Mahābhārata · Adhyāya 4.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.72.1
सभाज्यमानः पौरैश्च स्त्रीभिर्जानपदैरपि ।
आसाद्यान्तःपुरद्वारं पित्रे संप्रत्यवेदयत् ॥ ४.७२.१ ॥
Honrado por los habitantes de la ciudad, las mujeres y los campesinos, llegó a la puerta de los aposentos interiores y ahora anunció su llegada al padre.
4.72.2
ततो द्वाःस्थः समासाद्य प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ।
वर्धयित्वा जयाशीर्भिरिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७२.२ ॥
Entonces el portero se acercó, se inclinó, juntó las palmas y, bendiciéndolo con deseos de victoria, pronunció estas palabras.
4.72.3
राजन्पृथुयशस्तुभ्यं जित्वा शत्रून्समागतः ।
उत्तरः सह सूतेन द्वारि तिष्ठति वारितः ॥ ४.७२.३ ॥
Oh rey de gran fama, tu hijo ha regresado tras vencer a los enemigos; Uttara está de pie en la puerta con el auriga, retenido.
4.72.4
कुमारो योधमुख्यैस्च गणिकाभिस्च संवृतः ।
पौरजानपदैर्युक्तः पूज्यमानो जयाशिषाः ॥ ४.७२.४ ॥
El príncipe, rodeado de los principales guerreros y de cortesanas, acompañado por habitantes de la ciudad y del campo, es honrado con bendiciones de victoria.
4.72.5
ततो हृष्टो महीपालः क्षत्तारमिदमब्रवीत् ।
प्रवेशयोभौ तौ तूर्णं दर्शनेप्सुरहं तयोः ॥ ४.७२.५ ॥
Entonces el rey, complacido, dijo al chambelán: "Haz pasar a ambos de inmediato; deseo verlos."
4.72.6
क्षत्तारं कुरुराजस्तु शनैः कर्ण उपाजपत् ।
उत्तरः प्रविशत्वेको न प्रवेश्या बृहन्नलाः ॥ ४.७२.६ ॥
El rey de los Kurus (Yudhiṣṭhira) dijo en voz baja al chambelán: "Que entre solo Uttara; Bṛhannalā no debe ser admitida."
4.72.7
तस्य हि महाबाहोर्व्रतं नित्यं महात्मनः ।
यो ममाङ्गे व्रणं कुर्याच्छोणितं वा प्रदर्शयेत्।
अन्यत्र संग्रामगतान्न स जीवेत्कथंचन ॥ ४.७२.७ ॥
El voto constante de aquel de poderosos brazos, de alma grande, es este: quien hiera mi cuerpo o muestre sangre —salvo quienes han ido a la batalla— no vivirá de ningún modo.
4.72.8
व्यक्तं भृसं सुसंक्रुद्धो मां दृष्ट्वैव सशोणितम् ।
विराटमिह सामात्यं हन्यात्सबलावाहनम् ॥ ४.७२.८ ॥
Es evidente que, muy enfurecido al verme ensangrentado, matará aquí a Virāṭa junto con sus ministros, su ejército y su séquito.
4.72.9
इन्द्रं वापि कुबेरं वा यमं वा वरुणं तथा ।
मम शोणितकर्तारं मृद्गीयात्किं पुनर्नरम् ॥ ४.७२.९ ॥
Ni siquiera Indra, Kubera, Yama o Varuṇa — no perdonaría a quien me hiciera sangrar; ¿qué decir de un simple hombre?
4.72.10
क्षणमात्रं तु तत्रैव द्वारि तिष्ठतु वीर्यवान् ।
इति प्रोवाच धर्मात्मा युधिष्ठिर उदारधीः ॥ ४.७२.१० ॥
«Que aquel valiente permanezca un instante allí mismo, a la puerta», dijo Yudhiṣṭhira, el de alma justa y mente generosa.
