മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.77.1
यच्च वक्ष्याम्यहं तेऽद्य मा शङ्केथा युधिष्ठिर ।
इदं सनगरं राष्ट्रं सजनं सवधूजनम्।
युष्यभ्यं संप्रदास्यामि भोक्ष्याम्युच्छिष्टमेव च ॥ ४.७७.१ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറയാൻ പോകുന്നതിൽ സംശയിക്കരുത്. ഈ നഗരം, രാഷ്ട്രം, ജനങ്ങൾ, സ്ത്രീകൾ എന്നിവരടങ്ങുന്ന ഈ രാജ്യം മുഴുവൻ ഞാൻ നിനക്ക് നൽകും; ശേഷിച്ചതു മാത്രമേ ഞാൻ ഭുജിക്കൂ.
4.77.2
अहं वद्धश्चिरं राजन्भुक्तभोगश्चिरं सुखम् ।
राज्यं दत्त्वा तु युष्मभ्यं प्रव्रजिष्यामि काननम् ॥ ४.७७.२ ॥
രാജാവേ, ഞാൻ ദീർഘകാലം വൃദ്ധനായി, ദീർഘകാലം സുഖഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു. രാജ്യം നിനക്ക് നൽകിയ ശേഷം ഞാൻ വനത്തിലേക്ക് പോകും.
4.77.3
उत्तरां प्रतिगृह्णातु सव्यसाची धनंजयः ।
अयं ह्यौपयिको भर्ता तस्याः पुरुषसत्तमः ॥ ४.७७.३ ॥
ഉത്തരയെ സവ്യസാചിയായ ധനഞ്ജയൻ സ്വീകരിക്കട്ടെ. ഇദ്ദേഹമാണ് അവൾക്ക് യോഗ്യനായ ഭർത്താവ്, പുരുഷോത്തമൻ.
4.77.4
एवमुक्तो धर्मराजः पार्थपैक्षद्वनंजयम् ।
ईक्षितं चार्जुनो ज्ञात्वा मात्स्यं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७७.४ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ധർമ്മരാജൻ ധനഞ്ജയനായ പാർത്ഥനെ നോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം മനസ്സിലാക്കിയ അർജ്ജുനൻ മത്സ്യരാജന്റെ വാക്കുകളോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
4.77.5
वयं वनान्तरात्प्राप्ता न ते राज्यं गृहामहे ।
किंतु दुर्योधनादीनां राज्ञां राज्यं गृहामहे ॥ ४.७७.५ ॥
ഞങ്ങൾ മറ്റൊരു വനത്തിൽ നിന്നാണ് വന്നത്; നിന്റെ രാജ്യം ഞങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ദുര്യോധനൻ മുതലായ രാജാക്കന്മാരുടെ രാജ്യമാണ് ഞങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുക.
4.77.6
प्रतिगृह्णाम्यहं राजन्स्रुषं दुहितरं तव ।
युक्तो ह्यावां हि संबन्धो मात्स्यभारतवंशयोः ॥ ४.७७.६ ॥
രാജാവേ, നിന്റെ മകളെ മരുമകളായി ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു. മത്സ്യവംശത്തിനും ഭരതവംശത്തിനും ഇടയിലുള്ള ഈ ബന്ധം ഞങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ യോജിച്ചതാണ്.
4.77.7
किमर्थं पाण्डवश्रेष्ठ भार्यां दुहितरं मम ।
प्रतिग्रहीतुं नेमां त्वं मया दत्तमिहेच्छसि ॥ ४.७७.७ ॥
പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ നൽകുന്ന എന്റെ ഈ പുത്രിയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ നീ എന്തുകൊണ്ട് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല?
4.77.8
अन्तःपुरेऽहमुषितः सदा पश्यन्सुतां तव ।
सहस्यं च प्रकाशं च विश्वस्ता पितृवन्मयि ॥ ४.७७.८ ॥
ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ വസിച്ച് നിന്റെ പുത്രിയെ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ എന്നിൽ പിതാവിലെന്നപോലെ വിശ്വാസം വെച്ചിരുന്നു, രഹസ്യത്തിലും പരസ്യത്തിലും.
