ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 4.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.77.1
यच्च वक्ष्याम्यहं तेऽद्य मा शङ्केथा युधिष्ठिर ।
इदं सनगरं राष्ट्रं सजनं सवधूजनम्।
युष्यभ्यं संप्रदास्यामि भोक्ष्याम्युच्छिष्टमेव च ॥ ४.७७.१ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା କହିବାକୁ ଯାଉଛି ସେଥିରେ ସନ୍ଦେହ କରନି। ଏହି ନଗର, ରାଷ୍ଟ୍ର, ପ୍ରଜା ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମର୍ପଣ କରିବି; ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ହିଁ ମୁଁ ଭୋଗ କରିବି।
4.77.2
अहं वद्धश्चिरं राजन्भुक्तभोगश्चिरं सुखम् ।
राज्यं दत्त्वा तु युष्मभ्यं प्रव्रजिष्यामि काननम् ॥ ४.७७.२ ॥
ରାଜନ୍, ମୁଁ ଦୀର୍ଘକାଳ ବୃଦ୍ଧ ହୋଇଛି ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳ ସୁଖଭୋଗ କରିଛି। ରାଜ୍ୟ ତୁମକୁ ଦେଇ ମୁଁ ବନକୁ ଚାଲିଯିବି।
4.77.3
उत्तरां प्रतिगृह्णातु सव्यसाची धनंजयः ।
अयं ह्यौपयिको भर्ता तस्याः पुरुषसत्तमः ॥ ४.७७.३ ॥
ଉତ୍ତରାକୁ ସବ୍ୟସାଚୀ ଧନଞ୍ଜୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଏହିପରି ସେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ୱାମୀ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
4.77.4
एवमुक्तो धर्मराजः पार्थपैक्षद्वनंजयम् ।
ईक्षितं चार्जुनो ज्ञात्वा मात्स्यं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७७.४ ॥
ଏହିପରି କୁହାଗଲେ ଧର୍ମରାଜ ଧନଞ୍ଜୟ ପାର୍ଥଙ୍କ ପ୍ରତି ଚାହିଁଲେ। ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ବୁଝି ଅର୍ଜୁନ ମତ୍ସ୍ୟରାଜଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
4.77.5
वयं वनान्तरात्प्राप्ता न ते राज्यं गृहामहे ।
किंतु दुर्योधनादीनां राज्ञां राज्यं गृहामहे ॥ ४.७७.५ ॥
ଆମେ ଅନ୍ୟ ବନରୁ ଆସିଛୁ; ତୁମର ରାଜ୍ୟ ଆମେ ଗ୍ରହଣ କରୁନାହୁଁ। କିନ୍ତୁ ଦୁର୍ଯୋଧନ ପ୍ରମୁଖ ରାଜାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଆମେ ଗ୍ରହଣ କରିବୁ।
4.77.6
प्रतिगृह्णाम्यहं राजन्स्रुषं दुहितरं तव ।
युक्तो ह्यावां हि संबन्धो मात्स्यभारतवंशयोः ॥ ४.७७.६ ॥
ରାଜନ୍, ମୁଁ ତୁମ କନ୍ୟାକୁ ପୁତ୍ରବଧୂ ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ମତ୍ସ୍ୟ ଓ ଭରତବଂଶ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତରେ ଉପଯୁକ୍ତ।
4.77.7
किमर्थं पाण्डवश्रेष्ठ भार्यां दुहितरं मम ।
प्रतिग्रहीतुं नेमां त्वं मया दत्तमिहेच्छसि ॥ ४.७७.७ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି କନ୍ୟାକୁ ପତ୍ନୀ ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ତୁମେ କାହିଁକି ଇଚ୍ଛା କରୁନ୍ତି ନାହିଁ?
