மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.77.1
यच्च वक्ष्याम्यहं तेऽद्य मा शङ्केथा युधिष्ठिर ।
इदं सनगरं राष्ट्रं सजनं सवधूजनम्।
युष्यभ्यं संप्रदास्यामि भोक्ष्याम्युच्छिष्टमेव च ॥ ४.७७.१ ॥
யுதிஷ்டிரா, இன்று நான் உனக்குச் சொல்லப்போவதில் சந்தேகம் கொள்ளாதே. நகரம், நாடு, மக்கள், பெண்களுடன் கூடிய இந்த முழு அரசையும் உனக்கே ஒப்படைப்பேன்; எஞ்சியதையே நான் அனுபவிப்பேன்.
4.77.2
अहं वद्धश्चिरं राजन्भुक्तभोगश्चिरं सुखम् ।
राज्यं दत्त्वा तु युष्मभ्यं प्रव्रजिष्यामि काननम् ॥ ४.७७.२ ॥
அரசே, நான் நீண்ட காலம் முதிர்ந்தவனாகி, நீண்ட காலம் இன்பங்களை அனுபவித்துவிட்டேன். அரசை உனக்குக் கொடுத்துவிட்டு நான் காட்டிற்குச் செல்வேன்.
4.77.3
उत्तरां प्रतिगृह्णातु सव्यसाची धनंजयः ।
अयं ह्यौपयिको भर्ता तस्याः पुरुषसत्तमः ॥ ४.७७.३ ॥
உத்தரையை சவ்யசாசி தனஞ்சயன் ஏற்றுக்கொள்ளட்டும். இவரே அவளுக்குத் தகுந்த கணவர், புருஷர்களில் சிறந்தவர்.
4.77.4
एवमुक्तो धर्मराजः पार्थपैक्षद्वनंजयम् ।
ईक्षितं चार्जुनो ज्ञात्वा मात्स्यं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७७.४ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், தர்மராஜன் தனஞ்சயனாகிய பார்த்தனைப் பார்த்தார். அவரது பார்வையைப் புரிந்துகொண்ட அர்ஜுனன் மத்ஸ்யரின் சொற்களுக்கு மறுமொழி கூறினான்.
4.77.5
वयं वनान्तरात्प्राप्ता न ते राज्यं गृहामहे ।
किंतु दुर्योधनादीनां राज्ञां राज्यं गृहामहे ॥ ४.७७.५ ॥
நாங்கள் வேறொரு காட்டிலிருந்து வந்தோம்; உன் அரசை நாங்கள் ஏற்கமாட்டோம். ஆனால் துரியோதனன் முதலான அரசர்களின் அரசையே நாங்கள் ஏற்போம்.
4.77.6
प्रतिगृह्णाम्यहं राजन्स्रुषं दुहितरं तव ।
युक्तो ह्यावां हि संबन्धो मात्स्यभारतवंशयोः ॥ ४.७७.६ ॥
அரசே, உன் மகளை மருமகளாக நான் ஏற்கிறேன். மத்ஸ்யர் குலத்துக்கும் பரத குலத்துக்கும் இடையிலான இந்த உறவு நமக்கு உண்மையில் பொருத்தமானது.
4.77.7
किमर्थं पाण्डवश्रेष्ठ भार्यां दुहितरं मम ।
प्रतिग्रहीतुं नेमां त्वं मया दत्तमिहेच्छसि ॥ ४.७७.७ ॥
பாண்டவர்களில் சிறந்தவனே, நான் கொடுக்கும் இந்த என் மகளை நீ மனைவியாக ஏற்க ஏன் விரும்பவில்லை?
4.77.8
अन्तःपुरेऽहमुषितः सदा पश्यन्सुतां तव ।
सहस्यं च प्रकाशं च विश्वस्ता पितृवन्मयि ॥ ४.७७.८ ॥
நான் எப்போதும் உன் அந்தப்புரத்தில் வசித்து உன் மகளைப் பார்த்து வந்தேன். அவள் என்னிடம் தந்தையிடம் போல நம்பிக்கையுடன் இருந்தாள், தனிமையிலும் பகிரங்கமாகவும்.
4.77.9
प्रियो बहुमतश्चाहं नर्तने गीतवादिते ।
आचार्यवच्च मां नित्यं मन्यते दुहिता तव ॥ ४.७७.९ ॥
நடனத்திலும் பாடல் மற்றும் இசையிலும் நான் அவளுக்கு அன்பானவனாகவும் மிகவும் மதிக்கப்படுபவனாகவும் இருந்தேன். உன் மகள் என்னை எப்போதும் ஆசிரியரைப் போல மதித்தாள்.
