مهابهاراتا · أدهيايا 4.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.72.1
सभाज्यमानः पौरैश्च स्त्रीभिर्जानपदैरपि ।
आसाद्यान्तःपुरद्वारं पित्रे संप्रत्यवेदयत् ॥ ४.७२.१ ॥
وقد أكرمه أهل المدينة والنساء وأهل الريف، فبلغ باب الحرم وأبلغ الآن أباه.
4.72.2
ततो द्वाःस्थः समासाद्य प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ।
वर्धयित्वा जयाशीर्भिरिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७२.२ ॥
فاقترب البواب، وانحنى، وضم كفيه، وبارك بأدعية النصر، ثم قال هذا القول.
4.72.3
राजन्पृथुयशस्तुभ्यं जित्वा शत्रून्समागतः ।
उत्तरः सह सूतेन द्वारि तिष्ठति वारितः ॥ ४.७२.३ ॥
أيها الملك ذو الشهرة العظيمة، لقد عاد ابنك بعد أن هزم الأعداء؛ وأوتارا واقف عند البوابة مع السائق، وقد أُوقف.
4.72.4
कुमारो योधमुख्यैस्च गणिकाभिस्च संवृतः ।
पौरजानपदैर्युक्तः पूज्यमानो जयाशिषाः ॥ ४.७२.४ ॥
الأمير محاط بكبار المحاربين والغانيات، ومرافَق بأهل المدينة وأهل الريف، ويُكرَّم بأدعية النصر.
4.72.5
ततो हृष्टो महीपालः क्षत्तारमिदमब्रवीत् ।
प्रवेशयोभौ तौ तूर्णं दर्शनेप्सुरहं तयोः ॥ ४.७२.५ ॥
ثم قال الملك المسرور للحاجب: "أدخل الاثنين في الحال؛ فأنا أشتاق إلى رؤيتهما."
4.72.6
क्षत्तारं कुरुराजस्तु शनैः कर्ण उपाजपत् ।
उत्तरः प्रविशत्वेको न प्रवेश्या बृहन्नलाः ॥ ४.७२.६ ॥
قال ملك الكورو (يودهيشتيرا) للحاجب بصوت خافت: "ليدخل أوتارا وحده؛ ولا يُسمح لبريهنّلا بالدخول."
4.72.7
तस्य हि महाबाहोर्व्रतं नित्यं महात्मनः ।
यो ममाङ्गे व्रणं कुर्याच्छोणितं वा प्रदर्शयेत्।
अन्यत्र संग्रामगतान्न स जीवेत्कथंचन ॥ ४.७२.७ ॥
عهد ذلك الشديد الذراعين العظيم النفس دائمًا هو هذا: من يجرح جسدي أو يُظهر دمًا — عدا من ذهبوا إلى المعركة — لن يعيش بأي حال.
4.72.8
व्यक्तं भृसं सुसंक्रुद्धो मां दृष्ट्वैव सशोणितम् ।
विराटमिह सामात्यं हन्यात्सबलावाहनम् ॥ ४.७२.८ ॥
من الواضح أنه إذا رآني ملطخًا بالدم، وقد غضب غضبًا شديدًا، فسيقتل فيراطا هنا مع وزرائه وجيشه وحاشيته.
4.72.9
इन्द्रं वापि कुबेरं वा यमं वा वरुणं तथा ।
मम शोणितकर्तारं मृद्गीयात्किं पुनर्नरम् ॥ ४.७२.९ ॥
ولو كان إندرا أو كوبيرا أو يما أو فارونا، فلن يعفو عمن يسيل دمي؛ فكيف برجل عادي؟
4.72.10
क्षणमात्रं तु तत्रैव द्वारि तिष्ठतु वीर्यवान् ।
इति प्रोवाच धर्मात्मा युधिष्ठिर उदारधीः ॥ ४.७२.१० ॥
«فليقف ذلك البطل هناك عند الباب لحظة واحدة»، هكذا قال يودهيشثيرا، البار الروح، الكريم العقل.
