மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.68.1
ततो विजित्य संग्रामे कुरुगोवृषभेक्षणः ।
समानयामास तदा विराटस्य धनं महत् ॥ ४.६८.१ ॥
பின்னர் போரில் வென்று, குருக்களின் காளை போன்ற கண்களை உடையவன் அப்போது விராடனின் பெரும் செல்வத்தைத் திரும்பக் கொண்டு வந்தான்.
4.68.2
मतषु च प्रभग्नेषु धार्तराष्ट्रेषु सर्वशः ।
वनान्निष्क्रम्य गहनाद्बहवः कुरुसैनिकाः ।
भयात्संत्रस्तमनसः समाजग्मुस्ततस्ततः ॥ ४.६८.२ ॥
திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் முழுவதுமாகத் தோற்று ஓடியபோது, அடர்ந்த காட்டிலிருந்து வெளிவந்த பல குரு வீரர்கள் பயத்தால் நடுங்கிய மனத்துடன் இங்குமங்கும் கூடினர்.
4.68.3
मुक्तकेशाः प्रदृश्यन्ते स्थिताः प्राञ्जलयस्तदा ।
क्षुत्पिणसापरिश्रान्ता विदेशस्था विचेतसः ।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे पार्थ किं करवामहे ॥ ४.६८.३ ॥
தலைமுடி அவிழ்ந்தவர்களாய், கைகூப்பி நின்றவர்களாகக் காணப்பட்டனர். பசியும் தாகமும் களைத்து, அந்நிய நாட்டில் தவித்து, மனம் கலங்கியவர்கள் அனைவரும் கைகூப்பி, "பார்த்தா, நாங்கள் என்ன செய்வோம்?" என்றனர்.
4.68.4
प्राणानन्तर्मनोयातान्प्रयाचिष्यामहे वयम् ।
वयं चार्जुन ते दासा ह्यनुरक्ष्या ह्यनाथकाः ॥ ४.६८.४ ॥
உள்ளம் அச்சத்தில் ஒடுங்கிய நாங்கள் எங்கள் உயிர்களைக் காக்குமாறு இரக்கத்துடன் கேட்கிறோம். அர்ஜுனா, நாங்கள் உன் அடிமைகள்; அநாதைகளாகிய நாங்கள் காக்கப்பட வேண்டியவர்கள்.
4.68.5
अनाथान्दुःखितान्दीनान्कृशान्वृद्धान्पराजितान् ।
न्यस्तशस्त्रान्निराशांश्च नाहं हन्मि कृताञ्जलीन् ॥ ४.६८.५ ॥
அநாதைகள், துன்புற்றவர்கள், ஏழைகள், மெலிந்தவர்கள், முதியவர்கள், தோற்றவர்கள், ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்தவர்கள், நம்பிக்கையற்றவர்கள், கைகூப்பியவர்கள் ஆகியோரை நான் கொல்வதில்லை.
4.68.6
भवन्तो यान्तु विस्रब्धा निर्भया अमृता यथा ।
मम पादरजोलक्ष्म्या जीवन्तु सुचिरं भुवि ॥ ४.६८.६ ॥
நீங்கள் அனைவரும் நம்பிக்கையுடனும் அச்சமின்றியும், சாவற்றவர்களைப் போலவும் செல்லுங்கள். என் கால்தூசியின் பெருமையால் நீங்கள் இந்தப் பூமியில் நெடுங்காலம் வாழட்டும்.
4.68.7
तस्य तामभयां वाचं श्रुत्वा योधाः समागताः ।
आयुः कीर्तियशोभिस्ते तमाशीर्भिरवर्धयन् ॥ ४.६८.७ ॥
அவனுடைய அந்த அபயமான சொல்லைக் கேட்ட, கூடியிருந்த வீரர்கள் ஆயுள், புகழ், கீர்த்தி ஆகிய ஆசிகளால் அவனை வாழ்த்தினர்.
4.68.8
ततो निवृत्ताः कुरवो यग्नाश्च दिवमास्थिताः ।
प्रयाताः सर्वतस्तत्र नमस्कृत्य धनञ्जयम् ॥ ४.६८.८ ॥
அப்போது கௌரவர்கள் திரும்பினர்; யாகம் செய்பவர்களும் சொர்க்கத்தை நோக்கிச் சென்றனர். அங்கிருந்து எல்லாத் திசைகளிலும் தனஞ்சயனை வணங்கிச் சென்றனர்.
