మహాభారతం · అధ్యాయం 4.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.77.1
यच्च वक्ष्याम्यहं तेऽद्य मा शङ्केथा युधिष्ठिर ।
इदं सनगरं राष्ट्रं सजनं सवधूजनम्।
युष्यभ्यं संप्रदास्यामि भोक्ष्याम्युच्छिष्टमेव च ॥ ४.७७.१ ॥
యుధిష్ఠిరా, ఈ రోజు నేను నీతో చెప్పబోయేదానిపై సందేహించకు. ఈ నగరం, రాజ్యం, ప్రజలు, స్త్రీలతో సహా ఈ మొత్తాన్ని నీకు అప్పగిస్తాను; మిగిలినదాన్నే నేను అనుభవిస్తాను.
4.77.2
अहं वद्धश्चिरं राजन्भुक्तभोगश्चिरं सुखम् ।
राज्यं दत्त्वा तु युष्मभ्यं प्रव्रजिष्यामि काननम् ॥ ४.७७.२ ॥
రాజా, నేను చాలాకాలం వృద్ధుడనై, చాలాకాలం సుఖభోగాలు అనుభవించాను. రాజ్యాన్ని నీకు ఇచ్చి నేను అడవికి వెళ్తాను.
4.77.3
उत्तरां प्रतिगृह्णातु सव्यसाची धनंजयः ।
अयं ह्यौपयिको भर्ता तस्याः पुरुषसत्तमः ॥ ४.७७.३ ॥
ఉత్తరను సవ్యసాచి ధనంజయుడు స్వీకరించుగాక. ఇతడే ఆమెకు తగిన భర్త, పురుషోత్తముడు.
4.77.4
एवमुक्तो धर्मराजः पार्थपैक्षद्वनंजयम् ।
ईक्षितं चार्जुनो ज्ञात्वा मात्स्यं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७७.४ ॥
ఇలా చెప్పబడగా ధర్మరాజు ధనంజయుడైన పార్థుని వైపు చూశాడు. అతని చూపును అర్థం చేసుకున్న అర్జునుడు మత్స్యరాజు మాటలకు ఇలా పలికాడు.
4.77.5
वयं वनान्तरात्प्राप्ता न ते राज्यं गृहामहे ।
किंतु दुर्योधनादीनां राज्ञां राज्यं गृहामहे ॥ ४.७७.५ ॥
మేము మరొక అడవి నుండి వచ్చాము; నీ రాజ్యాన్ని మేము స్వీకరించము. కానీ దుర్యోధనుడు మొదలైన రాజుల రాజ్యాన్నే మేము స్వీకరిస్తాము.
4.77.6
प्रतिगृह्णाम्यहं राजन्स्रुषं दुहितरं तव ।
युक्तो ह्यावां हि संबन्धो मात्स्यभारतवंशयोः ॥ ४.७७.६ ॥
రాజా, నీ కుమార్తెను కోడలిగా నేను స్వీకరిస్తాను. మత్స్య మరియు భరతవంశాల ఈ బంధం మనకు నిజంగా తగినది.
4.77.7
किमर्थं पाण्डवश्रेष्ठ भार्यां दुहितरं मम ।
प्रतिग्रहीतुं नेमां त्वं मया दत्तमिहेच्छसि ॥ ४.७७.७ ॥
పాండవశ్రేష్ఠుడా, నేను ఇచ్చిన నా కుమార్తెను నీవు భార్యగా ఎందుకు స్వీకరించాలనుకోవడం లేదు?
4.77.8
अन्तःपुरेऽहमुषितः सदा पश्यन्सुतां तव ।
सहस्यं च प्रकाशं च विश्वस्ता पितृवन्मयि ॥ ४.७७.८ ॥
నేను ఎల్లప్పుడూ నీ అంతఃపురంలో ఉంటూ నీ కుమార్తెను చూస్తూ ఉండేవాడిని. ఆమె నాపై తండ్రిపై వలె విశ్వాసం ఉంచింది, రహస్యంగానూ బహిరంగంగానూ.
4.77.9
प्रियो बहुमतश्चाहं नर्तने गीतवादिते ।
आचार्यवच्च मां नित्यं मन्यते दुहिता तव ॥ ४.७७.९ ॥
నృత్యం, గానం, వాద్యాలలో నేను ఆమెకు ప్రియుడిగా, ఎంతో గౌరవనీయుడిగా ఉండేవాడిని. నీ కుమార్తె నన్ను ఎల్లప్పుడూ గురువులా భావించేది.
