மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.71.1
युद्धं तु मानुषं द्रष्टुमागतास्त्रिदशाः पुरा ।
किमकुर्वन्त ते पश्चात्कथयस्व ममानघ ॥ ४.७१.१ ॥
முன்பு மனித யுத்தத்தைக் காண வந்த தேவர்கள் பின்னர் என்ன செய்தார்கள்? பாவமற்றவரே, எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
4.71.2
वासवप्रमुखाः सर्वे देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
यक्षगन्धर्वसङ्घाश्च गणा अप्सरसां तथा ॥ ४.७१.२ ॥
இந்திரனைத் தலைமையாகக் கொண்ட அனைத்துத் தேவர்களும், ரிஷிகளை முன்னிறுத்திய தேவர்களும், யக்ஷ கந்தர்வ கூட்டங்களும், அப்சரஸ்களின் கணங்களும்.
4.71.3
युद्धं तु मानुषं दृष्ट्वा कुरूणां फल्गुनस्य च ।
एकस्य च बहूनां च रौद्रमत्युग्रदर्शनम् ॥ ४.७१.३ ॥
குருக்களுக்கும் பல்குனனுக்கும் (அர்ஜுனன்) இடையிலான மனித யுத்தத்தை, ஒருவனுக்கும் பலருக்கும் நடந்தது, கண்டு — அது கொடியதும் மிகக் கொடூரமான தோற்றமுடையதுமாக இருந்தது.
4.71.4
अस्त्राणामथ दिव्यानां प्रयोगानथ संग्रहान् ।
लघु सुष्ठु च चित्रं च कृतीनां च प्रयत्नतः ॥ ४.७१.४ ॥
தெய்வீக அஸ்திரங்களின் பிரயோகங்களையும் அவற்றின் தொகுப்பையும், திறமையாளர்களின் இலகுவான, நேர்த்தியான, அற்புதமான செயல்களையும் முயற்சியுடன்.
4.71.5
भीष्मं शारद्वतं द्रोणं कर्णं गाण्डीवधन्वना ।
जितानन्यान्भूमिपालान्दृष्ट्वा जग्मुर्दिवौकसः ॥ ४.७१.५ ॥
பீஷ்மரையும், சாரத்வதரான கிருபரையும், துரோணரையும், கர்ணரையும், காண்டீவ வில்லாளியால் வென்ற பிற மன்னர்களையும் கண்டு, வானுலகவாசிகள் சென்றனர்.
4.71.6
सर्वे ते परितुष्टाश्च प्रशस्य च मुहुर्मुहुः ।
असङ्गतिना तेन विमानेनाशुगामिना।
प्रतिजग्मुरसङ्गास्ते त्रिदिवं च दिवौकसः ॥ ४.७१.६ ॥
அனைவரும் மகிழ்ச்சியடைந்து, மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்து, அந்த ஒப்பற்ற, விரைந்து செல்லும் விமானத்தில், பற்றற்றவர்களாய் அந்த வானுலகவாசிகள் முத்திவ உலகிற்குத் திரும்பினர்.
4.71.7
कुरवो निर्जिताः सर्वे भीष्मद्रोणकृपादयः ।
अजय्यास्त्रिदशैः सर्वैः सेन्द्रैः सर्वैः सुरासुरैः ।
पार्थेनैकेन संग्रामे विस्मयो नो महानहो ॥ ४.७१.७ ॥
பீஷ்ம, துரோண, கிருபர் முதலிய அனைத்து குருக்களும் தேவர்களாலும், இந்திரனுடன் கூடிய அனைவராலும், சுரர்களாலும் அசுரர்களாலும் வெல்ல முடியாதவர்கள்; அவர்களை போரில் தனியாக பார்த்தன் வென்றான். எங்களுக்கு இது பெரும் வியப்பு, அஹோ!
4.71.8
कस्मिन्मुहूर्ते संजातः कस्य धर्मस्य वा फलम् ॥ ४.७१.८ ॥
எந்த முகூர்த்தத்தில் பிறந்தான், அல்லது எந்த தர்மத்தின் பலனோ?
