Mahābhārata · Adhyāya 4.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.68.1
ततो विजित्य संग्रामे कुरुगोवृषभेक्षणः ।
समानयामास तदा विराटस्य धनं महत् ॥ ४.६८.१ ॥
Entonces, tras vencer en la batalla, el de ojos de toro de los Kurus devolvió la gran riqueza de Virāṭa.
4.68.2
मतषु च प्रभग्नेषु धार्तराष्ट्रेषु सर्वशः ।
वनान्निष्क्रम्य गहनाद्बहवः कुरुसैनिकाः ।
भयात्संत्रस्तमनसः समाजग्मुस्ततस्ततः ॥ ४.६८.२ ॥
Cuando los hijos de Dhṛtarāṣṭra fueron totalmente derrotados, muchos soldados de los Kurus salieron del denso bosque y se reunieron aquí y allá, con la mente aterrorizada por el miedo.
4.68.3
मुक्तकेशाः प्रदृश्यन्ते स्थिताः प्राञ्जलयस्तदा ।
क्षुत्पिणसापरिश्रान्ता विदेशस्था विचेतसः ।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे पार्थ किं करवामहे ॥ ४.६८.३ ॥
Con el cabello suelto, se les veía de pie con las palmas juntas. Agotados por el hambre y la sed, varados en tierra extraña y desconcertados, todos dijeron con las palmas unidas: "Oh hijo de Pṛthā, ¿qué debemos hacer?"
4.68.4
प्राणानन्तर्मनोयातान्प्रयाचिष्यामहे वयम् ।
वयं चार्जुन ते दासा ह्यनुरक्ष्या ह्यनाथकाः ॥ ४.६८.४ ॥
Pedimos por nuestras vidas, con la mente replegada por el miedo. Oh Arjuna, somos tus siervos; estamos sin protector, y por eso merecemos ser protegidos.
4.68.5
अनाथान्दुःखितान्दीनान्कृशान्वृद्धान्पराजितान् ।
न्यस्तशस्त्रान्निराशांश्च नाहं हन्मि कृताञ्जलीन् ॥ ४.६८.५ ॥
No mato a los desamparados, a los afligidos, a los miserables, a los demacrados, a los ancianos, a los derrotados, a los que han depuesto sus armas, a los desesperados ni a los que tienen las palmas unidas.
4.68.6
भवन्तो यान्तु विस्रब्धा निर्भया अमृता यथा ।
मम पादरजोलक्ष्म्या जीवन्तु सुचिरं भुवि ॥ ४.६८.६ ॥
Id todos, sin temor, confiados y libres de miedo, como si fuerais inmortales. Por el esplendor del polvo de mis pies, que viváis largo tiempo sobre la tierra.
4.68.7
तस्य तामभयां वाचं श्रुत्वा योधाः समागताः ।
आयुः कीर्तियशोभिस्ते तमाशीर्भिरवर्धयन् ॥ ४.६८.७ ॥
Al oír sus palabras sin temor, los guerreros reunidos lo bendijeron con bendiciones de larga vida, fama y gloria.
4.68.8
ततो निवृत्ताः कुरवो यग्नाश्च दिवमास्थिताः ।
प्रयाताः सर्वतस्तत्र नमस्कृत्य धनञ्जयम् ॥ ४.६८.८ ॥
Entonces los kurus regresaron, y los sacrificadores ascendieron al cielo. Desde allí partieron por todos lados, tras rendir homenaje a Dhanañjaya.
4.68.9
एवं दत्ताभयास्तेन ततो याताः कुरून्प्रति ॥ ४.६८.९ ॥
Así, habiendo recibido de él la seguridad, partieron entonces hacia los kurus.
4.68.10
स कर्म कृत्वा परमार्यकर्मा निहत्य शत्रून्द्विषतां निहन्ता ।
यातो महामेघ इवातपान्ते विद्राव्य पार्थः कुरुसैन्यमेकः ॥ ४.६८.१० ॥
Habiendo realizado su hazaña de suprema nobleza, matador de sus enemigos, tras abatir a los adversarios, Pārtha, solo, puso en fuga al ejército kuru y partió como una gran nube al final del verano.
4.68.11
तं मात्स्यपुत्रं द्विषतां निहन्ता वचोऽब्रवीत्संपरिगृह्य राजन् ॥ ४.६८.११ ॥
Oh rey, el matador de sus enemigos, abrazando a aquel hijo del rey de los matsyas, pronunció estas palabras.
4.68.12
पितुः सकाशे तव तात सर्वे वसन्ति पार्था विदितं त्वयेति ।
तान्मास्म शंसीर्नगरं प्रविश्य भीतः प्रणश्येत्स च मत्स्यराजः ॥ ४.६८.१२ ॥
Querido hijo, sabes que todos los pārthas viven junto a tu padre. No hables de ellos al entrar en la ciudad, para que el rey de los matsyas, atemorizado, no perezca.
4.68.13
मया जिता सा ध्वजिनी कुरूणां मया हि गावो विजिता द्विषद्भ्यः ।
एवं तु कामं नगरं प्रविश्य त्वमात्मना कर्म कृतं ब्रवीहि ॥ ४.६८.१३ ॥
Yo conquisté aquel ejército de los Kurus, y yo conquisté las vacas a los enemigos. Ahora entra en la ciudad, como desees, y cuenta tú mismo la hazaña que hiciste.