4.72.11
इत्युक्त्वा क्षमया युक्तो धर्मराजो घृणान्वितः ।
सभायां सह मात्स्येन तूष्णीमुपविवेश ह ॥ ४.७२.११ ॥
قال ذلك، ثم جلس ملك الدهرما، المتحلي بالصبر والمملوء بالرحمة، في المجلس صامتًا مع ملك الماتسيا.
4.72.12
ततो राजसुतो ज्येष्ठः प्राविशत्पृथिवींजयः ।
ववन्दे स पितुः पादौ कङ्कं चाप्युपतिष्ठत ॥ ४.७२.१२ ॥
ثم دخل ابن الملك الأكبر، فاتح الأرض. فانحنى عند قدمي أبيه، ومضى ووقف قرب كانكا أيضًا.
4.72.13
पश्यन्युधिष्ठिरं दृष्ट्या वक्रया चरणौ पितुः ।
अभिवाद्य ततो दृष्ट्वा कङ्कस्य रुधिरप्लुतम् ।
हृदयेऽदह्यत तदा मृत्युग्रस्त इवोत्तरः ॥ ४.७२.१३ ॥
ناظراً يُدهشتيرا بنظرة جانبية، وبعد أن حيّا قدمي أبيه، ثم رأى كانكا مغموراً بالدم، احترق قلب أوتارا كأنه أمسكته الموت.
4.72.14
ततो रुधिरसिक्ताङ्गमनेकाग्रमनागसम् ।
भूमावेकान्त आसीनं सैरन्ध्र्या समुपासितम्।
ततः पप्रच्छ राजानं त्वरमाण इवोत्तरः ॥ ४.७२.१४ ॥
ثم سأل أوتارا الملك، كمن يستعجل، وكان جالساً وحده على الأرض، جسده مرشوش بالدم، وعقله مضطرب، بريئاً، وتخدمه سايراندري.
4.72.15
केनायं ताडितः कङ्कः केन पापमिदं कृतम् ।
को वा जिगमिषुर्मृत्युं केन स्पृष्टः पदोरगः ॥ ४.७२.१५ ॥
من ضرب هذا كانكا؟ ومن ارتكب هذا الإثم؟ أو من يريد أن يذهب إلى الموت؟ ومن لمس الأفعى بقدمه؟
4.72.16
श्रोत्रियो ब्राह्मणश्रेष्ठ इन्द्रासनरतिक्षमः ।
पूजनीयोऽभिवाद्यश्च न प्रबाध्योऽयमीदृशः ॥ ४.७२.१६ ॥
هذا الرجل عالم بالفيدا، أفضل البراهمة، جدير بالتمتع بعرش إندرا، جدير بالإجلال والتحية؛ ولا ينبغي أن يُؤذى رجل كهذا.
4.72.17
स पुत्रस्य वचः श्रुत्वा विराटो राष्ट्रवर्धनः ।
प्रत्युवाचोत्तरं वाक्यं साध्वसाद्ध्वस्तमानसः ॥ ४.७२.१७ ॥
لما سمع فيراتا، زايد المملكة، كلام ابنه، ردّ على أوتارا بهذه الكلمات وقد تحطم قلبه من الخوف.
4.72.18
पुत्र ते विजयं श्रुत्वा प्रहृष्टोऽहं मुदा भृशम् ।
अक्षक्रीडनयाऽनेन कालक्षेपमकारिषम् ॥ ४.७२.१८ ॥
يا بني، لما سمعت بانتصارك فرحتُ فرحاً عظيماً؛ وبهذه اللعبة بالنرد قضيتُ الوقت.
4.72.19
तत्राजयत्कुरून्सर्वानुत्तरो राष्ट्रवर्धनः ।
इत्युक्तं हि मया पुत्र नेति कङ्को बृहन्नला।
अजयत्सा कुरून्सर्वानिति मामब्रवीन्मुहुः ॥ ४.७२.१९ ॥
هناك انتصر أوتّارا، مُنمّي المملكة، على جميع الكورو، هكذا قلتُ يا بني. لا، قال كانكا، إنما انتصرت برهانّلا على جميع الكورو؛ هكذا كان يكرّر لي مراراً.