4.72.11
इत्युक्त्वा क्षमया युक्तो धर्मराजो घृणान्वितः ।
सभायां सह मात्स्येन तूष्णीमुपविवेश ह ॥ ४.७२.११ ॥
Habiendo dicho esto, el rey de la justicia, dotado de paciencia y lleno de compasión, se sentó en silencio en la asamblea junto al rey de los Matsya.
4.72.12
ततो राजसुतो ज्येष्ठः प्राविशत्पृथिवींजयः ।
ववन्दे स पितुः पादौ कङ्कं चाप्युपतिष्ठत ॥ ४.७२.१२ ॥
Entonces entró el hijo mayor del rey, conquistador de la tierra. Se inclinó ante los pies de su padre y también se acercó a Kaṅka y se puso de pie.
4.72.13
पश्यन्युधिष्ठिरं दृष्ट्या वक्रया चरणौ पितुः ।
अभिवाद्य ततो दृष्ट्वा कङ्कस्य रुधिरप्लुतम् ।
हृदयेऽदह्यत तदा मृत्युग्रस्त इवोत्तरः ॥ ४.७२.१३ ॥
Mirando a Yudhiṣṭhira de reojo, habiendo saludado los pies de su padre, y luego viendo a Kaṅka empapado en sangre, el corazón de Uttara ardió como si la muerte lo hubiera atrapado.
4.72.14
ततो रुधिरसिक्ताङ्गमनेकाग्रमनागसम् ।
भूमावेकान्त आसीनं सैरन्ध्र्या समुपासितम्।
ततः पप्रच्छ राजानं त्वरमाण इवोत्तरः ॥ ४.७२.१४ ॥
Entonces Uttara, como apresurándose, preguntó al rey, que estaba sentado a solas en el suelo, con el cuerpo salpicado de sangre, la mente inquieta, sin culpa, atendido por Sairandhrī.
4.72.15
केनायं ताडितः कङ्कः केन पापमिदं कृतम् ।
को वा जिगमिषुर्मृत्युं केन स्पृष्टः पदोरगः ॥ ४.७२.१५ ॥
¿Quién golpeó a este Kaṅka? ¿Quién cometió este mal? ¿O quién desea ir a la muerte? ¿Quién tocó con el pie a la serpiente?
4.72.16
श्रोत्रियो ब्राह्मणश्रेष्ठ इन्द्रासनरतिक्षमः ।
पूजनीयोऽभिवाद्यश्च न प्रबाध्योऽयमीदृशः ॥ ४.७२.१६ ॥
Este es versado en los Vedas, el mejor de los brahmanes, digno de deleitarse en el asiento de Indra, digno de honor y saludo; un hombre así no debe ser agraviado.
4.72.17
स पुत्रस्य वचः श्रुत्वा विराटो राष्ट्रवर्धनः ।
प्रत्युवाचोत्तरं वाक्यं साध्वसाद्ध्वस्तमानसः ॥ ४.७२.१७ ॥
Habiendo oído las palabras de su hijo, Virāṭa, el acrecentador del reino, con la mente destrozada por el miedo, respondió a Uttara con estas palabras.
4.72.18
पुत्र ते विजयं श्रुत्वा प्रहृष्टोऽहं मुदा भृशम् ।
अक्षक्रीडनयाऽनेन कालक्षेपमकारिषम् ॥ ४.७२.१८ ॥
Hijo, al oír de tu victoria me alegré mucho; fue con este juego de dados con el que pasé el tiempo.
4.72.19
तत्राजयत्कुरून्सर्वानुत्तरो राष्ट्रवर्धनः ।
इत्युक्तं हि मया पुत्र नेति कङ्को बृहन्नला।
अजयत्सा कुरून्सर्वानिति मामब्रवीन्मुहुः ॥ ४.७२.१९ ॥
Allí Uttara, el acrecentador del reino, venció a todos los Kurus, así lo dije yo, hijo. No, dijo Kaṅka, fue Bṛhannalā quien venció a todos los Kurus; así me lo repitió una y otra vez.
