Mahābhārata · Adhyāya 4.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.72.1
सभाज्यमानः पौरैश्च स्त्रीभिर्जानपदैरपि ।
आसाद्यान्तःपुरद्वारं पित्रे संप्रत्यवेदयत् ॥ ४.७२.१ ॥
Honrado pelos habitantes da cidade, pelas mulheres e pelos moradores do campo, chegou à porta dos aposentos internos e agora anunciou-se ao pai.
4.72.2
ततो द्वाःस्थः समासाद्य प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ।
वर्धयित्वा जयाशीर्भिरिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७२.२ ॥
Então o porteiro aproximou-se, curvou-se, uniu as palmas e, abençoando-o com votos de vitória, disse estas palavras.
4.72.3
राजन्पृथुयशस्तुभ्यं जित्वा शत्रून्समागतः ।
उत्तरः सह सूतेन द्वारि तिष्ठति वारितः ॥ ४.७२.३ ॥
Ó rei de grande fama, teu filho regressou após vencer os inimigos; Uttara está à porta com o cocheiro, retido.
4.72.4
कुमारो योधमुख्यैस्च गणिकाभिस्च संवृतः ।
पौरजानपदैर्युक्तः पूज्यमानो जयाशिषाः ॥ ४.७२.४ ॥
O príncipe, cercado pelos principais guerreiros e cortesãs, acompanhado pelos habitantes da cidade e do campo, é honrado com bênçãos de vitória.
4.72.5
ततो हृष्टो महीपालः क्षत्तारमिदमब्रवीत् ।
प्रवेशयोभौ तौ तूर्णं दर्शनेप्सुरहं तयोः ॥ ४.७२.५ ॥
Então o rei, satisfeito, disse ao camareiro: "Faça entrar os dois sem demora; desejo vê-los."
4.72.6
क्षत्तारं कुरुराजस्तु शनैः कर्ण उपाजपत् ।
उत्तरः प्रविशत्वेको न प्रवेश्या बृहन्नलाः ॥ ४.७२.६ ॥
O rei dos Kurus (Yudhiṣṭhira) disse baixinho ao camareiro: "Que Uttara entre sozinho; Bṛhannalā não deve ser admitida."
4.72.7
तस्य हि महाबाहोर्व्रतं नित्यं महात्मनः ।
यो ममाङ्गे व्रणं कुर्याच्छोणितं वा प्रदर्शयेत्।
अन्यत्र संग्रामगतान्न स जीवेत्कथंचन ॥ ४.७२.७ ॥
O voto constante daquele de braços poderosos, de alma grande, é este: quem ferir o meu corpo ou mostrar sangue — exceto os que foram à batalha — não viverá de forma alguma.
4.72.8
व्यक्तं भृसं सुसंक्रुद्धो मां दृष्ट्वैव सशोणितम् ।
विराटमिह सामात्यं हन्यात्सबलावाहनम् ॥ ४.७२.८ ॥
É claro que, muito irado ao ver-me ensanguentado, matará aqui Virāṭa com seus ministros, seu exército e séquito.
4.72.9
इन्द्रं वापि कुबेरं वा यमं वा वरुणं तथा ।
मम शोणितकर्तारं मृद्गीयात्किं पुनर्नरम् ॥ ४.७२.९ ॥
Nem Indra, Kubera, Yama ou Varuṇa — não pouparia quem fizesse correr o meu sangue; quanto mais um simples homem.
4.72.10
क्षणमात्रं तु तत्रैव द्वारि तिष्ठतु वीर्यवान् ।
इति प्रोवाच धर्मात्मा युधिष्ठिर उदारधीः ॥ ४.७२.१० ॥
«Que o valente fique ali mesmo, à porta, por um instante», disse Yudhiṣṭhira, de alma justa e mente generosa.
4.72.11
इत्युक्त्वा क्षमया युक्तो धर्मराजो घृणान्वितः ।
सभायां सह मात्स्येन तूष्णीमुपविवेश ह ॥ ४.७२.११ ॥
Tendo dito isso, o rei da Lei, dotado de paciência e cheio de compaixão, sentou-se em silêncio na assembleia com o rei dos Matsya.
4.72.12
ततो राजसुतो ज्येष्ठः प्राविशत्पृथिवींजयः ।
ववन्दे स पितुः पादौ कङ्कं चाप्युपतिष्ठत ॥ ४.७२.१२ ॥
Então entrou o filho mais velho do rei, conquistador da terra. Prostrou-se aos pés do pai e também foi e se pôs junto a Kaṅka.