4.77.10
वयस्यया तया राजन्सह संवत्सरोषितः ।
अतिशङ्का ततोऽस्थाने तव लोकस्य च प्रभो ॥ ४.७७.१० ॥
ఓ రాజా, నేను ఆమె చెలికత్తెతో కలిసి ఒక సంవత్సరం నివసించాను. ప్రభూ, నీకు గానీ ప్రజలకు గానీ ఇందులో నిష్కారణమైన అనుమానం కలగకూడదు.
4.77.11
तस्मादामन्त्रये त्वाऽद्य पुत्रार्थं मे विशांपते ।
सुद्धं जितेन्द्रियं मन्ये तस्याः शुद्धिः कृता मया ॥ ४.७७.११ ॥
అందువల్ల, ఓ ప్రజాపతీ, ఈ రోజు నా కుమారుని కోసం నిన్ను అర్థిస్తున్నాను. ఆమె పవిత్రురాలు, ఇంద్రియ నిగ్రహం కలది అని నేను భావిస్తున్నాను; ఆమె పవిత్రతను నేను నిర్ధారించాను.
4.77.12
स्नुषायां दुहितुर्वापि पुत्रे चात्मनि वा पुनः ।
अतिशङ्कां न पश्यामि तेन शुद्धिर्भविष्यति ॥ ४.७७.१२ ॥
కోడలిలో గానీ, కుమార్తెలో గానీ, కుమారునిలో గానీ, లేదా నీలోనే గానీ నేను అతిశంకను చూడటం లేదు. దాని వల్లనే ఆమె పవిత్రత నిరూపణ అవుతుంది.
4.77.13
अभिषङ्गादहं भीतो मिथ्याचारात्परंतप ।
स्रुषार्थमुत्तरां राजन्प्रतिगृह्णामि ते सुताम् ॥ ४.७७.१३ ॥
పరంతపా, అపనిందకు భయపడి ఉన్నాను; రాజా, కోడలి కోసం నీ కుమార్తె ఉత్తరను స్వీకరిస్తున్నాను.
4.77.14
स्वस्त्रीयो वासुदेवस्य साक्षाद्देवसुतो यथा ।
दयितश्चक्रहस्तस्य बलवानस्त्रकोविदः ॥ ४.७७.१४ ॥
అతడు వాసుదేవుని మేనల్లుడు; సాక్షాత్తు దేవపుత్రునిలా, చక్రహస్తునికి ప్రియుడు, బలవంతుడు, అస్త్రవిద్యలో నిపుణుడు.
4.77.15
अभिमन्युर्गहाबाहुः पुत्रो मम विशांपते ।
जामाता तव युक्तो वै भर्ता च दुहितुस्तव ॥ ४.७७.१५ ॥
నా కుమారుడు అభిమన్యుడు, దృఢ బాహువులవాడు; ప్రజాపతీ, నీ అల్లుడిగా, నీ కుమార్తెకు భర్తగా అతడు తగినవాడు.
4.77.16
उपपन्नं कुरुश्रेष्ठे कुन्तीपुत्रे धनंजये ।
सदैव धर्मनित्यश्च ज्ञातज्ञानश्च पाण्डवः ॥ ४.७७.१६ ॥
కురుశ్రేష్ఠుడైన కుంతీపుత్రుడు ధనంజయునికి ఇది తగినదే; అతడు ఎల్లప్పుడూ ధర్మంలో నిలిచినవాడు, తెలిసినదానిని తెలిసినవాడు, పాండవుడు.
4.77.17
यत्कृत्यं मन्यसे पार्थ क्रियतां तदनन्तरम् ।
सर्वे कामाः समृद्धा मे संबन्धी यस्य मेऽर्जुनः ॥ ४.७७.१७ ॥
పార్థా, నీవు ఏ కార్యం చేయాలని భావిస్తావో అది వెంటనే చేయి; అర్జునుడు నాకు సంబంధి కావడంతో నా కోరికలన్నీ నెరవేరాయి.
4.77.18
एवं ब्रुवति राजेन्द्रे कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अन्वजानत संबन्धं समये कृष्णमात्स्ययोः ॥ ४.७७.१८ ॥
రాజేంద్రుడు ఇలా పలుకగా, కుంతీపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు తగిన సమయంలో కృష్ణుల, మత్స్యుల మధ్య ఈ సంబంధానికి అంగీకరించాడు.
4.77.19
दूतान्सर्वेषु मित्रेषु वासुदेवे च भारत ।
प्रेषयामास कौन्तेयो विराटश्च महीपतिः । ॥ ४.७७.१९ ॥
భారతా, కౌంతేయుడు మరియు రాజు విరాటుడు అందరు మిత్రులకు, వాసుదేవునికి దూతలను పంపారు.