4.77.9
प्रियो बहुमतश्चाहं नर्तने गीतवादिते ।
आचार्यवच्च मां नित्यं मन्यते दुहिता तव ॥ ४.७७.९ ॥
നൃത്തത്തിലും ഗാനത്തിലും വാദ്യത്തിലും ഞാൻ അവൾക്ക് പ്രിയനും ഏറെ ആദരണീയനും ആയിരുന്നു. നിന്റെ പുത്രി എന്നെ എപ്പോഴും ആചാര്യനെപ്പോലെ കരുതി.
4.77.10
वयस्यया तया राजन्सह संवत्सरोषितः ।
अतिशङ्का ततोऽस्थाने तव लोकस्य च प्रभो ॥ ४.७७.१० ॥
രാജാവേ, ഞാൻ അവളുടെ സഖിയോടൊപ്പം ഒരു വർഷം വസിച്ചു. പ്രഭോ, നിനക്കോ ജനങ്ങൾക്കോ ഇതിൽ കാരണമില്ലാത്ത അതിശങ്ക ഉണ്ടാകരുത്.
4.77.11
तस्मादामन्त्रये त्वाऽद्य पुत्रार्थं मे विशांपते ।
सुद्धं जितेन्द्रियं मन्ये तस्याः शुद्धिः कृता मया ॥ ४.७७.११ ॥
അതുകൊണ്ട്, ജനനായകാ, ഇന്ന് എന്റെ പുത്രനുവേണ്ടി ഞാൻ നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു. അവൾ ശുദ്ധയും ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണമുള്ളവളുമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; അവളുടെ ശുദ്ധി ഞാൻ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
4.77.12
स्नुषायां दुहितुर्वापि पुत्रे चात्मनि वा पुनः ।
अतिशङ्कां न पश्यामि तेन शुद्धिर्भविष्यति ॥ ४.७७.१२ ॥
മരുമകളിലോ പുത്രിയിലോ പുത്രനിലോ, അല്ലെങ്കിൽ നിന്നിൽ തന്നെയോ ഞാൻ അതിശങ്ക കാണുന്നില്ല. അതിനാൽ അവളുടെ ശുദ്ധി തെളിയും.
4.77.13
अभिषङ्गादहं भीतो मिथ्याचारात्परंतप ।
स्रुषार्थमुत्तरां राजन्प्रतिगृह्णामि ते सुताम् ॥ ४.७७.१३ ॥
പരന്തപാ, മിഥ്യാചാരത്തിന്റെ സംശയത്തിൽ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു; രാജാവേ, മരുമകളെന്ന നിലയിൽ നിന്റെ മകൾ ഉത്തരയെ ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.
4.77.14
स्वस्त्रीयो वासुदेवस्य साक्षाद्देवसुतो यथा ।
दयितश्चक्रहस्तस्य बलवानस्त्रकोविदः ॥ ४.७७.१४ ॥
അവൻ വാസുദേവന്റെ സഹോദരീപുത്രനാണ്; സാക്ഷാൽ ദേവപുത്രനെപ്പോലെ, ചക്രപാണിക്കു പ്രിയൻ, ബലവാനും അസ്ത്രവിദ്യയിൽ നിപുണനുമാണ്.
4.77.15
अभिमन्युर्गहाबाहुः पुत्रो मम विशांपते ।
जामाता तव युक्तो वै भर्ता च दुहितुस्तव ॥ ४.७७.१५ ॥
എന്റെ പുത്രൻ അഭിമന്യു, ദൃഢബാഹുവാണ്; ജനപാലകാ, നിന്റെ മരുമകനായും നിന്റെ മകളുടെ ഭർത്താവായും അവൻ യോഗ്യനാണ്.