4.72.20
प्रशंसिते मया पुत्र विजये तव विश्रुते ।
बृहन्नलाया विजयं कङ्कोऽस्तुवत वै रुषा ॥ ४.७२.२० ॥
Cuando yo alababa tu afamada victoria, hijo, Kaṅka, con ira, alabó la victoria de Bṛhannalā.
4.72.21
मया प्रशस्यमाने तु त्वयि पण्डं प्रशंसति ।
बृहन्नलाप्रशंसाभिरभ्यसूयमहं तदा।
ताडितोऽयं मया पुत्र दुरात्मा शत्रुपक्षकृत् ॥ ४.७२.२१ ॥
Mientras yo te alababa, él alabó a aquel eunuco Bṛhannalā; resentido entonces por sus elogios, lo golpeé, hijo, a este malvado que sirve al bando enemigo.
4.72.22
ताडितोऽयं यतिः कङ्क इत्युक्तं तद्वचोत्तरः ।
श्रुत्वा पितुर्भृशं क्रुद्धः पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.७२.२२ ॥
Al oír las palabras de su padre, «Este asceta Kaṅka fue golpeado», Uttara, muy irritado, habló a su padre con estas palabras.
4.72.23
अकार्यं ते कृतं राजन्क्षिप्रमेष प्रसाद्यताम् ।
मा त्वा ब्रह्मविषं घोरं समूलमुपनिर्दहेत् ॥ ४.७२.२३ ॥
Oh rey, has cometido un acto indebido; apacíguale pronto, no sea que aquella terrible (ofensa), veneno para un brahmán, te abrase de raíz.
4.72.24
यावन्न क्षयमायाति कुलं सर्वमशेषनः ।
स्फीतं वृद्धं च मात्स्यानामयं तावत्प्रसाद्यताम् ॥ ४.७२.२४ ॥
Antes de que todo nuestro linaje sea destruido sin dejar resto, y mientras perdure este floreciente y creciente reino de los Matsya, que sea apaciguado.
4.72.25
प्रणम्य पादयोरस्य दण्डवत्क्षितिमण्डले ।
प्रगृह्य पादौ पाणिभ्यामयं तावत्प्रसाद्यताम् ॥ ४.७२.२५ ॥
Inclinándose a sus pies y postrándose como un bastón sobre la tierra, tomando sus pies con ambas manos, que sea apaciguado en ese momento.
4.72.26
दक्षेण पाणिना स्पृष्ट्वा शपे त्वां क्षपितं मया ।
इति यावद्वदेत्कङ् अयं तावत्प्रसाद्यताम् ॥ ४.७२.२६ ॥
Tocando con la mano derecha, diciendo 'juro que te he arruinado', así, mientras se pronuncie la palabra 'kaṅ', que sea apaciguado entonces.
4.72.27
स पुत्रस्य वचः श्रुत्वा विराटः साध्वसाकुलः ।
क्षमयामास कौन्तेयं छन्नं ब्राह्मणवर्चसा ॥ ४.७२.२७ ॥
Habiendo oído las palabras de su hijo, Virāṭa, agitado por el temor, apaciguó al hijo de Kuntī, que estaba oculto por el esplendor de un brahmán.
4.72.28
क्षमयन्तं तु राजानं पाण्डवः प्रत्यभाषत ।
चिरं क्षान्तं मया राजन्मन्युर्मम न विद्यते ॥ ४.७२.२८ ॥
Mientras el rey lo apaciguaba, el Pāṇḍava respondió: 'Oh rey, hace tiempo que perdoné; no queda ira en mí.'
4.72.29
यदि स्म तत्पतेद्भूमौ रुधिरं मम पार्थिव ।
सराष्ट्रस्त्वमिहोच्छेदमापद्येथा नरर्षभ ॥ ४.७२.२९ ॥
Oh rey, si mi sangre cayera sobre la tierra, oh toro entre los hombres, tú, junto con tu reino, encontrarías aquí la destrucción.
