋಧನನು, ಉತ್ತಮ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬೀಸುತ್ತಾ, ಅತ್ಯಂತ ದೃಢತೆಯನ್ನು ತಾಳಿ, ಧನಂಜಯನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
4.67.4
सोहमिन्द्रादभिक्रुद्धान्न बिभेमीह भारत ।
भुक्त्वा सुविपुलं राज्यं वित्तानि च सुखानि च।
किमर्थं युद्धसमये पलापिष्ये नरोत्तम ॥ ४.६७.४ ॥
ಭಾರತ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಿಂದಲೂ, ಅತಿ ಕ್ರುದ್ಧನಿಂದಲೂ ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಪಾರ ರಾಜ್ಯ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನಾನು, ನರೋತ್ತಮ, ಯುದ್ಧ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಓಡಿಹೋಗಲಿ?
4.67.5
एवमुक्त्वा महाराजः प्रत्ययुध्यत भारत ।
संन्यवर्तत शीघ्राश्वस्तोत्रार्दित इव द्विपः ॥ ४.६७.५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮಹಾರಾಜನು, ಭಾರತ, ಪ್ರತಿಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು. ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳುಳ್ಳವನು, ಅಂಕುಶದಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಆನೆಯಂತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
4.67.6
आक्रान्तभोगस्तेजस्वी धनुर्वक्र इवोरगः ।
रथं रथेन संगम्य योधयामास पाण्डवम् ॥ ४.६७.६ ॥
ಸುರುಳಿ ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ತೇಜಸ್ವಿ ಹಾವಿನಂತೆ, ಬಿಲ್ಲಿನಂತೆ ಬಾಗಿದವನಾಗಿ, ರಥವನ್ನು ರಥದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಪಾಂಡವನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.
4.67.7
तं प्रेक्ष्य कर्णः परिवर्तमानं निवृत्य संस्तम्भितसर्वगात्रम् ।
दुर्योधनं दक्षिणतोऽन्वरक्षत्पार्थान्महाबाहुरधिज्यधन्वा ॥ ४.६७.७ ॥
ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೈಯೆಲ್ಲ ಬಿಗಿದುಹೋಗಿದ್ದ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು, ಮಹಾಬಾಹು ಕರ್ಣನು, ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಿ, ಪಾಂಡವರಿಂದ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.
4.67.8
गान्धारराजः शकुनिर्निवृत्य द्रौणिश्च सर्वास्त्रविदां वरिष्ठः ।
ररक्षतुः कौरवमभ्युपेत्य पार्थान्नृवीरौ युधि सव्यतश्च ॥ ४.६७.८ ॥
ಗಾಂಧಾರ ರಾಜ ಶಕುನಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರ ಬಲ್ಲವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಕೌರವನ ಬಳಿ ಬಂದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರಿಂದ ಎಡಭಾಗದಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರವೀರರು ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು.
4.67.9
भीष्मस्ततः शान्तनवो विवृत्य हिरण्यकक्ष्यांस्त्वरया तुरंगान् ।
दुर्योधनं पश्चिमतो ररक्ष पार्थान्महाबाहुरधिज्यधन्वा ॥ ४.६७.९ ॥
ನಂತರ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನು, ಚಿನ್ನದ ಕಟ್ಟುಗಳ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿ, ಮಹಾಬಾಹು, ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಿ, ಪಾಂಡವರಿಂದ ಹಿಂಭಾಗದಿಂದ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.
4.67.10
द्रोणः कृपश्चैव विविंशतिश्च दुःशासनश्चैव निवृत्य शीघ्रम् ।
सर्वे पुरस्तात्प्रणिधाय बाणान्दुर्योधनार्थं त्वरिताऽभ्युपेयुः ॥ ४.६७.१० ॥
ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ, ವಿವಿಂಶತಿ ಮತ್ತು ದುಃಶಾಸನರೂ ಕೂಡ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಮುಂದಿನಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಿಟ್ಟು, ದುರ್ಯೋಧನನಿಗಾಗಿ ಶೀಘ್ರದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿದರು.
