Mahābhārata · Adhyāya 4.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.67.1
आहूयमानस्तु स तेन सङ्ख्ये महात्मना वै धृ ।
निवर्तितश्चापि गिराङ्कुशेन गजो मदोन्मत्त इवाङ्कुशेन ॥ ४.६७.१ ॥
Desafiado na batalha por aquele magnânimo, foi virado para trás por palavras, como um elefante enlouquecido pelo cio é contido pelo aguilhão.
4.67.2
सोमृष्यमाणो वचसाऽभिमृष्टो महारथेनातिरथस्तरस्वी ।
ततः स पर्याववृते रथेन भोगी यथा पादतलाभिमृष्टः ॥ ४.६७.२ ॥
Incapaz de suportar as palavras, atingido pelo grande guerreiro, o veloz atiratha girou seu carro, como uma serpente pisada na planta do pé.
4.67.3
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो विक्षिपन्धनुरुत्तमम् ।
धृतिं कृत्वा सुविपुलां प्रत्युवाच पऩञ्जयम् ॥ ४.६७.३ ॥
Então Duryodhana, enfurecido, brandindo seu excelente arco e assumindo grande firmeza, respondeu a Dhanañjaya.
4.67.4
सोहमिन्द्रादभिक्रुद्धान्न बिभेमीह भारत ।
भुक्त्वा सुविपुलं राज्यं वित्तानि च सुखानि च।
किमर्थं युद्धसमये पलापिष्ये नरोत्तम ॥ ४.६७.४ ॥
Bhārata, não temo aqui nem Indra nem quem esteja furiosamente irritado. Tendo desfrutado de um vasto reino, riquezas e prazeres, por que, ó melhor dos homens, fugiria no momento da batalha?
4.67.5
एवमुक्त्वा महाराजः प्रत्ययुध्यत भारत ।
संन्यवर्तत शीघ्राश्वस्तोत्रार्दित इव द्विपः ॥ ४.६७.५ ॥
Tendo falado assim, o grande rei revidou, ó Bhārata; ele, de corcéis velozes, voltou-se como um elefante picado pelo aguilhão.
4.67.6
आक्रान्तभोगस्तेजस्वी धनुर्वक्र इवोरगः ।
रथं रथेन संगम्य योधयामास पाण्डवम् ॥ ४.६७.६ ॥
Como uma serpente ardente com seus anéis pressionados, curvado como um arco, tendo posto carro contra carro, combateu o Pāṇḍava.
4.67.7
तं प्रेक्ष्य कर्णः परिवर्तमानं निवृत्य संस्तम्भितसर्वगात्रम् ।
दुर्योधनं दक्षिणतोऽन्वरक्षत्पार्थान्महाबाहुरधिज्यधन्वा ॥ ४.६७.७ ॥
Vendo-o girar, com todos os membros paralisados, Karṇa, o de braços poderosos e arco armado, voltou e protegeu Duryodhana pelo lado direito dos Pārthas.
4.67.8
गान्धारराजः शकुनिर्निवृत्य द्रौणिश्च सर्वास्त्रविदां वरिष्ठः ।
ररक्षतुः कौरवमभ्युपेत्य पार्थान्नृवीरौ युधि सव्यतश्च ॥ ४.६७.८ ॥
O rei de Gandhāra Śakuni e o filho de Droṇa, o primeiro entre todos os conhecedores das armas, voltaram, aproximaram-se do Kaurava e, na batalha, protegeram-no pela esquerda dos Pārthas, aqueles dois heróis entre os homens.
4.67.9
भीष्मस्ततः शान्तनवो विवृत्य हिरण्यकक्ष्यांस्त्वरया तुरंगान् ।
दुर्योधनं पश्चिमतो ररक्ष पार्थान्महाबाहुरधिज्यधन्वा ॥ ४.६७.९ ॥
Então Bhīṣma, filho de Śantanu, virando rapidamente seus cavalos de cintas douradas, o de braços poderosos com o arco armado, protegeu Duryodhana por trás dos Pārthas.
4.67.10
द्रोणः कृपश्चैव विविंशतिश्च दुःशासनश्चैव निवृत्य शीघ्रम् ।
सर्वे पुरस्तात्प्रणिधाय बाणान्दुर्योधनार्थं त्वरिताऽभ्युपेयुः ॥ ४.६७.१० ॥
Droṇa, Kṛpa, Vivinśati e também Duḥśāsana, voltando rapidamente, todos mirando flechas à frente, aproximaram-se apressados por causa de Duryodhana.
