مهابهاراتا · أدهيايا 4.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.77.1
यच्च वक्ष्याम्यहं तेऽद्य मा शङ्केथा युधिष्ठिर ।
इदं सनगरं राष्ट्रं सजनं सवधूजनम्।
युष्यभ्यं संप्रदास्यामि भोक्ष्याम्युच्छिष्टमेव च ॥ ४.७७.१ ॥
يا يudhishthira، لا تشك فيما أنا قائل لك اليوم. هذه المدينة، وهذه المملكة بشعبها ونسائها، سأسلمها إليك كلها؛ ولن أتمتع إلا بما يبقى.
4.77.2
अहं वद्धश्चिरं राजन्भुक्तभोगश्चिरं सुखम् ।
राज्यं दत्त्वा तु युष्मभ्यं प्रव्रजिष्यामि काननम् ॥ ४.७७.२ ॥
يا ملك، لقد شِخت وتمتعتُ بالملذات والسعادة زمنًا طويلًا. وبعد أن أعطيك المملكة سأمضي إلى الغابة.
4.77.3
उत्तरां प्रतिगृह्णातु सव्यसाची धनंजयः ।
अयं ह्यौपयिको भर्ता तस्याः पुरुषसत्तमः ॥ ४.७७.३ ॥
ليقبل دهنامجايا، الرامي الماهر بيديه كلتيهما، أُتّرا. فهو حقًا الزوج المناسب لها، أفضل الرجال.
4.77.4
एवमुक्तो धर्मराजः पार्थपैक्षद्वनंजयम् ।
ईक्षितं चार्जुनो ज्ञात्वा मात्स्यं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७७.४ ॥
ولما قيل له هذا، نظر ملك الدharma إلى دهنجايا ابن بريثا. فأدرك أرجونا تلك النظرة، فأجاب كلام ملك المتسيا.
4.77.5
वयं वनान्तरात्प्राप्ता न ते राज्यं गृहामहे ।
किंतु दुर्योधनादीनां राज्ञां राज्यं गृहामहे ॥ ४.७७.५ ॥
لقد جئنا من غابة أخرى؛ فلسنا نقبل مملكتك. لكننا سنقبل مملكة الملوك، دُريودهانا ومن معه.
4.77.6
प्रतिगृह्णाम्यहं राजन्स्रुषं दुहितरं तव ।
युक्तो ह्यावां हि संबन्धो मात्स्यभारतवंशयोः ॥ ४.७७.६ ॥
يا ملك، إنني أقبل ابنتك كنّةً لي. إن هذه المصاهرة بين نسل المتسيا ونسل بهاراتا لَمناسبة حقًا لنا نحن الاثنين.
4.77.7
किमर्थं पाण्डवश्रेष्ठ भार्यां दुहितरं मम ।
प्रतिग्रहीतुं नेमां त्वं मया दत्तमिहेच्छसि ॥ ४.७७.७ ॥
يا أفضل أبناء باندو، لماذا لا تريد أن تقبل ابنتي التي أعطيتها لك زوجةً؟
4.77.8
अन्तःपुरेऽहमुषितः सदा पश्यन्सुतां तव ।
सहस्यं च प्रकाशं च विश्वस्ता पितृवन्मयि ॥ ४.७७.८ ॥
لقد أقمتُ دائمًا في حريمك، أرعى ابنتك؛ وكانت تثق بي كما تثق بأبيها، في الخلوة وأمام الناس.
4.77.9
प्रियो बहुमतश्चाहं नर्तने गीतवादिते ।
आचार्यवच्च मां नित्यं मन्यते दुहिता तव ॥ ४.७७.९ ॥
في الرقص والغناء والعزف كنتُ عزيزًا عليها ومحترمًا جدًا؛ وكانت ابنتك تعدّني دائمًا بمثابة معلّم.
