Mahābhārata · Adhyāya 4.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.71.1
युद्धं तु मानुषं द्रष्टुमागतास्त्रिदशाः पुरा ।
किमकुर्वन्त ते पश्चात्कथयस्व ममानघ ॥ ४.७१.१ ॥
Was taten die Dreißig, die einst gekommen waren, den menschlichen Kampf zu sehen, danach? Sag es mir, o Makelloser.
4.71.2
वासवप्रमुखाः सर्वे देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
यक्षगन्धर्वसङ्घाश्च गणा अप्सरसां तथा ॥ ४.७१.२ ॥
Alle Götter unter Führung Indras, mit den Weisen voran, die Scharen der Yakṣas und Gandharvas und ebenso die Schwärme der Apsarasen.
4.71.3
युद्धं तु मानुषं दृष्ट्वा कुरूणां फल्गुनस्य च ।
एकस्य च बहूनां च रौद्रमत्युग्रदर्शनम् ॥ ४.७१.३ ॥
Nachdem sie den menschlichen Kampf der Kuru und des Phalguna (Arjuna) gesehen hatten, einer gegen viele, ein schrecklicher und äußerst wilder Anblick.
4.71.4
अस्त्राणामथ दिव्यानां प्रयोगानथ संग्रहान् ।
लघु सुष्ठु च चित्रं च कृतीनां च प्रयत्नतः ॥ ४.७१.४ ॥
Die Anwendungen und Sammlungen der göttlichen Waffen sowie die leichten, geschickten und wundersamen Taten der erfahrenen Krieger, mit großer Mühe vollführt.
4.71.5
भीष्मं शारद्वतं द्रोणं कर्णं गाण्डीवधन्वना ।
जितानन्यान्भूमिपालान्दृष्ट्वा जग्मुर्दिवौकसः ॥ ४.७१.५ ॥
Nachdem sie Bhīṣma, Kṛpa, den Sohn des Śāradvata, Droṇa und Karṇa sowie die anderen Könige gesehen hatten, die vom Träger des Gāṇḍīva-Bogens besiegt worden waren, zogen die Himmelsbewohner davon.
4.71.6
सर्वे ते परितुष्टाश्च प्रशस्य च मुहुर्मुहुः ।
असङ्गतिना तेन विमानेनाशुगामिना।
प्रतिजग्मुरसङ्गास्ते त्रिदिवं च दिवौकसः ॥ ४.७१.६ ॥
Alle, hochzufrieden und immer wieder lobend, fuhren in jenem unvergleichlichen, schnell dahineilenden himmlischen Wagen davon, ohne Anhaftung; und die Himmelsbewohner kehrten zu den drei Himmeln zurück.
4.71.7
कुरवो निर्जिताः सर्वे भीष्मद्रोणकृपादयः ।
अजय्यास्त्रिदशैः सर्वैः सेन्द्रैः सर्वैः सुरासुरैः ।
पार्थेनैकेन संग्रामे विस्मयो नो महानहो ॥ ४.७१.७ ॥
Die Kurus, Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa und die übrigen, die selbst von den Göttern, von Indra mit allen seinen Scharen und von allen Göttern und Dämonen unbesiegbar waren, wurden im Kampf allein vom Sohn der Pṛthā besiegt. Dies ist für uns ein großes Staunen, ach!
4.71.8
कस्मिन्मुहूर्ते संजातः कस्य धर्मस्य वा फलम् ॥ ४.७१.८ ॥
In welchem Augenblick wurde er geboren, oder welche Frucht welchen Dharma ist dies?
4.71.9
किमाश्चर्यं फल्गुनेऽस्मिन्यो रुद्रेण न्ययोधयत् ।
निवातकवचानाजौ यस्त्रिंशत्कोटिसंमितान् ॥ ४.७१.९ ॥
Was ist an diesem Phālguna so erstaunlich, der mit Rudra kämpfte und im Gefecht die Nivātakavacas, dreißig Millionen an Zahl, besiegte?
4.71.10
तस्य चैतत्किमाश्चर्यं स्तुवन्त इति ते सुराः ।
जग्मुः सुरालयं हृष्टा विस्मयाविष्टचेतसः ॥ ४.७१.१० ॥
Ihn preisend und sprechend: 'Was ist daran für ihn erstaunlich?', gingen jene Götter, erfreut und mit staunendem Herzen, zu ihrer himmlischen Wohnstätte.
4.71.11
कुरवोऽर्जुनबाणैश्च ताडिताः शरविक्षताः ।
कुरूनभिमुखां याताः समग्रबलवाहनाः ॥ ४.७१.११ ॥
Die Kurus, von Arjunas Pfeilen getroffen und von Pfeilen verwundet, zogen mit ihrem ganzen Heer und ihren Fahrzeugen den Kurus entgegen.