4.72.20
प्रशंसिते मया पुत्र विजये तव विश्रुते ।
बृहन्नलाया विजयं कङ्कोऽस्तुवत वै रुषा ॥ ४.७२.२० ॥
يا بني، لمّا مدحتُ انتصارك المشهور، مدح كانكا بغضبٍ انتصار برهانّلا.
4.72.21
मया प्रशस्यमाने तु त्वयि पण्डं प्रशंसति ।
बृहन्नलाप्रशंसाभिरभ्यसूयमहं तदा।
ताडितोऽयं मया पुत्र दुरात्मा शत्रुपक्षकृत् ॥ ४.७२.२१ ॥
بينما كنتُ أمدحك، مدح ذلك الخصيّ برهانّلا؛ فغضبتُ حينها من مدائحه لها، فضربتُ هذا الشرّير الخادم لجانب العدو يا بني.
4.72.22
ताडितोऽयं यतिः कङ्क इत्युक्तं तद्वचोत्तरः ।
श्रुत्वा पितुर्भृशं क्रुद्धः पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.७२.२२ ॥
لمّا سمع قول أبيه: «ضُرب هذا الزاهد كانكا»، غضب أوتّارا غضباً شديداً وقال لأبيه هذه الكلمات.
4.72.23
अकार्यं ते कृतं राजन्क्षिप्रमेष प्रसाद्यताम् ।
मा त्वा ब्रह्मविषं घोरं समूलमुपनिर्दहेत् ॥ ४.७२.२३ ॥
أيها الملك، لقد فعلتَ أمراً منكراً؛ فأرضِه سريعاً، لئلا يحرقك ذلك الذنب الرهيب، السمّ للبراهمة، من جذورك.
4.72.24
यावन्न क्षयमायाति कुलं सर्वमशेषनः ।
स्फीतं वृद्धं च मात्स्यानामयं तावत्प्रसाद्यताम् ॥ ४.७२.२४ ॥
قبل أن يفنى نسلنا كله دون بقية، وما دامت هذه المملكة المزدهرة النامية للماتسيا باقية، فلتُرضَ ذاك الرجل.
4.72.25
प्रणम्य पादयोरस्य दण्डवत्क्षितिमण्डले ।
प्रगृह्य पादौ पाणिभ्यामयं तावत्प्रसाद्यताम् ॥ ४.७२.२५ ॥
منحنيًا عند قدميه، مرتميًا على الأرض كعصًا، ممسكًا قدميه بكلتا يديه، فليُسترضَ حينئذ.
4.72.26
दक्षेण पाणिना स्पृष्ट्वा शपे त्वां क्षपितं मया ।
इति यावद्वदेत्कङ् अयं तावत्प्रसाद्यताम् ॥ ४.७२.२६ ॥
ممسًّا بيده اليمنى، قائلًا: «أُقسم أني أهلكتُك»، هكذا، ما دام يُقال لفظ «كَنّ»، فليُسترضَ حينئذ.
4.72.27
स पुत्रस्य वचः श्रुत्वा विराटः साध्वसाकुलः ।
क्षमयामास कौन्तेयं छन्नं ब्राह्मणवर्चसा ॥ ४.७२.२७ ॥
لما سمع فيراطا كلام ابنه، وقد اضطرب من الخوف، استرضى ابن كونتي المستور بتألق البرهمي.
4.72.28
क्षमयन्तं तु राजानं पाण्डवः प्रत्यभाषत ।
चिरं क्षान्तं मया राजन्मन्युर्मम न विद्यते ॥ ४.७२.२८ ॥
وبينما كان الملك يسترضيه، أجاب البانداوي: «أيها الملك، لقد صفحتُ منذ زمن طويل؛ لم يبقَ في قلبي غضب.»
4.72.29
यदि स्म तत्पतेद्भूमौ रुधिरं मम पार्थिव ।
सराष्ट्रस्त्वमिहोच्छेदमापद्येथा नरर्षभ ॥ ४.७२.२९ ॥
أيها الملك، لو سقط دمي على الأرض، يا خير الرجال، لَلقيتَ هنا الهلاك مع مملكتك.