4.77.8
अन्तःपुरेऽहमुषितः सदा पश्यन्सुतां तव ।
सहस्यं च प्रकाशं च विश्वस्ता पितृवन्मयि ॥ ४.७७.८ ॥
ମୁଁ ସର୍ବଦା ତୁମ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ବାସ କରି ତୁମ କନ୍ୟାକୁ ଦେଖୁଥିଲି। ସେ ମୋ ପ୍ରତି ପିତାଙ୍କ ପରି ବିଶ୍ୱାସ ରଖୁଥିଲା, ଏକାନ୍ତରେ ଓ ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ।
4.77.9
प्रियो बहुमतश्चाहं नर्तने गीतवादिते ।
आचार्यवच्च मां नित्यं मन्यते दुहिता तव ॥ ४.७७.९ ॥
ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟରେ ମୁଁ ତା ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ଓ ଅତି ସମ୍ମାନିତ ଥିଲି। ତୁମ କନ୍ୟା ମୋତେ ସର୍ବଦା ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ମାନୁଥିଲା।
4.77.10
वयस्यया तया राजन्सह संवत्सरोषितः ।
अतिशङ्का ततोऽस्थाने तव लोकस्य च प्रभो ॥ ४.७७.१० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ମୁଁ ତା ସଖୀ ସହିତ ଏକ ବର୍ଷ ବାସ କରିଥିଲି। ହେ ପ୍ରଭୋ, ତୁମର କିମ୍ବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଏଥିରେ ଅକାରଣ ଅତି ସନ୍ଦେହ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
4.77.11
तस्मादामन्त्रये त्वाऽद्य पुत्रार्थं मे विशांपते ।
सुद्धं जितेन्द्रियं मन्ये तस्याः शुद्धिः कृता मया ॥ ४.७७.११ ॥
ତେଣୁ, ହେ ପ୍ରଜାପତି, ଆଜି ମୁଁ ମୋ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି। ମୁଁ ତାକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ମନେ କରେ; ମୋ ଦ୍ୱାରା ତାର ଶୁଦ୍ଧତା ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇସାରିଛି।
4.77.12
स्नुषायां दुहितुर्वापि पुत्रे चात्मनि वा पुनः ।
अतिशङ्कां न पश्यामि तेन शुद्धिर्भविष्यति ॥ ४.७७.१२ ॥
ପୁତ୍ରବଧୂ, କନ୍ୟା, ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅତି ସନ୍ଦେହ ଦେଖୁନାହିଁ। ଏଥିରେ ତାର ଶୁଦ୍ଧତା ପ୍ରମାଣିତ ହେବ।
4.77.13
अभिषङ्गादहं भीतो मिथ्याचारात्परंतप ।
स्रुषार्थमुत्तरां राजन्प्रतिगृह्णामि ते सुताम् ॥ ४.७७.१३ ॥
ହେ ପରନ୍ତପ, ମିଥ୍ୟାଚାରର ସନ୍ଦେହରେ ମୁଁ ଭୀତ; ହେ ରାଜନ୍, ପୁତ୍ରବଧୂ ପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ କନ୍ୟା ଉତ୍ତରାକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି।
4.77.14
स्वस्त्रीयो वासुदेवस्य साक्षाद्देवसुतो यथा ।
दयितश्चक्रहस्तस्य बलवानस्त्रकोविदः ॥ ४.७७.१४ ॥
ସେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଭଗ୍ନୀପୁତ୍ର; ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେବପୁତ୍ରଙ୍କ ପରି, ଚକ୍ରଧରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ବଳବାନ ଓ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ।
4.77.15
अभिमन्युर्गहाबाहुः पुत्रो मम विशांपते ।
जामाता तव युक्तो वै भर्ता च दुहितुस्तव ॥ ४.७७.१५ ॥
ମୋର ପୁତ୍ର ଅଭିମନ୍ୟୁ, ଦୃଢ଼ବାହୁ; ହେ ବିଶାମ୍ପତି, ଆପଣଙ୍କ ଜାମାତା ଓ ଆପଣଙ୍କ କନ୍ୟାର ସ୍ୱାମୀ ହେବାକୁ ସେ ଯୋଗ୍ୟ।
4.77.16
उपपन्नं कुरुश्रेष्ठे कुन्तीपुत्रे धनंजये ।
सदैव धर्मनित्यश्च ज्ञातज्ञानश्च पाण्डवः ॥ ४.७७.१६ ॥
କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଉପଯୁକ୍ତ; ସେ ସଦା ଧର୍ମରେ ନିତ୍ୟ ସ୍ଥିର, ଜ୍ଞାତରେ ଜ୍ଞାନୀ ପାଣ୍ଡବ।
4.77.17
यत्कृत्यं मन्यसे पार्थ क्रियतां तदनन्तरम् ।
सर्वे कामाः समृद्धा मे संबन्धी यस्य मेऽर्जुनः ॥ ४.७७.१७ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଯାହା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ଆପଣ ଭାବନ୍ତି ତାହା ତୁରନ୍ତ କରନ୍ତୁ; ଅର୍ଜୁନ ମୋର ସମ୍ବନ୍ଧୀ ହୋଇଥିବାରୁ ମୋର ସବୁ କାମନା ପୂରଣ ହୋଇଛି।
4.77.18
एवं ब्रुवति राजेन्द्रे कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अन्वजानत संबन्धं समये कृष्णमात्स्ययोः ॥ ४.७७.१८ ॥
ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଏହିପରି କହିବାରୁ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ମତ୍ସ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
4.77.19
दूतान्सर्वेषु मित्रेषु वासुदेवे च भारत ।
प्रेषयामास कौन्तेयो विराटश्च महीपतिः । ॥ ४.७७.१९ ॥
ହେ ଭାରତ, କୌନ୍ତେୟ ଓ ମହୀପତି ବିରାଟ ସମସ୍ତ ମିତ୍ରଙ୍କ ଓ ବାସୁଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦୂତ ପଠାଇଲେ।
4.77.20
प्रतिगृह्य स्नुषार्थं वै दर्शयन्व्रतमात्मनः ।
शीलशौचसमाचारं लोकस्यावेद्य फल्गुनः ॥ ४.७७.२० ॥
ପୁତ୍ରବଧୂଙ୍କ ପାଇଁ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରି ଫଲ୍ଗୁନ ନିଜର ବ୍ରତ ଓ ଶୀଳ-ଶୌଚାଚାର ଜଗତକୁ ଜଣାଇଲେ।
4.77.21
लोके विख्याप्य माहात्म्यं यशश्च स परंतपः ।
कृतार्थः शुचिरव्यग्रस्तुष्टिमानभवत्तदा ॥ ४.७७.२१ ॥
ଜଗତରେ ନିଜର ମହିମା ଓ ଯଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରି ସେ ଶତ୍ରୁତାପନ ସେତେବେଳେ କୃତାର୍ଥ, ଶୁଚି, ଅବ୍ୟଗ୍ର ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
4.77.22
राजन्प्रीतोस्मि भद्रं ते सखा मेऽसि परन्तप ।
सुखमध्युषिताः सर्वे अज्ञातास्त्वयि पार्थिव ॥ ४.७७.२२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ଅଛି, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ହେ ପରନ୍ତପ, ତୁମେ ମୋର ସଖା। ହେ ପାର୍ଥିବ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମ ନିକଟରେ ସୁଖରେ ରହିଲୁ, କେହି ନ ଜାଣି।
4.77.23
विराटनगरे राजा धर्मात्मा संशितव्रतः ।
पूजितश्चाभिषिक्तश्च रत्नैश्च शतशोर्चितः ॥ ४.७७.२३ ॥
ବିରାଟ ନଗରରେ ଧର୍ମାତ୍ମା ଓ ଦୃଢ଼ବ୍ରତୀ ରାଜା ସମ୍ମାନିତ ଓ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ଶହଶହ ରତ୍ନରେ ପୂଜିତ ହେଲେ।
4.77.24
तथा ब्रुवन्तं प्रसमीक्ष्य राजा ।
परं प्रहृष्टः स्वजनेन तेन।
स्नेहात्परिष्वज्य नृपो भुजाभ्यां ।
ददौ महार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ४.७७.२४ ॥
ଏପରି କହୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ନିଜ ସ୍ୱଜନକୁ ସ୍ନେହରେ ଦୁଇ ବାହୁରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ରାଜା କୁରୁ-ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ମହାମୂଲ୍ୟ ଉପହାର ଦେଲେ।
4.77.25
समादिशन्दूतमथो समग्राः ॥ ४.७७.२५ ॥
ଏପରେ ସମସ୍ତେ ଦୂତଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
4.77.26
युधिष्ठिरश्चापि सुसंग्रहृष्टो ।
दुर्योधनाद्दूतमपश्यदागतम्।
स चाब्रवीद्धर्मराजं समेत्य ।
युधिष्ठिरं पाण्डवमुग्रवीर्यम् ॥ ४.७७.२६ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ହେଲା ଏବଂ ସେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଆସିଥିବା ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଦୂତ ଧର୍ମରାଜ, ଉଗ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ ପାଣ୍ଡବ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲା।
4.77.27
धनञ्जयेनासि पुनर्वनाय ।
प्रव्राजितः समये तिष्ठ पार्थः।
त्रयोदशे ह्येव किरीटमाली ।
संवत्सरे पाण्डवेयोऽद्य दृष्टः ॥ ४.७७.२७ ॥
ଧନଞ୍ଜୟ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ବନକୁ ପଠାଇଥିଲେ। ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାର୍ଥ ରହିବା ଉଚିତ ଥିଲା; ତ୍ରୟୋଦଶ ବର୍ଷରେ ହିଁ କିରୀଟମାଳୀ ପାଣ୍ଡବ ଆଜି ଦେଖାଗଲେ।
4.77.28
ततोऽब्रवीद्धर्मसुतः प्रहस्य ।
क्षिप्रं गत्वा ब्रूहि सुयोधनं तम्।
पितामहः शान्तनवो ब्रवीतु ।
पूर्णो न पूर्णोऽद्य त्रयोदशो नः ॥ ४.७७.२८ ॥
ତେବେ ଧର୍ମପୁତ୍ର ହସି କହିଲେ, "ଶୀଘ୍ର ଯାଇ ସୁଯୋଧନଙ୍କୁ କୁହ। ପିତାମହ ଶାନ୍ତନବ ଭୀଷ୍ମ କୁହନ୍ତୁ: ଆଜି ଆମର ତ୍ରୟୋଦଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା କି ନା?"