4.72.30
न दूषयामि राजेन्द्र यस्तु हन्याददूषकम् ।
फलं तस्य महाराज क्षिप्रं दारुणमाप्नुयात् ॥ ४.७२.३० ॥
Oh señor de reyes, no lo culpo; quien hiere a quien no tiene culpa, oh gran rey, pronto obtendrá un fruto terrible.
4.72.31
शोणिते तु व्यतिक्रान्ते प्रविवेश बृहन्नला ।
अभिवाद्य महाराजं कङ्कं चाप्युपतिष्ठत ॥ ४.७२.३१ ॥
Cuando el derramamiento de sangre terminó, Bṛhannalā entró. Tras saludar al gran rey, se puso también junto a Kaṅka.
4.72.32
क्षमयित्वा तु कौरव्यं रणादुत्तरमागतम् ।
परिष्वज्य दृढं राजा प्रवेश्य भवनोत्तमम्।
प्रशशंस ततो मात्स्यः शृण्वतः सव्यसाचिनः ॥ ४.७२.३२ ॥
Tras perdonar a Uttara, el Kaurava que había regresado de la batalla, el rey lo abrazó con fuerza, lo condujo al mejor palacio y luego el rey de los Matsya lo alabó mientras Savyasācin escuchaba.
4.72.33
त्वया दायादवानस्मि कैकेयीनन्दिवर्धन ।
त्वया मे सदृशः पुत्रो न भूतो न भविष्यति ॥ ४.७२.३३ ॥
¡Oh, acrecentador de la alegría del hijo de Kaikeyī! Gracias a ti tengo un heredero. Ningún hijo igual a ti ha sido mío, ni lo será.
4.72.34
पदं पदसहस्रेण यश्चरन्नापराध्नुयात् ।
तेन कर्णेन ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.३४ ॥
Con Karṇa, que no fallaría ni un paso aunque anduviera mil pasos, ¿cómo fue tu encuentro, hijo querido?
4.72.35
रणे यं प्रेक्ष्य सीदन्ति हृतवीर्यपराक्रमाः ।
कृपेन तेन ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.३५ ॥
Con Kṛpa, a cuya vista en la batalla los guerreros pierden su valor y su pujanza y se hunden, ¿cómo fue tu encuentro, hijo querido?
4.72.36
यस्य तद्विश्रुतं लोके महद्वृत्तमनुत्तमम् ।
पितुः कृते कृतं घोरं ब्रह्मचर्यमनुत्तमम् ॥ ४.७२.३६ ॥
Cuya conducta grande e incomparable es famosa en el mundo, quien por amor a su padre practicó aquel terrible y supremo brahmacarya.
4.72.37
योऽयोधीत्समरे रामं जामदग्न्यं प्रतापिनम् ।
भीष्मोसौ पुरुषव्याघ्र न च युद्धे पराजितः ॥ ४.७२.३७ ॥
Bhīṣma, quien combatió en batalla con el poderoso Rāma, hijo de Jamadagni, oh tigre entre los hombres, jamás fue derrotado en la guerra.
4.72.38
पराक्रमी च दुर्धर्षो विद्वाञ्शूरो जितेन्द्रियः ।
दृढवेधी क्षिप्रकारी विश्रुतः सर्वकर्मसु ॥ ४.७२.३८ ॥
Valeroso, invencible, sabio, heroico, dueño de sus sentidos, firme en el blanco, rápido en la acción, renombrado en todas las obras.
4.72.39
तेन ते सह भीष्मेण कुरुवृद्धेन संयुगे ।
युद्धमासीत्कथं तात सर्वमेतद्ब्रवीहि मे ॥ ४.७२.३९ ॥
Querido, ¿cómo fue el combate contigo con Bhīṣma, el anciano de los Kurus? Cuéntame todo esto.