4.77.20
प्रतिगृह्य स्नुषार्थं वै दर्शयन्व्रतमात्मनः ।
शीलशौचसमाचारं लोकस्यावेद्य फल्गुनः ॥ ४.७७.२० ॥
కోడలి కోసం కానుకను స్వీకరించి, ఫల్గునుడు తన వ్రతాన్ని, శీల-శౌచాచారాన్ని లోకానికి తెలియజేసి చూపాడు.
4.77.21
लोके विख्याप्य माहात्म्यं यशश्च स परंतपः ।
कृतार्थः शुचिरव्यग्रस्तुष्टिमानभवत्तदा ॥ ४.७७.२१ ॥
లోకంలో తన మహిమను, కీర్తిని ప్రసిద్ధం చేసి, శత్రుతాపకుడైన అతడు అప్పుడు కృతార్థుడు, శుచి, నిశ్చలుడు, తృప్తిమంతుడయ్యాడు.
4.77.22
राजन्प्रीतोस्मि भद्रं ते सखा मेऽसि परन्तप ।
सुखमध्युषिताः सर्वे अज्ञातास्त्वयि पार्थिव ॥ ४.७७.२२ ॥
రాజా, నేను సంతోషించాను, నీకు శుభం కలుగుగాక. శత్రుతాపకా, నీవు నా మిత్రుడవు. పార్థివా, మేము అందరం నీ వద్ద సుఖంగా నివసించాము, ఎవరికీ తెలియకుండా.
4.77.23
विराटनगरे राजा धर्मात्मा संशितव्रतः ।
पूजितश्चाभिषिक्तश्च रत्नैश्च शतशोर्चितः ॥ ४.७७.२३ ॥
విరాట నగరంలో ధర్మాత్ముడు, దృఢవ్రతుడైన రాజు పూజించబడ్డాడు, అభిషేకించబడ్డాడు, వందలాది రత్నాలతో సత్కరించబడ్డాడు.
4.77.24
तथा ब्रुवन्तं प्रसमीक्ष्य राजा ।
परं प्रहृष्टः स्वजनेन तेन।
स्नेहात्परिष्वज्य नृपो भुजाभ्यां ।
ददौ महार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ४.७७.२४ ॥
అలా మాట్లాడుతున్న అతన్ని చూసి రాజు ఎంతో సంతోషించాడు. తన బంధువును ప్రేమతో రెండు చేతులతో కౌగలించుకుని, కురు-పాండవుల కోసం విలువైన కానుకలు ఇచ్చాడు.
4.77.25
समादिशन्दूतमथो समग्राः ॥ ४.७७.२५ ॥
అప్పుడు అందరూ దూతకు ఆజ్ఞాపించారు.
4.77.26
युधिष्ठिरश्चापि सुसंग्रहृष्टो ।
दुर्योधनाद्दूतमपश्यदागतम्।
स चाब्रवीद्धर्मराजं समेत्य ।
युधिष्ठिरं पाण्डवमुग्रवीर्यम् ॥ ४.७७.२६ ॥
యుధిష్ఠిరుడు కూడా ఎంతో సంతోషించి దుర్యోధనుని నుండి వచ్చిన దూతను చూశాడు. అతడు ఉగ్రవీర్యుడైన పాండవుడు ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరునితో మాట్లాడాడు.
4.77.27
धनञ्जयेनासि पुनर्वनाय ।
प्रव्राजितः समये तिष्ठ पार्थः।
त्रयोदशे ह्येव किरीटमाली ।
संवत्सरे पाण्डवेयोऽद्य दृष्टः ॥ ४.७७.२७ ॥
ధనంజయుడు నిన్ను మళ్ళీ అరణ్యానికి పంపాడు. నిర్ణీత కాలం వరకు పార్థుడు ఉండాలి; పదమూడవ సంవత్సరంలోనే కిరీటమాలి పాండవుడు ఈరోజు కనబడ్డాడు.
4.77.28
ततोऽब्रवीद्धर्मसुतः प्रहस्य ।
क्षिप्रं गत्वा ब्रूहि सुयोधनं तम्।
पितामहः शान्तनवो ब्रवीतु ।
पूर्णो न पूर्णोऽद्य त्रयोदशो नः ॥ ४.७७.२८ ॥
అప్పుడు ధర్మపుత్రుడు నవ్వుతూ అన్నాడు: "త్వరగా వెళ్ళి సుయోధనుడికి చెప్పు. పితామహుడు శాంతనవుడు భీష్ముడు చెప్పనిమ్ము: ఈరోజు మా పదమూడవ సంవత్సరం పూర్తయిందా లేదా?"
4.77.29
संवत्सरात्ते तु धनञ्जयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये।
पूर्णो न पूर्णो न इति ब्रवीतु ।
यदस्य सत्यं मम तत्प्रमाणम् ॥ ४.७७.२९ ॥
నీ సంవత్సరం గడిచిన తర్వాత ధనంజయుడు యుద్ధమధ్యంలో గాండీవాన్ని వింటినారి లాగాడు. అతడు "పూర్తయింది" లేదా "పూర్తి కాలేదు" అని చెప్పనిమ్ము; అతని సత్యమే నాకు ప్రమాణం.