4.67.11
सर्वाण्यनीकानि निवर्तितानि संप्रेक्ष्य पूर्णौघनिभानि पार्थः ।
हंसो महामेघमिवापतन्तं धनञ्जयः प्रत्यपतत्तरस्वी ॥ ४.६७.११ ॥
ತುಂಬಿ ಹರಿಯುವ ಪ್ರವಾಹದಂತಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಾರ್ಥನು, ಹಂಸ ಮಹಾಮೇಘದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ, ಚುರುಕಾದ ಧನಂಜಯನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಎದುರಾಗಿ ಎರಗಿದನು.
4.67.12
ते सर्वतः संपरिवार्य पार्थमस्त्राणि दिव्यानि समाददानाः ।
ववर्षुरभ्येत्य शरैः समग्रैर्मेघा यथा भूधरमम्बुवेगैः ॥ ४.६७.१२ ॥
ಅವರು ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಮೀಪಿಸಿ ಸಮಗ್ರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮೇಘಗಳು ಜಲವೇಗದಿಂದ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸುವಂತೆ ಸುರಿಸಿದರು.
4.67.13
ततोऽस्रमस्त्रेण निवार्य तेषां गाण्डीवधन्वा कुरुपुङ्गवानाम् ।
संमोहनं शत्रुसहोऽन्यदस्त्रं प्रादुश्चकारैन्द्रमवारणीयम् ॥ ४.६७.१३ ॥
ಆಗ ಗಾಂಡೀವಧಾರಿಯು ಅವರ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ತಡೆದು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸುವ, ಇಂದ್ರನ ತಡೆಯಲಾಗದ ಇನ್ನೊಂದು ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.
4.67.14
ततो दिशश्चानुदिशो निवार्य शरैः सुघोरैर्निशितैः सुपुङ्खैः ।
गाण्डीवशब्देन मनांसि तेषां महाबलं प्रवथयांचकार ॥ ४.६७.१४ ॥
ಆಗ ದಿಕ್ಕು ಮತ್ತು ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ, ಹರಿತ, ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಗಾಂಡೀವದ ಶಬ್ದದಿಂದ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲವನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದನು.
4.67.15
ततः पुनर्भीमरवं निगृह्य दोर्भ्यां महाशङ्खमुदारघोषम् ।
व्यनादयन्संप्रदिशो दिशः खं भुवं च पार्थो द्विषतां निहन्ता ॥ ४.६७.१५ ॥
ಆಗ ಪುನಃ ಪಾರ್ಥನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಭೀಕರ ಧ್ವನಿಯ, ಉದಾತ್ತ ಘೋಷದ ಮಹಾಶಂಖವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು, ಆಕಾಶವನ್ನು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮೊಳಗಿಸಿದನು.
4.67.16
संमोहनास्त्रप्रभवैः शरौघैर्विनष्टदेहाश्च निपत्य योधाः ।
निःसत्ववेगाः कुरुराजसैन्याः कुडयोपमास्तस्थुरनीहमानाः ॥ ४.६७.१६ ॥
ಸಮ್ಮೋಹನಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ದೇಹ ನಾಶವಾದ ಯೋಧರು ಬಿದ್ದು, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವೇಗ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕುರುರಾಜನ ಸೇನೆಗಳು ಗೋಡೆಗಳಂತೆ ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಿಂತವು.
4.67.17
ते शङ्खनादेन कुरुप्रवीराः संमोहिताः पार्थसमीरितेन ।
उत्सृज्य चापानि दुरासदानि सर्वे तदा मोहपरा बभूवुः ॥ ४.६७.१७ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಊದಿದ ಶಂಖನಾದದಿಂದ ಕುರುವೀರರು ಮೋಹಿತರಾದರು. ಆಗ ಅವರು ದುರ್ಧರ್ಷ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲರೂ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.
4.67.18
ततो विसंज्ञानि परेषु पार्थः संस्मृत्य संदेशमथोत्तरायाः ।
निर्याहि वाहादिति मात्स्यपुत्रमुवाच यावत्कुरवो विसंज्ञाः ॥ ४.६७.१८ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುಗಳು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಪಾರ್ಥನು ಉತ್ತರೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೆನೆದು ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನ ಮಗನಿಗೆ, 'ರಥದಿಂದ ಇಳಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು — ಕೌರವರು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿರುವವರೆಗೆ.
4.67.19
आचार्यशारद्वतयोः सुशुक्ले कर्णस्य पीतं रुचिरं च वस्त्रम् ।
द्रौणेश्च राज्ञश्च तथैव नीले वस्त्रे समादत्स्व नरप्रवीर ॥ ४.६७.१९ ॥
ಆಚಾರ್ಯ (ದ್ರೋಣ) ಮತ್ತು ಶಾರದ್ವತ (ಕೃಪ) ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಬಿಳಿಯ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಕರ್ಣನ ಸುಂದರ ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜನ ನೀಲಿ ವಸ್ತ್ರಗಳು — ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೋ.
4.67.20
भीष्मस्य संज्ञां तु तथैव मन्ये जानाति मेऽस्त्रप्रतिघातमेषः ।
एतस्य वाहान्कुरु सव्यतस्त्वमेवं प्रयातव्यममूढसंज्ञैः ॥ ४.६७.२० ॥
ಭೀಷ್ಮನ ಸಂಕೇತವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಬಹುದೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವನು ನನ್ನ ಅಸ್ತ್ರ-ಪ್ರತಿಘಾತವನ್ನು ಬಲ್ಲನು. ಇವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಎಡಕ್ಕೆ ಓಡಿಸು — ಹೀಗೆ ಮೋಹರಹಿತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು.
4.67.21
रश्मीन्समुत्सृज्य ततो महात्मा रथादवप्लुत्य विराटपुत्रः ।
वस्त्राण्युपादाय महारथानां नानाविधान्यद्भुतवर्णकानि ॥ ४.६७.२१ ॥
ಆಗ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಿರಾಟ ಪುತ್ರನು ಲಗಾಮುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ರಥದಿಂದ ಹಾರಿ, ಮಹಾರಥಿಗಳ ನಾನಾ ವಿಧದ, ಅದ್ಭುತ ವರ್ಣದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
4.67.22
महान्ति चीनांशुदुकूलकानि पट्टांशुकानि विविधानि मनोज्ञकानि ।
हारांश्च राज्ञां मणिभूषणानि सुवर्णनिष्काभरणानि मारिष ॥ ४.६७.२२ ॥
ರಾಜರ ದೊಡ್ಡ ಚೀನಾ ರೇಷ್ಮೆ ಮತ್ತು ದುಕೂಲ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ವಿವಿಧ ಮನೋಹರ ಪಟ್ಟಾಂಶುಕಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಮಣಿಭೂಷಣಗಳು, ಚಿನ್ನದ ನಿಷ್ಕಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು, ಓ ಮಾರಿಷ.
4.67.23
माणिक्यबाह्वङ्गदकङ्कणानि अन्यानि राज्ञां मणिभूषणानि ।
वस्त्राण्युपादाय महारथानां तूर्णं पुनः खं रथमारुरोह ॥ ४.६७.२३ ॥
ಮಾಣಿಕ್ಯ, ಬಾಹುಭೂಷಣ, ಅಂಗದ, ಕಂಕಣಗಳು, ರಾಜರ ಇತರ ಮಣಿಭೂಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾರಥರ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ರಥವೇರಿದನು.
4.67.24
राज्ञश्च सर्वान्कृतसंनिकाशान्संमोहनास्त्रेण विसंज्ञकल्पान् ।
नासाग्रविन्यस्तकराङ्गुलीकः पार्थो जहास स्मयमानचेताः ॥ ४.६७.२४ ॥
ರಾಜರೆಲ್ಲರೂ ಸಮರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಂತೆ ಇದ್ದರು; ಸಮ್ಮೋಹನಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದವರಂತೆ ಆದರು. ಮೂಗಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆರಳುಗಳನ್ನಿಟ್ಟ ಪಾರ್ಥನು ನಗುತ್ತಿದ್ದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಕ್ಕನು.
4.67.25
ततोऽन्वशात्तांश्चतुरः सदश्वान्पुत्रो विराटस्य हिरण्यकक्ष्यान् ।
ते तद्व्यतीयुर्द्विषतामनीकं श्वेता वहन्तोऽर्जुनमाजिमध्यात् ॥ ४.६७.२५ ॥
ಆಗ ವಿರಾಟನ ಮಗನು ಚಿನ್ನದ ಕಡಿವಾಣದ ನಾಲ್ಕು ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು. ಬಿಳಿಯ ಆ ಕುದುರೆಗಳು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಹೊತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋದವು.