4.67.11
सर्वाण्यनीकानि निवर्तितानि संप्रेक्ष्य पूर्णौघनिभानि पार्थः ।
हंसो महामेघमिवापतन्तं धनञ्जयः प्रत्यपतत्तरस्वी ॥ ४.६७.११ ॥
Vendo todos os exércitos, como cheias caudalosas, recuados, Pārtha, o veloz Dhanañjaya, lançou-se contra eles como um cisne mergulha sobre uma grande nuvem que desce.
4.67.12
ते सर्वतः संपरिवार्य पार्थमस्त्राणि दिव्यानि समाददानाः ।
ववर्षुरभ्येत्य शरैः समग्रैर्मेघा यथा भूधरमम्बुवेगैः ॥ ४.६७.१२ ॥
Cercando Pārtha por todos os lados e empunhando armas divinas, aproximaram-se e chuveram sobre ele com flechas inteiras, como as nuvens despejam sobre a montanha com a força das águas.
4.67.13
ततोऽस्रमस्त्रेण निवार्य तेषां गाण्डीवधन्वा कुरुपुङ्गवानाम् ।
संमोहनं शत्रुसहोऽन्यदस्त्रं प्रादुश्चकारैन्द्रमवारणीयम् ॥ ४.६७.१३ ॥
Então o portador do arco Gāṇḍīva, repelindo a arma deles com uma arma, fez surgir outra arma de Indra, que suporta os inimigos e é irresistível.
4.67.14
ततो दिशश्चानुदिशो निवार्य शरैः सुघोरैर्निशितैः सुपुङ्खैः ।
गाण्डीवशब्देन मनांसि तेषां महाबलं प्रवथयांचकार ॥ ४.६७.१४ ॥
Então, cobrindo as direções e as direções intermediárias com flechas terríveis, afiadas e bem emplumadas, fez tremer suas mentes e sua grande força com o som do Gāṇḍīva.
4.67.15
ततः पुनर्भीमरवं निगृह्य दोर्भ्यां महाशङ्खमुदारघोषम् ।
व्यनादयन्संप्रदिशो दिशः खं भुवं च पार्थो द्विषतां निहन्ता ॥ ४.६७.१५ ॥
Então, novamente, Pārtha, matador dos inimigos, empunhando com ambos os braços a grande concha de som terrível e nobre ressonância, fez ressoarem as direções, o céu e a terra.
4.67.16
संमोहनास्त्रप्रभवैः शरौघैर्विनष्टदेहाश्च निपत्य योधाः ।
निःसत्ववेगाः कुरुराजसैन्याः कुडयोपमास्तस्थुरनीहमानाः ॥ ४.६७.१६ ॥
Os guerreiros caíram com os corpos destruídos pelas torrentes de flechas nascidas da arma que confunde, e os exércitos do rei dos Kuru, sem ânimo nem impulso, ficaram imóveis como muralhas.
4.67.17
ते शङ्खनादेन कुरुप्रवीराः संमोहिताः पार्थसमीरितेन ।
उत्सृज्य चापानि दुरासदानि सर्वे तदा मोहपरा बभूवुः ॥ ४.६७.१७ ॥
Atordoados pelo som da concha soprada por Pārtha, os heróis mais nobres dos Kuru largaram seus arcos invencíveis e mergulharam na confusão.
4.67.18
ततो विसंज्ञानि परेषु पार्थः संस्मृत्य संदेशमथोत्तरायाः ।
निर्याहि वाहादिति मात्स्यपुत्रमुवाच यावत्कुरवो विसंज्ञाः ॥ ४.६७.१८ ॥
Então, vendo os inimigos atordoados, Pārtha lembrou-se da mensagem de Uttarā e disse ao filho do rei dos Matsya: 'Desce do carro', enquanto os Kuru permaneciam sem sentidos.
4.67.19
आचार्यशारद्वतयोः सुशुक्ले कर्णस्य पीतं रुचिरं च वस्त्रम् ।
द्रौणेश्च राज्ञश्च तथैव नीले वस्त्रे समादत्स्व नरप्रवीर ॥ ४.६७.१९ ॥
As vestes muito brancas do mestre e de Śāradvata, a bela veste amarela de Karṇa, e as vestes azuis do filho de Droṇa e do rei — pega-as, melhor dos homens.
4.67.20
भीष्मस्य संज्ञां तु तथैव मन्ये जानाति मेऽस्त्रप्रतिघातमेषः ।
एतस्य वाहान्कुरु सव्यतस्त्वमेवं प्रयातव्यममूढसंज्ञैः ॥ ४.६७.२० ॥
Acho que o sinal de Bhīṣma é o mesmo, pois ele conhece minha contra-arma. Conduz os cavalos dele para a esquerda — assim deve-se avançar, com os sentidos não turvados.