4.71.9
किमाश्चर्यं फल्गुनेऽस्मिन्यो रुद्रेण न्ययोधयत् ।
निवातकवचानाजौ यस्त्रिंशत्कोटिसंमितान् ॥ ४.७१.९ ॥
இந்த பால்குனனிடம் என்ன வியப்பு, ருத்ரனுடன் சேர்ந்து போரில் முப்பது கோடி எண்ணிக்கையிலான நிவாதகவசர்களை வென்றவன்?
4.71.10
तस्य चैतत्किमाश्चर्यं स्तुवन्त इति ते सुराः ।
जग्मुः सुरालयं हृष्टा विस्मयाविष्टचेतसः ॥ ४.७१.१० ॥
அவனுக்கு இதில் என்ன வியப்பு என்று புகழ்ந்தவாறு, மகிழ்ச்சியுடன் வியப்பால் நிறைந்த மனத்துடன் அந்த தேவர்கள் தேவலோகம் சென்றார்கள்.
4.71.11
कुरवोऽर्जुनबाणैश्च ताडिताः शरविक्षताः ।
कुरूनभिमुखां याताः समग्रबलवाहनाः ॥ ४.७१.११ ॥
அர்ஜுனனின் அம்புகளால் அடிபட்டு, அம்புகளால் காயமடைந்த குருக்கள், தங்கள் முழுப் படையுடனும் வாகனங்களுடனும் குருக்களை நோக்கி எதிர்முகமாகச் சென்றனர்.
4.71.12
विराटनगराच्चैव गजाश्वरथसंकुलाः ।
योधैः क्षत्रियदायादैर्बलवद्भिरधिष्ठिताः ॥ ४.७१.१२ ॥
விராட நகரிலிருந்தும் யானைகள், குதிரைகள், தேர்களால் நிறைந்து, க்ஷத்திரிய வம்சத்தின் வலிமையான வீரர்களால் நிரம்பியிருந்தது.
4.71.13
विराटप्रहिता सेना नगराच्छीघ्रयायिनी ।
उत्तरं सह सूतेन प्रत्ययात्तमरिन्दमम् ॥ ४.७१.१३ ॥
விராடனால் அனுப்பப்பட்ட படை நகரிலிருந்து விரைவாகச் சென்றது; சாரதியுடன் எதிரிகளை அடக்கும் உத்தரனும் புறப்பட்டான்.
4.71.14
तस्मिंस्तूर्यशताकीर्णे हस्त्यश्चरथसंकुले ।
प्रहर्षः स्त्रीकुमाराणां तुमुलः समपद्यत ॥ ४.७१.१४ ॥
நூற்றுக்கணக்கான எக்காளங்கள் முழங்கிய, யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் நிறைந்த அந்தக் களத்தில் பெண்களும் சிறுவர்களும் பெரும் உற்சாகம் கொண்டனர்.
4.71.15
अर्जुनस्तु ततो दृष्ट्वा सैन्यरेणुं समुत्थितम् ।
सैन्यध्वजं निशम्याथ वैराटिं समभाषत ॥ ४.७१.१५ ॥
பின்னர் அர்ஜுனன் எழுந்த படையின் தூசியைக் கண்டு, படையின் கொடியைப் பற்றி கேட்டு, விராடனின் மகனிடம் பேசினான்.
4.71.16
नगरे तुमुलः शब्दो रेणुश्चाक्रमते नभः ।
किंनु खल्वपयातास्ते कुरवो नगरं गताः ॥ ४.७१.१६ ॥
நகரில் பெரும் ஒலி எழுகிறது; தூசி வானில் பரவுகிறது. கௌரவர்கள் பின்வாங்கி நகரத்திற்குச் சென்றுவிட்டார்களோ?