4.71.12
विराटनगराच्चैव गजाश्वरथसंकुलाः ।
योधैः क्षत्रियदायादैर्बलवद्भिरधिष्ठिताः ॥ ४.७१.१२ ॥
Und aus der Stadt Virāṭa, voller Elefanten, Pferde und Streitwagen, besetzt von starken Kämpfern aus dem Geschlecht der Kṣatriya.
4.71.13
विराटप्रहिता सेना नगराच्छीघ्रयायिनी ।
उत्तरं सह सूतेन प्रत्ययात्तमरिन्दमम् ॥ ४.७१.१३ ॥
Das von Virāṭa entsandte Heer zog rasch aus der Stadt, und Uttara, der Bezwinger der Feinde, brach zusammen mit dem Wagenlenker auf.
4.71.14
तस्मिंस्तूर्यशताकीर्णे हस्त्यश्चरथसंकुले ।
प्रहर्षः स्त्रीकुमाराणां तुमुलः समपद्यत ॥ ४.७१.१४ ॥
An jenem Ort, erfüllt von hunderten Trompeten und überfüllt mit Elefanten, Pferden und Wagen, erhob sich unter den Frauen und Kindern ein tosender Jubel.
4.71.15
अर्जुनस्तु ततो दृष्ट्वा सैन्यरेणुं समुत्थितम् ।
सैन्यध्वजं निशम्याथ वैराटिं समभाषत ॥ ४.७१.१५ ॥
Da sah Arjuna den aufsteigenden Staub des Heeres, vernahm das Banner des Heeres und sprach zum Sohn Virāṭas.
4.71.16
नगरे तुमुलः शब्दो रेणुश्चाक्रमते नभः ।
किंनु खल्वपयातास्ते कुरवो नगरं गताः ॥ ४.७१.१६ ॥
In der Stadt herrscht lärmender Tumult, und der Staub breitet sich über den Himmel aus. Sind die Kurus vielleicht abgezogen und in die Stadt zurückgekehrt?
4.71.17
ते चैव निर्जिताऽस्माभिर्महेष्वासाः सुतेजसः ।
आमुञ्च कवचं वीर चोदयस्व च वाजिनः ।
जवेनाभिप्रपद्यस्व विराटनगरं प्रति ॥ ४.७१.१७ ॥
Jene großen Bogenschützen von strahlender Kraft sind bereits von uns besiegt worden. O Held, lege deine Rüstung an, treibe die Pferde an und rücke schnell auf die Stadt Virāṭas vor.
4.71.18
न तावत्तलनिर्घोषं गाण्डीवस्य च निस्वनम् ।
ध्वजं वा दर्शयिष्यामि अथवा स्वजनो भवेत् ॥ ४.७१.१८ ॥
Noch höre ich weder das Klatschen der Handflächen noch den Klang des Gāṇḍīva, noch zeige ich mein Banner; oder vielleicht sind es Verwandte.
4.71.19
सेनाग्रमेतन्मात्स्यानां गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
कन्या रथेषु दृश्यन्ते योधा विविधवाससः ॥ ४.७१.१९ ॥
Dies ist die Vorhut des Matsya-Heeres; geschmückte Kurtisanen und Jungfrauen auf den Wagen sind zu sehen, dazu Krieger in mancherlei Gewändern.
4.71.20
उत्तरामत्र पश्यामि सखीभिः परिवारिताम् ।
अनीकिन्यः प्रदृश्यन्ते हस्तिनोश्वाश्च वर्मिताः ॥ ४.७१.२० ॥
Hier sehe ich Uttarā, umgeben von ihren Gefährtinnen; Heere sind sichtbar, auch Elefanten und gepanzerte Pferde.
4.71.21
रथिनश्च पदाताश्च बहवो न च शस्त्रिणः ।
विराटवचनात्सर्वे संहृष्टाः प्रतिभान्ति मे।
न च मेऽत्र प्रतीघातश्चित्तस्य स्वजने यथा ॥ ४.७१.२१ ॥
Wagenkämpfer und Fußsoldaten, viele Bewaffnete, alle erscheinen erfreut auf Virāṭas Befehl; und hier stößt mein Sinn auf kein Hindernis, wie unter den Verwandten.
4.71.22
ततः शीघ्रं समासाद्य उत्तरं स्वजनो बहु ।
परस्परममित्रघ्नं सस्वजे तं समागतम् ॥ ४.७१.२२ ॥
Da eilten viele Verwandte herbei und umarmten Uttara, den Feindeserschläger, der gekommen war.