4.72.30
न दूषयामि राजेन्द्र यस्तु हन्याददूषकम् ।
फलं तस्य महाराज क्षिप्रं दारुणमाप्नुयात् ॥ ४.७२.३० ॥
يا سيد الملوك، لا أُلقي اللوم عليه؛ فمن يضرب من لا ذنب له، يا أيها الملك العظيم، ينال عاقبة مروعة سريعًا.
4.72.31
शोणिते तु व्यतिक्रान्ते प्रविवेश बृहन्नला ।
अभिवाद्य महाराजं कङ्कं चाप्युपतिष्ठत ॥ ४.७२.३१ ॥
ولما انتهى سفك الدماء دخلت بريهنّلا. وبعد أن حيّت الملك العظيم وقفت أيضًا عند كانكا.
4.72.32
क्षमयित्वा तु कौरव्यं रणादुत्तरमागतम् ।
परिष्वज्य दृढं राजा प्रवेश्य भवनोत्तमम्।
प्रशशंस ततो मात्स्यः शृण्वतः सव्यसाचिनः ॥ ४.७२.३२ ॥
وبعد أن عفا الملك عن أوتّارا، الكاوراڤي الذي عاد من المعركة، عانقه بقوة وأدخله القصر الأفخم، ثم أثنى عليه ملك المatsya وسافياساتشين يسمع.
4.72.33
त्वया दायादवानस्मि कैकेयीनन्दिवर्धन ।
त्वया मे सदृशः पुत्रो न भूतो न भविष्यति ॥ ४.७२.३३ ॥
يا من تزيد فرح ابن كايكيي، بفضلك صار لي وارث. لم يكن لي ولد يضاهيك، ولن يكون.
4.72.34
पदं पदसहस्रेण यश्चरन्नापराध्नुयात् ।
तेन कर्णेन ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.३४ ॥
مع كارنا، الذي لا يخطئ خطوة واحدة حتى لو مشى ألف خطوة، كيف جرى لقاؤك يا بني؟
4.72.35
रणे यं प्रेक्ष्य सीदन्ति हृतवीर्यपराक्रमाः ।
कृपेन तेन ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.३५ ॥
مع كربا، الذي إذا رآه المحاربون في المعركة فقدوا بأسهم وشجاعتهم وانهاروا، كيف جرى لقاؤك يا بني؟
4.72.36
यस्य तद्विश्रुतं लोके महद्वृत्तमनुत्तमम् ।
पितुः कृते कृतं घोरं ब्रह्मचर्यमनुत्तमम् ॥ ४.७२.३६ ॥
الذي اشتهر في العالم سلوكه العظيم الذي لا يُضاهى، والذي التزم من أجل أبيه بذلك التبتّل الشديد الذي لا نظير له.
4.72.37
योऽयोधीत्समरे रामं जामदग्न्यं प्रतापिनम् ।
भीष्मोसौ पुरुषव्याघ्र न च युद्धे पराजितः ॥ ४.७२.३७ ॥
بهيشما، الذي حارب راما الجبار ابن جاماداغني، يا نمر الرجال، لم يُهزم قط في القتال.
4.72.38
पराक्रमी च दुर्धर्षो विद्वाञ्शूरो जितेन्द्रियः ।
दृढवेधी क्षिप्रकारी विश्रुतः सर्वकर्मसु ॥ ४.७२.३८ ॥
شجاع لا يُقهر، عالم، باسل، ضابط لحواسه، ثابت الإصابة، سريع الفعل، مشهور في جميع الأعمال.
4.72.39
तेन ते सह भीष्मेण कुरुवृद्धेन संयुगे ।
युद्धमासीत्कथं तात सर्वमेतद्ब्रवीहि मे ॥ ४.७२.३९ ॥
يا عزيزي، كيف جرت المعركة معك مع بهيشما، شيخ الكورو؟ أخبرني بكل هذا.
