ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.77.1
यच्च वक्ष्याम्यहं तेऽद्य मा शङ्केथा युधिष्ठिर ।
इदं सनगरं राष्ट्रं सजनं सवधूजनम्।
युष्यभ्यं संप्रदास्यामि भोक्ष्याम्युच्छिष्टमेव च ॥ ४.७७.१ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಇಂದು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹ ಪಡಬೇಡ. ಈ ನಗರ, ರಾಷ್ಟ್ರ, ಜನರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಉಳಿದದ್ದನ್ನಷ್ಟೇ ನಾನು ಅನುಭವಿಸುವೆನು.
4.77.2
अहं वद्धश्चिरं राजन्भुक्तभोगश्चिरं सुखम् ।
राज्यं दत्त्वा तु युष्मभ्यं प्रव्रजिष्यामि काननम् ॥ ४.७७.२ ॥
ರಾಜನೇ, ನಾನು ಬಹಳ ಕಾಲ ವೃದ್ಧನಾಗಿ, ಬಹಳ ಕಾಲ ಸುಖಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ. ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ನೀಡಿ ನಾನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು.
4.77.3
उत्तरां प्रतिगृह्णातु सव्यसाची धनंजयः ।
अयं ह्यौपयिको भर्ता तस्याः पुरुषसत्तमः ॥ ४.७७.३ ॥
ಉತ್ತರೆಯನ್ನು ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಧನಂಜಯನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ. ಇವನೇ ಅವಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಪತಿ, ಪುರುಷೋತ್ತಮನು.
4.77.4
एवमुक्तो धर्मराजः पार्थपैक्षद्वनंजयम् ।
ईक्षितं चार्जुनो ज्ञात्वा मात्स्यं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७७.४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಧರ್ಮರಾಜನು ಧನಂಜಯ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವನ ನೋಟವನ್ನು ಅರಿತ ಅರ್ಜುನನು ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನ ಮಾತಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
4.77.5
वयं वनान्तरात्प्राप्ता न ते राज्यं गृहामहे ।
किंतु दुर्योधनादीनां राज्ञां राज्यं गृहामहे ॥ ४.७७.५ ॥
ನಾವು ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಡಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದುರ್ಯೋಧನ ಮೊದಲಾದ ರಾಜರ ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
4.77.6
प्रतिगृह्णाम्यहं राजन्स्रुषं दुहितरं तव ।
युक्तो ह्यावां हि संबन्धो मात्स्यभारतवंशयोः ॥ ४.७७.६ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಸೊಸೆಯಾಗಿ ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮತ್ಸ್ಯ ಮತ್ತು ಭರತ ವಂಶಗಳ ಈ ಸಂಬಂಧ ನಮಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.
4.77.7
किमर्थं पाण्डवश्रेष्ठ भार्यां दुहितरं मम ।
प्रतिग्रहीतुं नेमां त्वं मया दत्तमिहेच्छसि ॥ ४.७७.७ ॥
ಪಾಂಡವಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ?
4.77.8
अन्तःपुरेऽहमुषितः सदा पश्यन्सुतां तव ।
सहस्यं च प्रकाशं च विश्वस्ता पितृवन्मयि ॥ ४.७७.८ ॥
ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ನಿನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ತಂದೆಯಂತೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟಿದ್ದಳು, ಏಕಾಂತದಲ್ಲೂ ಬಹಿರಂಗದಲ್ಲೂ.
4.77.9
प्रियो बहुमतश्चाहं नर्तने गीतवादिते ।
आचार्यवच्च मां नित्यं मन्यते दुहिता तव ॥ ४.७७.९ ॥
ನೃತ್ಯ, ಗಾಯನ ಮತ್ತು ವಾದನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯನೂ ಬಹಳ ಗೌರವಾರ್ಹನೂ ಆಗಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನ ಮಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಸದಾ ಆಚಾರ್ಯನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
4.77.10
वयस्यया तया राजन्सह संवत्सरोषितः ।
अतिशङ्का ततोऽस्थाने तव लोकस्य च प्रभो ॥ ४.७७.१० ॥
ಅರಸನೇ, ನಾನು ಅವಳ ಸಖಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ವಾಸಿಸಿದ್ದೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನಗಾಗಲಿ ಜನರಿಗಾಗಲಿ ಇದರಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ ಅತಿ ಶಂಕೆ ಇರಬಾರದು.