4.71.17
ते चैव निर्जिताऽस्माभिर्महेष्वासाः सुतेजसः ।
आमुञ्च कवचं वीर चोदयस्व च वाजिनः ।
जवेनाभिप्रपद्यस्व विराटनगरं प्रति ॥ ४.७१.१७ ॥
அந்த மகா வில்லாளிகளும் ஒளிமிக்க வீரர்களும் நம்மால் வெல்லப்பட்டனர். வீரனே, கவசத்தை அணி, குதிரைகளைச் செலுத்து, விரைவாக விராட நகரை நோக்கிச் செல்.
4.71.18
न तावत्तलनिर्घोषं गाण्डीवस्य च निस्वनम् ।
ध्वजं वा दर्शयिष्यामि अथवा स्वजनो भवेत् ॥ ४.७१.१८ ॥
இன்னும் கைத்தள ஒலியும் காண்டீவத்தின் ஒலியும் கேட்கவில்லை; என் கொடியை நான் காட்டவில்லை. அல்லது அவர்கள் உறவினர்களாக இருக்கலாம்.
4.71.19
सेनाग्रमेतन्मात्स्यानां गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
कन्या रथेषु दृश्यन्ते योधा विविधवाससः ॥ ४.७१.१९ ॥
இது மத்ஸ்யர்களின் படையின் முன்னணி; நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட பெண்களும், ரதங்களில் கன்னியரும் தெரிகின்றனர், பல்வேறு ஆடை அணிந்த வீரர்களும் காணப்படுகின்றனர்.
4.71.20
उत्तरामत्र पश्यामि सखीभिः परिवारिताम् ।
अनीकिन्यः प्रदृश्यन्ते हस्तिनोश्वाश्च वर्मिताः ॥ ४.७१.२० ॥
இங்கே தோழிகளால் சூழப்பட்ட உத்தரையைக் காண்கிறேன்; படைகளும், கவசம் அணிந்த யானைகளும் குதிரைகளும் தெரிகின்றன.
4.71.21
रथिनश्च पदाताश्च बहवो न च शस्त्रिणः ।
विराटवचनात्सर्वे संहृष्टाः प्रतिभान्ति मे।
न च मेऽत्र प्रतीघातश्चित्तस्य स्वजने यथा ॥ ४.७१.२१ ॥
ரதர்களும் காலாட்படையினரும், பலர் ஆயுதம் தாங்கியவர்களும், விராடனின் ஆணையால் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் தோன்றுகின்றனர்; உறவினரிடையே போல என் மனத்தில் இங்கு எந்தத் தடையும் இல்லை.
4.71.22
ततः शीघ्रं समासाद्य उत्तरं स्वजनो बहु ।
परस्परममित्रघ्नं सस्वजे तं समागतम् ॥ ४.७१.२२ ॥
பின் விரைந்து அணுகி, பல உறவினர்கள் வந்த பகைவரை வென்ற உத்தரனைத் தழுவிக்கொண்டனர்.
4.71.23
प्रीतिमान्पुरुषव्याघ्रो हर्षयुक्तः पुनः पुनः ।
दिष्ट्या जयसि भद्रं ते दिष्ट्या सूतो बृहन्नलाः।
दिष्ट्या संग्राममागम्य भयं तव न किंचन ॥ ४.७१.२३ ॥
மகிழ்ந்து, மகிழ்ச்சி நிறைந்த புருஷவியாக்ரன் மீண்டும் மீண்டும் கூறினான்: நல்லூழால் நீ வெல்கிறாய், உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; நல்லூழால் பிருஹந்நளை சாரதி; நல்லூழால் போருக்கு வந்தும் உனக்கு எந்தப் பயமும் இல்லை.
4.71.24
अजैषीदेष जाञ्जिष्णुः कुरूनेकरथो रणे ।
एतस्यक बाहुवीर्यं तद्येन गावो जिता मया।
कुरवो निर्जिता यस्मात्सग्रामेऽमिततेजसः ॥ ४.७१.२४ ॥
ஒற்றை ரதத்தில் நின்ற இந்த ஜிஷ்ணு (அர்ஜுனன்) போரில் குரு வீரர்களை வென்றான். அவனுடைய புயபலத்தால்தான் நான் பசுக்களை வென்றேன்; அமிததேஜஸ்வியான அவனால்தான் போரில் குருக்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.