4.77.16
उपपन्नं कुरुश्रेष्ठे कुन्तीपुत्रे धनंजये ।
सदैव धर्मनित्यश्च ज्ञातज्ञानश्च पाण्डवः ॥ ४.७७.१६ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠനും കുന്തീപുത്രനുമായ ധനഞ്ജയന് ഇത് യോഗ്യമാണ്; അവൻ എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ നിത്യനിരതനും അറിവുള്ളവരിൽ അറിവുള്ളവനുമായ പാണ്ഡവനാണ്.
4.77.17
यत्कृत्यं मन्यसे पार्थ क्रियतां तदनन्तरम् ।
सर्वे कामाः समृद्धा मे संबन्धी यस्य मेऽर्जुनः ॥ ४.७७.१७ ॥
പാർത്ഥാ, നീ ഏതു കർമ്മം ചെയ്യണമെന്നു കരുതുന്നുവോ അത് ഉടൻ ചെയ്യുക; അർജ്ജുനൻ എന്റെ ബന്ധുവായതിനാൽ എന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സഫലമായിരിക്കുന്നു.
4.77.18
एवं ब्रुवति राजेन्द्रे कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अन्वजानत संबन्धं समये कृष्णमात्स्ययोः ॥ ४.७७.१८ ॥
രാജേന്ദ്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ ഉചിതസമയത്ത് കൃഷ്ണന്മാരും മത്സ്യരും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന് സമ്മതിച്ചു.
4.77.19
दूतान्सर्वेषु मित्रेषु वासुदेवे च भारत ।
प्रेषयामास कौन्तेयो विराटश्च महीपतिः । ॥ ४.७७.१९ ॥
ഭാരതാ, കുന്തീപുത്രനും മഹീപതിയായ വിരാടനും എല്ലാ മിത്രങ്ങൾക്കും വാസുദേവനും ദൂതന്മാരെ അയച്ചു.
4.77.20
प्रतिगृह्य स्नुषार्थं वै दर्शयन्व्रतमात्मनः ।
शीलशौचसमाचारं लोकस्यावेद्य फल्गुनः ॥ ४.७७.२० ॥
മരുമകൾക്കായി സമ്മാനം സ്വീകരിച്ച് ഫല്ഗുനൻ തന്റെ വ്രതവും ശീലശൗചാചാരവും ലോകത്തെ അറിയിച്ചു.
4.77.21
लोके विख्याप्य माहात्म्यं यशश्च स परंतपः ।
कृतार्थः शुचिरव्यग्रस्तुष्टिमानभवत्तदा ॥ ४.७७.२१ ॥
ലോകത്തിൽ തന്റെ മഹിമയും യശസ്സും പ്രസിദ്ധമാക്കി, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന അവൻ അപ്പോൾ കൃതാർഥനും ശുചിയും അവ്യഗ്രനും തൃപ്തനുമായി.
4.77.22
राजन्प्रीतोस्मि भद्रं ते सखा मेऽसि परन्तप ।
सुखमध्युषिताः सर्वे अज्ञातास्त्वयि पार्थिव ॥ ४.७७.२२ ॥
രാജാവേ, ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായി, നിനക്ക് മംഗളം. ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനേ, നീ എന്റെ സുഹൃത്താണ്. ഭൂപതേ, ഞങ്ങളെല്ലാവരും നിന്റെ അടുത്ത് സുഖമായി, ആരും അറിയാതെ വസിച്ചു.
4.77.23
विराटनगरे राजा धर्मात्मा संशितव्रतः ।
पूजितश्चाभिषिक्तश्च रत्नैश्च शतशोर्चितः ॥ ४.७७.२३ ॥
വിരാടനഗരത്തിൽ ധർമാത്മാവും ദൃഢവ്രതനുമായ രാജാവ് ആദരിക്കപ്പെട്ടു, അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു, നൂറുകണക്കിന് രത്നങ്ങളാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ടു.
4.77.24
तथा ब्रुवन्तं प्रसमीक्ष्य राजा ।
परं प्रहृष्टः स्वजनेन तेन।
स्नेहात्परिष्वज्य नृपो भुजाभ्यां ।
ददौ महार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ४.७७.२४ ॥
ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നവനെ കണ്ട് രാജാവ് അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു. തന്റെ ബന്ധുവിനെ സ്നേഹത്തോടെ ഇരുകൈകളാലും ആലിംഗനം ചെയ്ത്, കുരു-പാണ്ഡവർക്കായി വിലയേറിയ സമ്മാനം നൽകി.