4.67.26
तथा प्रयान्तं पुरुषप्रवीरं भीष्मः शरैरभ्यहनत्तरस्वी ।
स चापि भीष्मस्य हयान्निहत्य विव्याध भीष्मं दशभिः पृषत्कैः ॥ ४.६७.२६ ॥
ಹೀಗೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ವೇಗಶಾಲಿ ಭೀಷ್ಮನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಅವನೂ ಭೀಷ್ಮನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಹತ್ತು ಪೃಷತ್ಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಇರಿದನು.
4.67.27
ततोऽर्जुनो भीष्ममपास्य युद्धे विद्ध्वाऽस्य यन्तारमरिष्टधन्वा ।
तस्थौ विमुक्तो रथवृन्दमध्याद्राहुं विदार्येव सहस्ररश्मिः ॥ ४.६७.२७ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ರಥಸಮೂಹದ ನಡುವಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಅವನು ನಿಂತನು, ರಾಹುವನ್ನು ಸೀಳಿ ಹೊರಬರುವ ಸಹಸ್ರರಶ್ಮಿಯಂತೆ.
4.67.28
लब्ध्वा तु संज्ञां पुरुषप्रवीरः पार्थं निरीक्ष्याथ महेन्द्रकल्पम् ।
रणात्प्रमुक्तं पुरुषप्रवीरं स धार्तराष्ट्रस्त्वरितो बभाषे ॥ ४.६७.२८ ॥
ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಪಡೆದ ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಯುದ್ಧದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಆ ವೀರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.
4.67.29
अयं कथंचिद्भवतो विमुक्तस्तं वै प्रबध्नीत यथा न मुच्येत् ।
तमब्रवीच्छान्तनवः प्रहस्य क्व ते गता बुद्धिरभूत्क्क वीर्यम् ॥ ४.६७.२९ ॥
"ಇವನು ಹೇಗೋ ನಿನ್ನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ; ಇವನು ಮತ್ತೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಬಂಧಿಸು." ಆಗ ಶಂತನುವಿನ ಮಗನು ನಗುತ್ತಾ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು, ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮ ಎಲ್ಲಿ?"
4.67.30
शान्तिं परां प्राप्य यथा स्थितस्त्वमुत्सृज्य बाणांश्च धनुश्च चित्रम् ।
न त्वेव बीभत्सुरलं नृशंसं कर्तुं न पापेऽस्य मनो निविष्टम् ॥ ४.६७.३० ॥
ಪರಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆದವನಂತೆ, ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರ ಬಿಲ್ಲನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ನಿಂತಿರುವೆ—ಆದರೆ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮ ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ; ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಪಾಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಲ್ಲ.
4.67.31
जह्यान्न धर्मं त्रिदिवस्य हेतोः सर्वे तु तस्मान्न हता रणेऽस्मिन् ।
क्षिप्रं कुरून्याहि कुरुप्रवीर विजित्य गाश्च प्रतियातु पार्थः ॥ ४.६७.३१ ॥
ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಾಗಿಯಾದರೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಬೇಗನೆ ಕುರುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಪಾರ್ಥನು ಗೋವುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಹಿಂತಿರುಗಲಿ.
4.67.32
संमोहनास्त्रप्रतिमोहिताः स्थ यूयं न जानीथ धनापहारम् ।
पश्यामि वस्त्राभरणानि राजन्विराटपुत्रेण समाहृतानि ॥ ४.६७.३२ ॥
ಸಮ್ಮೋಹನ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ; ಧನಾಪಹರಣವನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ರಾಜನೇ, ವಿರಾಟನ ಪುತ್ರನಿಂದ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ.
4.67.33
नृपेषु सर्वेषु च मोहितेषु हन्तुं यदीच्छेत्स हनिष्यतीति ।
तदा तु धर्मात्मतया नृवीरो न चाहनद्वो बलभित्तनूजः ॥ ४.६७.३३ ॥
ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಬಯಸಿದರೆ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿದು. ಆದರೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ್ದರಿಂದ, ಆ ನರವೀರ, ಬಲಭಿತ್ ಪುತ್ರನು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.