4.77.11
तस्मादामन्त्रये त्वाऽद्य पुत्रार्थं मे विशांपते ।
सुद्धं जितेन्द्रियं मन्ये तस्याः शुद्धिः कृता मया ॥ ४.७७.११ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಇಂದು ನನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವಳು ಶುದ್ಧಳೂ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವಳೂ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವಳ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ.
4.77.12
स्नुषायां दुहितुर्वापि पुत्रे चात्मनि वा पुनः ।
अतिशङ्कां न पश्यामि तेन शुद्धिर्भविष्यति ॥ ४.७७.१२ ॥
ಸೊಸೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ, ಮಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ, ಮಗನಲ್ಲಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ನಿನ್ನಲ್ಲಾಗಲಿ ನಾನು ಅತಿಶಂಕೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದಲೇ ಅವಳ ಶುದ್ಧತೆ ಸಾಬೀತಾಗುವುದು.
4.77.13
अभिषङ्गादहं भीतो मिथ्याचारात्परंतप ।
स्रुषार्थमुत्तरां राजन्प्रतिगृह्णामि ते सुताम् ॥ ४.७७.१३ ॥
ಪರಂತಪ, ಅಪವಾದದ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಭೀತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ರಾಜನೇ, ಸೊಸೆಯ ಸಲುವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಉತ್ತರೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
4.77.14
स्वस्त्रीयो वासुदेवस्य साक्षाद्देवसुतो यथा ।
दयितश्चक्रहस्तस्य बलवानस्त्रकोविदः ॥ ४.७७.१४ ॥
ಅವನು ವಾಸುದೇವನ ಅಕ್ಕನ ಮಗ; ಸಾಕ್ಷಾತ್ ದೇವಪುತ್ರನಂತೆ, ಚಕ್ರಹಸ್ತನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು, ಬಲಶಾಲಿ, ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣತ.
4.77.15
अभिमन्युर्गहाबाहुः पुत्रो मम विशांपते ।
जामाता तव युक्तो वै भर्ता च दुहितुस्तव ॥ ४.७७.१५ ॥
ನನ್ನ ಮಗ ಅಭಿಮನ್ಯು, ದೃಢ ಬಾಹುಗಳುಳ್ಳವನು; ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಅಳಿಯನಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಮಗಳ ಪತಿಯಾಗಿ ಅವನು ಯೋಗ್ಯನು.
4.77.16
उपपन्नं कुरुश्रेष्ठे कुन्तीपुत्रे धनंजये ।
सदैव धर्मनित्यश्च ज्ञातज्ञानश्च पाण्डवः ॥ ४.७७.१६ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಕುಂತೀಪುತ್ರನೂ ಆದ ಧನಂಜಯನಿಗೆ ಇದು ಯೋಗ್ಯವೇ; ಅವನು ಸದಾ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯನಿರತನು, ತಿಳಿದದ್ದನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಪಾಂಡವನು.
4.77.17
यत्कृत्यं मन्यसे पार्थ क्रियतां तदनन्तरम् ।
सर्वे कामाः समृद्धा मे संबन्धी यस्य मेऽर्जुनः ॥ ४.७७.१७ ॥
ಪಾರ್ಥನೇ, ನೀನು ಯಾವ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದಿರುವೆಯೋ ಅದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಮಾಡು; ಅರ್ಜುನನು ನನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳೂ ಈಡೇರಿವೆ.
4.77.18
एवं ब्रुवति राजेन्द्रे कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अन्वजानत संबन्धं समये कृष्णमात्स्ययोः ॥ ४.७७.१८ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮತಿಸಿದನು.
4.77.19
दूतान्सर्वेषु मित्रेषु वासुदेवे च भारत ।
प्रेषयामास कौन्तेयो विराटश्च महीपतिः । ॥ ४.७७.१९ ॥
ಭಾರತ, ಕೌಂತೇಯನು ಮತ್ತು ಮಹೀಪತಿ ವಿರಾಟನು ಎಲ್ಲಾ ಮಿತ್ರರಿಗೂ ವಾಸುದೇವನಿಗೂ ದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು.