4.71.23
प्रीतिमान्पुरुषव्याघ्रो हर्षयुक्तः पुनः पुनः ।
दिष्ट्या जयसि भद्रं ते दिष्ट्या सूतो बृहन्नलाः।
दिष्ट्या संग्राममागम्य भयं तव न किंचन ॥ ४.७१.२३ ॥
Erfreut und voller Freude sprach der Tiger unter den Männern immer wieder: Durch das Schicksal siegst du, möge dir Gutes widerfahren; durch das Schicksal ist Bṛhannalā dein Wagenlenker; durch das Schicksal hast du im Kampf keinerlei Furcht.
4.71.24
अजैषीदेष जाञ्जिष्णुः कुरूनेकरथो रणे ।
एतस्यक बाहुवीर्यं तद्येन गावो जिता मया।
कुरवो निर्जिता यस्मात्सग्रामेऽमिततेजसः ॥ ४.७१.२४ ॥
Dieser Jiṣṇu (Arjuna), der allein auf dem Wagen stand, besiegte die Kuru im Kampf. Durch die Kraft seiner Arme gewann ich die Rinder, und durch ihn, den von grenzenloser Strahlkraft, wurden die Kuru im Gefecht geschlagen.
4.71.25
अकार्षीदेष तत्कर्म देवपुत्रोपमो युवा ।
एष तत्पुरुषव्याघ्रो विक्षोभ्य कुरुमण्डलम्।
गावः प्रसह्य विजिता रणे मां चाभ्यपालयत् ॥ ४.७१.२५ ॥
Dieser junge Mann, gleich einem Göttersohn, vollbrachte jene Tat. Dieser Tiger unter den Männern erschütterte den Kreis der Kuru, gewann im Kampf die Rinder mit Gewalt und beschützte auch mich.
4.71.26
उत्तरस्य वचः श्रुत्वा शंसमानस्य चार्जुनम् ।
चोदिता राजपुत्रेण जयं मङ्गलवादिनः ॥ ४.७१.२६ ॥
Als sie die Worte Uttaras hörten, der Arjuna pries, verkündeten die Herolde des Heils, angespornt vom Königssohn, den Sieg.
4.71.27
ततो गन्धैश्च माल्यैश्च धूपैश्च वसुसंभृतैः ।
कन्याः पार्थममित्रघ्नं किरन्त्यः समपूजयन् ॥ ४.७१.२७ ॥
Dann verehrten die Jungfrauen Pārtha (Arjuna), den Feindetöter, indem sie Düfte, Girlanden und reichlich gesammeltes Räucherwerk verstreuten.
4.71.28
आपूर्यमाणो माल्यैश्च गन्धैश्च विविधैः शुभैः ।
संपूज्यमानो लोकेन नगरद्वारमागमत् ॥ ४.७१.२८ ॥
Überhäuft mit Girlanden und mancherlei glücksbringenden Düften, vom Volk geehrt, kam er zum Stadttor.
4.71.29
भेर्यश्च तूर्याणि च वेणवश्च ।
विचित्रवेषाः प्रमदाजनाश्च।
पुरो विराटस्य महाबलस्य ।
निष्क्रम्य भूमिंजयमभ्यनन्दनम् ॥ ४.७१.२९ ॥
Trommeln, Instrumente und Flöten sowie Frauen in bunter Kleidung zogen vor dem mächtigen Virāṭa hinaus und jubelten dem Bhūmiñjaya (Arjuna) zu.
4.71.30
प्रशस्यमानस्तु जयेन तत्र ।
पुत्रो विराटस्य न हृष्यति स्म।
संभाष्यमाणस्तु जयेन तत्र ।
सोऽन्तर्मनाः पाण्डवमीक्षमाणः ॥ ४.७१.३० ॥
Dort, obwohl Jaya ihn lobte, freute sich der Sohn Virāṭas nicht. Und obwohl Jaya ihn dort ansprach, blickte er, innerlich bekümmert, weiter auf den Pāṇḍava.
4.71.31
पुत्र्यै विराटस्य ततो वराणि ।
वस्त्राण्यदात्पाण्डुसुतः सखीभ्यः।
सभाजयंश्चापि समागतास्ता ।
दृष्ट्वा जयं तच्च बलं कुमार्यः ॥ ४.७१.३१ ॥
Dann schenkte der Sohn Pāṇḍus der Tochter Virāṭas und ihren Gefährtinnen prächtige Gewänder. Und die dort versammelten Jungfrauen ehrten, als sie Jaya und jenes Heer sahen, sie ebenfalls.