Mahābhārata · Adhyāya 4.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.75.1
यद्येष राजा कौरव्यः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
कतमोऽस्यार्जुनो भ्राता भीमश्च कतमो बली ॥ ४.७५.१ ॥
Wenn dieser Kaurava-König Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, ist, welcher seiner Brüder ist dann Arjuna, und welcher ist der starke Bhīma?
4.75.2
नकुलः सहदेवो वा द्रौपदी वा यशस्विनी ।
यदा ह्यक्षैर्जिता ह्येते नान्तरा श्रूयते कथा ॥ ४.७५.२ ॥
Wo sind Nakula, Sahadeva oder die ruhmreiche Draupadī? Denn zwischen der Zeit, als sie alle beim Würfelspiel besiegt wurden, ist keine Erzählung zu hören.
4.75.3
य एष बललोऽभूत्ते सूपकारश्च ते नृप ।
एष भीमो महाभाग भीमवेगपराक्रमः ॥ ४.७५.३ ॥
O König, dieser Starke, der dein Koch war, das ist Bhīma, o Hochgesegneter, dessen Schnelligkeit und Tapferkeit schrecklich sind.
4.75.4
एष क्रोधवशान्हत्वा पर्वते गन्धमादने ।
सौगन्धिकानि पुष्पाणि कृष्णार्थे समुपानयत् ॥ ४.७५.४ ॥
Im Zorn erschlug er (Feinde) auf dem Berg Gandhamādana und brachte saugandhika-Blüten für Kṛṣṇā.
4.75.5
गन्धर्व एष वै हन्ता कीचकानां दुरात्मनाम् ।
व्याघ्रानृक्षान्गजांश्चैव हतवांश्च पुरे तव ॥ ४.७५.५ ॥
Dieser ist wahrhaftig ein Gandharva, der Töter der bösen Kīcakas; und in deiner Stadt hat er auch Tiger, Bären und Elefanten erschlagen.
4.75.6
हिडिम्बं च बकं चैव किर्मीरं च जटासुरम् ।
हत्वा निष्कण्टकं चक्रे अरण्यं सर्वतः शुभम् ॥ ४.७५.६ ॥
Nachdem er Hiḍimba, Baka, Kirmīra und Jaṭāsura erschlagen hatte, machte er den Wald ringsum dornenfrei und glückverheißend.
4.75.7
यश्चासीदश्वबन्धस्ते नकुलोऽयं परन्तप ।
गोसङ्ख्यः सहदेवश्च माद्रीपुत्रौ महाबलौ ॥ ४.७५.७ ॥
Und dieser Nakula, der Pfleger deiner Pferde, o Feindeverbrenner, und Sahadeva, der Zähler der Kühe – die beiden mächtigen Söhne Mādrīs.
4.75.8
शृङ्गारवेषारणौ रूपवन्तौ मनस्विनौ ।
नानारथसहस्राणां समर्थौ भरतर्षभौ ॥ ४.७५.८ ॥
In prächtiges Gewand gekleidet, schön und hochgesinnt, fähig, tausende verschiedene Wagen zu lenken – die beiden Stiere der Bharatas.
4.75.9
एषा पद्मपलाशाक्षी सुमध्या चारुहासिनी ।
सैरन्ध्री द्रौपदी राजन्यकृते कीचका हताः ॥ ४.७५.९ ॥
Diese, mit lotusblütenblattgleichen Augen, schlanker Taille und lieblichem Lächeln, ist Draupadī, die Dienerin, o König; ihretwegen wurden die Kīcakas erschlagen.
4.75.10
द्रुपदस्य प्रिया पुत्री धृष्ट्युम्नस्य चानुजा ।
अग्निकुण्डात्समुद्भूता द्रौपदी त्ववगम्यताम् ॥ ४.७५.१० ॥
Draupadī, die geliebte Tochter Drupadas und jüngere Schwester Dhṛṣṭadyumnas, aus der Opferfeuergrube hervorgegangen – wisse dies.
4.75.11
अस्त्रज्ञो दुर्लभः कश्चित्केवलं पृथिवीमनु ।
धनुर्भृतामतिश्रेष्ठः कौन्तेयोयं धनंजयः ॥ ४.७५.११ ॥
Selten ist auf der Erde ein Kenner der Waffen; der größte aller Bogenschützen ist dieser Sohn Kuntīs, Dhanaṃjaya.
4.75.12
एतेन खाण्डवं तस्य ह्यकामस्य शतक्रतोः ।
दग्धं नागवनं चैव सह नागैर्नराधिप ॥ ४.७५.१२ ॥
Durch ihn wurde der Khāṇḍava-Wald niedergebrannt, obwohl Indra, der Hunderopferer, es nicht wollte; auch der Schlangenwald wurde samt den Schlangen verbrannt, o Herr der Menschen.