4.67.34
भाग्येन युष्मानवधीन्न पार्थः संधिं कुरूणामनुमन्यमानः ।
तद्यात यूयं सहसैनिकैस्तैर्हतावशिष्टैर्गजसाह्वयं पुरुम् ॥ ४.६७.३४ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಪಾರ್ಥನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಕುರುಗಳೊಡನೆ ಸಂಧಿಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತಾ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಉಳಿದವರೊಂದಿಗೆ ಗಜಸಾಹ್ವಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಿ.
4.67.35
दुर्योधनस्तस्य निशम्य वाक्यं पितामहस्यात्महितं प्रशस्य ।
अतीतकामो युधि सोऽत्यमर्षी राजा विनिश्वस्य बभूव तूष्णीम् ॥ ४.६७.३५ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನು ಪಿತಾಮಹರ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅದು ತನಗೆ ಹಿತವಾದದ್ದೆಂದು ಹೊಗಳಿ — ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಯಕೆ ಈಡೇರದೆ ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ರಾಜನು ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಟ್ಟು ಮೌನವಾದನು.
4.67.36
तद्भीष्मवाक्यं हि निशम्य सर्वे धनञ्जयाग्निं च विवर्धमानम् ।
निवर्तनायैव मतिं निदध्युर्दुर्योधनं तं परिरक्षमाणाः ॥ ४.६७.३६ ॥
ಭೀಷ್ಮನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧನಂಜಯನ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತಹ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲರೂ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಹಿಂದಿರುಗುವುದನ್ನೇ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರು.
4.67.37
तान्प्रस्थितान्प्रीतमनाः समर्थो धनञ्जयः सर्वकुरुप्रवीरः ।
आमन्त्र्य वीरोऽनुययौ मुहूर्तं गाण्डीवघोषेण विनद्य लोकम् ॥ ४.६७.३७ ॥
ಅವರು ಹೊರಟುದನ್ನು ಕಂಡು ಸಂತುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ, ಸಮರ್ಥನಾದ, ಕುರುವೀರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಧನಂಜಯನು ಅವರನ್ನು ಕರೆದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು; ಗಾಂಡೀವದ ನಾದದಿಂದ ಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
4.67.38
तेषामनीकानि निरीक्ष्य पार्थो विकीर्णयानध्वजकार्मुकाणि ।
गाण्डीवधन्वा प्रहसन्कुरूणां शङ्ख प्रदध्मौ बलवान्बलेन ॥ ४.६७.३८ ॥
ಅವರ ಸೇನೆಗಳು ರಥ, ಧ್ವಜ, ಬಿಲ್ಲುಗಳು ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸಿನ ಪಾರ್ಥನು ನಗುತ್ತಾ, ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಶಂಖವನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಊದಿದನು.
4.67.39
ते शङ्खशब्दं तुमुलं निशम्य ध्वजस्य शब्दं च ततोऽन्तरिक्षे ।
गाण्डीवशब्देन मुहुर्मुहुस्ते भीता ययुः सर्वधनं विहाय ॥ ४.६७.३९ ॥
ಅವರು ಶಂಖದ ಭೀಕರ ನಾದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಂತರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಧ್ವಜದ ಸದ್ದನ್ನೂ ಗಾಂಡೀವದ ನಾದವನ್ನೂ ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳಿ ಭಯಗೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಧನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದರು.