4.72.40
पर्वतं यो विनिर्भिन्द्याद्राजपुत्रो वरेषुभिः ।
दुर्योधनेन ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.४० ॥
Aquel príncipe que podía partir una montaña con flechas excelentes, ¿cómo fue tu encuentro con Duryodhana, querido?
4.72.41
आचार्यो वृष्णिरीराणां पाञ्चालानां च यः प्रभुः ।
कुरूणां पाण्डवानां च सर्वक्षत्रस्य यो गुरुः ॥ ४.७२.४१ ॥
El maestro de los héroes Vṛṣṇi y Rīra, el señor de los Pañcālas, y el preceptor de los Kurus, de los Pāṇḍavas y de todos los guerreros.
4.72.42
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठः सर्वलोकेषु विश्रुतः ।
तेन द्रोणेन ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.४२ ॥
El mejor de todos los portadores de armas, renombrado en todos los mundos, ¿cómo fue tu encuentro con aquel Droṇa, querido?
4.72.43
आचार्यपुत्रो यः शूरो द्रोणादनवमो रणे ।
तेन वीरेण ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.४३ ॥
El hijo del maestro, héroe no inferior a Droṇa en la batalla: ¿cómo fue tu encuentro con ese héroe, querido hijo?
4.72.44
सर्वे चैव महावीर्या धार्तराष्ट्रः महारथाः ।
तैस्तैर्वीरैश्च ते तात कथमासीत्समागमः ॥ ४.७२.४४ ॥
Todos los hijos de Dhṛtarāṣṭra, de gran valor y grandes guerreros de carro: con aquellos héroes, querido hijo, ¿cómo fue tu encuentro?
4.72.45
न मया निर्जिता गावो न मया कुरवो जिताः ।
कृतं च कर्म तत्सर्वं देवपुत्रेण केनचित् ॥ ४.७२.४५ ॥
Yo no conquisté las vacas, ni vencí a los Kurus; toda esa hazaña la realizó algún hijo de un dios.
4.72.46
स हि भीतं द्रवन्तं मां भीष्मद्रोणमुखान्कुरून् ।
दृष्ट्वा विषण्णं संग्रामे देवपुत्रो न्यवारयत् ॥ ४.७२.४६ ॥
Al verme huir aterrado, y a los Kurus, encabezados por Bhīṣma y Droṇa, abatidos en la batalla, aquel hijo de un dios me detuvo.
4.72.47
स हि तिष्ठन्रथोपस्थे वज्रपाणिनिभो युवा ।
तेन ते निर्जिता गावस्तेन ते कुरवो जिताः ॥ ४.७२.४७ ॥
De pie sobre el suelo del carro, aquel joven semejante al portador del rayo: fue él quien conquistó tus vacas y él quien derrotó a los Kurus.
4.72.48
तस्य तत्कर्म वीरस्य न मया तात तत्कृतम् ।
स हि शारद्वतं द्रोणं द्रोणपुत्रं च वीर्यवान् ।ट
सूतपुत्रं च भीष्मं च चकार विमुखाञ्शरैः ॥ ४.७२.४८ ॥
Aquella hazaña de aquel héroe no la realicé yo, querido padre. Aquel poderoso hizo retroceder con sus flechas incluso a Śāradvata (Kṛpa), a Droṇa, al hijo de Droṇa, al hijo del cochero y a Bhīṣma.
4.72.49
दुर्योदनं च समरे प्रभिन्नमिव कुञ्जरम् ।
प्रभग्नमब्रवीद्भीतं राजपुत्रं महाबलम् ॥ ४.७२.४९ ॥
Le dijo al príncipe real Duryodhana, poderoso, derrotado y asustado, que en la batalla estaba como un elefante destrozado.
4.72.50
न हास्तिनपुरे त्राणं तव पश्यामि किंचन ।
न हास्तिनपुरे भोगा भोक्तुं शक्याः पलायता ॥ ४.७२.५० ॥
En Hāstinapura no veo ninguna protección para ti; para quien huye no es posible disfrutar de los placeres de Hāstinapura.
