Mahābhārata · Adhyāya 4.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.77.1
यच्च वक्ष्याम्यहं तेऽद्य मा शङ्केथा युधिष्ठिर ।
इदं सनगरं राष्ट्रं सजनं सवधूजनम्।
युष्यभ्यं संप्रदास्यामि भोक्ष्याम्युच्छिष्टमेव च ॥ ४.७७.१ ॥
Yudhiṣṭhira, no dudes de lo que hoy te voy a decir. Esta ciudad, este reino con su pueblo y sus mujeres, te lo entregaré por completo; yo solo disfrutaré de lo que quede.
4.77.2
अहं वद्धश्चिरं राजन्भुक्तभोगश्चिरं सुखम् ।
राज्यं दत्त्वा तु युष्मभ्यं प्रव्रजिष्यामि काननम् ॥ ४.७७.२ ॥
Oh rey, soy viejo y he disfrutado de placeres y felicidad durante mucho tiempo. Tras entregarte el reino, partiré hacia el bosque.
4.77.3
उत्तरां प्रतिगृह्णातु सव्यसाची धनंजयः ।
अयं ह्यौपयिको भर्ता तस्याः पुरुषसत्तमः ॥ ४.७७.३ ॥
Que Dhanaṃjaya, el arquero diestro en ambas manos, acepte a Uttarā. Él es el marido adecuado para ella, el mejor de los hombres.
4.77.4
एवमुक्तो धर्मराजः पार्थपैक्षद्वनंजयम् ।
ईक्षितं चार्जुनो ज्ञात्वा मात्स्यं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७७.४ ॥
Así interpelado, el rey del dharma miró a Dhanaṃjaya, el hijo de Pṛthā. Comprendiendo esa mirada, Arjuna respondió a las palabras del rey de los Matsya.
4.77.5
वयं वनान्तरात्प्राप्ता न ते राज्यं गृहामहे ।
किंतु दुर्योधनादीनां राज्ञां राज्यं गृहामहे ॥ ४.७७.५ ॥
Hemos venido de otro bosque; no aceptamos tu reino. Pero el reino de los reyes, de Duryodhana y los demás, sí lo aceptaremos.
4.77.6
प्रतिगृह्णाम्यहं राजन्स्रुषं दुहितरं तव ।
युक्तो ह्यावां हि संबन्धो मात्स्यभारतवंशयोः ॥ ४.७७.६ ॥
Oh rey, acepto a tu hija como nuera. Esta alianza entre los linajes de los Matsya y de los Bharata es verdaderamente adecuada para ambos.
4.77.7
किमर्थं पाण्डवश्रेष्ठ भार्यां दुहितरं मम ।
प्रतिग्रहीतुं नेमां त्वं मया दत्तमिहेच्छसि ॥ ४.७७.७ ॥
Mejor de los Pāṇḍavas, ¿por qué no deseas aceptar como esposa a mi hija, que yo te he dado?
4.77.8
अन्तःपुरेऽहमुषितः सदा पश्यन्सुतां तव ।
सहस्यं च प्रकाशं च विश्वस्ता पितृवन्मयि ॥ ४.७७.८ ॥
Siempre he vivido en tu gineceo, observando a tu hija; ella confiaba en mí como en un padre, tanto en privado como en público.
4.77.9
प्रियो बहुमतश्चाहं नर्तने गीतवादिते ।
आचार्यवच्च मां नित्यं मन्यते दुहिता तव ॥ ४.७७.९ ॥
En el baile, el canto y la música instrumental yo le era querido y muy estimado; tu hija siempre me consideró como a un maestro.
4.77.10
वयस्यया तया राजन्सह संवत्सरोषितः ।
अतिशङ्का ततोऽस्थाने तव लोकस्य च प्रभो ॥ ४.७७.१० ॥
Oh rey, viví un año junto con su compañera. Oh señor, que no haya en ti ni en el pueblo una sospecha excesiva e infundada.
4.77.11
तस्मादामन्त्रये त्वाऽद्य पुत्रार्थं मे विशांपते ।
सुद्धं जितेन्द्रियं मन्ये तस्याः शुद्धिः कृता मया ॥ ४.७७.११ ॥
Por tanto, oh señor de los hombres, hoy te pido, por el bien de un hijo mío: la considero pura y dueña de sí misma, y yo mismo he probado su pureza.
4.77.12
स्नुषायां दुहितुर्वापि पुत्रे चात्मनि वा पुनः ।
अतिशङ्कां न पश्यामि तेन शुद्धिर्भविष्यति ॥ ४.७७.१२ ॥
No veo sospecha excesiva ni en una nuera, ni en una hija, ni en un hijo, ni siquiera en ti; por eso su pureza quedará demostrada.
4.77.13
अभिषङ्गादहं भीतो मिथ्याचारात्परंतप ।
स्रुषार्थमुत्तरां राजन्प्रतिगृह्णामि ते सुताम् ॥ ४.७७.१३ ॥
Oh abrasador de enemigos, temiendo la sospecha de una conducta falsa, oh rey, acepto a tu hija Uttarā como nuera.