4.77.10
वयस्यया तया राजन्सह संवत्सरोषितः ।
अतिशङ्का ततोऽस्थाने तव लोकस्य च प्रभो ॥ ४.७७.१० ॥
أيها الملك، لقد عشتُ عامًا كاملًا مع رفيقتها. أيها السيد، فلا يكن فيك ولا في الناس شكٌّ مفرطٌ بلا سبب.
4.77.11
तस्मादामन्त्रये त्वाऽद्य पुत्रार्थं मे विशांपते ।
सुद्धं जितेन्द्रियं मन्ये तस्याः शुद्धिः कृता मया ॥ ४.७७.११ ॥
لذلك، أيها سيد البشر، أتوجّه إليك اليوم من أجل ابني: إنني أعدّها طاهرة ومضبوطة الحواس، وقد تحققتُ أنا من طهارتها.
4.77.12
स्नुषायां दुहितुर्वापि पुत्रे चात्मनि वा पुनः ।
अतिशङ्कां न पश्यामि तेन शुद्धिर्भविष्यति ॥ ४.७७.१२ ॥
لا أرى شكًّا مفرطًا لا في كنّة ولا في ابنة ولا في ابن، ولا حتى فيك أنت؛ وبذلك ستتبيّن طهارتها.
4.77.13
अभिषङ्गादहं भीतो मिथ्याचारात्परंतप ।
स्रुषार्थमुत्तरां राजन्प्रतिगृह्णामि ते सुताम् ॥ ४.७७.१३ ॥
يا مُحرق الأعداء، خائفًا من ريبة السلوك الكاذب، يا ملك، أقبل ابنتك أوتّرا كزوجة لابني.
4.77.14
स्वस्त्रीयो वासुदेवस्य साक्षाद्देवसुतो यथा ।
दयितश्चक्रहस्तस्य बलवानस्त्रकोविदः ॥ ४.७७.१४ ॥
هو ابن أخت فاسوديفا، كأنه ابن إله بعينه، محبوب حامل القرص، قوي ماهر في الأسلحة.
4.77.15
अभिमन्युर्गहाबाहुः पुत्रो मम विशांपते ।
जामाता तव युक्तो वै भर्ता च दुहितुस्तव ॥ ४.७७.१५ ॥
ابني أبهيمانيو، غليظ الذراعين، يا سيد الشعب، جدير بأن يكون صهرك وزوج ابنتك.
4.77.16
उपपन्नं कुरुश्रेष्ठे कुन्तीपुत्रे धनंजये ।
सदैव धर्मनित्यश्च ज्ञातज्ञानश्च पाण्डवः ॥ ४.७७.१६ ॥
هذا لائق بدهنجاي، خير الكورو، ابن كونتي؛ فهو دائم الثبات في الدهرما، عالم بما يُعلم، بانداوي.
4.77.17
यत्कृत्यं मन्यसे पार्थ क्रियतां तदनन्तरम् ।
सर्वे कामाः समृद्धा मे संबन्धी यस्य मेऽर्जुनः ॥ ४.७७.१७ ॥
يا ابن برتا، ما تراه واجبًا فليُفعل في الحال؛ قد تحققت كل أمانيّ، لأن أرجونا قريبي.
4.77.18
एवं ब्रुवति राजेन्द्रे कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अन्वजानत संबन्धं समये कृष्णमात्स्ययोः ॥ ४.७७.१८ ॥
ولما قال سيد الملوك هذا، وافق يودهشتهيرا ابن كونتي في حينه على هذه المصاهرة بين الكريشنا والماتسيا.
4.77.19
दूतान्सर्वेषु मित्रेषु वासुदेवे च भारत ।
प्रेषयामास कौन्तेयो विराटश्च महीपतिः । ॥ ४.७७.१९ ॥
يا بهارata، أرسل ابن كونتي والملك فيراتا رسلاً إلى جميع الأصدقاء وإلى فاسوديفا.
4.77.20
प्रतिगृह्य स्नुषार्थं वै दर्शयन्व्रतमात्मनः ।
शीलशौचसमाचारं लोकस्यावेद्य फल्गुनः ॥ ४.७७.२० ॥
بعد أن قبل الهدية لكنّته، أظهر فالغونا (أرجونا) للعالم نذره وسلوكه الحسن وطهارته.