4.67.21
रश्मीन्समुत्सृज्य ततो महात्मा रथादवप्लुत्य विराटपुत्रः ।
वस्त्राण्युपादाय महारथानां नानाविधान्यद्भुतवर्णकानि ॥ ४.६७.२१ ॥
Então o filho de Virāṭa, de grande alma, soltou as rédeas, saltou do carro e apanhou as vestes dos grandes guerreiros, de muitos tipos e cores maravilhosas.
4.67.22
महान्ति चीनांशुदुकूलकानि पट्टांशुकानि विविधानि मनोज्ञकानि ।
हारांश्च राज्ञां मणिभूषणानि सुवर्णनिष्काभरणानि मारिष ॥ ४.६७.२२ ॥
Grandes vestes de seda chinesa e de linho fino, variadas e encantadoras telas de seda, colares e adornos de gemas dos reis, e moedas de ouro e ornamentos dourados, ó senhor.
4.67.23
माणिक्यबाह्वङ्गदकङ्कणानि अन्यानि राज्ञां मणिभूषणानि ।
वस्त्राण्युपादाय महारथानां तूर्णं पुनः खं रथमारुरोह ॥ ४.६७.२३ ॥
Tendo tomado rubis, braçadeiras, bracelete e pulseiras, outros adornos de gemas dos reis e as vestes dos grandes guerreiros de carro, subiu rapidamente de novo em seu carro.
4.67.24
राज्ञश्च सर्वान्कृतसंनिकाशान्संमोहनास्त्रेण विसंज्ञकल्पान् ।
नासाग्रविन्यस्तकराङ्गुलीकः पार्थो जहास स्मयमानचेताः ॥ ४.६७.२४ ॥
Todos os reis, como se estivessem dispostos para a batalha mas sem sentidos pela arma da confusão, e Pārtha, com as pontas dos dedos postas na ponta do nariz, riu com a mente sorridente.
4.67.25
ततोऽन्वशात्तांश्चतुरः सदश्वान्पुत्रो विराटस्य हिरण्यकक्ष्यान् ।
ते तद्व्यतीयुर्द्विषतामनीकं श्वेता वहन्तोऽर्जुनमाजिमध्यात् ॥ ४.६७.२५ ॥
Então o filho de Virāṭa impeliu aqueles quatro excelentes cavalos de arreios dourados. Os cavalos brancos, levando Arjuna, atravessaram o exército inimigo do meio da batalha.
4.67.26
तथा प्रयान्तं पुरुषप्रवीरं भीष्मः शरैरभ्यहनत्तरस्वी ।
स चापि भीष्मस्य हयान्निहत्य विव्याध भीष्मं दशभिः पृषत्कैः ॥ ४.६७.२६ ॥
Enquanto ele avançava assim, o veloz Bhīṣma atingiu com flechas o mais valente dos homens. Ele também, tendo matado os cavalos de Bhīṣma, perfurou Bhīṣma com dez flechas pṛṣatka.
4.67.27
ततोऽर्जुनो भीष्ममपास्य युद्धे विद्ध्वाऽस्य यन्तारमरिष्टधन्वा ।
तस्थौ विमुक्तो रथवृन्दमध्याद्राहुं विदार्येव सहस्ररश्मिः ॥ ४.६७.२७ ॥
Então Arjuna, deixando Bhīṣma na batalha, traspassou seu condutor; libertado do meio da multidão de carros, o arqueiro infalível se pôs de pé, como o sol de mil raios que rasga Rāhu e emerge.
4.67.28
लब्ध्वा तु संज्ञां पुरुषप्रवीरः पार्थं निरीक्ष्याथ महेन्द्रकल्पम् ।
रणात्प्रमुक्तं पुरुषप्रवीरं स धार्तराष्ट्रस्त्वरितो बभाषे ॥ ४.६७.२८ ॥
Recobrando os sentidos, o mais excelente dos homens olhou para Pārtha, semelhante a Indra, libertado da batalha; e vendo aquele herói livre do combate, o filho de Dhṛtarāṣṭra falou apressadamente.
4.67.29
अयं कथंचिद्भवतो विमुक्तस्तं वै प्रबध्नीत यथा न मुच्येत् ।
तमब्रवीच्छान्तनवः प्रहस्य क्व ते गता बुद्धिरभूत्क्क वीर्यम् ॥ ४.६७.२९ ॥
"Este se soltou de você de alguma forma; amarre-o para que não possa escapar." Então o filho de Śāntanu, rindo, disse-lhe: "Para onde foi a sua decisão, e onde está a sua valentia?"