4.72.51
व्यायामेन परीप्सस्व जीवितं कौरवात्मज ।
न मोक्ष्यसे पलायंस्त्वं लोके युद्धमना भव।
पृथिवीं भोक्ष्यसे जित्वा हतो वा स्वर्गमाप्स्यसि ॥ ४.७२.५१ ॥
Hijo de los Kuru, procura salvar tu vida con esfuerzo. Huyendo no serás liberado; en el mundo, pon tu mente en la batalla. Vencido disfrutarás la tierra, o muerto alcanzarás el cielo.
4.72.52
स निवृत्तो नरव्याघ्रो मुञ्चन्वज्रनिभाञ्शरान् ।
सचिवैः संवृतो राजा भीष्मद्रोणकृपादिभिः ।
ततो मे रोमहर्षोऽभूदूरुस्तम्भश्च मेऽभवत् ॥ ४.७२.५२ ॥
Aquel tigre entre los hombres se volvió, lanzando flechas como rayos, el rey rodeado de sus consejeros, Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa y otros. Entonces se me erizó el pelo y se me endurecieron los muslos.
4.72.53
यदभूद्धनसंकाशमनीकं व्यधमच्छरैः ।
तत्प्रपुद्य रथानीकं सिंहदर्पसमो युवा।
तान्कुरुन्द्रावयद्राजन्रणे नाग इव श्वसन् ॥ ४.७२.५३ ॥
Aquel ejército, que era como una nube, lo destruyó con flechas. Aquel joven, igual en el orgullo de un león, rompió la hueste de carros y, oh rey, en la batalla, resoplando como un elefante, hizo huir a los Kuru.
4.72.54
एकेन तेन शूरेण षड्रथाः परिनिर्जिताः ।
शार्दूलेनेव मत्तेन मृगास्तृणचरा यथा ॥ ४.७२.५४ ॥
Por aquel único héroe fueron completamente vencidos seis guerreros de carro, como un tigre enfurecido vence a los ciervos que pacen la hierba.
4.72.55
हयानां च गजानां च शूराणां च धनुष्मताम् ।
निहतानि सहस्राणि भग्ना च कुरुवाहिनी ॥ ४.७२.५५ ॥
Miles de caballos, elefantes y héroes arqueros han sido abatidos, y el ejército de los Kuru ha sido quebrado.
4.72.56
सूतपुत्रं शतैर्विद्ध्वा हयान्हत्वा महारथः ।
अस्त्रेण मोहयित्वा तं रक्तवस्त्रं समाददे ॥ ४.७२.५६ ॥
Habiendo herido al hijo del auriga con cientos de flechas y matado a sus caballos, el gran guerrero del carro lo confundió con un arma y tomó la vestidura roja.
4.72.57
चतुर्भिः पुनरानर्च्छद्भीष्मं शान्तनवं शरैः ।
स तं विद्ध्वा हयांश्चाशु नास्य वस्त्रं समाददे ॥ ४.७२.५७ ॥
De nuevo con cuatro flechas atacó a Bhīṣma, hijo de Śantanu; habiéndolo herido y matado rápidamente sus caballos, sin embargo no tomó su vestidura.
4.72.58
दुर्योधनं च बलवान्बाणैर्विव्याध सप्तभिः ।
तं स विद्ध्वा हयांश्चास्य पीतवस्त्रं समाददे ॥ ४.७२.५८ ॥
Y el poderoso hirió a Duryodhana con siete flechas; habiéndolo herido y matado sus caballos, tomó su vestidura amarilla.
4.72.59
द्रोणं कृपं च बलवान्सोमदत्तं जयद्रथम् ।
भूरिश्रवसमिन्द्राभं शकुनिं च महारथम् ॥ ४.७२.५९ ॥
Y el poderoso hirió a Droṇa, Kṛpa, Somadatta, Jayadratha, Bhūriśravas, semejante a Indra, y al gran guerrero del carro Śakuni.
