ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 4.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.77.1
यच्च वक्ष्याम्यहं तेऽद्य मा शङ्केथा युधिष्ठिर ।
इदं सनगरं राष्ट्रं सजनं सवधूजनम्।
युष्यभ्यं संप्रदास्यामि भोक्ष्याम्युच्छिष्टमेव च ॥ ४.७७.१ ॥
ਯੁਧਿਸ਼ਟਰ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰੀਂ। ਇਹ ਨਗਰ, ਰਾਜ, ਪਰਜਾ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿਆਂਗਾ; ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੀ ਮੈਂ ਭੋਗਾਂਗਾ।
4.77.2
अहं वद्धश्चिरं राजन्भुक्तभोगश्चिरं सुखम् ।
राज्यं दत्त्वा तु युष्मभ्यं प्रव्रजिष्यामि काननम् ॥ ४.७७.२ ॥
ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਭੋਗੇ ਹਨ। ਰਾਜ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।
4.77.3
उत्तरां प्रतिगृह्णातु सव्यसाची धनंजयः ।
अयं ह्यौपयिको भर्ता तस्याः पुरुषसत्तमः ॥ ४.७७.३ ॥
ਉੱਤਰਾ ਨੂੰ ਸਵਿਆਸਾਚੀ ਧਨੰਜਯ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਇਹੀ ਉਸ ਲਈ ਯੋਗ ਪਤੀ ਹੈ, ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ।
4.77.4
एवमुक्तो धर्मराजः पार्थपैक्षद्वनंजयम् ।
ईक्षितं चार्जुनो ज्ञात्वा मात्स्यं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७७.४ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਪਾਰਥ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸਮਝ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮਤਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
4.77.5
वयं वनान्तरात्प्राप्ता न ते राज्यं गृहामहे ।
किंतु दुर्योधनादीनां राज्ञां राज्यं गृहामहे ॥ ४.७७.५ ॥
ਅਸੀਂ ਦੂਜੇ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਆਏ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਪਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਦਿ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਅਸੀਂ ਲਵਾਂਗੇ।
4.77.6
प्रतिगृह्णाम्यहं राजन्स्रुषं दुहितरं तव ।
युक्तो ह्यावां हि संबन्धो मात्स्यभारतवंशयोः ॥ ४.७७.६ ॥
ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਨੂੰਹ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮਤਸ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ।
4.77.7
किमर्थं पाण्डवश्रेष्ठ भार्यां दुहितरं मम ।
प्रतिग्रहीतुं नेमां त्वं मया दत्तमिहेच्छसि ॥ ४.७७.७ ॥
ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੇਰੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਇਸ ਧੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ?
4.77.8
अन्तःपुरेऽहमुषितः सदा पश्यन्सुतां तव ।
सहस्यं च प्रकाशं च विश्वस्ता पितृवन्मयि ॥ ४.७७.८ ॥
ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਅੰਤਹਪੁਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ।
4.77.9
प्रियो बहुमतश्चाहं नर्तने गीतवादिते ।
आचार्यवच्च मां नित्यं मन्यते दुहिता तव ॥ ४.७७.९ ॥
ਨੱਚਣ, ਗਾਉਣ ਅਤੇ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸੀ। ਤੇਰੀ ਧੀ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਮੰਨਦੀ ਸੀ।
4.77.10
वयस्यया तया राजन्सह संवत्सरोषितः ।
अतिशङ्का ततोऽस्थाने तव लोकस्य च प्रभो ॥ ४.७७.१० ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਖੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਿਹਾ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬੇਵਜ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
4.77.11
तस्मादामन्त्रये त्वाऽद्य पुत्रार्थं मे विशांपते ।
सुद्धं जितेन्द्रियं मन्ये तस्याः शुद्धिः कृता मया ॥ ४.७७.११ ॥
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਉਸਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
4.77.12
स्नुषायां दुहितुर्वापि पुत्रे चात्मनि वा पुनः ।
अतिशङ्कां न पश्यामि तेन शुद्धिर्भविष्यति ॥ ४.७७.१२ ॥
ਨੂੰਹ ਵਿੱਚ, ਧੀ ਵਿੱਚ, ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ। ਇਸੇ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗੀ।
4.77.13
अभिषङ्गादहं भीतो मिथ्याचारात्परंतप ।
स्रुषार्थमुत्तरां राजन्प्रतिगृह्णामि ते सुताम् ॥ ४.७७.१३ ॥
ਹੇ ਪਰੰਤਪ, ਝੂਠੇ ਆਚਰਣ ਦੇ ਸ਼ੱਕ ਤੋਂ ਮੈਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਨੂੰਹ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਉੱਤਰਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
4.77.14
स्वस्त्रीयो वासुदेवस्य साक्षाद्देवसुतो यथा ।
दयितश्चक्रहस्तस्य बलवानस्त्रकोविदः ॥ ४.७७.१४ ॥
ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਭਾਣਜਾ ਹੈ; ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਦੇਵਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਅਸਤਰ-ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