4.68.14
यत्ते कृतं कर्म न वारणीयं तत्कर्म कर्तुं मम नास्ति शक्तिः ।
न त्वां प्रवक्ष्यामि पितुः सकाशे यावन्न मां वक्ष्यसि सव्यसाचिन् ॥ ४.६८.१४ ॥
Lo que has hecho no puede impedirse, y yo no tengo poder para hacer tal hazaña. No hablaré de ti en presencia de mi padre, oh Savyasācin, hasta que tú me lo digas.
4.68.15
स शत्रुसेनां तरसा विजित्य आच्छिद्य सर्वं तु धनं कुरूणाम् ।
श्मशानमागम्य पुनः शमीं तामभ्येत्य तस्थौ शरविक्षताङ्गः ॥ ४.६८.१५ ॥
Tras vencer rápidamente al ejército enemigo y arrebatar toda la riqueza de los Kurus, regresó al cementerio, se acercó a aquel árbol de śamī y se quedó de pie, con los miembros heridos por flechas.
4.68.16
ततः स वह्निप्रतिमो महाकपिः सहैव भूतैर्दिवमुत्पपात ।
तथा च माया विहिता बभूव सा ध्वजं च सिंहं युयुजे रथे पुनः ॥ ४.६८.१६ ॥
Entonces aquel gran mono, resplandeciente como el fuego, se elevó hacia el cielo junto con los seres; y así se produjo la ilusión. Y otra vez unció al carro el estandarte y el león.
4.68.17
निधाय तच्चायुधमाजिमर्दनः कुरूत्तमानामिषुधीन्ध्वजांस्तथा ।
प्रायात्स मात्स्यो नगरं प्रवेष्टुं किरीटिना सारथिना महात्मा ॥ ४.६८.१७ ॥
Tras dejar aquella arma, el aplastador de batallas también depositó los carcajes y los estandartes de los mejores de los Kurus; luego el príncipe de los Matsya, con el magnánimo coronado como auriga, se dispuso a entrar en la ciudad.
4.68.18
पार्थश्च कृत्वा परमार्यकर्म निहत्य शत्रून्द्विषतां निहन्ता ।
विधाय भूयश्च तथैव वेषं जग्राह रश्मीन्पुनरुत्तरस्य।
बृहन्नलारूपमथो विधाय प्रायात्य मात्स्यो नगरं प्रवेष्टुम् ॥ ४.६८.१८ ॥
Pārtha, tras realizar una hazaña heroica suprema y abatir a los enemigos, volvió a adoptar aquel disfraz y tomó de nuevo las riendas de Uttara. Luego, tomando la forma de Bṛhannalā, partió para entrar en la ciudad de los Matsya.
4.68.19
ततो निवृत्ताः कुरवः प्रभग्नाः शममास्थिताः ।
परस्परमवेक्ष्यैव जग्मुस्ते हृतवाससः ॥ ४.६८.१९ ॥
Entonces los kurus derrotados se volvieron, buscando la paz. Mirándose unos a otros, partieron, con sus vestiduras arrebatadas.
4.68.20
पन्थानमुपसंगम्य फल्गुनो वाक्यमब्रवीत् ।
राजपुत्र प्रपद्यस्व धनानीमानि सर्वशः।
गोकुलानि महाबाहो वीरगोपालकैः सह ॥ ४.६८.२० ॥
Llegando al camino, Phalguna pronunció estas palabras: "Príncipe, toma posesión de todas estas riquezas y de los rebaños de ganado junto con los valientes pastores, oh de brazos poderosos."
4.68.21
ततोऽपराह्णे यास्यामो विराटनगरं प्रति ।
आश्वास्य पाययित्वा च परिप्लाव्य च वाजिनः। ॥ ४.६८.२१ ॥
Luego, por la tarde, iremos hacia la ciudad de Virāṭa, habiendo reconfortado a los caballos, dándoles de beber y bañándolos.
4.68.22
गच्छन्तु त्वरितं दूता गोपालाः प्रेषितास्त्वया ।
नगरे प्रियमाख्यातुं घोषयन्तु च ते जयम् ॥ ४.६८.२२ ॥
Que los mensajeros que enviaste, los pastores, vayan con prisa, para anunciar la buena noticia en la ciudad y proclamar tu victoria.
4.68.23
उत्तरस्त्वरमाणोऽथ दूतानाज्ञापयत्ततः ।
वचनादर्जुनस्यैव ह्याचक्षध्वं जयं मम ॥ ४.६८.२३ ॥
Entonces Uttara, apresurándose, ordenó a los mensajeros: "Por la palabra de Arjuna, anunciad mi victoria."
4.68.24
मया जिता सा ध्वजिनी कुरुणं ।
मया च गावो विजिता द्विषद्भ्यः।
एवं तु कामं नगरं प्रविश्य ।
मयाऽऽत्मना कर्म कृतं ब्रवीत ॥ ४.६८.२४ ॥
Yo vencí a aquel ejército de los Kurus, y yo arrebaté las vacas a los enemigos. Así, habiendo entrado en la ciudad como deseaba, yo mismo realicé esta hazaña, dijo.