4.72.60
त्रिभिस्त्रिभिः स विद्ध्वा तु दुःशासनमुखानपि ।
विविधानि च वस्त्राणि महार्हाण्याजहार सः ॥ ४.७२.६० ॥
Hiriendo también a Duḥśāsana y a los demás con tres flechas cada uno, tomó muchas clases de vestiduras muy preciosas.
4.72.61
द्वाभ्यां शराभ्यां विद्ध्वाऽथ तथाऽऽचार्यसुतं रणे ।
चापं छित्त्वा विकर्णस्य नीले चादत्त वाससी ॥ ४.७२.६१ ॥
Habiéndolos herido con dos flechas, y asimismo en la batalla al hijo del maestro, habiendo cortado el arco de Vikarṇa, tomó sus dos vestiduras azul oscuro.
4.72.62
क्व स वीरो महाबाहुर्देवपुत्रो महायशाः ।
यो ममामोचयत्पुत्रं कुरुभिर्ग्रस्तमाहवे ॥ ४.७२.६२ ॥
¿Dónde está aquel héroe, de grandes brazos, hijo de un dios, de gran fama, que liberó a mi hijo capturado por los Kurus en la batalla?
4.72.63
इच्छामि तममित्रघ्नं दुष्टुमर्चितुमेव च ।
येन मे त्वं च गावश्च मोक्षिता देवसूनुना ॥ ४.७२.६३ ॥
Deseo honrar y venerar a aquel matador de enemigos, por quien tú y mis vacas fuisteis liberados por el hijo de un dios.
4.72.64
तस्मै दास्यामि तां पुत्रीं ग्रामांश्चैव तु हाटकान् ।
स्फुरितं कटिसूत्रं च स्त्रीसहस्रशतानि च ॥ ४.७२.६४ ॥
A él le daré aquella hija, y aldeas, y un cinturón de oro resplandeciente, y cientos de miles de mujeres.
4.72.65
अन्तर्धानं गतस्तात देवपुत्रः प्रतापवान् ।
अद्य श्वो वा परश्वो वा मन्ये प्रादुर्भविष्यति ॥ ४.७२.६५ ॥
Querido padre, el poderoso hijo de un dios ha desaparecido. Creo que reaparecerá hoy, mañana o pasado mañana.
4.72.66
एवमाख्यायमानस्तु छन्नं सत्रेण पाण्डवम् ।
वसन्तं तं तु नाज्ञासीद्विराटः पार्थमर्जुनम् ॥ ४.७२.६६ ॥
Aunque así se le describía, Virāṭa no reconoció a Arjuna, el Pārtha, el Pāṇḍava que habitaba allí oculto por su disfraz.
4.72.67
ततः पार्थोऽभ्यनुज्ञातो विराटेन महात्मना ।
सह पुत्रेण मात्स्यस्य मन्त्रयित्वा धनंजयः ॥ ४.७२.६७ ॥
Entonces Pārtha Dhanaṃjaya, con permiso del magnánimo Virāṭa, consultó con el hijo del rey de los Matsya.
4.72.68
इत्येवं ब्रूहि राजानं विराटं समुपस्थितम् ।
इत्युक्त्वा सहसा पार्थः प्रविश्यान्तःपुरं शुभम्।
ददौ वस्त्राणि रन्तानि विराटदुहितुः स्वयम् ॥ ४.७२.६८ ॥
"Dile así al rey Virāṭa, que se ha acercado" — habiendo dicho esto, Pārtha entró de repente en las auspiciosas dependencias interiores y entregó él mismo vestidos y joyas a la hija de Virāṭa.
4.72.69
उत्तरा तु महार्हाणि वस्त्राण्याभरणानि च ।
प्रगृह्य तानि सर्वाणि प्रीता सानुचराऽभवत् ॥ ४.७२.६९ ॥
Uttarā, tomando todas aquellas vestiduras y adornos de gran valor, quedó contenta y permaneció con sus sirvientas.