4.67.30
शान्तिं परां प्राप्य यथा स्थितस्त्वमुत्सृज्य बाणांश्च धनुश्च चित्रम् ।
न त्वेव बीभत्सुरलं नृशंसं कर्तुं न पापेऽस्य मनो निविष्टम् ॥ ४.६७.३० ॥
Você fica como quem alcançou a paz suprema, tendo lançado fora suas flechas e seu arco maravilhoso—mas Bībhatsu (Arjuna) não é capaz de cometer um ato cruel; sua mente não se volta para o mal.
4.67.31
जह्यान्न धर्मं त्रिदिवस्य हेतोः सर्वे तु तस्मान्न हता रणेऽस्मिन् ।
क्षिप्रं कुरून्याहि कुरुप्रवीर विजित्य गाश्च प्रतियातु पार्थः ॥ ४.६७.३१ ॥
Nem mesmo por causa do céu se deve abandonar o dharma; por isso nem todos foram mortos nesta batalha. Melhor dos Kurus, vai depressa aos Kurus; que Pārtha, tendo conquistado o gado, retorne.
4.67.32
संमोहनास्त्रप्रतिमोहिताः स्थ यूयं न जानीथ धनापहारम् ।
पश्यामि वस्त्राभरणानि राजन्विराटपुत्रेण समाहृतानि ॥ ४.६७.३२ ॥
Vocês estão todos completamente confundidos pela arma da confusão, e não sabem do roubo de riquezas. Ó rei, vejo vestes e adornos reunidos pelo filho de Virāṭa.
4.67.33
नृपेषु सर्वेषु च मोहितेषु हन्तुं यदीच्छेत्स हनिष्यतीति ।
तदा तु धर्मात्मतया नृवीरो न चाहनद्वो बलभित्तनूजः ॥ ४.६७.३३ ॥
Embora todos os reis estivessem confundidos e ele pudesse tê-los matado se quisesse, por sua natureza justa aquele herói entre os homens, o filho do vencedor de Bala, não os feriu.
4.67.34
भाग्येन युष्मानवधीन्न पार्थः संधिं कुरूणामनुमन्यमानः ।
तद्यात यूयं सहसैनिकैस्तैर्हतावशिष्टैर्गजसाह्वयं पुरुम् ॥ ४.६७.३४ ॥
Por boa sorte, Pārtha não vos matou, aceitando uma trégua com os Kurus. Ide, portanto, vós com vossos soldados e os sobreviventes, para a cidade chamada Gajasāhvaya.
4.67.35
दुर्योधनस्तस्य निशम्य वाक्यं पितामहस्यात्महितं प्रशस्य ।
अतीतकामो युधि सोऽत्यमर्षी राजा विनिश्वस्य बभूव तूष्णीम् ॥ ४.६७.३५ ॥
Duryodhana, tendo ouvido aquelas palavras do avô, e tendo-as louvado como benéficas para si, com seu desejo de batalha frustrado e muito irado, aquele rei suspirou profundamente e calou-se.
4.67.36
तद्भीष्मवाक्यं हि निशम्य सर्वे धनञ्जयाग्निं च विवर्धमानम् ।
निवर्तनायैव मतिं निदध्युर्दुर्योधनं तं परिरक्षमाणाः ॥ ४.६७.३६ ॥
Tendo ouvido as palavras de Bhīṣma e visto o fogo de Dhanañjaya crescer cada vez mais, todos resolveram apenas voltar, protegendo Duryodhana.
4.67.37
तान्प्रस्थितान्प्रीतमनाः समर्थो धनञ्जयः सर्वकुरुप्रवीरः ।
आमन्त्र्य वीरोऽनुययौ मुहूर्तं गाण्डीवघोषेण विनद्य लोकम् ॥ ४.६७.३७ ॥
Vendo-os partir, Dhanañjaya, de coração satisfeito, capaz, o mais excelente herói de todos os Kurus, chamou-os e os seguiu por um momento, ressoando o mundo com o estrondo do arco Gāṇḍīva.
4.67.38
तेषामनीकानि निरीक्ष्य पार्थो विकीर्णयानध्वजकार्मुकाणि ।
गाण्डीवधन्वा प्रहसन्कुरूणां शङ्ख प्रदध्मौ बलवान्बलेन ॥ ४.६७.३८ ॥
Tendo contemplado os seus exércitos, com carros, estandartes e arcos espalhados, Pārtha, o portador do Gāṇḍīva, rindo, poderoso em sua força, soprou com vigor sua concha contra os Kurus.
