Mahābhārata · Adhyāya 4.68

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

4.68.1

ततो विजित्य संग्रामे कुरुगोवृषभेक्षणः ।
समानयामास तदा विराटस्य धनं महत् ॥ ४.६८.१ ॥

Dann, nach dem Sieg im Kampf, brachte der stieräugige Kuru die große Habe Virāṭas zurück.

4.68.2

मतषु च प्रभग्नेषु धार्तराष्ट्रेषु सर्वशः ।
वनान्निष्क्रम्य गहनाद्बहवः कुरुसैनिकाः ।
भयात्संत्रस्तमनसः समाजग्मुस्ततस्ततः ॥ ४.६८.२ ॥

Als die Söhne Dhṛtarāṣṭras vollständig geschlagen waren, kamen viele Soldaten der Kuru aus dem dichten Wald hervor und sammelten sich hier und dort, ihre Gemüter von Furcht erschüttert.

4.68.3

मुक्तकेशाः प्रदृश्यन्ते स्थिताः प्राञ्जलयस्तदा ।
क्षुत्पिणसापरिश्रान्ता विदेशस्था विचेतसः ।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे पार्थ किं करवामहे ॥ ४.६८.३ ॥

Mit gelösten Haaren standen sie da, die Handflächen gefaltet. Erschöpft von Hunger und Durst, in fremdem Land gestrandet und verwirrt, sprachen alle mit gefalteten Händen: "O Sohn der Pṛthā, was sollen wir tun?"

4.68.4

प्राणानन्तर्मनोयातान्प्रयाचिष्यामहे वयम् ।
वयं चार्जुन ते दासा ह्यनुरक्ष्या ह्यनाथकाः ॥ ४.६८.४ ॥

Wir bitten um unser Leben, unsere Gemüter sind vor Furcht nach innen gekehrt. O Arjuna, wir sind deine Diener; wir sind ohne Beschützer und verdienen daher Schutz.

4.68.5

अनाथान्दुःखितान्दीनान्कृशान्वृद्धान्पराजितान् ।
न्यस्तशस्त्रान्निराशांश्च नाहं हन्मि कृताञ्जलीन् ॥ ४.६८.५ ॥

Ich töte nicht die Hilflosen, die Leidenden, die Elenden, die Abgemagerten, die Alten, die Besiegten, jene, die ihre Waffen niedergelegt haben, die Hoffnungslosen oder jene mit gefalteten Händen.

4.68.6

भवन्तो यान्तु विस्रब्धा निर्भया अमृता यथा ।
मम पादरजोलक्ष्म्या जीवन्तु सुचिरं भुवि ॥ ४.६८.६ ॥

Geht alle, ohne Furcht, vertrauensvoll und furchtlos wie Unsterbliche. Durch die Pracht des Staubes meiner Füße mögt ihr lange auf der Erde leben.

4.68.7

तस्य तामभयां वाचं श्रुत्वा योधाः समागताः ।
आयुः कीर्तियशोभिस्ते तमाशीर्भिरवर्धयन् ॥ ४.६८.७ ॥

Als die versammelten Krieger diese furchtlosen Worte hörten, segneten sie ihn mit Segenswünschen für langes Leben, Ruhm und Ehre.

4.68.8

ततो निवृत्ताः कुरवो यग्नाश्च दिवमास्थिताः ।
प्रयाताः सर्वतस्तत्र नमस्कृत्य धनञ्जयम् ॥ ४.६८.८ ॥

Dann kehrten die Kuru um, und die Opferpriester stiegen zum Himmel empor. Von dort zogen sie nach allen Seiten davon, nachdem sie Dhanañjaya gegrüßt hatten.

4.68.9

एवं दत्ताभयास्तेन ततो याताः कुरून्प्रति ॥ ४.६८.९ ॥

So zogen die von ihm Sicherheit Erhaltenen danach zu den Kuru.

4.68.10

स कर्म कृत्वा परमार्यकर्मा निहत्य शत्रून्द्विषतां निहन्ता ।
यातो महामेघ इवातपान्ते विद्राव्य पार्थः कुरुसैन्यमेकः ॥ ४.६८.१० ॥

Nachdem er seine Tat von höchster Edelmut vollbracht hatte, Tötender seiner Feinde, hatte er die Gegner erschlagen; Pārtha allein hatte das Kuru-Heer in die Flucht geschlagen und zog davon wie eine große Wolke am Ende des Sommers.