4.77.21
लोके विख्याप्य माहात्म्यं यशश्च स परंतपः ।
कृतार्थः शुचिरव्यग्रस्तुष्टिमानभवत्तदा ॥ ४.७७.२१ ॥
بعد أن أعلن عظمته وشهرته في العالم، صار ذلك المُحرق للأعداء حينها قد بلغ غايته، طاهراً، غير مضطرب، راضياً.
4.77.22
राजन्प्रीतोस्मि भद्रं ते सखा मेऽसि परन्तप ।
सुखमध्युषिताः सर्वे अज्ञातास्त्वयि पार्थिव ॥ ४.७७.२२ ॥
أيها الملك، أنا مسرور، فليكن لك الخير. يا مُحرِق الأعداء، أنت صديقي. أيها الحاكم، لقد عشنا جميعاً في راحة عندك دون أن يعرفنا أحد.
4.77.23
विराटनगरे राजा धर्मात्मा संशितव्रतः ।
पूजितश्चाभिषिक्तश्च रत्नैश्च शतशोर्चितः ॥ ४.७७.२३ ॥
في مدينة فيراتا، أُكرم الملك ذو النفس الصالحة والعهود الثابتة، وتوّج ونال التبجيل مئات المرات بالجواهر.
4.77.24
तथा ब्रुवन्तं प्रसमीक्ष्य राजा ।
परं प्रहृष्टः स्वजनेन तेन।
स्नेहात्परिष्वज्य नृपो भुजाभ्यां ।
ददौ महार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ४.७७.२४ ॥
وحين رأى الملك ذلك الرجل يتكلم هكذا، فرح فرحاً عظيماً، فعانق قريبه بمودة بكلتا ذراعيه، وأعطى الكوريين والبانداويين هدية عظيمة القيمة.
4.77.25
समादिशन्दूतमथो समग्राः ॥ ४.७७.२५ ॥
ثم أصدر الجميع تعليماتهم إلى الرسول.
4.77.26
युधिष्ठिरश्चापि सुसंग्रहृष्टो ।
दुर्योधनाद्दूतमपश्यदागतम्।
स चाब्रवीद्धर्मराजं समेत्य ।
युधिष्ठिरं पाण्डवमुग्रवीर्यम् ॥ ४.७७.२६ ॥
وفرح يوديشثيرا كثيراً ورأى الرسول القادم من دُرْيودهانا. فدنا من ملك الدِّهرما، يوديشثيرا البانداوي ذي البأس الشديد، وتكلّم.
4.77.27
धनञ्जयेनासि पुनर्वनाय ।
प्रव्राजितः समये तिष्ठ पार्थः।
त्रयोदशे ह्येव किरीटमाली ।
संवत्सरे पाण्डवेयोऽद्य दृष्टः ॥ ४.७७.२७ ॥
لقد أُعيدتَ إلى الغابة على يد دانانجايا. كان على ابن برثا أن يبقى حتى الأجل المحدد؛ وفي السنة الثالثة عشرة، ها هو البانداوي حامل الإكليل يُرى اليوم.
4.77.28
ततोऽब्रवीद्धर्मसुतः प्रहस्य ।
क्षिप्रं गत्वा ब्रूहि सुयोधनं तम्।
पितामहः शान्तनवो ब्रवीतु ।
पूर्णो न पूर्णोऽद्य त्रयोदशो नः ॥ ४.७७.२८ ॥
فقال ابن الدّهرما ضاحكاً: «اذهب سريعاً وقل لسويودهانا: ليقل الجدّ بهيشما ابن شانتانو: هل اكتملت سنتنا الثالثة عشرة اليوم أم لم تكتمل؟»
4.77.29
संवत्सरात्ते तु धनञ्जयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये।
पूर्णो न पूर्णो न इति ब्रवीतु ।
यदस्य सत्यं मम तत्प्रमाणम् ॥ ४.७७.२९ ॥
بعد انقضاء سنتك، شدّ دانانجايا قوس الغاندِيفا في وسط المعركة. فليقل: «اكتملت» أو «لم تكتمل»؛ وما هو حقيقته فهو حجتي.