4.77.10
वयस्यया तया राजन्सह संवत्सरोषितः ।
अतिशङ्का ततोऽस्थाने तव लोकस्य च प्रभो ॥ ४.७७.१० ॥
அரசே, உன் மகளின் தோழியுடன் நான் ஓராண்டு வாழ்ந்தேன். ஆண்டவனே, உனக்கும் மக்களுக்கும் இதில் காரணமற்ற பெரும் சந்தேகம் வேண்டாம்.
4.77.11
तस्मादामन्त्रये त्वाऽद्य पुत्रार्थं मे विशांपते ।
सुद्धं जितेन्द्रियं मन्ये तस्याः शुद्धिः कृता मया ॥ ४.७७.११ ॥
ஆகவே, மக்களின் அரசே, இன்று என் மகனுக்காக உன்னிடம் வேண்டுகிறேன். அவள் தூய்மையும் புலனடக்கமும் உடையவள் என்று நான் கருதுகிறேன்; அவளுடைய தூய்மை என்னால் உறுதிசெய்யப்பட்டுள்ளது.
4.77.12
स्नुषायां दुहितुर्वापि पुत्रे चात्मनि वा पुनः ।
अतिशङ्कां न पश्यामि तेन शुद्धिर्भविष्यति ॥ ४.७७.१२ ॥
மருமகளிடமோ, மகளிடமோ, மகனிடமோ, அல்லது உன்னிடமோ கூட நான் மிகையான சந்தேகத்தைக் காணவில்லை. அதனால் அவளுடைய தூய்மை நிரூபணமாகும்.
4.77.13
अभिषङ्गादहं भीतो मिथ्याचारात्परंतप ।
स्रुषार्थमुत्तरां राजन्प्रतिगृह्णामि ते सुताम् ॥ ४.७७.१३ ॥
பரந்தப, தவறான நடத்தையின் சந்தேகத்திற்கு அஞ்சுகிறேன்; அரசே, மருமகளுக்காக உங்கள் மகள் உத்தரையை ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.
4.77.14
स्वस्त्रीयो वासुदेवस्य साक्षाद्देवसुतो यथा ।
दयितश्चक्रहस्तस्य बलवानस्त्रकोविदः ॥ ४.७७.१४ ॥
அவன் வாசுதேவனின் சகோதரி மகன்; நேரடியாக தேவனின் மகனைப் போன்றவன், சக்கரம் ஏந்தியவனுக்கு அன்பானவன், வலிமையானவன், ஆயுதக்கலையில் வல்லவன்.
4.77.15
अभिमन्युर्गहाबाहुः पुत्रो मम विशांपते ।
जामाता तव युक्तो वै भर्ता च दुहितुस्तव ॥ ४.७७.१५ ॥
என் மகன் அபிமன்யு, வலிய தோள்களை உடையவன்; மக்களின் தலைவரே, உங்கள் மருமகனாகவும் உங்கள் மகளின் கணவனாகவும் அவன் பொருத்தமானவன்.
4.77.16
उपपन्नं कुरुश्रेष्ठे कुन्तीपुत्रे धनंजये ।
सदैव धर्मनित्यश्च ज्ञातज्ञानश्च पाण्डवः ॥ ४.७७.१६ ॥
குருக்களில் சிறந்த குந்தியின் மகன் தனஞ்சயனுக்கு இது பொருத்தமே; அவன் எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்தவன், அறியப்பட்டதை அறிந்தவன், பாண்டவன்.
4.77.17
यत्कृत्यं मन्यसे पार्थ क्रियतां तदनन्तरम् ।
सर्वे कामाः समृद्धा मे संबन्धी यस्य मेऽर्जुनः ॥ ४.७७.१७ ॥
பார்த்தா, நீ எதை செய்ய வேண்டுமென நினைக்கிறாயோ அதை உடனே செய்; அர்ஜுனன் என் உறவினனாக இருப்பதால் என் விருப்பங்கள் அனைத்தும் நிறைவேறின.
4.77.18
एवं ब्रुवति राजेन्द्रे कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अन्वजानत संबन्धं समये कृष्णमात्स्ययोः ॥ ४.७७.१८ ॥
அரசர்களின் தலைவன் இவ்வாறு கூறியபோது, குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் உரிய காலத்தில் கிருஷ்ண மற்றும் மத்ஸ்யருக்கிடையேயான உறவை ஏற்றுக்கொண்டான்.
4.77.19
दूतान्सर्वेषु मित्रेषु वासुदेवे च भारत ।
प्रेषयामास कौन्तेयो विराटश्च महीपतिः । ॥ ४.७७.१९ ॥
பாரதா, குந்தியின் மகனும் மன்னன் விராடனும் எல்லா நண்பர்களுக்கும் வாசுதேவனுக்கும் தூதர்களை அனுப்பினர்.