4.72.40
पर्वतं यो विनिर्भिन्द्याद्राजपुत्रो वरेषुभिः ।
दुर्योधनेन ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.४० ॥
ذلك الأمير الذي يستطيع أن يشق جبلًا بسهام فائقة، كيف جرى لقاؤك بدوريودهانا يا عزيزي؟
4.72.41
आचार्यो वृष्णिरीराणां पाञ्चालानां च यः प्रभुः ।
कुरूणां पाण्डवानां च सर्वक्षत्रस्य यो गुरुः ॥ ४.७२.४१ ॥
معلم أبطال الفريشني والريرا، سيد البانشالا، ومعلم الكورو والباندافا وجميع المحاربين.
4.72.42
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठः सर्वलोकेषु विश्रुतः ।
तेन द्रोणेन ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.४२ ॥
أفضل جميع حاملي السلاح، المشهور في جميع العوالم، كيف جرى لقاؤك بذلك دروّنا يا عزيزي؟
4.72.43
आचार्यपुत्रो यः शूरो द्रोणादनवमो रणे ।
तेन वीरेण ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.४३ ॥
ابن المعلّم، البطل الذي لا يقل عن دروڼا في الحرب، فكيف جرى لقاؤك به يا بني؟
4.72.44
सर्वे चैव महावीर्या धार्तराष्ट्रः महारथाः ।
तैस्तैर्वीरैश्च ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.४४ ॥
جميع أبناء دهرتاراشترا، ذوو البأس العظيم والمحاربون الكبار على العربات، مع أولئك الأبطال، فكيف جرى لقاؤك بهم يا بني؟
4.72.45
न मया निर्जिता गावो न मया कुरवो जिताः ।
कृतं च कर्म तत्सर्वं देवपुत्रेण केनचित् ॥ ४.७२.४५ ॥
لم أنتصر أنا على المواشي، ولم أهزم أنا الكورو؛ بل إن ذلك العمل كله أنجزه ابن إله ما.
4.72.46
स हि भीतं द्रवन्तं मां भीष्मद्रोणमुखान्कुरून् ।
दृष्ट्वा विषण्णं संग्रामे देवपुत्रो न्यवारयत् ॥ ४.७२.४६ ॥
فلما رأى أنني أفرّ خائفًا، ورأى الكورو بقيادة بهيشما ودرونا في حالٍ من الكآبة في المعركة، أوقفني ذلك ابن الإله.
4.72.47
स हि तिष्ठन्रथोपस्थे वज्रपाणिनिभो युवा ।
तेन ते निर्जिता गावस्तेन ते कुरवो जिताः ॥ ४.७२.४७ ॥
ذلك الفتى الواقف على أرضية العربة، المماثل لحامل الصاعقة: هو الذي انتصر على مواشيك، وهو الذي هزم الكورو.
4.72.48
तस्य तत्कर्म वीरस्य न मया तात तत्कृतम् ।
स हि शारद्वतं द्रोणं द्रोणपुत्रं च वीर्यवान् ।ट
सूतपुत्रं च भीष्मं च चकार विमुखाञ्शरैः ॥ ४.७२.४८ ॥
ذلك الفعل من ذلك البطل لم أفعله أنا يا أبي. فذلك القدير صدّ بسهامه حتى شاراضفاتا (كربا) ودرونا وابن درونا وابن السائق وبهيشما.
4.72.49
दुर्योदनं च समरे प्रभिन्नमिव कुञ्जरम् ।
प्रभग्नमब्रवीद्भीतं राजपुत्रं महाबलम् ॥ ४.७२.४९ ॥
قال للأمير الملكي دوريودهانا، القوي المهزوم الخائف، الذي كان في المعركة كفيل مكسور هائج.
4.72.50
न हास्तिनपुरे त्राणं तव पश्यामि किंचन ।
न हास्तिनपुरे भोगा भोक्तुं शक्याः पलायता ॥ ४.७२.५० ॥
لا أرى لك في هاستيناپورا أي حماية على الإطلاق؛ فمن يفر لا يمكنه التمتع بملذات هاستيناپورا.