4.72.13
पश्यन्युधिष्ठिरं दृष्ट्या वक्रया चरणौ पितुः ।
अभिवाद्य ततो दृष्ट्वा कङ्कस्य रुधिरप्लुतम् ।
हृदयेऽदह्यत तदा मृत्युग्रस्त इवोत्तरः ॥ ४.७२.१३ ॥
Olhando Yudhiṣṭhira de soslaio, tendo saudado os pés do pai, e então vendo Kaṅka encharcado de sangue, o coração de Uttara queimou como se estivesse tomado pela morte.
4.72.14
ततो रुधिरसिक्ताङ्गमनेकाग्रमनागसम् ।
भूमावेकान्त आसीनं सैरन्ध्र्या समुपासितम्।
ततः पप्रच्छ राजानं त्वरमाण इवोत्तरः ॥ ४.७२.१४ ॥
Então Uttara, como se apressado, perguntou ao rei — que estava sentado sozinho no chão, com o corpo salpicado de sangue, a mente inquieta, sem culpa, atendido por Sairandhrī.
4.72.15
केनायं ताडितः कङ्कः केन पापमिदं कृतम् ।
को वा जिगमिषुर्मृत्युं केन स्पृष्टः पदोरगः ॥ ४.७२.१५ ॥
Por quem foi este Kaṅka atingido? Quem cometeu este mal? Ou quem deseja ir à morte? Quem tocou a serpente com o pé?
4.72.16
श्रोत्रियो ब्राह्मणश्रेष्ठ इन्द्रासनरतिक्षमः ।
पूजनीयोऽभिवाद्यश्च न प्रबाध्योऽयमीदृशः ॥ ४.७२.१६ ॥
Este é versado nos Vedas, o melhor dos brâmanes, digno de deleitar-se no trono de Indra, digno de honra e saudação; um homem assim não deve ser ferido.
4.72.17
स पुत्रस्य वचः श्रुत्वा विराटो राष्ट्रवर्धनः ।
प्रत्युवाचोत्तरं वाक्यं साध्वसाद्ध्वस्तमानसः ॥ ४.७२.१७ ॥
Tendo ouvido as palavras do filho, Virāṭa, o engrandecedor do reino, com a mente abalada pelo medo, respondeu a Uttara com estas palavras.
4.72.18
पुत्र ते विजयं श्रुत्वा प्रहृष्टोऽहं मुदा भृशम् ।
अक्षक्रीडनयाऽनेन कालक्षेपमकारिषम् ॥ ४.७२.१८ ॥
Filho, ao ouvir da tua vitória, fiquei muito alegre; foi com este jogo de dados que passei o tempo.
4.72.19
तत्राजयत्कुरून्सर्वानुत्तरो राष्ट्रवर्धनः ।
इत्युक्तं हि मया पुत्र नेति कङ्को बृहन्नला।
अजयत्सा कुरून्सर्वानिति मामब्रवीन्मुहुः ॥ ४.७२.१९ ॥
Ali Uttara, o expansor do reino, venceu todos os Kurus, assim eu disse, filho. Não, disse Kaṅka, foi Bṛhannalā quem venceu todos os Kurus; assim ela me repetia sem cessar.
4.72.20
प्रशंसिते मया पुत्र विजये तव विश्रुते ।
बृहन्नलाया विजयं कङ्कोऽस्तुवत वै रुषा ॥ ४.७२.२० ॥
Quando eu louvava tua célebre vitória, filho, Kaṅka, com raiva, louvou a vitória de Bṛhannalā.
4.72.21
मया प्रशस्यमाने तु त्वयि पण्डं प्रशंसति ।
बृहन्नलाप्रशंसाभिरभ्यसूयमहं तदा।
ताडितोऽयं मया पुत्र दुरात्मा शत्रुपक्षकृत् ॥ ४.७२.२१ ॥
Enquanto eu te louvava, ele louvou aquele eunuco Bṛhannalā; ressentido com seus elogios, eu o golpeei, filho, este malvado que serve ao partido inimigo.
4.72.22
ताडितोऽयं यतिः कङ्क इत्युक्तं तद्वचोत्तरः ।
श्रुत्वा पितुर्भृशं क्रुद्धः पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.७२.२२ ॥
Ao ouvir as palavras do pai, «Este asceta Kaṅka foi golpeado», Uttara, muito irado, dirigiu estas palavras ao pai.