4.77.14
स्वस्त्रीयो वासुदेवस्य साक्षाद्देवसुतो यथा ।
दयितश्चक्रहस्तस्य बलवानस्त्रकोविदः ॥ ४.७७.१४ ॥
Es el sobrino de Vāsudeva por parte de hermana, como un hijo directo de un dios, amado del portador del disco, fuerte y diestro en las armas.
4.77.15
अभिमन्युर्गहाबाहुः पुत्रो मम विशांपते ।
जामाता तव युक्तो वै भर्ता च दुहितुस्तव ॥ ४.७७.१५ ॥
Mi hijo Abhimanyu, de brazos fuertes, oh señor del pueblo, es digno de ser tu yerno y esposo de tu hija.
4.77.16
उपपन्नं कुरुश्रेष्ठे कुन्तीपुत्रे धनंजये ।
सदैव धर्मनित्यश्च ज्ञातज्ञानश्च पाण्डवः ॥ ४.७७.१६ ॥
Es apropiado para Dhanaṃjaya, el mejor de los Kurus, hijo de Kuntī: siempre constante en el dharma, conocedor de lo que se ha de conocer, un Pāṇḍava.
4.77.17
यत्कृत्यं मन्यसे पार्थ क्रियतां तदनन्तरम् ।
सर्वे कामाः समृद्धा मे संबन्धी यस्य मेऽर्जुनः ॥ ४.७७.१७ ॥
Oh hijo de Pṛthā, lo que consideres que debe hacerse, que se haga de inmediato; todos mis deseos se han cumplido, pues Arjuna es mi pariente.
4.77.18
एवं ब्रुवति राजेन्द्रे कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अन्वजानत संबन्धं समये कृष्णमात्स्ययोः ॥ ४.७७.१८ ॥
Cuando el señor de los reyes habló así, Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, consintió a su debido tiempo la alianza entre los Kṛṣṇa y los Matsya.
4.77.19
दूतान्सर्वेषु मित्रेषु वासुदेवे च भारत ।
प्रेषयामास कौन्तेयो विराटश्च महीपतिः । ॥ ४.७७.१९ ॥
Oh Bhārata, el hijo de Kuntī y el rey Virāṭa enviaron mensajeros a todos los amigos y a Vāsudeva.
4.77.20
प्रतिगृह्य स्नुषार्थं वै दर्शयन्व्रतमात्मनः ।
शीलशौचसमाचारं लोकस्यावेद्य फल्गुनः ॥ ४.७७.२० ॥
Habiendo aceptado el regalo para la nuera, Phalguna (Arjuna) dio a conocer al mundo su voto y su conducta de buen carácter y pureza.
4.77.21
लोके विख्याप्य माहात्म्यं यशश्च स परंतपः ।
कृतार्थः शुचिरव्यग्रस्तुष्टिमानभवत्तदा ॥ ४.७७.२१ ॥
Habiendo dado a conocer en el mundo su grandeza y su fama, aquel abrasador de enemigos quedó entonces realizado, puro, sereno y satisfecho.
4.77.22
राजन्प्रीतोस्मि भद्रं ते सखा मेऽसि परन्तप ।
सुखमध्युषिताः सर्वे अज्ञातास्त्वयि पार्थिव ॥ ४.७७.२२ ॥
Oh rey, estoy complacido; que te vaya bien. Oh abrasador de enemigos, eres mi amigo. Oh soberano, todos morábamos con comodidad contigo, sin ser conocidos.
4.77.23
विराटनगरे राजा धर्मात्मा संशितव्रतः ।
पूजितश्चाभिषिक्तश्च रत्नैश्च शतशोर्चितः ॥ ४.७७.२३ ॥
En la ciudad de Virāṭa, el rey de alma justa y votos firmes fue honrado, ungido y reverenciado cientos de veces con joyas.
4.77.24
तथा ब्रुवन्तं प्रसमीक्ष्य राजा ।
परं प्रहृष्टः स्वजनेन तेन।
स्नेहात्परिष्वज्य नृपो भुजाभ्यां ।
ददौ महार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ४.७७.२४ ॥
Al ver que hablaba así, el rey se alegró enormemente. Abrazando afectuosamente a su pariente con ambos brazos, el rey entregó un regalo de gran valor a los Kurus y Pāṇḍavas.
4.77.25
समादिशन्दूतमथो समग्राः ॥ ४.७७.२५ ॥
Entonces todos juntos dieron instrucciones al mensajero.
4.77.26
युधिष्ठिरश्चापि सुसंग्रहृष्टो ।
दुर्योधनाद्दूतमपश्यदागतम्।
स चाब्रवीद्धर्मराजं समेत्य ।
युधिष्ठिरं पाण्डवमुग्रवीर्यम् ॥ ४.७७.२६ ॥
Yudhiṣṭhira también se alegró mucho y vio al mensajero que había llegado de parte de Duryodhana. Acercándose al rey de la justicia, Yudhiṣṭhira el pāṇḍava de fiero valor, le habló.
4.77.27
धनञ्जयेनासि पुनर्वनाय ।
प्रव्राजितः समये तिष्ठ पार्थः।
त्रयोदशे ह्येव किरीटमाली ।
संवत्सरे पाण्डवेयोऽद्य दृष्टः ॥ ४.७७.२७ ॥
Por Dhanañjaya fuiste enviado de nuevo al bosque. El hijo de Pṛthā debía permanecer hasta el plazo fijado; en el decimotercer año, el pāṇḍava portador de la diadema ha sido visto hoy.
4.77.28
ततोऽब्रवीद्धर्मसुतः प्रहस्य ।
क्षिप्रं गत्वा ब्रूहि सुयोधनं तम्।
पितामहः शान्तनवो ब्रवीतु ।
पूर्णो न पूर्णोऽद्य त्रयोदशो नः ॥ ४.७७.२८ ॥
Entonces el hijo de Dharma, riendo, dijo: "Ve pronto y dile a Suyodhana: que el abuelo Bhīṣma, hijo de Śantanu, diga si nuestro decimotercer año está completo hoy o no."
4.77.29
संवत्सरात्ते तु धनञ्जयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये।
पूर्णो न पूर्णो न इति ब्रवीतु ।
यदस्य सत्यं मम तत्प्रमाणम् ॥ ४.७७.२९ ॥
Tras cumplirse tu año, Dhanañjaya tensó el arco Gāṇḍīva en medio de la batalla. Que él diga «completo» o «no completo»; lo que sea su verdad, esa es mi autoridad.
4.77.30
तेनैवमुक्तः स निवृत्य दूतो ।
दुर्योधनं प्राप्य शशंस तत्त्वम् ॥ ४.७७.३० ॥
Cuando le hubo hablado así, el mensajero regresó, llegó junto a Duryodhana y le informó de la verdad.
4.77.31
समेत्य दूतेन स राजपुत्रो ।
दुर्योधनो मन्त्रयामास तत्र।
भीष्मेण कर्णेन कृपेण चैव ।
द्रोणेन भूरिश्रवसा च सार्धम् ॥ ४.७७.३१ ॥
Tras reunirse con el mensajero, el príncipe Duryodhana deliberó allí con Bhīṣma, Karṇa, Kṛpa, Droṇa y Bhūriśravas.
4.77.32
संमन्त्र्य रात्रौ बहुभिः सुहृद्भि-
र्भीष्मोऽब्रवीद्धार्तराष्ट्रं महात्मा ।
तीर्णप्रतिज्ञेन धनंजयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये ॥ ४.७७.३२ ॥
Por la noche, tras deliberar con muchos amigos, el magnánimo Bhīṣma dijo al hijo de Dhṛtarāṣṭra: Dhanañjaya, que ha cumplido su voto, ha tensado el arco Gāṇḍīva en medio de la batalla.
4.77.33
नेच्छन्त्यसत्येन सुरेन्द्रलोकं ।
पाण्डोः सुता ब्रह्मणश्चापि लोकम्।
तथ्यं च ते पथ्यमहं ब्रवीमि ।
स्वर्ग्यं यशस्यं परलोकपथ्यम् ॥ ४.७७.३३ ॥
Los hijos de Pāṇḍu no desean el mundo de Indra ni el de Brahmā por medio de la falsedad; te digo lo que es verdadero y saludable: lo que trae el cielo, la fama y es bueno para el otro mundo.
4.77.34
कुन्तीसुतैस्त्वं समुपैहि सन्धिं ।
भुङ्क्ष्व स्वराज्यं सह पाण्डवेयैः।
युध्यस्व नोचेत्स्थिरबुद्धिराजौ ।
कुन्तीसुतैर्यद्यपि राज्यमिच्छेः ॥ ४.७७.३४ ॥
Haz la paz con los hijos de Kuntī; disfruta tu reino junto con los Pāṇḍavas. Si no, lucha en la batalla con mente firme, aunque desees el reino de los hijos de Kuntī.
4.77.35
आन्तं न शक्यं कपटेन भोक्तुं ।
राज्यं परेषां महतां बलीनाम्।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समग्रं ।
हतो भवान्भोक्ष्यति वज्रिलोकम् ॥ ४.७७.३५ ॥
No es posible disfrutar de un reino sin fatiga mediante el engaño. Vence a los enemigos, los grandes y poderosos, y disfruta del reino entero; si caes, disfrutarás del mundo de Indra.
4.77.36
हतोस्मि तैर्वा सुरलोकमेमि ॥ ४.७७.३६ ॥
O si soy muerto por ellos, iré al mundo de los dioses.
4.77.37
ते धार्तराष्ट्राः समयं निशम्य ।
तीर्णप्रतिज्ञस्य धनंजयस्य
संचिन्त्य सर्वे सहिताः सुहृद्भिः ।
सपार्थिवाः स्वानि गृहाणि जग्मुः ॥ ४.७७.३७ ॥
Tras oír el plazo y que el voto de Dhanaṃjaya se había cumplido, todos los hijos de Dhṛtarāṣṭra, después de deliberar con sus aliados, volvieron a sus casas junto con sus reyes.