4.77.25
समादिशन्दूतमथो समग्राः ॥ ४.७७.२५ ॥
പിന്നെ എല്ലാവരും ദൂതനോട് കല്പിച്ചു.
4.77.26
युधिष्ठिरश्चापि सुसंग्रहृष्टो ।
दुर्योधनाद्दूतमपश्यदागतम्।
स चाब्रवीद्धर्मराजं समेत्य ।
युधिष्ठिरं पाण्डवमुग्रवीर्यम् ॥ ४.७७.२६ ॥
യുധിഷ്ഠിരനും ഏറെ സന്തോഷിച്ചു; ദുര്യോധനനിൽ നിന്ന് വന്ന ദൂതനെ കണ്ടു. അവൻ ഉഗ്രവീര്യനായ പാണ്ഡവ ധർമ്മരാജനായ യുധിഷ്ഠിരന്റെ അടുത്തെത്തി സംസാരിച്ചു.
4.77.27
धनञ्जयेनासि पुनर्वनाय ।
प्रव्राजितः समये तिष्ठ पार्थः।
त्रयोदशे ह्येव किरीटमाली ।
संवत्सरे पाण्डवेयोऽद्य दृष्टः ॥ ४.७७.२७ ॥
ധനഞ്ജയൻ നിങ്ങളെ വീണ്ടും വനത്തിലേക്ക് അയച്ചു. നിശ്ചിത കാലം പാർത്ഥൻ കഴിയണം; പതിമൂന്നാം വർഷത്തിൽ കിരീടമാലിയായ പാണ്ഡവൻ ഇന്നു കാണപ്പെട്ടു.
4.77.28
ततोऽब्रवीद्धर्मसुतः प्रहस्य ।
क्षिप्रं गत्वा ब्रूहि सुयोधनं तम्।
पितामहः शान्तनवो ब्रवीतु ।
पूर्णो न पूर्णोऽद्य त्रयोदशो नः ॥ ४.७७.२८ ॥
അപ്പോൾ ധർമ്മപുത്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "വേഗം പോയി സുയോധനനോട് പറയൂ. പിതാമഹൻ ശാന്തനവനായ ഭീഷ്മർ പറയട്ടെ: ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ പതിമൂന്നാം വർഷം പൂർണ്ണമായോ ഇല്ലയോ?"
4.77.29
संवत्सरात्ते तु धनञ्जयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये।
पूर्णो न पूर्णो न इति ब्रवीतु ।
यदस्य सत्यं मम तत्प्रमाणम् ॥ ४.७७.२९ ॥
നിങ്ങളുടെ വർഷത്തിനുശേഷം ധനഞ്ജയൻ യുദ്ധമധ്യത്തിൽ ഗാണ്ഡീവം വലിച്ചു. അദ്ദേഹം "പൂർണ്ണമായി" അല്ലെങ്കിൽ "പൂർണ്ണമായില്ല" എന്ന് പറയട്ടെ; അദ്ദേഹത്തിന്റെ സത്യമാണ് എനിക്ക് പ്രമാണം.
4.77.30
तेनैवमुक्तः स निवृत्य दूतो ।
दुर्योधनं प्राप्य शशंस तत्त्वम् ॥ ४.७७.३० ॥
അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ ദൂതൻ മടങ്ങി ദുര്യോധനന്റെ അടുത്തെത്തി സത്യം അറിയിച്ചു.
4.77.31
समेत्य दूतेन स राजपुत्रो ।
दुर्योधनो मन्त्रयामास तत्र।
भीष्मेण कर्णेन कृपेण चैव ।
द्रोणेन भूरिश्रवसा च सार्धम् ॥ ४.७७.३१ ॥
ദൂതനെ കണ്ട രാജകുമാരൻ ദുര്യോധനൻ അവിടെ ഭീഷ്മർ, കർണൻ, കൃപർ, ദ്രോണർ, ഭൂരിശ്രവസ് എന്നിവരോടൊപ്പം ആലോചന നടത്തി.