4.77.29
संवत्सरात्ते तु धनञ्जयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये।
पूर्णो न पूर्णो न इति ब्रवीतु ।
यदस्य सत्यं मम तत्प्रमाणम् ॥ ४.७७.२९ ॥
ତୁମ ବର୍ଷ ପରେ ଧନଞ୍ଜୟ ଯୁଦ୍ଧମଧ୍ୟରେ ଗାଣ୍ଡୀବ ଟାଣିଥିଲେ। ସେ "ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା" କିମ୍ବା "ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା ନାହିଁ" କହନ୍ତୁ; ତାଙ୍କ ସତ୍ୟ ହିଁ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରମାଣ।
4.77.30
तेनैवमुक्तः स निवृत्य दूतो ।
दुर्योधनं प्राप्य शशंस तत्त्वम् ॥ ४.७७.३० ॥
ସେ ଏପରି କହିବାରୁ ସେହି ଦୂତ ଫେରି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ସତ୍ୟ ଜଣାଇଲା।
4.77.31
समेत्य दूतेन स राजपुत्रो ।
दुर्योधनो मन्त्रयामास तत्र।
भीष्मेण कर्णेन कृपेण चैव ।
द्रोणेन भूरिश्रवसा च सार्धम् ॥ ४.७७.३१ ॥
ଦୂତଙ୍କୁ ଭେଟି ରାଜକୁମାର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସେଠାରେ ଭୀଷ୍ମ, କର୍ଣ୍ଣ, କୃପ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ଭୂରିଶ୍ରବା ସହିତ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ।
4.77.32
संमन्त्र्य रात्रौ बहुभिः सुहृद्भि-
र्भीष्मोऽब्रवीद्धार्तराष्ट्रं महात्मा ।
तीर्णप्रतिज्ञेन धनंजयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये ॥ ४.७७.३२ ॥
ରାତ୍ରିରେ ବହୁ ହିତୈଷୀଙ୍କ ସହ ମନ୍ତ୍ରଣା କରି ମହାତ୍ମା ଭୀଷ୍ମ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ—ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣକାରୀ ଧନଞ୍ଜୟ ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ ଗାଣ୍ଡୀବକୁ ଟାଣି ବିସ୍ଫାରିତ କରିଛନ୍ତି।
4.77.33
नेच्छन्त्यसत्येन सुरेन्द्रलोकं ।
पाण्डोः सुता ब्रह्मणश्चापि लोकम्।
तथ्यं च ते पथ्यमहं ब्रवीमि ।
स्वर्ग्यं यशस्यं परलोकपथ्यम् ॥ ४.७७.३३ ॥
ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମିଥ୍ୟାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକ ବା ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ନାହିଁ; ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ସତ୍ୟ ଓ ହିତକର ତାହା ହିଁ ମୁଁ କହୁଛି — ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗଦାୟକ, ଯଶସ୍କର ଓ ପରଲୋକ ପାଇଁ ହିତକର।
4.77.34
कुन्तीसुतैस्त्वं समुपैहि सन्धिं ।
भुङ्क्ष्व स्वराज्यं सह पाण्डवेयैः।
युध्यस्व नोचेत्स्थिरबुद्धिराजौ ।
कुन्तीसुतैर्यद्यपि राज्यमिच्छेः ॥ ४.७७.३४ ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ସନ୍ଧି କର; ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହ ମିଶି ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କର। ନ ହେଲେ ସ୍ଥିରବୁଦ୍ଧିରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କର — ଯଦିଓ ତୁମେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରମାନଙ୍କଠାରୁ ରାଜ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କର।
4.77.35
आन्तं न शक्यं कपटेन भोक्तुं ।
राज्यं परेषां महतां बलीनाम्।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समग्रं ।
हतो भवान्भोक्ष्यति वज्रिलोकम् ॥ ४.७७.३५ ॥
ଛଳନାରେ କ୍ଳାନ୍ତିହୀନ ଭାବେ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ମହାବଳୀ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଜୟ କରି ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କର; ହତ ହେଲେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକ ଭୋଗ କରିବ।
4.77.36
हतोस्मि तैर्वा सुरलोकमेमि ॥ ४.७७.३६ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଦେବଲୋକକୁ ଯିବି।
4.77.37
ते धार्तराष्ट्राः समयं निशम्य ।
तीर्णप्रतिज्ञस्य धनंजयस्य
संचिन्त्य सर्वे सहिताः सुहृद्भिः ।
सपार्थिवाः स्वानि गृहाणि जग्मुः ॥ ४.७७.३७ ॥
ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ଓ ସମୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଚିନ୍ତା କରି ରାଜାମାନଙ୍କ ସହ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲେ।