ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.9.1
ततस्तु ते पुण्यजलां शिवां शुभां महर्षिगन्धर्वनिषेवितोदकाम् ।
त्रिलोककान्तामवतीर्य जाह्नवीमृषींश्च देवांश्च पितृनतपर्यन् ॥ ४.९.१ ॥
ಆಗ ಅವರು ಪವಿತ್ರ ಜಲವುಳ್ಳ, ಮಂಗಳಕರವಾದ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಸೇವಿಸುವ ನೀರಿನ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಜಾಹ್ನವಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿದರು.
4.9.2
वरप्रदानं ह्यनुचिन्त्य पार्थिवे हुत्वाऽग्निहोत्रं कृतजप्यमङ्गलः ।
दिशं तथैन्द्रीमभितः प्रपेदिवान्कृताञ्जलिर्धर्ममुपाह्वयच्छनैः ॥ ४.९.२ ॥
ವರದಾನವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ರಾಜನು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಜಪ ಮತ್ತು ಮಂಗಳಕರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕೈಮುಗಿದು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಧರ್ಮನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು.
4.9.3
वरप्रदानं मम दत्तवान्पिता प्रसन्नचेता वरदः प्रजापतिः ।
जलार्थिनो मे तृषितस्य सोदरा मया प्रयुक्ता विविशुर्जलाशयम् ॥ ४.९.३ ॥
ಪ್ರಸನ್ನಚಿತ್ತನಾದ ವರದಾತ ಪ್ರಜಾಪತಿ ನನ್ನ ತಂದೆ ನನಗೆ ವರ ನೀಡಿದರು. ನೀರನ್ನು ಬಯಸಿ ದಾಹಗೊಂಡ ನನ್ನ ಸೋದರರು ನಾನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಜಲಾಶಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
4.9.4
निपातिता यक्षवरेण ते वने महाहवे वज्रभृतेव दानवाः ।
मया च गत्वा वरदो हि तोषितो विवक्षता प्रश्नसमुच्चयं गुरुः ॥ ४.९.४ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅವರನ್ನು ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನು ದಾನವರನ್ನು ಕೆಡವಿದಂತೆ ಕೆಡವಿದನು. ನಾನು ಹೋಗಿ, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ರಾಶಿಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಬಯಸಿದ್ದ ವರದ ಗುರುವನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದೆ.
4.9.5
स मे प्रसन्नो भगवान्वरं ददौ परिष्वजंश्चाह तथैव सौहृदात् ।
वृणीष्व यद्वाञ्छसि पाण्डुनन्दन स्थितोऽन्तरिक्षे वरदोऽस्मि पश्य माम् ॥ ४.९.५ ॥
ಆ ಭಗವಂತನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ವರ ನೀಡಿದನು; ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿದನು: "ಪಾಂಡುನಂದನನೇ, ನೀನು ಬಯಸುವ ವರವನ್ನು ಆರಿಸು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ವರದನು ನಾನು, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು."
4.9.6
स वै मयोक्तो वरदः पिता प्रभुः सदैव मे धर्मरता मतिर्भवेत् ।
इमे च जीवन्तु ममानुजाः प्रभो वयं स्वरूपं च जयं तथाऽऽप्नुमः ॥ ४.९.६ ॥
ವರದಾತನಾದ, ಪ್ರಭುವಾದ ಆ ತಂದೆಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ: ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಸದಾ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿರಲಿ. ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರು ಬದುಕಲಿ; ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ಜಯವನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಿ.
4.9.7
क्षमा च कीर्तिश्च यथेप्सितं भवेद्व्रतं तु सत्यं च समाप्तिरेव च ।
वरो ममैषोस्तु यथाऽनुकीर्तितो न तन्मृषा देववृषो यथाऽब्रवीत् ॥ ४.९.७ ॥
ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿ, ಬಯಸಿದಂತೆ ವ್ರತ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣತೆ ಇರಲಿ. ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಈ ವರ ನನಗಾಗಲಿ; ದೇವವೃಷಭನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.
4.9.8
इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा धर्ममेवानुचिन्तयन् ।
तदैव तत्प्रसादेन रूपमेवाभवत्स्वयम् ॥ ४.९.८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ತನ್ನ ರೂಪವೇ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.
4.9.9
स वै द्विजातिस्तरुणस्त्रिदण्डभृत्कमण्डलूष्णीषधरो व्यजायत ।
सुरक्तमाञ्जिष्ठवराम्बरः शिखी पवित्रपाणिर्ददृशे तदाऽद्भुतम् ॥ ४.९.९ ॥
ಆ ದ್ವಿಜನು ಯುವಕನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು; ತ್ರಿದಂಡ, ಕಮಂಡಲು, ಪೇಟ ಧರಿಸಿದ್ದನು. ಸುಂದರ ಆಳ ಕೆಂಪು ಮಂಜಿಷ್ಠ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರ, ಶಿಖೆ, ಪವಿತ್ರ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನು ಆಗ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಡನು.
4.9.10
तथैव तेषामपि धर्मचारिणां यथोचितार्हाभरणाम्बरस्रजः ।
क्षणेन राजन्नभवन्महात्मनां प्रशस्तधर्माग्र्यफलाभिकाङ्क्षिणाम् ॥ ४.९.१० ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ಶ್ಲಾಘಿತ ಧರ್ಮದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಆ ಧರ್ಮಾಚಾರಿ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೂ, ಓ ರಾಜನೇ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯ ಆಭರಣ, ವಸ್ತ್ರ, ಮಾಲೆಗಳು ಉಂಟಾದವು.
4.9.11
नवेन रूपेण विशांपतिर्युतस्त्वथर्वरूपेण बभौ प्रतापवान् ।
निबद्धवैडूर्यसितान्सकाञ्चनान्नृपस्तथाऽक्षान्परिवेष्ट्य वाससः ॥ ४.९.११ ॥
ಹೊಸ ರೂಪದಿಂದ ವಿಶಾಂಪತಿ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ ಪ್ರತಾಪವಂತನಾಗಿ ಹೊಳೆದನು; ವೈಡೂರ್ಯ, ಬಿಳಿಯ ರತ್ನ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದಾಳಗಳನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದನು.
4.9.12
ततो विराटं प्रथमं युधिष्ठिरो ददर्श दूरात्सुसमृद्धतेजसम् ।
अनन्ततेजोज्वलितं हुताशनं दुरासदं तीक्ष्णविषं यथोरगम् ॥ ४.९.१२ ॥
ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ದೂರದಿಂದ ಮೊದಲು ವಿರಾಟನನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ವಿಷದ ಸರ್ಪದಂತೆ ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದವನಾಗಿ.
4.9.13
सभासदं प्राञ्जलिभिर्जनैर्वृतं विचित्रनानाविधशस्त्रपाणिभिः ।
उपायनौघैः प्रविशद्भिराचितं द्विजैश्च शिक्षाक्षरमन्त्रधारिभिः ॥ ४.९.१३ ॥
ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವನು, ಕೈಮುಗಿದ ಜನರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನು; ವಿಚಿತ್ರ ಬಗೆಬಗೆಯ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವರಿಂದ, ಉಡುಗೊರೆಗಳ ಹರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವವರಿಂದ, ಶಿಕ್ಷಾ-ಅಕ್ಷರ-ಮಂತ್ರಧಾರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ತುಂಬಿದವನು.
4.9.14
गजैरुदीर्मं तुरगैश्च सङ्कुलं मृगद्विपैः कुब्जगणैः समावृतम् ।
सितोच्छ्रितोष्णीषनिरुद्धमूर्धजं विचित्रवैडूर्यविकारकुण्डलम् ।
विराटमायाच्च युधिष्ठिरस्तदा बृहस्पतिः शक्रमिव त्रिविष्टपे ॥ ४.९.१४ ॥
ಆನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು, ಜಿಂಕೆ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಿಂದ, ಕುಬ್ಜರ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ; ಎತ್ತರದ ಬಿಳಿಯ ಪೇಟದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ಕೂದಲಿನ, ವಿಚಿತ್ರ ವೈಡೂರ್ಯ ಕುಂಡಲ ಧರಿಸಿದ ವಿರಾಟನ ಬಳಿಗೆ ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಬಂದನು; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಬಂದಂತೆ.
4.9.15
तमाव्रजन्तं प्रसमीक्ष्य पाण्डवं विराटराजो मुदितेन चक्षुषा ।
पप्रच्छ चैनं स नराधिपो मुहुर्द्विजाश्च ये चास्य सभासदस्तदा ॥ ४.९.१५ ॥
ಪಾಂಡವನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ವಿರಾಟರಾಜನು ಸಂತೋಷದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದನು; ಆ ನರಾಧಿಪನು ಆಗ ಅವನನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಸಭಾಸದರನ್ನೂ ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು.
4.9.16
को वा विजानाति पुराऽस्य दर्शनं युवा सभां योऽयमुपैति मामिकाम् ।
रूपेण सारेण विराजयन्महीं श्रिया ह्ययं वैश्रवणो द्विजो यथा ॥ ४.९.१६ ॥
ನನ್ನ ಈ ಸಭೆಗೆ ಬರುವ ಈ ಯುವಕನನ್ನು ಹಿಂದೆ ಯಾರು ನೋಡಿದ್ದಾರೆ? ರೂಪ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವ ಇವನು ಕುಬೇರನಂತೆ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ದ್ವಿಜನಂತಿದ್ದಾನೆ.
4.9.17
मृगेन्द्रराड्वारणयूथपोपमः प्रभात्ययं काञ्चनपर्वतो यथा ।
विराजते पावकसूर्यसन्निभं सचन्द्रनक्षत्र इवांशुमान्ग्रहः ॥ ४.९.१७ ॥
ಸಿಂಹರಾಜ ಮತ್ತು ಗಜಯೂಥಪನಂತೆ ಇವನು ಚಿನ್ನದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಚಂದ್ರ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೊಂದಿಗಿನ ತೇಜೋವಂತ ಗ್ರಹದಂತೆ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ.
4.9.18
न दृश्यतेऽस्यानुचरो न कुञ्जरो न चोष्णरश्म्यावरणं समुच्छ्रितम् ।
न कुण्डलं नाङ्गदमस्य न स्रजो विचित्रिताङ्गश्च रथश्रतुर्युजः ॥ ४.९.१८ ॥
ಇವನಿಗೆ ಅನುಚರರು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆನೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ಬಿಸಿಲನ್ನು ತಡೆಯುವ ಎತ್ತರದ ಕೊಡೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ಕುಂಡಲಗಳು, ತೋಳ್ಬಂದಿ, ಹಾರಗಳೂ ಇಲ್ಲ; ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳ ಅಲಂಕೃತ ರಥವೂ ಇಲ್ಲ.
4.9.19
क्षात्रं च रूपं हि बिभर्त्ययं भृशं गजेन्द्रशार्दूलमहर्षभोपमः ।
अभ्यागतोऽस्माननलंकृतोपि सन् विरोचते भानुरिवाचिरोदितः ॥ ४.९.१९ ॥
ಇವನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಗಜರಾಜ, ಹುಲಿ ಮತ್ತು ಮಹಾವೃಷಭದಂತಿದ್ದಾನೆ. ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಇವನು ಅಲಂಕಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಹೊಸದಾಗಿ ಉದಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
4.9.20
विभात्ययं क्षत्रिय एव सर्वथा विराट इत्येवमुवाच तं प्रति ।
ससागरान्तामयमद्य मेदिनीं प्रशासितुं चार्हति वासवोपमः ॥ ४.९.२० ॥
ಇವನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಂತೆಯೇ ತೋರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ವಿರಾಟನು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಸಮುದ್ರದವರೆಗಿನ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಲು ಇವನು ಅರ್ಹನು, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನನು.
4.9.21
नाक्षत्रियो नूनमयं भविष्यति मूर्धाभिषिक्तः प्रतिभाति मां प्रति ।
तुल्यं हि रूपं प्रतिदृश्यतेऽस्य गजस्य सिंहस्य तथर्षभस्य ॥ ४.९.२१ ॥
ಇವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಲ್ಲದವನಲ್ಲ; ಪಟ್ಟಾಭಿಷಿಕ್ತ ರಾಜನಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಇವನ ರೂಪವು ಆನೆ, ಸಿಂಹ, ವೃಷಭಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
4.9.22
यमेष कामं परिमार्गते द्विजः स चास्य सर्वः क्रियतामसंशयम् ।
प्रियं च मे दर्शनमीदृशे जने द्विजेषु मुख्येषु तथाऽतिथिष्वपि ॥ ४.९.२२ ॥
ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾವ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೋ, ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನೆರವೇರಿಸಿರಿ. ಇಂಥವರ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯ; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳಂತೆಯೇ.
4.9.23
धनेषु रत्नेष्वथ गोषु वेश्मसु प्रकामतो मे विचरत्ववारितः ॥ ४.९.२३ ॥
ಧನಗಳಲ್ಲಿ, ರತ್ನಗಳಲ್ಲಿ, ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ, ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ, ಯಾರಿಂದಲೂ ತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅವನು ಸಂಚರಿಸಲಿ.
4.9.24
एवं ब्रुवाणस्तमनन्ततेजसं विराजमानं सहसोत्थितो नृपः ।
अन्येन रूपेण समीपमागतं त्रिदण्डकुण्ड्यङ्कुशशिक्यपाणिनम् ॥ ४.९.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅನಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವನ ಕಡೆಗೆ ರಾಜನು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಎದ್ದನು; ಬೇರೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದವನು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿದಂಡ, ಕುಂಡಿಕೆ, ಅಂಕುಶ, ಜೋಳಿಗೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದನು.