4.77.20
प्रतिगृह्य स्नुषार्थं वै दर्शयन्व्रतमात्मनः ।
शीलशौचसमाचारं लोकस्यावेद्य फल्गुनः ॥ ४.७७.२० ॥
ಸೊಸೆಗಾಗಿ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಫಲ್ಗುನನು ತನ್ನ ವ್ರತವನ್ನು ಮತ್ತು ಶೀಲ-ಶೌಚಾಚಾರವನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸಿ ತೋರಿಸಿದನು.
4.77.21
लोके विख्याप्य माहात्म्यं यशश्च स परंतपः ।
कृतार्थः शुचिरव्यग्रस्तुष्टिमानभवत्तदा ॥ ४.७७.२१ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಅವನು ಆಗ ಕೃತಾರ್ಥನು, ಶುಚಿಯು, ಶಾಂತನು, ತೃಪ್ತನು ಆದನು.
4.77.22
राजन्प्रीतोस्मि भद्रं ते सखा मेऽसि परन्तप ।
सुखमध्युषिताः सर्वे अज्ञातास्त्वयि पार्थिव ॥ ४.७७.२२ ॥
ರಾಜನೇ, ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಶತ್ರುತಾಪಕನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ. ಪಾರ್ಥಿವನೇ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದೆವು, ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ.
4.77.23
विराटनगरे राजा धर्मात्मा संशितव्रतः ।
पूजितश्चाभिषिक्तश्च रत्नैश्च शतशोर्चितः ॥ ४.७७.२३ ॥
ವಿರಾಟನಗರದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ ದೃಢವ್ರತನೂ ಆದ ರಾಜನು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದನು, ನೂರಾರು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
4.77.24
तथा ब्रुवन्तं प्रसमीक्ष्य राजा ।
परं प्रहृष्टः स्वजनेन तेन।
स्नेहात्परिष्वज्य नृपो भुजाभ्यां ।
ददौ महार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ४.७७.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎರಡೂ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಕುರು-ಪಾಂಡವರಿಗಾಗಿ ಅಮೂಲ್ಯ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.
4.77.25
समादिशन्दूतमथो समग्राः ॥ ४.७७.२५ ॥
ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ದೂತನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು.
4.77.26
युधिष्ठिरश्चापि सुसंग्रहृष्टो ।
दुर्योधनाद्दूतमपश्यदागतम्।
स चाब्रवीद्धर्मराजं समेत्य ।
युधिष्ठिरं पाण्डवमुग्रवीर्यम् ॥ ४.७७.२६ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೂ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ದುರ್ಯೋಧನನಿಂದ ಬಂದ ದೂತನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವನು ಉಗ್ರವೀರ್ಯ ಪಾಂಡವ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿದನು.
4.77.27
धनञ्जयेनासि पुनर्वनाय ।
प्रव्राजितः समये तिष्ठ पार्थः।
त्रयोदशे ह्येव किरीटमाली ।
संवत्सरे पाण्डवेयोऽद्य दृष्टः ॥ ४.७७.२७ ॥
ಧನಂಜಯನಿಂದ ನೀವು ಮತ್ತೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಿ. ನಿಗದಿತ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಪಾರ್ಥ ಇರಬೇಕು; ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಿರೀಟಮಾಲಿ ಪಾಂಡವನು ಇಂದು ಕಾಣಲ್ಪಟ್ಟನು.
4.77.28
ततोऽब्रवीद्धर्मसुतः प्रहस्य ।
क्षिप्रं गत्वा ब्रूहि सुयोधनं तम्।
पितामहः शान्तनवो ब्रवीतु ।
पूर्णो न पूर्णोऽद्य त्रयोदशो नः ॥ ४.७७.२८ ॥
ಆಗ ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: "ಬೇಗನೆ ಹೋಗಿ ಸುಯೋಧನನಿಗೆ ಹೇಳು. ಪಿತಾಮಹ ಶಾಂತನವ ಭೀಷ್ಮರು ಹೇಳಲಿ: ಇಂದು ನಮ್ಮ ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾಯಿತೇ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ?"