4.77.20
प्रतिगृह्य स्नुषार्थं वै दर्शयन्व्रतमात्मनः ।
शीलशौचसमाचारं लोकस्यावेद्य फल्गुनः ॥ ४.७७.२० ॥
மருமகளுக்காக அன்பளிப்பைப் பெற்று, பல்குனன் தனது விரதத்தையும் நல்ல நடத்தையையும் தூய்மையையும் உலகுக்குக் காட்டி அறிவித்தான்.
4.77.21
लोके विख्याप्य माहात्म्यं यशश्च स परंतपः ।
कृतार्थः शुचिरव्यग्रस्तुष्टिमानभवत्तदा ॥ ४.७७.२१ ॥
உலகில் தனது பெருமையையும் புகழையும் பரப்பி, பகைவரை வாட்டும் அவன் அப்போது நிறைவேறியவனாய், தூயவனாய், அமைதியுடையவனாய், மனநிறைவுடையவனானான்.
4.77.22
राजन्प्रीतोस्मि भद्रं ते सखा मेऽसि परन्तप ।
सुखमध्युषिताः सर्वे अज्ञातास्त्वयि पार्थिव ॥ ४.७७.२२ ॥
அரசே, நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன், உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும். பகைவரை வாட்டுபவரே, நீர் எனது நண்பர். பூமிபதியே, நாம் அனைவரும் உம்மிடம் இன்பமாக வாழ்ந்தோம், யாருக்கும் தெரியாமல்.
4.77.23
विराटनगरे राजा धर्मात्मा संशितव्रतः ।
पूजितश्चाभिषिक्तश्च रत्नैश्च शतशोर्चितः ॥ ४.७७.२३ ॥
விராட நகரத்தில் தர்மாத்மாவும் உறுதியான விரதமுடையவருமான அரசன் மரியாதை பெற்றான்; அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு நூற்றுக்கணக்கான ரத்தினங்களால் பூஜிக்கப்பட்டான்.
4.77.24
तथा ब्रुवन्तं प्रसमीक्ष्य राजा ।
परं प्रहृष्टः स्वजनेन तेन।
स्नेहात्परिष्वज्य नृपो भुजाभ्यां ।
ददौ महार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ४.७७.२४ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்தவனைக் கண்ட அரசன் மிகவும் மகிழ்ந்தான். தன் உறவினனை அன்புடன் இரு கைகளாலும் அணைத்து, குரு-பாண்டவர்களுக்காக விலைமதிப்பற்ற பரிசுகளைக் கொடுத்தான்.
4.77.25
समादिशन्दूतमथो समग्राः ॥ ४.७७.२५ ॥
பின்னர் அனைவரும் தூதனுக்குக் கட்டளையிட்டனர்.
4.77.26
युधिष्ठिरश्चापि सुसंग्रहृष्टो ।
दुर्योधनाद्दूतमपश्यदागतम्।
स चाब्रवीद्धर्मराजं समेत्य ।
युधिष्ठिरं पाण्डवमुग्रवीर्यम् ॥ ४.७७.२६ ॥
யுதிஷ்டிரரும் மிகவும் மகிழ்ந்து துரியோதனனிடமிருந்து வந்த தூதனைக் கண்டார். அவன் அருகே வந்து உக்ரவீரியனான பாண்டவ தர்மராஜனிடம் பேசினான்.
4.77.27
धनञ्जयेनासि पुनर्वनाय ।
प्रव्राजितः समये तिष्ठ पार्थः।
त्रयोदशे ह्येव किरीटमाली ।
संवत्सरे पाण्डवेयोऽद्य दृष्टः ॥ ४.७७.२७ ॥
தனஞ்சயனால் நீங்கள் மீண்டும் காட்டுக்கு அனுப்பப்பட்டீர்கள். குறிக்கப்பட்ட காலம் வரை பார்த்தன் இருக்கட்டும்; பதின்மூன்றாம் ஆண்டில் கிரீடமாலி பாண்டவன் இன்று காணப்பட்டான்.
4.77.28
ततोऽब्रवीद्धर्मसुतः प्रहस्य ।
क्षिप्रं गत्वा ब्रूहि सुयोधनं तम्।
पितामहः शान्तनवो ब्रवीतु ।
पूर्णो न पूर्णोऽद्य त्रयोदशो नः ॥ ४.७७.२८ ॥
அப்போது தர்மபுத்திரன் சிரித்துக்கொண்டு கூறினார்: "விரைவாகச் சென்று துரியோதனனிடம் சொல். பிதாமகர் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் கூறட்டும்: இன்று எங்கள் பதின்மூன்றாம் ஆண்டு நிறைவடைந்ததா இல்லையா?"