4.67.39
ते शङ्खशब्दं तुमुलं निशम्य ध्वजस्य शब्दं च ततोऽन्तरिक्षे ।
गाण्डीवशब्देन मुहुर्मुहुस्ते भीता ययुः सर्वधनं विहाय ॥ ४.६७.३९ ॥
Ouvindo o estrondo tumultuoso da concha, e depois repetidamente o som do estandarte no céu e o estrondo do Gāṇḍīva, ficaram aterrorizados e fugiram, abandonando toda a sua riqueza.
4.67.40
तानर्जुनो दूरतरं विभज्य धनं च सर्वं निखिलं निवर्त्य ।
आपृच्छ्य तान्दूरमनुप्रयात्वा धनञ्जयस्तत्र कुरून्महात्मा।
गुरूंश्च सर्वानभिवाद्य बाणैर्न्यवर्ततोदग्रमनाः शरैः सह ॥ ४.६७.४० ॥
Arjuna os expulsou para muito longe, devolveu todo o gado por completo, despediu-se deles e os seguiu por uma longa distância; então o magnânimo Dhanañjaya saudou os Kurus e todos os anciãos com suas flechas e retornou, com o espírito elevado, junto com suas flechas.
4.67.41
पितामहं शान्तनवं महात्मा द्वाभ्यां शराभ्यामभिवाद्य वीरः ।
द्रोणं कृपं चैव कुरूंश्च मान्याञ्शरैश्च सर्वानभिवाद्य सङ्ख्ये।
दुर्योधनस्योत्तमरत्नचित्रं चिच्छेद पार्थो मकुटं शरौघैः ॥ ४.६७.४१ ॥
O magnânimo e heroico Pārtha saudou com duas flechas o avô Bhīṣma, filho de Śantanu; saudando também com flechas Droṇa, Kṛpa e os honrados Kurus, tendo cumprimentado a todos na batalha, cortou com uma chuva de flechas o diadema de Duryodhana, admiravelmente adornado com joias.
4.67.42
अराजवंशस्य किमर्थमेतन्नित्यं न धार्यं मकुटं त्वयेति ।
संपातितं भूमितले सरत्नं प्रीतस्तुतो मात्स्यसुतो बभूव ॥ ४.६७.४२ ॥
"Por que você, de uma linhagem sem rei, não deveria usar sempre este diadema?" Dizendo isso, o filho de Matsya jogou o diadema, com suas joias, ao chão; e, satisfeito, foi louvado.
4.67.43
धनञ्जयं नागमिव प्रभिन्नं विजित्य शत्रून्परिवर्तमानम् ।
गास्ता विजित्याभिमुखं प्रयान्तं न शक्नुवन्तः कुरवः प्रयाताः ॥ ४.६७.४३ ॥
Dhanañjaya, tendo vencido seus inimigos e girando como um elefante em cio, avançava de frente após também conquistar o gado; os Kurus, incapazes de detê-lo, partiram.
4.67.44
धनञ्जयं सिंहमिवात्तशस्त्रं गा वै विजित्याभिमुखं प्रयान्तम् ।
उदीक्षितुं पार्थिवास्ते न शेकुर्यथैव मध्याह्नगतं हि सूर्यम् ॥ ४.६७.४४ ॥
Ao ver Dhanañjaya, como um leão com a arma erguida, avançar de frente após conquistar as vacas, os reis não puderam olhar para ele, como não se pode fitar o sol ao meio-dia.
4.67.45
रक्तानि वासांसि च तानि गृह्य रणोत्कटो नाग इव प्रभिन्नः ।
जित्वा च वैराटिमुवाच पार्थः प्रहृष्टरूपो रथिनां वरिष्ठः ॥ ४.६७.४५ ॥
Tomando aquelas vestes vermelhas, feroz na batalha como um elefante em cio, Pārtha, tendo vencido, falou a Uttara, filho de Virāṭa, de semblante alegre, o mais excelente dos condutores de carro.
4.67.46
आवर्तयाश्वान्पशवो जितास्ते याताः परे प्रैहि पुरं प्रहृष्टः ।
उद्धुष्यतां ते विजयोऽद्य शीघ्रं गात्रं तु ते सेवतु माल्यगन्धः ।
माता तु ते नन्दतु बान्धवाश्च त्वामद्य दृष्ट्वा समुदीर्णहर्षम् ॥ ४.६७.४६ ॥
Volte os teus cavalos; o teu gado foi conquistado, os inimigos partiram. Vai com alegria para a cidade. Que a tua vitória seja proclamada depressa hoje; que guirlandas e perfumes sejam aplicados ao teu corpo. Que a tua mãe e os teus parentes se alegrem ao ver-te hoje cheio de alegria.