4.72.51
व्यायामेन परीप्सस्व जीवितं कौरवात्मज ।
न मोक्ष्यसे पलायंस्त्वं लोके युद्धमना भव।
पृथिवीं भोक्ष्यसे जित्वा हतो वा स्वर्गमाप्स्यसि ॥ ४.७२.५१ ॥
يا ابن الكاورا، اسعَ بجهدك لإنقاذ حياتك. بالفرار لن تنجو؛ في العالم اجعل قلبك متعلقاً بالقتال. إن انتصرت تتمتع بالأرض، وإن قُتلت تبلغ الجنة.
4.72.52
स निवृत्तो नरव्याघ्रो मुञ्चन्वज्रनिभाञ्शरान् ।
सचिवैः संवृतो राजा भीष्मद्रोणकृपादिभिः ।
ततो मे रोमहर्षोऽभूदूरुस्तम्भश्च मेऽभवत् ॥ ४.७२.५२ ॥
عاد ذلك النمر بين الرجال، يطلق سهاماً كالصواعق، والملك محاط بمستشاريه بهيشما ودرونا وكربا وغيرهم. عندها قامت شعرات جسدي، وتيبست فخذاي.
4.72.53
यदभूद्धनसंकाशमनीकं व्यधमच्छरैः ।
तत्प्रपुद्य रथानीकं सिंहदर्पसमो युवा।
तान्कुरुन्द्रावयद्राजन्रणे नाग इव श्वसन् ॥ ४.७२.५३ ॥
ذلك الجيش الذي كان كالسحابة، دمّره بالسهام. ذلك الفتى المساوي لكبرياء الأسد، حطم صفوف العربات، وأيها الملك، في المعركة، زافراً كالفيل، طرد الكورو.
4.72.54
एकेन तेन शूरेण षड्रथाः परिनिर्जिताः ।
शार्दूलेनेव मत्तेन मृगास्तृणचरा यथा ॥ ४.७२.५४ ॥
بذلك البطل الواحد هُزم ستة من فرسان العربات هزيمة تامة، كما يغلب النمر الهائج الغزلان الراعية للعشب.
4.72.55
हयानां च गजानां च शूराणां च धनुष्मताम् ।
निहतानि सहस्राणि भग्ना च कुरुवाहिनी ॥ ४.७२.५५ ॥
قُتلت آلاف الخيول والفيلة والأبطال الرماة، وتحطم جيش الكورو.
4.72.56
सूतपुत्रं शतैर्विद्ध्वा हयान्हत्वा महारथः ।
अस्त्रेण मोहयित्वा तं रक्तवस्त्रं समाददे ॥ ४.७२.५६ ॥
بعد أن أصاب ابن السائس بمئات السهام وقتل خيوله، أربكه المحارب العظيم على عربته بسلاح، وأخذ الثوب الأحمر.
4.72.57
चतुर्भिः पुनरानर्च्छद्भीष्मं शान्तनवं शरैः ।
स तं विद्ध्वा हयांश्चाशु नास्य वस्त्रं समाददे ॥ ४.७२.५७ ॥
ثم هاجم بأربعة سهام بهيشما ابن شانتانو؛ فبعد أن أصابه وقتل خيوله بسرعة، لم يأخذ ثوبه.
4.72.58
दुर्योधनं च बलवान्बाणैर्विव्याध सप्तभिः ।
तं स विद्ध्वा हयांश्चास्य पीतवस्त्रं समाददे ॥ ४.७२.५८ ॥
وأصاب القوي دُرْيُودَهانَا بسبعة سهام؛ فبعد أن أصابه وقتل خيوله، أخذ ثوبه الأصفر.
4.72.59
द्रोणं कृपं च बलवान्सोमदत्तं जयद्रथम् ।
भूरिश्रवसमिन्द्राभं शकुनिं च महारथम् ॥ ४.७२.५९ ॥
وأصاب القوي دروناً وكربا وسوماداتا وجايادراتا وبهوريشرافاس المماثل لإندرا، والمحارب العظيم على العربة شakuni.
4.72.60
त्रिभिस्त्रिभिः स विद्ध्वा तु दुःशासनमुखानपि ।
विविधानि च वस्त्राणि महार्हाण्याजहार सः ॥ ४.७२.६० ॥
وبعد أن أصاب دُحْشاسانا وغيره بثلاثة سهام لكل منهم، أخذ ثياباً شتى ثمينة جداً.
4.72.61
द्वाभ्यां शराभ्यां विद्ध्वाऽथ तथाऽऽचार्यसुतं रणे ।
चापं छित्त्वा विकर्णस्य नीले चादत्त वाससी ॥ ४.७२.६१ ॥
وبعد أن أصاب بسهمين، وكذلك في المعركة ابن المعلم، وبعد أن قطع قوس فيكارنا، أخذ ثوبيه الأزرقين.
4.72.62
क्व स वीरो महाबाहुर्देवपुत्रो महायशाः ।
यो ममामोचयत्पुत्रं कुरुभिर्ग्रस्तमाहवे ॥ ४.७२.६२ ॥
أين ذلك البطل ذو الذراعين العظيمتين، ابن الإله، عظيم الشهرة، الذي أطلق سراح ابني الذي أسره الكوروّيون في المعركة؟
4.72.63
इच्छामि तममित्रघ्नं दुष्टुमर्चितुमेव च ।
येन मे त्वं च गावश्च मोक्षिता देवसूनुना ॥ ४.७२.६३ ॥
أريد أن أكرم ذلك القاتل للأعداء وأبجّله، فبفضل ابن الإله أُطلق سراحك وسراح أبقاري.
4.72.64
तस्मै दास्यामि तां पुत्रीं ग्रामांश्चैव तु हाटकान् ।
स्फुरितं कटिसूत्रं च स्त्रीसहस्रशतानि च ॥ ४.७२.६४ ॥
سأعطيه تلك الابنة، والقرى، وحزامًا ذهبيًا لامعًا، ومئات الآلاف من النساء.
4.72.65
अन्तर्धानं गतस्तात देवपुत्रः प्रतापवान् ।
अद्य श्वो वा परश्वो वा मन्ये प्रादुर्भविष्यति ॥ ४.७२.६५ ॥
يا أبي، لقد اختفى ابن الإله ذو البأس. أظن أنه سيظهر من جديد اليوم أو غدًا أو بعد غد.
4.72.66
एवमाख्यायमानस्तु छन्नं सत्रेण पाण्डवम् ।
वसन्तं तं तु नाज्ञासीद्विराटः पार्थमर्जुनम् ॥ ४.७२.६६ ॥
ومع أنه وُصف له هكذا، لم يتعرف فيراتا على أرجونا، البرثا، البانداوي، الذي كان يقيم هناك مستترًا بتنكره.
4.72.67
ततः पार्थोऽभ्यनुज्ञातो विराटेन महात्मना ।
सह पुत्रेण मात्स्यस्य मन्त्रयित्वा धनंजयः ॥ ४.७२.६७ ॥
ثم استأذن بارثا دهنانجايا الملك فيراتا العظيم النفس، فتشاور مع ابن ملك ماتسيا.
4.72.68
इत्येवं ब्रूहि राजानं विराटं समुपस्थितम् ।
इत्युक्त्वा सहसा पार्थः प्रविश्यान्तःपुरं शुभम्।
ददौ वस्त्राणि रन्तानि विराटदुहितुः स्वयम् ॥ ४.७२.६८ ॥
«قل هذا للملك فيراتا الذي اقترب» — قال ذلك ثم دخل بارثا فجأة إلى الحرملك الميمون، وأعطى ابنة فيراتا بنفسه الثياب والجواهر.
4.72.69
उत्तरा तु महार्हाणि वस्त्राण्याभरणानि च ।
प्रगृह्य तानि सर्वाणि प्रीता सानुचराऽभवत् ॥ ४.७२.६९ ॥
أخذت أُتّرا كل تلك الثياب والحلي الثمينة جدًا، فسُرّت وبقيت مع خادماتها.