4.77.29
संवत्सरात्ते तु धनञ्जयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये।
पूर्णो न पूर्णो न इति ब्रवीतु ।
यदस्य सत्यं मम तत्प्रमाणम् ॥ ४.७७.२९ ॥
உங்கள் ஆண்டு நிறைவுக்குப் பின் தனஞ்சயன் போர்நடுவில் காண்டீவத்தை வளைத்தான். அவர் "நிறைவடைந்தது" அல்லது "நிறைவடையவில்லை" என்று சொல்லட்டும்; அவருடைய உண்மையே எனக்கு அளவுகோல்.
4.77.30
तेनैवमुक्तः स निवृत्य दूतो ।
दुर्योधनं प्राप्य शशंस तत्त्वम् ॥ ४.७७.३० ॥
அவர் இவ்வாறு கூறியதும் அந்தத் தூதன் திரும்பி துரியோதனனிடம் சென்று உண்மையை அறிவித்தான்.
4.77.31
समेत्य दूतेन स राजपुत्रो ।
दुर्योधनो मन्त्रयामास तत्र।
भीष्मेण कर्णेन कृपेण चैव ।
द्रोणेन भूरिश्रवसा च सार्धम् ॥ ४.७७.३१ ॥
தூதனுடன் சந்தித்த அரச குமாரன் துரியோதனன் அங்கே பீஷ்மர், கர்ணன், கிருபர், துரோணர் மற்றும் பூரிஸ்ரவஸுடன் ஆலோசனை செய்தான்.
4.77.32
संमन्त्र्य रात्रौ बहुभिः सुहृद्भि-
र्भीष्मोऽब्रवीद्धार्तराष्ट्रं महात्मा ।
तीर्णप्रतिज्ञेन धनंजयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये ॥ ४.७७.३२ ॥
இரவில் பல நலம்விரும்பிகளுடன் ஆலோசித்த பெருமனம் கொண்ட பீஷ்மர் திருதராஷ்டிரன் மகனிடம் கூறினார்: சபதத்தை நிறைவேற்றிய தனஞ்சயன் போர்க்களத்தின் நடுவே காண்டீவத்தை வளைத்து நாணேற்றியுள்ளான்.
4.77.33
नेच्छन्त्यसत्येन सुरेन्द्रलोकं ।
पाण्डोः सुता ब्रह्मणश्चापि लोकम्।
तथ्यं च ते पथ्यमहं ब्रवीमि ।
स्वर्ग्यं यशस्यं परलोकपथ्यम् ॥ ४.७७.३३ ॥
பாண்டுவின் மக்கள் பொய்யால் இந்திரலோகத்தையோ பிரம்மலோகத்தையோ விரும்புவதில்லை; உனக்கு உண்மையும் நலனுமான சொல்லையே நான் கூறுகிறேன் — அது சொர்க்கத்தையும் புகழையும் பரலோக நன்மையையும் தருவது.
4.77.34
कुन्तीसुतैस्त्वं समुपैहि सन्धिं ।
भुङ्क्ष्व स्वराज्यं सह पाण्डवेयैः।
युध्यस्व नोचेत्स्थिरबुद्धिराजौ ।
कुन्तीसुतैर्यद्यपि राज्यमिच्छेः ॥ ४.७७.३४ ॥
குந்தியின் மக்களுடன் சமாதானம் செய்துகொள்; பாண்டவர்களுடன் சேர்ந்து உன் அரசை அனுபவி. இல்லையேல் நிலையான மனத்தோடு போர்க்களத்தில் போரிடு — குந்தியின் மக்களிடமிருந்து நீ அரசை விரும்புவதாயினும்.
4.77.35
आन्तं न शक्यं कपटेन भोक्तुं ।
राज्यं परेषां महतां बलीनाम्।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समग्रं ।
हतो भवान्भोक्ष्यति वज्रिलोकम् ॥ ४.७७.३५ ॥
வஞ்சனையால் சோர்வின்றி அரசை அனுபவிக்க முடியாது. வலிமைமிக்க பெரும் பகைவர்களின் அரசை வென்று முழு அரசையும் அனுபவி; கொல்லப்பட்டால் இந்திரலோகத்தை அனுபவிப்பாய்.
4.77.36
हतोस्मि तैर्वा सुरलोकमेमि ॥ ४.७७.३६ ॥
அவர்களால் கொல்லப்பட்டாலும், நான் தேவலோகத்தை அடைவேன்.
4.77.37
ते धार्तराष्ट्राः समयं निशम्य ।
तीर्णप्रतिज्ञस्य धनंजयस्य
संचिन्त्य सर्वे सहिताः सुहृद्भिः ।
सपार्थिवाः स्वानि गृहाणि जग्मुः ॥ ४.७७.३७ ॥
தனஞ்சயனின் சபதம் நிறைவேறியதையும் காலக்கெடுவையும் கேட்ட திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் அனைவரும் நண்பர்களுடன் கலந்தாலோசித்து, அரசர்களுடன் தம் இல்லங்களுக்குத் திரும்பிச் சென்றனர்.