Mahābhārata · Adhyāya 4.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.77.1
यच्च वक्ष्याम्यहं तेऽद्य मा शङ्केथा युधिष्ठिर ।
इदं सनगरं राष्ट्रं सजनं सवधूजनम्।
युष्यभ्यं संप्रदास्यामि भोक्ष्याम्युच्छिष्टमेव च ॥ ४.७७.१ ॥
Yudhiṣṭhira, não duvides do que hoje te vou dizer. Esta cidade, este reino com o seu povo e as suas mulheres, entregar-to-ei por completo; eu desfrutarei apenas do que restar.
4.77.2
अहं वद्धश्चिरं राजन्भुक्तभोगश्चिरं सुखम् ।
राज्यं दत्त्वा तु युष्मभ्यं प्रव्रजिष्यामि काननम् ॥ ४.७७.२ ॥
Ó rei, sou velho e há muito tempo desfrutei de prazeres e felicidade. Depois de te dar o reino, partirei para a floresta.
4.77.3
उत्तरां प्रतिगृह्णातु सव्यसाची धनंजयः ।
अयं ह्यौपयिको भर्ता तस्याः पुरुषसत्तमः ॥ ४.७७.३ ॥
Que Dhanaṃjaya, o arqueiro ambidestro, aceite Uttarā. Ele é, de fato, o marido adequado para ela, o melhor dos homens.
4.77.4
एवमुक्तो धर्मराजः पार्थपैक्षद्वनंजयम् ।
ईक्षितं चार्जुनो ज्ञात्वा मात्स्यं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७७.४ ॥
Assim interpelado, o rei do dharma olhou para Dhanaṃjaya, o filho de Pṛthā. Compreendendo esse olhar, Arjuna respondeu às palavras do rei dos Matsya.
4.77.5
वयं वनान्तरात्प्राप्ता न ते राज्यं गृहामहे ।
किंतु दुर्योधनादीनां राज्ञां राज्यं गृहामहे ॥ ४.७७.५ ॥
Viemos de outra floresta; não aceitamos o teu reino. Mas o reino dos reis, de Duryodhana e dos outros, esse aceitaremos.
4.77.6
प्रतिगृह्णाम्यहं राजन्स्रुषं दुहितरं तव ।
युक्तो ह्यावां हि संबन्धो मात्स्यभारतवंशयोः ॥ ४.७७.६ ॥
Ó rei, aceito a tua filha como nora. Esta aliança entre as linhagens dos Matsya e dos Bharata é verdadeiramente adequada para nós os dois.
4.77.7
किमर्थं पाण्डवश्रेष्ठ भार्यां दुहितरं मम ।
प्रतिग्रहीतुं नेमां त्वं मया दत्तमिहेच्छसि ॥ ४.७७.७ ॥
Melhor dos Pāṇḍavas, por que não queres aceitar como esposa a minha filha, que te dei aqui?
4.77.8
अन्तःपुरेऽहमुषितः सदा पश्यन्सुतां तव ।
सहस्यं च प्रकाशं च विश्वस्ता पितृवन्मयि ॥ ४.७७.८ ॥
Sempre vivi em teus aposentos femininos, vendo a tua filha; ela confiava em mim como em um pai, tanto em particular como em público.
4.77.9
प्रियो बहुमतश्चाहं नर्तने गीतवादिते ।
आचार्यवच्च मां नित्यं मन्यते दुहिता तव ॥ ४.७७.९ ॥
Na dança, no canto e na música instrumental eu era-lhe querido e muito estimado; a tua filha sempre me considerou um mestre.
4.77.10
वयस्यया तया राजन्सह संवत्सरोषितः ।
अतिशङ्का ततोऽस्थाने तव लोकस्य च प्रभो ॥ ४.७७.१० ॥
Ó rei, vivi um ano junto com a companheira dela. Ó senhor, que não haja em ti nem no povo uma suspeita excessiva e sem fundamento.
4.77.11
तस्मादामन्त्रये त्वाऽद्य पुत्रार्थं मे विशांपते ।
सुद्धं जितेन्द्रियं मन्ये तस्याः शुद्धिः कृता मया ॥ ४.७७.११ ॥
Portanto, ó senhor dos homens, hoje peço-te, em favor de um filho meu: considero-a pura e senhora de si, e eu mesmo estabeleci a sua pureza.
4.77.12
स्नुषायां दुहितुर्वापि पुत्रे चात्मनि वा पुनः ।
अतिशङ्कां न पश्यामि तेन शुद्धिर्भविष्यति ॥ ४.७७.१२ ॥
Não vejo suspeita excessiva numa nora, numa filha, num filho, nem sequer em ti; por isso a sua pureza será demonstrada.
4.77.13
अभिषङ्गादहं भीतो मिथ्याचारात्परंतप ।
स्रुषार्थमुत्तरां राजन्प्रतिगृह्णामि ते सुताम् ॥ ४.७७.१३ ॥
Ó queimador de inimigos, temendo a suspeita de conduta falsa, ó rei, aceito tua filha Uttarā como nora.