4.71.25
अकार्षीदेष तत्कर्म देवपुत्रोपमो युवा ।
एष तत्पुरुषव्याघ्रो विक्षोभ्य कुरुमण्डलम्।
गावः प्रसह्य विजिता रणे मां चाभ्यपालयत् ॥ ४.७१.२५ ॥
தேவபுத்திரனுக்கு ஒப்பான இந்த இளைஞன் அந்தச் செயலைச் செய்தான். இந்த மனிதப் புலி குருமண்டலத்தைக் கலக்கி, போரில் பலாத்காரமாக பசுக்களை வென்று, என்னையும் காத்தான்.
4.71.26
उत्तरस्य वचः श्रुत्वा शंसमानस्य चार्जुनम् ।
चोदिता राजपुत्रेण जयं मङ्गलवादिनः ॥ ४.७१.२६ ॥
அர்ஜுனனைப் புகழ்ந்து பேசும் உத்தரனின் சொற்களைக் கேட்டு, அரசகுமாரனால் தூண்டப்பட்ட மங்கலம் பாடுவோர் வெற்றியை அறிவித்தனர்.
4.71.27
ततो गन्धैश्च माल्यैश्च धूपैश्च वसुसंभृतैः ।
कन्याः पार्थममित्रघ्नं किरन्त्यः समपूजयन् ॥ ४.७१.२७ ॥
பின்னர், நறுமணங்கள், மாலைகள், பெரும் செல்வத்தால் நிறைந்த தூபங்களுடன், கன்னியர்கள் எதிரிகளைக் கொல்பவனான பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) பூக்களைத் தூவி வழிபட்டனர்.
4.71.28
आपूर्यमाणो माल्यैश्च गन्धैश्च विविधैः शुभैः ।
संपूज्यमानो लोकेन नगरद्वारमागमत् ॥ ४.७१.२८ ॥
மாலைகளாலும் பலவகை சுபமான நறுமணங்களாலும் நிறைந்தவராய், மக்களால் போற்றப்பட்டவராய், அவர் நகரவாயிலை அடைந்தார்.
4.71.29
भेर्यश्च तूर्याणि च वेणवश्च ।
विचित्रवेषाः प्रमदाजनाश्च।
पुरो विराटस्य महाबलस्य ।
निष्क्रम्य भूमिंजयमभ्यनन्दनम् ॥ ४.७१.२९ ॥
பேரிகைகளும், இசைக்கருவிகளும், புல்லாங்குழல்களும், விதவிதமான உடையணிந்த பெண்களும், மகாபலசாலியான விராடனுக்கு முன் வெளியே வந்து பூமிஞ்சயனை (அர்ஜுனனை) வரவேற்றனர்.
4.71.30
प्रशस्यमानस्तु जयेन तत्र ।
पुत्रो विराटस्य न हृष्यति स्म।
संभाष्यमाणस्तु जयेन तत्र ।
सोऽन्तर्मनाः पाण्डवमीक्षमाणः ॥ ४.७१.३० ॥
அங்கே ஜயனால் புகழப்பட்டபோதும் விராடனின் மகன் மகிழ்ச்சியடையவில்லை. அங்கே ஜயனால் அழைக்கப்பட்டபோதும் அவன் உள்ளம் கலங்கி பாண்டவனை நோக்கினான்.
4.71.31
पुत्र्यै विराटस्य ततो वराणि ।
वस्त्राण्यदात्पाण्डुसुतः सखीभ्यः।
सभाजयंश्चापि समागतास्ता ।
दृष्ट्वा जयं तच्च बलं कुमार्यः ॥ ४.७१.३१ ॥
பின்னர் பாண்டுவின் மகன் விராடனின் மகளுக்கும் அவளுடைய தோழிகளுக்கும் சிறந்த ஆடைகளைக் கொடுத்தான். அங்கே கூடியிருந்த அந்தக் கன்னியர்கள் ஜயனையும் அந்தப் படையையும் கண்டு அவர்களை வாழ்த்தினர்.