4.68.9
एवं दत्ताभयास्तेन ततो याताः कुरून्प्रति ॥ ४.६८.९ ॥
இவ்வாறு அவனால் அபயம் அளிக்கப்பட்டவர்கள் பின்னர் குரு நாட்டை நோக்கிச் சென்றனர்.
4.68.10
स कर्म कृत्वा परमार्यकर्मा निहत्य शत्रून्द्विषतां निहन्ता ।
यातो महामेघ इवातपान्ते विद्राव्य पार्थः कुरुसैन्यमेकः ॥ ४.६८.१० ॥
அவன், மிகச் சிறந்த வீரச் செயல்களைச் செய்தவன், பகைவரைக் கொன்ற அழிப்பவன், பகைவர்களை வென்று, தனியாக குரு படையைச் சிதறடித்து, வெயில் முடிவில் பெருமேகம் போல் சென்றான்.
4.68.11
तं मात्स्यपुत्रं द्विषतां निहन्ता वचोऽब्रवीत्संपरिगृह्य राजन् ॥ ४.६८.११ ॥
அரசே, பகைவர்களை அழிப்பவன் மத்ஸ்ய மன்னனின் அந்த மகனைத் தழுவிக்கொண்டு இச்சொற்களைச் சொன்னான்.
4.68.12
पितुः सकाशे तव तात सर्वे वसन्ति पार्था विदितं त्वयेति ।
तान्मास्म शंसीर्नगरं प्रविश्य भीतः प्रणश्येत्स च मत्स्यराजः ॥ ४.६८.१२ ॥
அன்பு மகனே, உன் தந்தையின் அருகில் பார்த்தர்கள் அனைவரும் வாழ்கின்றனர் என்பது உனக்குத் தெரியும். நகருக்குள் நுழைந்து அவர்களைப் பற்றி சொல்லாதே; பயந்து அந்த மத்ஸ்ய மன்னன் அழியட்டும்.
4.68.13
मया जिता सा ध्वजिनी कुरूणां मया हि गावो विजिता द्विषद्भ्यः ।
एवं तु कामं नगरं प्रविश्य त्वमात्मना कर्म कृतं ब्रवीहि ॥ ४.६८.१३ ॥
கௌரவர்களின் அந்தப் படையை நானே வென்றேன்; பகைவர்களிடமிருந்து பசுக்களையும் நானே வென்றேன். இப்போது நகரத்திற்குச் சென்று, விரும்பியபடி, நீ செய்த செயலை நீயே சொல்.
4.68.14
यत्ते कृतं कर्म न वारणीयं तत्कर्म कर्तुं मम नास्ति शक्तिः ।
न त्वां प्रवक्ष्यामि पितुः सकाशे यावन्न मां वक्ष्यसि सव्यसाचिन् ॥ ४.६८.१४ ॥
நீ செய்த செயலைத் தடுக்க முடியாது; அத்தகைய செயலைச் செய்ய எனக்கு சக்தி இல்லை. சவ்யசாசின், நீ எனக்குச் சொல்லாத வரை, தந்தையின் முன்னிலையில் நான் உன்னைப் பற்றிச் சொல்ல மாட்டேன்.
4.68.15
स शत्रुसेनां तरसा विजित्य आच्छिद्य सर्वं तु धनं कुरूणाम् ।
श्मशानमागम्य पुनः शमीं तामभ्येत्य तस्थौ शरविक्षताङ्गः ॥ ४.६८.१५ ॥
அவன் விரைவில் பகைப் படையை வென்று, கௌரவர்களின் செல்வம் அனைத்தையும் கவர்ந்தான். பின்னர் சுடுகாட்டிற்கு வந்து, அந்த சமீ மரத்தை அடைந்து, அம்புகளால் காயமுற்ற உடலுடன் நின்றான்.
4.68.16
ततः स वह्निप्रतिमो महाकपिः सहैव भूतैर्दिवमुत्पपात ।
तथा च माया विहिता बभूव सा ध्वजं च सिंहं युयुजे रथे पुनः ॥ ४.६८.१६ ॥
பின்னர் அக்னி போன்று ஒளிரும் அந்த மகாகபி (கொடி) உயிரினங்களுடன் சேர்ந்து வானை நோக்கிப் பறந்தது. இவ்வாறு அந்த மாயை உருவாக்கப்பட்டது; மீண்டும் அவன் கொடியையும் சிங்கத்தையும் தேரில் பூட்டினான்.