4.72.23
अकार्यं ते कृतं राजन्क्षिप्रमेष प्रसाद्यताम् ।
मा त्वा ब्रह्मविषं घोरं समूलमुपनिर्दहेत् ॥ ४.७२.२३ ॥
Ó rei, cometeste um ato indevido; apazigua-o depressa, para que aquela terrível (ofensa), veneno para um brâmane, não te queime pela raiz.
4.72.24
यावन्न क्षयमायाति कुलं सर्वमशेषनः ।
स्फीतं वृद्धं च मात्स्यानामयं तावत्प्रसाद्यताम् ॥ ४.७२.२४ ॥
Antes que toda a nossa linhagem seja destruída sem deixar resto, e enquanto este florescente e crescente reino dos Matsya perdurar, seja ele apaziguado.
4.72.25
प्रणम्य पादयोरस्य दण्डवत्क्षितिमण्डले ।
प्रगृह्य पादौ पाणिभ्यामयं तावत्प्रसाद्यताम् ॥ ४.७२.२५ ॥
Curvando-se aos seus pés e prostrando-se como um bastão sobre a terra, segurando seus pés com ambas as mãos, que ele seja apaziguado então.
4.72.26
दक्षेण पाणिना स्पृष्ट्वा शपे त्वां क्षपितं मया ।
इति यावद्वदेत्कङ् अयं तावत्प्रसाद्यताम् ॥ ४.७२.२६ ॥
Tocando com a mão direita, dizendo 'juro que te arruinei', assim, enquanto se disser a palavra 'kaṅ', que ele seja apaziguado então.
4.72.27
स पुत्रस्य वचः श्रुत्वा विराटः साध्वसाकुलः ।
क्षमयामास कौन्तेयं छन्नं ब्राह्मणवर्चसा ॥ ४.७२.२७ ॥
Tendo ouvido as palavras de seu filho, Virāṭa, agitado pelo medo, apaziguou o filho de Kuntī, oculto pelo brilho de um brâmane.
4.72.28
क्षमयन्तं तु राजानं पाण्डवः प्रत्यभाषत ।
चिरं क्षान्तं मया राजन्मन्युर्मम न विद्यते ॥ ४.७२.२८ ॥
Enquanto o rei o apaziguava, o Pāṇḍava respondeu: 'Ó rei, há muito que perdoei; não resta ira em mim.'
4.72.29
यदि स्म तत्पतेद्भूमौ रुधिरं मम पार्थिव ।
सराष्ट्रस्त्वमिहोच्छेदमापद्येथा नरर्षभ ॥ ४.७२.२९ ॥
Ó rei, se meu sangue caísse sobre a terra, ó touro entre os homens, tu encontrarias aqui a destruição, junto com teu reino.
4.72.30
न दूषयामि राजेन्द्र यस्तु हन्याददूषकम् ।
फलं तस्य महाराज क्षिप्रं दारुणमाप्नुयात् ॥ ४.७२.३० ॥
Ó senhor dos reis, não o censuro; quem fere alguém sem culpa, ó grande rei, logo obtém um fruto terrível.
4.72.31
शोणिते तु व्यतिक्रान्ते प्रविवेश बृहन्नला ।
अभिवाद्य महाराजं कङ्कं चाप्युपतिष्ठत ॥ ४.७२.३१ ॥
Quando o derramamento de sangue terminou, Bṛhannalā entrou. Tendo saudado o grande rei, também se postou junto a Kaṅka.
4.72.32
क्षमयित्वा तु कौरव्यं रणादुत्तरमागतम् ।
परिष्वज्य दृढं राजा प्रवेश्य भवनोत्तमम्।
प्रशशंस ततो मात्स्यः शृण्वतः सव्यसाचिनः ॥ ४.७२.३२ ॥
Tendo perdoado Uttara, o Kaurava que voltara da batalha, o rei abraçou-o com força, levou-o ao melhor dos palácios e então o rei dos Matsya o louvou enquanto Savyasācin ouvia.
4.72.33
त्वया दायादवानस्मि कैकेयीनन्दिवर्धन ।
त्वया मे सदृशः पुत्रो न भूतो न भविष्यति ॥ ४.७२.३३ ॥
Ó aumentador da alegria do filho de Kaikeyī, por ti tenho um herdeiro. Nenhum filho igual a ti foi meu, nem será.
4.72.34
पदं पदसहस्रेण यश्चरन्नापराध्नुयात् ।
तेन कर्णेन ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.३४ ॥
Com Karṇa, que não erraria um só passo mesmo caminhando mil passos, como se deu o teu encontro, querido filho?