4.77.30
तेनैवमुक्तः स निवृत्य दूतो ।
दुर्योधनं प्राप्य शशंस तत्त्वम् ॥ ४.७७.३० ॥
ولما خوطب بذلك، رجع الرسول فبلغ دُرْيودهانا وأخبره بالحقيقة.
4.77.31
समेत्य दूतेन स राजपुत्रो ।
दुर्योधनो मन्त्रयामास तत्र।
भीष्मेण कर्णेन कृपेण चैव ।
द्रोणेन भूरिश्रवसा च सार्धम् ॥ ४.७७.३१ ॥
بعد أن التقى بالرسول، تشاور الأمير دورyodhana هناك مع بهيشما وكارنا وكريبا ودرونا وبوريشرافاس.
4.77.32
संमन्त्र्य रात्रौ बहुभिः सुहृद्भि-
र्भीष्मोऽब्रवीद्धार्तराष्ट्रं महात्मा ।
तीर्णप्रतिज्ञेन धनंजयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये ॥ ४.७७.३२ ॥
في الليل، بعد التشاور مع كثير من الأصدقاء، قال بهيشما العظيم لابن دهريتاراشترا: إن دهننجايا، الذي أوفى بنذره، قد شدّ قوس الغانديفا في وسط المعركة.
4.77.33
नेच्छन्त्यसत्येन सुरेन्द्रलोकं ।
पाण्डोः सुता ब्रह्मणश्चापि लोकम्।
तथ्यं च ते पथ्यमहं ब्रवीमि ।
स्वर्ग्यं यशस्यं परलोकपथ्यम् ॥ ४.७७.३३ ॥
إن أبناء باندو لا يريدون عالم إندرا ولا عالم براهما بالكذب؛ وإنني أقول لك الحق والنافع، ما يجلب السماء والشهرة وينفع في العالم الآخر.
4.77.34
कुन्तीसुतैस्त्वं समुपैहि सन्धिं ।
भुङ्क्ष्व स्वराज्यं सह पाण्डवेयैः।
युध्यस्व नोचेत्स्थिरबुद्धिराजौ ।
कुन्तीसुतैर्यद्यपि राज्यमिच्छेः ॥ ४.७७.३४ ॥
اصنع السلام مع أبناء كونتي؛ وتمتّع بمملكتك مع الباندافا. وإلا فحارب في المعركة بعقل ثابت، حتى لو كنت تريد المملكة من أبناء كونتي.
4.77.35
आन्तं न शक्यं कपटेन भोक्तुं ।
राज्यं परेषां महतां बलीनाम्।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समग्रं ।
हतो भवान्भोक्ष्यति वज्रिलोकम् ॥ ४.७७.३५ ॥
لا يمكن التمتع بالمملكة دون تعب بالخداع. اغلب الأعداء العظماء الأقوياء وتمتع بالمملكة كلها؛ وإن قُتلت تتمتع بعالم إندرا.
4.77.36
हतोस्मि तैर्वा सुरलोकमेमि ॥ ४.७७.३६ ॥
أو إن قُتلت على أيديهم، فسأمضي إلى عالم الآلهة.
4.77.37
ते धार्तराष्ट्राः समयं निशम्य ।
तीर्णप्रतिज्ञस्य धनंजयस्य
संचिन्त्य सर्वे सहिताः सुहृद्भिः ।
सपार्थिवाः स्वानि गृहाणि जग्मुः ॥ ४.७७.३७ ॥
وبعد أن سمع أبناء دهritarashtra بالمهلة وأن نذر دهنانجايا قد تحقق، تشاوروا جميعاً مع حلفائهم ثم عادوا مع ملوكهم إلى بيوتهم.