4.77.14
स्वस्त्रीयो वासुदेवस्य साक्षाद्देवसुतो यथा ।
दयितश्चक्रहस्तस्य बलवानस्त्रकोविदः ॥ ४.७७.१४ ॥
É o sobrinho de Vāsudeva por parte de irmã, diretamente como um filho de deus, amado do portador do disco, forte e hábil nas armas.
4.77.15
अभिमन्युर्गहाबाहुः पुत्रो मम विशांपते ।
जामाता तव युक्तो वै भर्ता च दुहितुस्तव ॥ ४.७७.१५ ॥
Meu filho Abhimanyu, de braços fortes, ó senhor do povo, é digno de ser teu genro e marido da tua filha.
4.77.16
उपपन्नं कुरुश्रेष्ठे कुन्तीपुत्रे धनंजये ।
सदैव धर्मनित्यश्च ज्ञातज्ञानश्च पाण्डवः ॥ ४.७७.१६ ॥
É apropriado para Dhanaṃjaya, o melhor dos Kurus, filho de Kuntī: sempre constante no dharma, conhecedor do que deve ser conhecido, um Pāṇḍava.
4.77.17
यत्कृत्यं मन्यसे पार्थ क्रियतां तदनन्तरम् ।
सर्वे कामाः समृद्धा मे संबन्धी यस्य मेऽर्जुनः ॥ ४.७७.१७ ॥
Ó filho de Pṛthā, o que julgares dever ser feito, faça-se de imediato; todos os meus desejos estão realizados, pois Arjuna é meu parente.
4.77.18
एवं ब्रुवति राजेन्द्रे कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अन्वजानत संबन्धं समये कृष्णमात्स्ययोः ॥ ४.७७.१८ ॥
Quando o senhor dos reis assim falou, Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, consentiu no devido tempo na aliança entre os Kṛṣṇa e os Matsya.
4.77.19
दूतान्सर्वेषु मित्रेषु वासुदेवे च भारत ।
प्रेषयामास कौन्तेयो विराटश्च महीपतिः । ॥ ४.७७.१९ ॥
Ó Bhārata, o filho de Kuntī e o rei Virāṭa enviaram mensageiros a todos os amigos e a Vāsudeva.
4.77.20
प्रतिगृह्य स्नुषार्थं वै दर्शयन्व्रतमात्मनः ।
शीलशौचसमाचारं लोकस्यावेद्य फल्गुनः ॥ ४.७७.२० ॥
Tendo aceitado o presente para a nora, Phalguna (Arjuna) tornou conhecido ao mundo o seu voto e a sua conduta de bom caráter e pureza.
4.77.21
लोके विख्याप्य माहात्म्यं यशश्च स परंतपः ।
कृतार्थः शुचिरव्यग्रस्तुष्टिमानभवत्तदा ॥ ४.७७.२१ ॥
Tendo dado a conhecer no mundo a sua grandeza e fama, aquele abrasador de inimigos tornou-se então realizado, puro, sereno e satisfeito.
4.77.22
राजन्प्रीतोस्मि भद्रं ते सखा मेऽसि परन्तप ।
सुखमध्युषिताः सर्वे अज्ञातास्त्वयि पार्थिव ॥ ४.७७.२२ ॥
Ó rei, estou satisfeito; que o bem te acompanhe. Ó abrasador de inimigos, tu és meu amigo. Ó soberano, todos vivemos confortavelmente contigo, desconhecidos.
4.77.23
विराटनगरे राजा धर्मात्मा संशितव्रतः ।
पूजितश्चाभिषिक्तश्च रत्नैश्च शतशोर्चितः ॥ ४.७७.२३ ॥
Na cidade de Virāṭa, o rei de alma justa e votos firmes foi honrado, ungido e reverenciado centenas de vezes com joias.
4.77.24
तथा ब्रुवन्तं प्रसमीक्ष्य राजा ।
परं प्रहृष्टः स्वजनेन तेन।
स्नेहात्परिष्वज्य नृपो भुजाभ्यां ।
ददौ महार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ४.७७.२४ ॥
Vendo-o falar assim, o rei alegrou-se muito. Abraçando afetuosamente seu parente com os dois braços, o rei deu um presente de grande valor aos Kurus e Pāṇḍavas.
4.77.25
समादिशन्दूतमथो समग्राः ॥ ४.७७.२५ ॥
Então todos juntos deram instruções ao mensageiro.
4.77.26
युधिष्ठिरश्चापि सुसंग्रहृष्टो ।
दुर्योधनाद्दूतमपश्यदागतम्।
स चाब्रवीद्धर्मराजं समेत्य ।
युधिष्ठिरं पाण्डवमुग्रवीर्यम् ॥ ४.७७.२६ ॥
Yudhiṣṭhira também ficou muito feliz e viu o mensageiro que vinha de Duryodhana. Aproximando-se do rei da justiça, Yudhiṣṭhira, o Pāṇḍava de feroz valor, falou.