4.72.35
रणे यं प्रेक्ष्य सीदन्ति हृतवीर्यपराक्रमाः ।
कृपेन तेन ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.३५ ॥
Com Kṛpa, à vista de quem na batalha os guerreiros perdem o valor e o poder e desfalecem, como se deu o teu encontro, querido filho?
4.72.36
यस्य तद्विश्रुतं लोके महद्वृत्तमनुत्तमम् ।
पितुः कृते कृतं घोरं ब्रह्मचर्यमनुत्तमम् ॥ ४.७२.३६ ॥
Cuja grande e incomparável conduta é célebre no mundo, aquele que, por amor a seu pai, praticou aquele terrível e supremo brahmacarya.
4.72.37
योऽयोधीत्समरे रामं जामदग्न्यं प्रतापिनम् ।
भीष्मोसौ पुरुषव्याघ्र न च युद्धे पराजितः ॥ ४.७२.३७ ॥
Bhīṣma, que lutou em combate contra o poderoso Rāma, filho de Jamadagni, ó tigre entre os homens, nunca foi derrotado em batalha.
4.72.38
पराक्रमी च दुर्धर्षो विद्वाञ्शूरो जितेन्द्रियः ।
दृढवेधी क्षिप्रकारी विश्रुतः सर्वकर्मसु ॥ ४.७२.३८ ॥
Valoroso, invencível, sábio, heroico, senhor de seus sentidos, firme no alvo, rápido na ação, renomado em todas as obras.
4.72.39
तेन ते सह भीष्मेण कुरुवृद्धेन संयुगे ।
युद्धमासीत्कथं तात सर्वमेतद्ब्रवीहि मे ॥ ४.७२.३९ ॥
Querido, como foi a batalha com Bhīṣma, o ancião dos Kurus? Conta-me tudo isso.
4.72.40
पर्वतं यो विनिर्भिन्द्याद्राजपुत्रो वरेषुभिः ।
दुर्योधनेन ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.४० ॥
Aquele príncipe que podia partir uma montanha com excelentes flechas — como foi o teu encontro com Duryodhana, querido?
4.72.41
आचार्यो वृष्णिरीराणां पाञ्चालानां च यः प्रभुः ।
कुरूणां पाण्डवानां च सर्वक्षत्रस्य यो गुरुः ॥ ४.७२.४१ ॥
O mestre dos heróis Vṛṣṇi e Rīra, o senhor dos Pañcālas, e o preceptor dos Kurus, dos Pāṇḍavas e de todos os guerreiros.
4.72.42
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठः सर्वलोकेषु विश्रुतः ।
तेन द्रोणेन ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.४२ ॥
O melhor de todos os portadores de armas, renomado em todos os mundos — como foi o teu encontro com aquele Droṇa, querido?
4.72.43
आचार्यपुत्रो यः शूरो द्रोणादनवमो रणे ।
तेन वीरेण ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.४३ ॥
O filho do mestre, herói não inferior a Droṇa na batalha: como foi, querido filho, o teu encontro com esse herói?
4.72.44
सर्वे चैव महावीर्या धार्तराष्ट्रः महारथाः ।
तैस्तैर्वीरैश्च ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.४४ ॥
Todos os filhos de Dhṛtarāṣṭra, de grande valor e grandes guerreiros de carro: com aqueles heróis, querido filho, como foi o teu encontro?
4.72.45
न मया निर्जिता गावो न मया कुरवो जिताः ।
कृतं च कर्म तत्सर्वं देवपुत्रेण केनचित् ॥ ४.७२.४५ ॥
Não fui eu que conquistei as vacas, nem eu que venci os Kurus; todo aquele feito foi realizado por algum filho de um deus.
4.72.46
स हि भीतं द्रवन्तं मां भीष्मद्रोणमुखान्कुरून् ।
दृष्ट्वा विषण्णं संग्रामे देवपुत्रो न्यवारयत् ॥ ४.७२.४६ ॥
Vendo-me fugir aterrorizado e os Kurus, liderados por Bhīṣma e Droṇa, abatidos na batalha, aquele filho de um deus me deteve.
4.72.47
स हि तिष्ठन्रथोपस्थे वज्रपाणिनिभो युवा ।
तेन ते निर्जिता गावस्तेन ते कुरवो जिताः ॥ ४.७२.४७ ॥
De pé no assoalho do carro, aquele jovem semelhante ao portador do raio: foi ele quem conquistou tuas vacas, e ele quem derrotou os Kurus.