4.68.17
निधाय तच्चायुधमाजिमर्दनः कुरूत्तमानामिषुधीन्ध्वजांस्तथा ।
प्रायात्स मात्स्यो नगरं प्रवेष्टुं किरीटिना सारथिना महात्मा ॥ ४.६८.१७ ॥
அந்த ஆயுதத்தையும், போரை நசுக்கும் அவன் கௌரவர்களில் சிறந்தோரின் அம்புக்கூடுகளையும் கொடிகளையும் வைத்து, மத்ஸ்ய இளவரசன் கிரீடியுடன் (அர்ஜுனன்), அவனது சாரதியுடன், நகரத்திற்குள் நுழைய சென்றான்.
4.68.18
पार्थश्च कृत्वा परमार्यकर्म निहत्य शत्रून्द्विषतां निहन्ता ।
विधाय भूयश्च तथैव वेषं जग्राह रश्मीन्पुनरुत्तरस्य।
बृहन्नलारूपमथो विधाय प्रायात्य मात्स्यो नगरं प्रवेष्टुम् ॥ ४.६८.१८ ॥
பார்த்தன் பெரும் வீரச்செயல் புரிந்து, பகைவரைக் கொன்று, மீண்டும் அதே வேடத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, உத்தரனின் கடிவாளங்களை மீண்டும் பிடித்தான். பின்னர் பிருஹந்நளையின் உருவை எடுத்து மத்ஸ்ய நகரில் நுழையச் சென்றான்.
4.68.19
ततो निवृत्ताः कुरवः प्रभग्नाः शममास्थिताः ।
परस्परमवेक्ष्यैव जग्मुस्ते हृतवाससः ॥ ४.६८.१९ ॥
பின்னர் தோல்வியுற்ற குருக்கள் திரும்பி, அமைதியை நாடினர். ஒருவரையொருவர் பார்த்தபடி, வஸ்திரங்கள் பறிக்கப்பட்டவர்களாய் அவர்கள் சென்றார்கள்.
4.68.20
पन्थानमुपसंगम्य फल्गुनो वाक्यमब्रवीत् ।
राजपुत्र प्रपद्यस्व धनानीमानि सर्वशः।
गोकुलानि महाबाहो वीरगोपालकैः सह ॥ ४.६८.२० ॥
பாதையை அடைந்து பல்குனன் சொன்னான்: "அரச குமாரனே, இந்தச் செல்வங்கள் அனைத்தையும், வீர இடையர்களுடன் சேர்ந்து, கோகுலங்களையும் ஏற்றுக்கொள், மகாபாகுவே."
4.68.21
ततोऽपराह्णे यास्यामो विराटनगरं प्रति ।
आश्वास्य पाययित्वा च परिप्लाव्य च वाजिनः। ॥ ४.६८.२१ ॥
பின்னர் பிற்பகலில் விராட நகரை நோக்கிச் செல்வோம்; குதிரைகளைத் தேற்றி, நீர் பருகச் செய்து, நீராட்டி.
4.68.22
गच्छन्तु त्वरितं दूता गोपालाः प्रेषितास्त्वया ।
नगरे प्रियमाख्यातुं घोषयन्तु च ते जयम् ॥ ४.६८.२२ ॥
நீ அனுப்பிய தூதர்கள், இடையர்களே, விரைந்து செல்லட்டும்; நகரில் இனிய செய்தியைச் சொல்லவும், உன் வெற்றியை முழங்கவும்.
4.68.23
उत्तरस्त्वरमाणोऽथ दूतानाज्ञापयत्ततः ।
वचनादर्जुनस्यैव ह्याचक्षध्वं जयं मम ॥ ४.६८.२३ ॥
பின்னர் உத்தரன் விரைந்து தூதர்களுக்குக் கட்டளையிட்டான்: "அர்ஜுனனின் சொல்லின்படியே, என் வெற்றியை அறிவியுங்கள்."
4.68.24
मया जिता सा ध्वजिनी कुरुणं ।
मया च गावो विजिता द्विषद्भ्यः।
एवं तु कामं नगरं प्रविश्य ।
मयाऽऽत्मना कर्म कृतं ब्रवीत ॥ ४.६८.२४ ॥
நான் கௌரவர்களின் அந்தப் படையை வென்றேன்; பகைவர்களிடமிருந்து பசுக்களையும் நான் கைப்பற்றினேன். இவ்வாறு விரும்பியபடி நகரத்தில் நுழைந்து, நானே இச்செயலைச் செய்தேன் என்று அவன் கூறினான்.