4.77.27
धनञ्जयेनासि पुनर्वनाय ।
प्रव्राजितः समये तिष्ठ पार्थः।
त्रयोदशे ह्येव किरीटमाली ।
संवत्सरे पाण्डवेयोऽद्य दृष्टः ॥ ४.७७.२७ ॥
Por Dhanañjaya foste novamente enviado à floresta. O filho de Pṛthā devia permanecer até o prazo marcado; no décimo terceiro ano, o pāṇḍava portador do diadema foi visto hoje.
4.77.28
ततोऽब्रवीद्धर्मसुतः प्रहस्य ।
क्षिप्रं गत्वा ब्रूहि सुयोधनं तम्।
पितामहः शान्तनवो ब्रवीतु ।
पूर्णो न पूर्णोऽद्य त्रयोदशो नः ॥ ४.७७.२८ ॥
Então o filho de Dharma, rindo, disse: "Vai depressa e diz a Suyodhana: que o avô Bhīṣma, filho de Śantanu, diga se nosso décimo terceiro ano está completo hoje ou não."
4.77.29
संवत्सरात्ते तु धनञ्जयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये।
पूर्णो न पूर्णो न इति ब्रवीतु ।
यदस्य सत्यं मम तत्प्रमाणम् ॥ ४.७७.२९ ॥
Após o teu ano, Dhanañjaya tensionou o arco Gāṇḍīva no meio da batalha. Que ele diga "completo" ou "não completo"; o que for a sua verdade, essa é a minha autoridade.
4.77.30
तेनैवमुक्तः स निवृत्य दूतो ।
दुर्योधनं प्राप्य शशंस तत्त्वम् ॥ ४.७७.३० ॥
Quando lhe foi dito isso, o mensageiro voltou, chegou até Duryodhana e relatou a verdade.
4.77.31
समेत्य दूतेन स राजपुत्रो ।
दुर्योधनो मन्त्रयामास तत्र।
भीष्मेण कर्णेन कृपेण चैव ।
द्रोणेन भूरिश्रवसा च सार्धम् ॥ ४.७७.३१ ॥
Tendo encontrado o emissário, o príncipe Duryodhana deliberou ali com Bhīṣma, Karṇa, Kṛpa, Droṇa e Bhūriśravas.
4.77.32
संमन्त्र्य रात्रौ बहुभिः सुहृद्भि-
र्भीष्मोऽब्रवीद्धार्तराष्ट्रं महात्मा ।
तीर्णप्रतिज्ञेन धनंजयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये ॥ ४.७७.३२ ॥
À noite, após deliberar com muitos amigos, o magnânimo Bhīṣma disse ao filho de Dhṛtarāṣṭra: Dhanañjaya, que cumpriu seu voto, esticou o arco Gāṇḍīva no meio da batalha.
4.77.33
नेच्छन्त्यसत्येन सुरेन्द्रलोकं ।
पाण्डोः सुता ब्रह्मणश्चापि लोकम्।
तथ्यं च ते पथ्यमहं ब्रवीमि ।
स्वर्ग्यं यशस्यं परलोकपथ्यम् ॥ ४.७७.३३ ॥
Os filhos de Pāṇḍu não desejam o mundo de Indra nem o de Brahmā pela falsidade; digo-te o que é verdadeiro e salutar: o que conduz ao céu, traz fama e é bom para o outro mundo.
4.77.34
कुन्तीसुतैस्त्वं समुपैहि सन्धिं ।
भुङ्क्ष्व स्वराज्यं सह पाण्डवेयैः।
युध्यस्व नोचेत्स्थिरबुद्धिराजौ ।
कुन्तीसुतैर्यद्यपि राज्यमिच्छेः ॥ ४.७७.३४ ॥
Faze a paz com os filhos de Kuntī; desfruta teu reino junto com os Pāṇḍavas. Caso contrário, luta na batalha com mente firme, ainda que desejes o reino dos filhos de Kuntī.
4.77.35
आन्तं न शक्यं कपटेन भोक्तुं ।
राज्यं परेषां महतां बलीनाम्।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समग्रं ।
हतो भवान्भोक्ष्यति वज्रिलोकम् ॥ ४.७७.३५ ॥
Não é possível desfrutar de um reino sem cansaço pelo engano. Vence os inimigos, os grandes e poderosos, e desfruta do reino inteiro; se fores morto, desfrutarás do mundo de Indra.
4.77.36
हतोस्मि तैर्वा सुरलोकमेमि ॥ ४.७७.३६ ॥
Ou se eu for morto por eles, irei ao mundo dos deuses.
4.77.37
ते धार्तराष्ट्राः समयं निशम्य ।
तीर्णप्रतिज्ञस्य धनंजयस्य
संचिन्त्य सर्वे सहिताः सुहृद्भिः ।
सपार्थिवाः स्वानि गृहाणि जग्मुः ॥ ४.७७.३७ ॥
Ao ouvir o prazo e que o voto de Dhanaṃjaya fora cumprido, todos os filhos de Dhṛtarāṣṭra, após deliberarem com os aliados, voltaram para suas casas com os seus reis.