4.77.32
संमन्त्र्य रात्रौ बहुभिः सुहृद्भि-
र्भीष्मोऽब्रवीद्धार्तराष्ट्रं महात्मा ।
तीर्णप्रतिज्ञेन धनंजयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये ॥ ४.७७.३२ ॥
രാത്രി പലരായ സുഹൃത്തുക്കളുമായി ആലോചിച്ച മഹാത്മാവായ ഭീഷ്മർ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനോട് പറഞ്ഞു: പ്രതിജ്ഞ നിറവേറ്റിയ ധനഞ്ജയൻ യുദ്ധമധ്യത്തിൽ ഗാണ്ഡീവം വലിച്ചു മുറുക്കിയിരിക്കുന്നു.
4.77.33
नेच्छन्त्यसत्येन सुरेन्द्रलोकं ।
पाण्डोः सुता ब्रह्मणश्चापि लोकम्।
तथ्यं च ते पथ्यमहं ब्रवीमि ।
स्वर्ग्यं यशस्यं परलोकपथ्यम् ॥ ४.७७.३३ ॥
പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാർ അസത്യം കൊണ്ട് ഇന്ദ്രലോകമോ ബ്രഹ്മലോകമോ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; നിനക്ക് സത്യവും ഹിതകരവുമായത് ഞാൻ പറയുന്നു — അത് സ്വർഗ്ഗദായകവും യശസ്കരവും പരലോകത്തിന് ഹിതകരവുമാണ്.
4.77.34
कुन्तीसुतैस्त्वं समुपैहि सन्धिं ।
भुङ्क्ष्व स्वराज्यं सह पाण्डवेयैः।
युध्यस्व नोचेत्स्थिरबुद्धिराजौ ।
कुन्तीसुतैर्यद्यपि राज्यमिच्छेः ॥ ४.७७.३४ ॥
കുന്തിയുടെ പുത്രന്മാരുമായി സന്ധി ചെയ്യുക; പാണ്ഡവരോടൊപ്പം നിന്റെ രാജ്യം ആസ്വദിക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ സ്ഥിരബുദ്ധിയോടെ യുദ്ധത്തിൽ പോരാടുക — കുന്തിയുടെ പുത്രന്മാരിൽ നിന്ന് രാജ്യം ആഗ്രഹിച്ചാലും.
4.77.35
आन्तं न शक्यं कपटेन भोक्तुं ।
राज्यं परेषां महतां बलीनाम्।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समग्रं ।
हतो भवान्भोक्ष्यति वज्रिलोकम् ॥ ४.७७.३५ ॥
വഞ്ചനകൊണ്ട് ക്ഷീണമില്ലാതെ രാജ്യം ഭോഗിക്കാൻ സാധ്യമല്ല. മഹാബലവാന്മാരായ ശത്രുക്കളുടെ രാജ്യം ജയിച്ച് സമ്പൂർണ്ണ രാജ്യം ഭോഗിക്കൂ; കൊല്ലപ്പെട്ടാൽ ഇന്ദ്രലോകം ഭോഗിക്കും.
4.77.36
हतोस्मि तैर्वा सुरलोकमेमि ॥ ४.७७.३६ ॥
അവരാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടാലും ഞാൻ ദേവലോകത്തേക്ക് പോകും.
4.77.37
ते धार्तराष्ट्राः समयं निशम्य ।
तीर्णप्रतिज्ञस्य धनंजयस्य
संचिन्त्य सर्वे सहिताः सुहृद्भिः ।
सपार्थिवाः स्वानि गृहाणि जग्मुः ॥ ४.७७.३७ ॥
ധനഞ്ജയന്റെ പ്രതിജ്ഞ പൂർത്തിയായ കാലാവധി കേട്ട ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ എല്ലാവരും സുഹൃത്തുക്കളുമായി ആലോചിച്ച് രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം തങ്ങളുടെ ഗൃഹങ്ങളിലേക്ക് പോയി.