4.75.13
वर्षं च शरवर्षेण वारितं दुर्जयेन वै ।
करमाहारिताः सर्वे पार्थिवाः पृथिवीतले ॥ ४.७५.१३ ॥
Und jener Unbesiegbare hielt mit einem Pfeilregen sogar den Regen zurück; alle Könige auf Erden mussten Tribut bringen.
4.75.14
स्त्रीवेषं कृतवानेष तव राजन्निवेशने ।
बृहन्नलेति यामाहुरर्जुनं जयतांवरम् ॥ ४.७५.१४ ॥
O König, in deinem Hause nahm er die Gestalt einer Frau an. Der Bṛhannalā genannt wird, ist niemand anderes als Arjuna, der Beste der Sieger.
4.75.15
उषिताःस्म सुखं सर्वे तव राजन्निवेशने ।
अज्ञातवासे निभृता गर्भवास इव प्रजाः ॥ ४.७५.१५ ॥
O König, wir alle lebten glücklich in deinem Hause; im verborgenen Exil blieben wir verborgen, wie Wesen im Mutterschoß.
4.75.16
यदाऽर्जुनेन ते वीराः कथिताः पञ्च पाण्डवाः ।
पुनरेव च तान्पार्थान्दर्शयामास चोत्तरः ॥ ४.७५.१६ ॥
Als Arjuna deine heldenhaften fünf Pāṇḍavas genannt hatte, zeigte Uttara jene Söhne der Pṛthā erneut.
4.75.17
य एष जाम्बूनदशुद्धगौर-
तनुर्महान्सिंह इव प्रवद्धः ।
प्रचण्डघोणः पृथुदीर्घनेत्र-
स्ताम्रायताक्षः कुरुराज एषः ॥ ४.७५.१७ ॥
Dieser hier, mit einem Körper so rein und weiß wie Jāmbūnada-Gold, groß gewachsen wie ein Löwe, mit wildem Nasenrücken, breiten langen Augen und rötlich weiten Augen — dies ist der König der Kuru.
4.75.18
अयं पुनर्मत्तगजेन्द्रगामी ।
प्रतप्तचामीकरशुद्धगौरः।
पृथ्वायतांसो गुरुदीर्घबाहु-
र्वृकोदरः पश्यत पश्यतैनम् ॥ ४.७५.१८ ॥
Dieser geht wie ein rasender Elefantenkönig, rein weiß wie erhitztes Gold, mit breiten weiten Schultern und schweren langen Armen — dies ist Vṛkodara. Seht, seht ihn an!
4.75.19
यस्त्वेव पार्श्वेऽस्य महाधनुष्मा-
ञ्श्यामो युवा वारणयूथपोपमः ।
सिंहोन्नतांसो गजराजगामी ।
पद्मायताक्षोऽर्जुन एष वीरः ॥ ४.७५.१९ ॥
Der aber an seiner Seite, der große Bogenschütze, dunkel und jung, gleich dem Führer einer Elefantenherde, mit löwenhohen Schultern, im Gang des Elefantenkönigs, lotusäugig — dieser Held ist Arjuna.
4.75.20
राज्ञः समीपे पुरुषोत्तमौ तु ।
यमाविमौ विष्णुमहेन्द्रकलौ।
मनुष्यलोके सकले समोऽस्ति ।
ययोर्न रूपे न बले न शीले ॥ ४.७५.२० ॥
Beim König stehen diese beiden Besten der Menschen, Zwillingsbrüder, Teile Viṣṇus und Indras. In der ganzen Menschenwelt gibt es keinen, der ihnen gleicht — weder an Schönheit noch an Kraft noch an Charakter.
4.75.21
आभ्यां तु पार्श्वे कनकोत्तमाङ्गी ।
यैषा प्रभा मूर्तिमतीव गौरी।
नीलोत्पलाभा सुरदेवतेव ।
कृष्णा स्थिता मूर्तिमतीव लक्ष्मीः ॥ ४.७५.२१ ॥
An ihrer Seite steht sie mit goldenen Gliedern, hell wie verkörperter Glanz, mit dem Schimmer der blauen Lotusblüte, gleich einer Göttin — Kṛṣṇā steht dort, als wäre Lakṣmī selbst Gestalt geworden.
4.75.22
एवं निवेद्य तान्पार्थान्पाण्डवान्पञ्च भूपतेः ।
ततोऽर्जुनस्य वैराटिः कथयामास विक्रमम् ॥ ४.७५.२२ ॥
Nachdem er so dem König jene fünf Söhne der Pṛthā, die Pāṇḍavas, vorgestellt hatte, begann der Sohn Virāṭas, Arjunas Tapferkeit zu erzählen.
4.75.23
अयं स द्विषतां मध्ये मृगाणामिव केसरी ।
अचरद्रथबृन्देषु निघ्नंस्तेषां परावरान् ॥ ४.७५.२३ ॥
Dies ist jener, der unter seinen Feinden wie ein Löwe unter Hirschen einherschritt, durch die Massen der Wagen streifend und die Großen wie die Kleinen unter ihnen niederschlagend.