4.68.11

तं मात्स्यपुत्रं द्विषतां निहन्ता वचोऽब्रवीत्संपरिगृह्य राजन् ॥ ४.६८.११ ॥

O König, der Töter seiner Feinde umarmte jenen Sohn des Matsya-Königs und sprach diese Worte.

4.68.12

पितुः सकाशे तव तात सर्वे वसन्ति पार्था विदितं त्वयेति ।
तान्मास्म शंसीर्नगरं प्रविश्य भीतः प्रणश्येत्स च मत्स्यराजः ॥ ४.६८.१२ ॥

Lieber Sohn, du weißt, dass alle Pārthas bei deinem Vater wohnen. Sprich nicht davon, wenn du in die Stadt kommst; sonst möge der König der Matsya in Furcht zugrunde gehen.

4.68.13

मया जिता सा ध्वजिनी कुरूणां मया हि गावो विजिता द्विषद्भ्यः ।
एवं तु कामं नगरं प्रविश्य त्वमात्मना कर्म कृतं ब्रवीहि ॥ ४.६८.१३ ॥

Ich habe jenes Heer der Kurus besiegt, und ich habe die Rinder von den Feinden erobert. Nun tritt in die Stadt ein, wie du es wünschst, und erzähle selbst die Tat, die du vollbracht hast.

4.68.14

यत्ते कृतं कर्म न वारणीयं तत्कर्म कर्तुं मम नास्ति शक्तिः ।
न त्वां प्रवक्ष्यामि पितुः सकाशे यावन्न मां वक्ष्यसि सव्यसाचिन् ॥ ४.६८.१४ ॥

Was du getan hast, kann nicht verhindert werden, und ich habe nicht die Kraft, eine solche Tat zu vollbringen. Ich werde in Gegenwart meines Vaters nicht von dir sprechen, o Savyasācin, solange du es mir nicht sagst.

4.68.15

स शत्रुसेनां तरसा विजित्य आच्छिद्य सर्वं तु धनं कुरूणाम् ।
श्मशानमागम्य पुनः शमीं तामभ्येत्य तस्थौ शरविक्षताङ्गः ॥ ४.६८.१५ ॥

Nachdem er das feindliche Heer rasch besiegt und alle Schätze der Kurus geraubt hatte, kam er wieder zum Leichenplatz, trat zu jenem Śamī-Baum und stand dort, seine Glieder von Pfeilen verwundet.

4.68.16

ततः स वह्निप्रतिमो महाकपिः सहैव भूतैर्दिवमुत्पपात ।
तथा च माया विहिता बभूव सा ध्वजं च सिंहं युयुजे रथे पुनः ॥ ४.६८.१६ ॥

Da erhob sich jener große Affe, glühend wie Feuer, zusammen mit den Wesen in den Himmel; und so wurde die Täuschung bewirkt. Und wieder spannte er das Banner und den Löwen an den Wagen.

4.68.17

निधाय तच्चायुधमाजिमर्दनः कुरूत्तमानामिषुधीन्ध्वजांस्तथा ।
प्रायात्स मात्स्यो नगरं प्रवेष्टुं किरीटिना सारथिना महात्मा ॥ ४.६८.१७ ॥

Nachdem er jene Waffe niedergelegt hatte, legte der Schlächter der Schlachten auch die Köcher und Banner der Besten der Kurus ab; dann machte sich der Matsya-Prinz, mit dem hochherzigen Gekrönten als Wagenlenker, auf, in die Stadt einzuziehen.

4.68.18

पार्थश्च कृत्वा परमार्यकर्म निहत्य शत्रून्द्विषतां निहन्ता ।
विधाय भूयश्च तथैव वेषं जग्राह रश्मीन्पुनरुत्तरस्य।
बृहन्नलारूपमथो विधाय प्रायात्य मात्स्यो नगरं प्रवेष्टुम् ॥ ४.६८.१८ ॥

Pārtha, nachdem er eine höchst heldenhafte Tat vollbracht und die Feinde erschlagen hatte, nahm wieder jene Verkleidung an und ergriff erneut die Zügel Uttaras. Dann, in der Gestalt Bṛhannalās, machte er sich auf, um in die Stadt der Matsya einzuziehen.