4.77.15
अभिमन्युर्गहाबाहुः पुत्रो मम विशांपते ।
जामाता तव युक्तो वै भर्ता च दुहितुस्तव ॥ ४.७७.१५ ॥
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਅਭਿਮਨਯੂ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਜਵਾਈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣਨ ਦੇ ਉਹ ਯੋਗ ਹੈ।
4.77.16
उपपन्नं कुरुश्रेष्ठे कुन्तीपुत्रे धनंजये ।
सदैव धर्मनित्यश्च ज्ञातज्ञानश्च पाण्डवः ॥ ४.७७.१६ ॥
ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਲਈ ਇਹ ਯੋਗ ਹੈ; ਉਹ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਤ ਸਥਿਰ, ਜਾਣੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡਵ ਹੈ।
4.77.17
यत्कृत्यं मन्यसे पार्थ क्रियतां तदनन्तरम् ।
सर्वे कामाः समृद्धा मे संबन्धी यस्य मेऽर्जुनः ॥ ४.७७.१७ ॥
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਕੰਮ ਤੂੰ ਕਰਨਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਕਰ; ਅਰਜੁਨ ਮੇਰਾ ਸੰਬੰਧੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।
4.77.18
एवं ब्रुवति राजेन्द्रे कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अन्वजानत संबन्धं समये कृष्णमात्स्ययोः ॥ ४.७७.१८ ॥
ਰਾਜੇਂਦਰ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ ਨੇ ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ।
4.77.19
दूतान्सर्वेषु मित्रेषु वासुदेवे च भारत ।
प्रेषयामास कौन्तेयो विराटश्च महीपतिः । ॥ ४.७७.१९ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਕੌਂਤੇਯ ਅਤੇ ਮਹੀਪਤੀ ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਕੋਲ ਦੂਤ ਭੇਜੇ।
4.77.20
प्रतिगृह्य स्नुषार्थं वै दर्शयन्व्रतमात्मनः ।
शीलशौचसमाचारं लोकस्यावेद्य फल्गुनः ॥ ४.७७.२० ॥
ਨੂੰਹ ਲਈ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ, ਫਲਗੁਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ੀਲ-ਸ਼ੌਚ ਦਾ ਆਚਰਣ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ।
4.77.21
लोके विख्याप्य माहात्म्यं यशश्च स परंतपः ।
कृतार्थः शुचिरव्यग्रस्तुष्टिमानभवत्तदा ॥ ४.७७.२१ ॥
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਉਦੋਂ ਕ੍ਰਿਤਾਰਥ, ਸ਼ੁੱਧ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
4.77.22
राजन्प्रीतोस्मि भद्रं ते सखा मेऽसि परन्तप ।
सुखमध्युषिताः सर्वे अज्ञातास्त्वयि पार्थिव ॥ ४.७७.२२ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਪਰੰਤਪ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਹੋ। ਹੇ ਪਾਰਥਿਵ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸੁਖ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਬਿਨਾਂ।
4.77.23
विराटनगरे राजा धर्मात्मा संशितव्रतः ।
पूजितश्चाभिषिक्तश्च रत्नैश्च शतशोर्चितः ॥ ४.७७.२३ ॥
ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਵ੍ਰਤੀ ਰਾਜਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।
4.77.24
तथा ब्रुवन्तं प्रसमीक्ष्य राजा ।
परं प्रहृष्टः स्वजनेन तेन।
स्नेहात्परिष्वज्य नृपो भुजाभ्यां ।
ददौ महार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ४.७७.२४ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਆਪਣੇ ਸਵਜਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੁਰੂ-ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ।
4.77.25
समादिशन्दूतमथो समग्राः ॥ ४.७७.२५ ॥
ਫਿਰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
4.77.26
युधिष्ठिरश्चापि सुसंग्रहृष्टो ।
दुर्योधनाद्दूतमपश्यदागतम्।
स चाब्रवीद्धर्मराजं समेत्य ।
युधिष्ठिरं पाण्डवमुग्रवीर्यम् ॥ ४.७७.२६ ॥
ਯੁਧਿਸ਼ਟਿਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਦੂਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਧਰਮਰਾਜ, ਉਗ੍ਰਵੀਰਜ ਪਾਂਡਵ ਯੁਧਿਸ਼ਟਿਰ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
4.77.27
धनञ्जयेनासि पुनर्वनाय ।
प्रव्राजितः समये तिष्ठ पार्थः।
त्रयोदशे ह्येव किरीटमाली ।
संवत्सरे पाण्डवेयोऽद्य दृष्टः ॥ ४.७७.२७ ॥
ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ ਬਨ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਠਹਿਰਾਏ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਰਹਿਣਾ ਸੀ; ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਿਰੀਟਮਾਲੀ ਪਾਂਡਵ ਅੱਜ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
4.77.28
ततोऽब्रवीद्धर्मसुतः प्रहस्य ।
क्षिप्रं गत्वा ब्रूहि सुयोधनं तम्।
पितामहः शान्तनवो ब्रवीतु ।
पूर्णो न पूर्णोऽद्य त्रयोदशो नः ॥ ४.७७.२८ ॥
ਤਦ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਛੇਤੀ ਜਾ ਕੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਕਹੋ। ਪਿਤਾਮਹ ਸ਼ਾਂਤਨਵ ਭੀਸ਼ਮ ਆਖਣ: ਅੱਜ ਸਾਡਾ ਤੇਰ੍ਹਵਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?"