4.72.48
तस्य तत्कर्म वीरस्य न मया तात तत्कृतम् ।
स हि शारद्वतं द्रोणं द्रोणपुत्रं च वीर्यवान् ।ट
सूतपुत्रं च भीष्मं च चकार विमुखाञ्शरैः ॥ ४.७२.४८ ॥
Aquele feito do herói não fui eu que o realizei, querido pai. Aquele poderoso fez recuar com flechas até Śāradvata (Kṛpa), Droṇa, o filho de Droṇa, o filho do cocheiro e Bhīṣma.
4.72.49
दुर्योदनं च समरे प्रभिन्नमिव कुञ्जरम् ।
प्रभग्नमब्रवीद्भीतं राजपुत्रं महाबलम् ॥ ४.७२.४९ ॥
Disse ao príncipe real Duryodhana, poderoso, derrotado e assustado, que na batalha estava como um elefante partido.
4.72.50
न हास्तिनपुरे त्राणं तव पश्यामि किंचन ।
न हास्तिनपुरे भोगा भोक्तुं शक्याः पलायता ॥ ४.७२.५० ॥
Em Hāstinapura não vejo nenhuma proteção para ti; para quem foge não é possível desfrutar dos prazeres de Hāstinapura.
4.72.51
व्यायामेन परीप्सस्व जीवितं कौरवात्मज ।
न मोक्ष्यसे पलायंस्त्वं लोके युद्धमना भव।
पृथिवीं भोक्ष्यसे जित्वा हतो वा स्वर्गमाप्स्यसि ॥ ४.७२.५१ ॥
Filho dos Kaurava, esforça-te para salvar a tua vida. Fugindo não serás libertado; no mundo, mantém a mente na batalha. Vencedor desfrutarás a terra, ou morto alcançarás o céu.
4.72.52
स निवृत्तो नरव्याघ्रो मुञ्चन्वज्रनिभाञ्शरान् ।
सचिवैः संवृतो राजा भीष्मद्रोणकृपादिभिः ।
ततो मे रोमहर्षोऽभूदूरुस्तम्भश्च मेऽभवत् ॥ ४.७२.५२ ॥
Aquele tigre entre os homens voltou, lançando flechas como raios, o rei cercado pelos seus conselheiros, Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa e os outros. Então meus cabelos se arrepiaram e minhas coxas enrijeceram.
4.72.53
यदभूद्धनसंकाशमनीकं व्यधमच्छरैः ।
तत्प्रपुद्य रथानीकं सिंहदर्पसमो युवा।
तान्कुरुन्द्रावयद्राजन्रणे नाग इव श्वसन् ॥ ४.७२.५३ ॥
Aquele exército, que era como uma nuvem, ele destruiu com flechas. Aquele jovem, igual em orgulho ao leão, quebrou a hoste de carros e, ó rei, na batalha, bufando como um elefante, pôs os Kuru em fuga.
4.72.54
एकेन तेन शूरेण षड्रथाः परिनिर्जिताः ।
शार्दूलेनेव मत्तेन मृगास्तृणचरा यथा ॥ ४.७२.५४ ॥
Por aquele único herói foram completamente vencidos seis guerreiros de carro, como um tigre enfurecido vence os veados que pastam.
4.72.55
हयानां च गजानां च शूराणां च धनुष्मताम् ।
निहतानि सहस्राणि भग्ना च कुरुवाहिनी ॥ ४.७२.५५ ॥
Milhares de cavalos, elefantes e heróis arqueiros foram abatidos, e o exército dos Kurus está desbaratado.
4.72.56
सूतपुत्रं शतैर्विद्ध्वा हयान्हत्वा महारथः ।
अस्त्रेण मोहयित्वा तं रक्तवस्त्रं समाददे ॥ ४.७२.५६ ॥
Tendo ferido o filho do cocheiro com centenas de flechas e abatido seus cavalos, o grande guerreiro de carro o confundiu com uma arma e tomou a veste vermelha.
4.72.57
चतुर्भिः पुनरानर्च्छद्भीष्मं शान्तनवं शरैः ।
स तं विद्ध्वा हयांश्चाशु नास्य वस्त्रं समाददे ॥ ४.७२.५७ ॥
Novamente, com quatro flechas, atacou Bhīṣma, filho de Śantanu; tendo-o ferido e abatido rapidamente seus cavalos, ainda assim não tomou sua veste.