4.67.40
तानर्जुनो दूरतरं विभज्य धनं च सर्वं निखिलं निवर्त्य ।
आपृच्छ्य तान्दूरमनुप्रयात्वा धनञ्जयस्तत्र कुरून्महात्मा।
गुरूंश्च सर्वानभिवाद्य बाणैर्न्यवर्ततोदग्रमनाः शरैः सह ॥ ४.६७.४० ॥
ಅರ್ಜುನನು ಅವರನ್ನು ಬಹಳ ದೂರ ಓಡಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ, ಅವರಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ದೂರದವರೆಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು; ನಂತರ ಮಹಾತ್ಮ ಧನಂಜಯನು ಅಲ್ಲಿ ಕುರುಗಳಿಗೂ ಎಲ್ಲ ಹಿರಿಯರಿಗೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಉನ್ನತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
4.67.41
पितामहं शान्तनवं महात्मा द्वाभ्यां शराभ्यामभिवाद्य वीरः ।
द्रोणं कृपं चैव कुरूंश्च मान्याञ्शरैश्च सर्वानभिवाद्य सङ्ख्ये।
दुर्योधनस्योत्तमरत्नचित्रं चिच्छेद पार्थो मकुटं शरौघैः ॥ ४.६७.४१ ॥
ಮಹಾತ್ಮನೂ ವೀರನೂ ಆದ ಪಾರ್ಥನು ಅಜ್ಜನಾದ ಶಂತನು ಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಮಾನ್ಯರಾದ ಕುರುಗಳಿಗೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಂದಿಸಿ, ದುರ್ಯೋಧನನ ಉತ್ತಮ ರತ್ನಖಚಿತ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
4.67.42
अराजवंशस्य किमर्थमेतन्नित्यं न धार्यं मकुटं त्वयेति ।
संपातितं भूमितले सरत्नं प्रीतस्तुतो मात्स्यसुतो बभूव ॥ ४.६७.४२ ॥
"ರಾಜರಿಲ್ಲದ ವಂಶದವನೇ, ಈ ಕಿರೀಟವನ್ನು ನೀನು ಯಾಕೆ ಎಂದೂ ಧರಿಸಬಾರದು?" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮತ್ಸ್ಯ ರಾಜನ ಮಗನು ರತ್ನಸಹಿತ ಕಿರೀಟವನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು; ಅವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟನು.
4.67.43
धनञ्जयं नागमिव प्रभिन्नं विजित्य शत्रून्परिवर्तमानम् ।
गास्ता विजित्याभिमुखं प्रयान्तं न शक्नुवन्तः कुरवः प्रयाताः ॥ ४.६७.४३ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಯಂತೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಧನಂಜಯನನ್ನು, ಹಸುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಕುರುಗಳು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಹೊರಟುಹೋದರು.
4.67.44
धनञ्जयं सिंहमिवात्तशस्त्रं गा वै विजित्याभिमुखं प्रयान्तम् ।
उदीक्षितुं पार्थिवास्ते न शेकुर्यथैव मध्याह्नगतं हि सूर्यम् ॥ ४.६७.४४ ॥
ಆಯುಧ ಹಿಡಿದ ಸಿಂಹದಂತಿರುವ ಧನಂಜಯನು ಗೋವುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಮುಂದೆ ಸಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆ ರಾಜರು ನೋಡಲಾರದೆ ಹೋದರು, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಲಾಗದಂತೆ.
4.67.45
रक्तानि वासांसि च तानि गृह्य रणोत्कटो नाग इव प्रभिन्नः ।
जित्वा च वैराटिमुवाच पार्थः प्रहृष्टरूपो रथिनां वरिष्ठः ॥ ४.६७.४५ ॥
ಆ ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರನಾದ ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯಂತೆ, ಗೆದ್ದು ಪಾರ್ಥನು ವೈರಾಟಿಯೊಡನೆ (ಉತ್ತರನೊಡನೆ) ಹೀಗೆಂದನು—ಹರ್ಷಿತ ರೂಪದವನು, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
4.67.46
आवर्तयाश्वान्पशवो जितास्ते याताः परे प्रैहि पुरं प्रहृष्टः ।
उद्धुष्यतां ते विजयोऽद्य शीघ्रं गात्रं तु ते सेवतु माल्यगन्धः ।
माता तु ते नन्दतु बान्धवाश्च त्वामद्य दृष्ट्वा समुदीर्णहर्षम् ॥ ४.६७.४६ ॥
ನಿನ್ನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸು; ನಿನ್ನ ಪಶುಗಳು ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಶತ್ರುಗಳು ತೊಲಗಿದ್ದಾರೆ. ಹರ್ಷದಿಂದ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಇಂದೇ ನಿನ್ನ ವಿಜಯವು ಬೇಗನೆ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡಲಿ; ನಿನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಲೇಪಿಸಲಿ. ಇಂದು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ಆನಂದಿಸಲಿ.