4.77.29
संवत्सरात्ते तु धनञ्जयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये।
पूर्णो न पूर्णो न इति ब्रवीतु ।
यदस्य सत्यं मम तत्प्रमाणम् ॥ ४.७७.२९ ॥
ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗਾਂਡੀਵ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਖਣ "ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ" ਜਾਂ "ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ"; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ।
4.77.30
तेनैवमुक्तः स निवृत्य दूतो ।
दुर्योधनं प्राप्य शशंस तत्त्वम् ॥ ४.७७.३० ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੇ ਉਹ ਦੂਤ ਮੁੜ ਕੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੱਸਿਆ।
4.77.31
समेत्य दूतेन स राजपुत्रो ।
दुर्योधनो मन्त्रयामास तत्र।
भीष्मेण कर्णेन कृपेण चैव ।
द्रोणेन भूरिश्रवसा च सार्धम् ॥ ४.७७.३१ ॥
ਦੂਤ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਉੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਕਰਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਭੂਰਿਸ਼ਰਵਾ ਨਾਲ ਮੰਤਰਣਾ ਕੀਤੀ।
4.77.32
संमन्त्र्य रात्रौ बहुभिः सुहृद्भि-
र्भीष्मोऽब्रवीद्धार्तराष्ट्रं महात्मा ।
तीर्णप्रतिज्ञेन धनंजयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये ॥ ४.७७.३२ ॥
ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਮਹਾਤਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ—ਪ੍ਰਤਿਜ਼ਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗਾਂਡੀਵ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਤਾਣਿਆ ਹੈ।
4.77.33
नेच्छन्त्यसत्येन सुरेन्द्रलोकं ।
पाण्डोः सुता ब्रह्मणश्चापि लोकम्।
तथ्यं च ते पथ्यमहं ब्रवीमि ।
स्वर्ग्यं यशस्यं परलोकपथ्यम् ॥ ४.७७.३३ ॥
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਝੂਠ ਨਾਲ ਇੰਦਰਲੋਕ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੈ — ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਯਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਲਈ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੈ।
4.77.34
कुन्तीसुतैस्त्वं समुपैहि सन्धिं ।
भुङ्क्ष्व स्वराज्यं सह पाण्डवेयैः।
युध्यस्व नोचेत्स्थिरबुद्धिराजौ ।
कुन्तीसुतैर्यद्यपि राज्यमिच्छेः ॥ ४.७७.३४ ॥
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਧੀ ਕਰ ਲੈ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦਾ ਸੁਖ ਭੋਗ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਥਿਰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੜ — ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇਂ।
4.77.35
आन्तं न शक्यं कपटेन भोक्तुं ।
राज्यं परेषां महतां बलीनाम्।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समग्रं ।
हतो भवान्भोक्ष्यति वज्रिलोकम् ॥ ४.७७.३५ ॥
ਛਲ ਨਾਲ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਾਜ ਭੋਗਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਮਹਾਂਬਲੀ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸਮੁੱਚਾ ਰਾਜ ਭੋਗੋ; ਮਾਰੇ ਗਏ ਤਾਂ ਇੰਦਰਲੋਕ ਭੋਗੋਗੇ।
4.77.36
हतोस्मि तैर्वा सुरलोकमेमि ॥ ४.७७.३६ ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਦੇਵਲੋਕ ਜਾਵਾਂਗਾ।
4.77.37
ते धार्तराष्ट्राः समयं निशम्य ।
तीर्णप्रतिज्ञस्य धनंजयस्य
संचिन्त्य सर्वे सहिताः सुहृद्भिः ।
सपार्थिवाः स्वानि गृहाणि जग्मुः ॥ ४.७७.३७ ॥
ਧਨੰਜਯ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਹਿਤ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।