4.77.29
संवत्सरात्ते तु धनञ्जयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये।
पूर्णो न पूर्णो न इति ब्रवीतु ।
यदस्य सत्यं मम तत्प्रमाणम् ॥ ४.७७.२९ ॥
ನಿನ್ನ ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಧನಂಜಯನು ಯುದ್ಧಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಎಳೆದನು. ಅವರು "ಪೂರ್ಣವಾಯಿತು" ಅಥವಾ "ಪೂರ್ಣವಾಗಲಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳಲಿ; ಅವರ ಸತ್ಯವೇ ನನಗೆ ಪ್ರಮಾಣ.
4.77.30
तेनैवमुक्तः स निवृत्य दूतो ।
दुर्योधनं प्राप्य शशंस तत्त्वम् ॥ ४.७७.३० ॥
ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಆ ದೂತನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ದುರ್ಯೋಧನನ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.
4.77.31
समेत्य दूतेन स राजपुत्रो ।
दुर्योधनो मन्त्रयामास तत्र।
भीष्मेण कर्णेन कृपेण चैव ।
द्रोणेन भूरिश्रवसा च सार्धम् ॥ ४.७७.३१ ॥
ದೂತನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರ ದುರ್ಯೋಧನನು ಅಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮ, ಕರ್ಣ, ಕೃಪ, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಭೂರಿಶ್ರವರೊಂದಿಗೆ ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಿದನು.
4.77.32
संमन्त्र्य रात्रौ बहुभिः सुहृद्भि-
र्भीष्मोऽब्रवीद्धार्तराष्ट्रं महात्मा ।
तीर्णप्रतिज्ञेन धनंजयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये ॥ ४.७७.३२ ॥
ರಾತ್ರಿ ಅನೇಕ ಹಿತೈಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮ ಭೀಷ್ಮರು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ಧನಂಜಯ ರಣಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಎಳೆದು ಟಂಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.
4.77.33
नेच्छन्त्यसत्येन सुरेन्द्रलोकं ।
पाण्डोः सुता ब्रह्मणश्चापि लोकम्।
तथ्यं च ते पथ्यमहं ब्रवीमि ।
स्वर्ग्यं यशस्यं परलोकपथ्यम् ॥ ४.७७.३३ ॥
ಪಾಂಡುವಿನ ಮಕ್ಕಳು ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನಾಗಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನಾಗಲಿ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವೂ ಹಿತವೂ ಆದುದನ್ನೇ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ಅದು ಸ್ವರ್ಗಪ್ರದ, ಯಶಸ್ಕರ, ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹಿತಕರ.
4.77.34
कुन्तीसुतैस्त्वं समुपैहि सन्धिं ।
भुङ्क्ष्व स्वराज्यं सह पाण्डवेयैः।
युध्यस्व नोचेत्स्थिरबुद्धिराजौ ।
कुन्तीसुतैर्यद्यपि राज्यमिच्छेः ॥ ४.७७.३४ ॥
ಕುಂತಿಯ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಧಿ ಮಾಡಿಕೋ; ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಸ್ಥಿರಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ರಣದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡು — ಕುಂತಿಯ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸಿದರೂ ಸರಿ.
4.77.35
आन्तं न शक्यं कपटेन भोक्तुं ।
राज्यं परेषां महतां बलीनाम्।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समग्रं ।
हतो भवान्भोक्ष्यति वज्रिलोकम् ॥ ४.७७.३५ ॥
ಕಪಟದಿಂದ ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿ ಶತ್ರುಗಳ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಗೆದ್ದು ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು; ಹತನಾದರೆ ಇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವೆ.
4.77.36
हतोस्मि तैर्वा सुरलोकमेमि ॥ ४.७७.३६ ॥
ಅವರಿಂದ ಹತನಾದರೂ ನಾನು ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು.
4.77.37
ते धार्तराष्ट्राः समयं निशम्य ।
तीर्णप्रतिज्ञस्य धनंजयस्य
संचिन्त्य सर्वे सहिताः सुहृद्भिः ।
सपार्थिवाः स्वानि गृहाणि जग्मुः ॥ ४.७७.३७ ॥
ಧನಂಜಯನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಈಡೇರಿದ ಮತ್ತು ಅವಧಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲರೂ ಮಿತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಆಲೋಚಿಸಿ, ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.