4.72.58
दुर्योधनं च बलवान्बाणैर्विव्याध सप्तभिः ।
तं स विद्ध्वा हयांश्चास्य पीतवस्त्रं समाददे ॥ ४.७२.५८ ॥
E o poderoso feriu Duryodhana com sete flechas; tendo-o ferido e abatido seus cavalos, tomou sua veste amarela.
4.72.59
द्रोणं कृपं च बलवान्सोमदत्तं जयद्रथम् ।
भूरिश्रवसमिन्द्राभं शकुनिं च महारथम् ॥ ४.७२.५९ ॥
E o poderoso feriu Droṇa, Kṛpa, Somadatta, Jayadratha, Bhūriśravas, semelhante a Indra, e Śakuni, o grande guerreiro de carro.
4.72.60
त्रिभिस्त्रिभिः स विद्ध्वा तु दुःशासनमुखानपि ।
विविधानि च वस्त्राणि महार्हाण्याजहार सः ॥ ४.७२.६० ॥
Ferindo também Duḥśāsana e os outros com três flechas cada, tomou vestes variadas e muito preciosas.
4.72.61
द्वाभ्यां शराभ्यां विद्ध्वाऽथ तथाऽऽचार्यसुतं रणे ।
चापं छित्त्वा विकर्णस्य नीले चादत्त वाससी ॥ ४.७२.६१ ॥
Tendo ferido com duas flechas, e igualmente na batalha o filho do mestre, tendo cortado o arco de Vikarṇa, tomou suas duas vestes azul-escuras.
4.72.62
क्व स वीरो महाबाहुर्देवपुत्रो महायशाः ।
यो ममामोचयत्पुत्रं कुरुभिर्ग्रस्तमाहवे ॥ ४.७२.६२ ॥
Onde está aquele herói, de grandes braços, filho de um deus, de grande fama, que libertou meu filho capturado pelos Kurus na batalha?
4.72.63
इच्छामि तममित्रघ्नं दुष्टुमर्चितुमेव च ।
येन मे त्वं च गावश्च मोक्षिता देवसूनुना ॥ ४.७२.६३ ॥
Desejo honrar e reverenciar aquele matador de inimigos, por quem tu e meu gado fostes libertados pelo filho de um deus.
4.72.64
तस्मै दास्यामि तां पुत्रीं ग्रामांश्चैव तु हाटकान् ।
स्फुरितं कटिसूत्रं च स्त्रीसहस्रशतानि च ॥ ४.७२.६४ ॥
A ele darei aquela filha, e aldeias, e um cinto de ouro resplandecente, e centenas de milhares de mulheres.
4.72.65
अन्तर्धानं गतस्तात देवपुत्रः प्रतापवान् ।
अद्य श्वो वा परश्वो वा मन्ये प्रादुर्भविष्यति ॥ ४.७२.६५ ॥
Querido pai, o poderoso filho de um deus desapareceu. Acho que ele reaparecerá hoje, amanhã ou depois de amanhã.
4.72.66
एवमाख्यायमानस्तु छन्नं सत्रेण पाण्डवम् ।
वसन्तं तं तु नाज्ञासीद्विराटः पार्थमर्जुनम् ॥ ४.७२.६६ ॥
Embora assim descrito, Virāṭa não reconheceu Arjuna, o Pārtha, o Pāṇḍava que ali habitava oculto pelo disfarce.
4.72.67
ततः पार्थोऽभ्यनुज्ञातो विराटेन महात्मना ।
सह पुत्रेण मात्स्यस्य मन्त्रयित्वा धनंजयः ॥ ४.७२.६७ ॥
Então Pārtha Dhanaṃjaya, tendo recebido permissão do magnânimo Virāṭa, consultou-se com o filho do rei dos Matsya.
4.72.68
इत्येवं ब्रूहि राजानं विराटं समुपस्थितम् ।
इत्युक्त्वा सहसा पार्थः प्रविश्यान्तःपुरं शुभम्।
ददौ वस्त्राणि रन्तानि विराटदुहितुः स्वयम् ॥ ४.७२.६८ ॥
"Diga assim ao rei Virāṭa, que se aproximou" — tendo dito isso, Pārtha entrou de repente nos auspiciosos aposentos internos e deu ele mesmo vestes e joias à filha de Virāṭa.
4.72.69
उत्तरा तु महार्हाणि वस्त्राण्याभरणानि च ।
प्रगृह्य तानि सर्वाणि प्रीता सानुचराऽभवत् ॥ ४.७२.६९ ॥
Uttarā, tomando todas aquelas vestes e adornos de grande valor, ficou satisfeita e permaneceu com suas servas.