4.77.30
तेनैवमुक्तः स निवृत्य दूतो ।
दुर्योधनं प्राप्य शशंस तत्त्वम् ॥ ४.७७.३० ॥
అతడు ఇలా చెప్పగా ఆ దూత తిరిగి వెళ్ళి దుర్యోధనుని దగ్గరకు చేరి సత్యాన్ని తెలియజేశాడు.
4.77.31
समेत्य दूतेन स राजपुत्रो ।
दुर्योधनो मन्त्रयामास तत्र।
भीष्मेण कर्णेन कृपेण चैव ।
द्रोणेन भूरिश्रवसा च सार्धम् ॥ ४.७७.३१ ॥
దూతను కలిసిన రాజకుమారుడు దుర్యోధనుడు అక్కడ భీష్ముడు, కర్ణుడు, కృపుడు, ద్రోణుడు, భూరిశ్రవుడితో కలిసి మంత్రాంగం చేశాడు.
4.77.32
संमन्त्र्य रात्रौ बहुभिः सुहृद्भि-
र्भीष्मोऽब्रवीद्धार्तराष्ट्रं महात्मा ।
तीर्णप्रतिज्ञेन धनंजयेन ।
विष्फारितं गाण्डिवमाजिमध्ये ॥ ४.७७.३२ ॥
రాత్రి అనేకమంది హితులతో ఆలోచించిన మహాత్ముడు భీష్ముడు ధృతరాష్ట్రుని కుమారునితో అన్నాడు: ప్రతిజ్ఞ నెరవేర్చిన ధనంజయుడు యుద్ధమధ్యంలో గాండీవాన్ని బాగా లాగి నారి సారించాడు.
4.77.33
नेच्छन्त्यसत्येन सुरेन्द्रलोकं ।
पाण्डोः सुता ब्रह्मणश्चापि लोकम्।
तथ्यं च ते पथ्यमहं ब्रवीमि ।
स्वर्ग्यं यशस्यं परलोकपथ्यम् ॥ ४.७७.३३ ॥
పాండుని కుమారులు అసత్యంతో ఇంద్రలోకాన్నీ బ్రహ్మలోకాన్నీ కోరరు; నీకు సత్యమూ హితమూ అయినదే చెబుతున్నాను — అది స్వర్గదాయకం, కీర్తిదాయకం, పరలోకానికి హితకరం.
4.77.34
कुन्तीसुतैस्त्वं समुपैहि सन्धिं ।
भुङ्क्ष्व स्वराज्यं सह पाण्डवेयैः।
युध्यस्व नोचेत्स्थिरबुद्धिराजौ ।
कुन्तीसुतैर्यद्यपि राज्यमिच्छेः ॥ ४.७७.३४ ॥
కుంతీ కుమారులతో సంధి చేసుకో; పాండవులతో కలిసి నీ రాజ్యాన్ని అనుభవించు. లేదంటే స్థిరబుద్ధితో యుద్ధరంగంలో పోరాడు — కుంతీ కుమారుల నుండి రాజ్యం కోరుతున్నప్పటికీ.
4.77.35
आन्तं न शक्यं कपटेन भोक्तुं ।
राज्यं परेषां महतां बलीनाम्।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समग्रं ।
हतो भवान्भोक्ष्यति वज्रिलोकम् ॥ ४.७७.३५ ॥
కపటంతో అలసట లేకుండా రాజ్యాన్ని అనుభవించడం సాధ్యం కాదు. మహా బలవంతులైన శత్రువుల రాజ్యాన్ని జయించి సమస్త రాజ్యాన్ని అనుభవించు; చంపబడితే ఇంద్రలోకాన్ని అనుభవిస్తావు.
4.77.36
हतोस्मि तैर्वा सुरलोकमेमि ॥ ४.७७.३६ ॥
వారి చేత చంపబడినా దేవలోకానికి వెళ్తాను.
4.77.37
ते धार्तराष्ट्राः समयं निशम्य ।
तीर्णप्रतिज्ञस्य धनंजयस्य
संचिन्त्य सर्वे सहिताः सुहृद्भिः ।
सपार्थिवाः स्वानि गृहाणि जग्मुः ॥ ४.७७.३७ ॥
ధనంజయుని ప్రతిజ్ఞ నెరవేరిందని, గడువును విని ధృతరాష్ట్ర కుమారులందరూ మిత్రులతో కలిసి ఆలోచించి, రాజులతో కలిసి తమ ఇళ్లకు వెళ్లిపోయారు.