4.75.24
अनेन विद्धा मातङ्गा महामेघोपमास्तदा ।
हिरण्यकक्ष्याः संग्रामे दन्ताभ्यामगमन्महीम् ॥ ४.७५.२४ ॥
Von ihm getroffen, fielen die Elefanten, gleich großen Wolken, mit goldenen Gurten damals im Kampf mit ihren Stoßzähnen zu Boden.
4.75.25
अनेन विजिता गावो निर्जिताः कुरवो युधि ।
अस्य शङ्खस्य शब्देन कर्णौ मे बधिरीकृतौ ॥ ४.७५.२५ ॥
Durch ihn wurden die Kühe gewonnen, die Kurus im Kampf besiegt; vom Klang dieser Muschel wurden meine Ohren taub gemacht.
4.75.26
जायते रोमर्षो मे संस्मृत्यास्य धनुर्ध्वनिम् ।
ध्वजस्य वानरं भूतैराक्रोशन्तं सहानुगैः ॥ ४.७५.२६ ॥
Wenn ich an den Klang seines Bogens denke, steigt in mir haarsträubender Zorn auf, als der Affe auf dem Banner mit seinen Gefolgsleuten, den Wesen, schrie.
4.75.27
नाददानं शरान्घोरान्न मुञ्चन्तं शरोत्करान् ।
न कार्मुकं विकर्षन्तमेनं पश्यामि संयुगे ॥ ४.७५.२७ ॥
Nicht die schrecklichen Pfeile nehmend, keine Pfeilschauer entsendend, den Bogen nicht spannend — ihn sehe ich im Kampf nicht.
4.75.28
एतद्धनुःप्रमुक्ताश्च शराः पुङ्खानुपुङ्खिनः ।
नालक्ष्येषु रणे पेतुर्नाराचा रक्तभोजनाः ॥ ४.७५.२८ ॥
Die von diesem Bogen abgeschossenen gefiederten Pfeile fielen im Kampf auf unsichtbare Ziele; auch die blutfressenden eisernen Pfeile fielen.
4.75.29
तीक्ष्णनाराचसंकृत्तशिरोबाहूरुवक्षसाम् ।
कलेबराणि दृश्यन्ते योधानां साश्वसादिनां ॥ ४.७५.२९ ॥
Die Leiber der Krieger und Reiter sind zu sehen, von scharfen eisernen Pfeilen an Köpfen, Armen, Schenkeln und Brüsten zerschnitten.
4.75.30
अनेन तटिनी तत्र शोणिताम्बुप्रवाहिनी ।
प्रवर्तिता भीमरूपा यां स्मृत्वाऽद्यापि मे मनः।
प्रकम्पते चण्डवायुकम्पिता कदली यथा ॥ ४.७५.३० ॥
Dort ließ er einen furchtbaren Fluss strömen, der Blutwasser führte; wenn ich mich daran erinnere, zittert mein Geist noch heute wie ein Bananenbaum im heftigen Wind.
4.75.31
अनेन राजन्वीरेण भीष्मद्रोणमुखा रथाः ।
दुर्योधनेन सहिता निर्जिता भीमकर्मणा ॥ ४.७५.३१ ॥
Von diesem königlichen Helden wurden die Wagenkämpfer unter Bhīṣma und Droṇa samt Duryodhana besiegt, von dem Mann mit den schrecklichen Taten.
4.75.32
अयं भीतं द्रवन्तं मां देवपुत्रो न्यवारयत् ।
यस्य बाहुबलेनास्मि जीवन्प्रत्यागतः पुरम् ॥ ४.७५.३२ ॥
Dieser Gottessohn hielt mich auf, als ich verängstigt floh; durch die Kraft seiner Arme kehrte ich lebend in die Stadt zurück.
4.75.33
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा मात्स्यराजः प्रतापवान् ।
धनंजयं परिष्वज्य पाण्डवानथ सर्वशः ॥ ४.७५.३३ ॥
Als der mächtige König der Matsya diese Worte gehört hatte, umarmte er Dhanaṃjaya und dann alle Pāṇḍavas.
4.75.34
धर्मराजं नमस्कृत्य राजा राज्येऽभिषेचितम् ।
नातृप्यद्दर्शने तेषां विराटो वाहिनीपतिः ॥ ४.७५.३४ ॥
Nachdem er sich vor Dharmarāja verneigt hatte, der im Reich gesalbt war, wurde König Virāṭa, Herr des Heeres, am Anblick ihrer nicht satt.
4.75.36
अविभक्तं भवद्भिर्मे न सन्देहो नराधिपाः ॥ ४.७५.३६ ॥
O Herren der Menschen, das Meine ist mit euch ungeteilt; daran besteht kein Zweifel.