4.9.25
समुत्थिता सा हि सभा सपार्थिवा सविप्रराजन्यविशा सशूद्रका ।
सभागत प्रेक्ष्य तपन्तमर्चिषां विनिःसृतं राहुमुखाद्यथा रविम् ॥ ४.९.२५ ॥
ರಾಹುವಿನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಬೆಳಗುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಸಭೆಗೆ ಬಂದ ಅವನನ್ನು ಕಂಡು, ರಾಜರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಆ ಸಭೆ ಎದ್ದು ನಿಂತಿತು.
4.9.26
स तेन पूर्वं जयतां भवानिह द्विजातिनोक्तोऽभिमुखः कृताञ्जलिः ।
जयं जयार्हेण समेत्य वर्धितो विराटराजो ह्यभिवादयच्च तम् ॥ ४.९.२६ ॥
ಆ ದ್ವಿಜನು ಮೊದಲು "ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಲಿ" ಎಂದು ಹರಸಿದನು. ಜಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾದ ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಸ್ವತಃ ಜಯಾರ್ಹನಾದ ವಿರಾಟ ರಾಜನು ಕೈಮುಗಿದು ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿದನು.
4.9.27
तमब्रवीत्प्राञ्जलिरेष पार्थिवो विराटराजो मधुराक्षरं वचः ।
प्राप्तः कुतस्त्वं भगवन्किमिच्छसि क्व यास्यसे किं करवाणि ते द्विज ॥ ४.९.२७ ॥
ಕೈಮುಗಿದ ಆ ವಿರಾಟ ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಸಿಹಿಯಾದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: "ಭಗವನ್, ನೀವು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿರಿ? ನಿಮಗೇನು ಬೇಕು? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವಿರಿ? ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ನಿಮಗಾಗಿ ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ?"
4.9.28
श्रुतं च शीलं च कुलं च शंस मे गोत्रं तथा नाम च देशमेव ते ।
सत्यप्रतिज्ञा हि भवन्ति साधवो विशेषतः प्रव्रजिता द्विजातयः ॥ ४.९.२८ ॥
ನಿಮ್ಮ ವಿದ್ಯೆ, ನಡತೆ, ಕುಲ, ಗೋತ್ರ, ನಾಮ ಮತ್ತು ದೇಶವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ. ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞರೇ ಸಾಧುಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ದ್ವಿಜರು.
4.9.29
यथाऽनुरूपं प्रचरामि ते त्वहं न चावमन्ता न तवाभिभाषितम् ।
अपूजिता ह्यग्निसमा द्विजातयः कुलं दहेयुः सविषा इवोरगाः ॥ ४.९.२९ ॥
ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನಾನು ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡದ ದ್ವಿಜರು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ; ವಿಷವುಳ್ಳ ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಅವರು ಕುಲವನ್ನೇ ಸುಟ್ಟುಬಿಡುವರು.
4.9.30
सर्वां च भूमिं तव दातुमुत्सहे सदण्डकोशां विसृजामि ते पुरम् ।
कस्यासि राज्ञो विषयादिहागतः किं कर्म चात्राचरसि द्विजोत्तम ॥ ४.९.३० ॥
ನಾನು ನಿನಗೆ ಸೈನ್ಯ ಮತ್ತು ಖಜಾನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಈ ನಗರವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನೇ, ಯಾವ ರಾಜನ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವೆ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ?
4.9.31
एवं ब्रुवाणं तमुवाच पार्थिवं युधिष्ठिरो धर्ममवेक्ष्य चासकृत् ।
सत्यं वचः को न्विह वक्तुमुत्सहेद्यथाप्रतिज्ञं तु शृणुष्व पार्थिव ॥ ४.९.३१ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೇಳಿದನು: ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲು ಯಾರು ಧೈರ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಆದರೂ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯಂತೆ ಕೇಳು.
4.9.32
श्रुतं च शीलं च कुलं च कर्म च शृणुष्व मे जन्म च देशमेव च ।
गुरूपदेशान्नियमाच्च मे व्रतं कुलक्रमार्थं पितृभिर्नियोजितम् ॥ ४.९.३२ ॥
ನನ್ನ ವಿದ್ಯೆ, ಶೀಲ, ಕುಲ, ಕರ್ಮ, ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ದೇಶವನ್ನು ಕೇಳು. ಗುರುವಿನ ಉಪದೇಶ ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ನನ್ನ ವ್ರತವಿದೆ; ಅದು ಕುಲಾಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪಿತೃಗಳಿಂದ ನನಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
4.9.33
द्विजो व्रतेनास्मि न च स्वतः प्रभो संमुण्डितः प्रव्रजितस्त्रिदण्डभृत् ।
इदं शरीरं मम पश्य मानुषं समावृतं पञ्चभिरेव धातुभिः ॥ ४.९.३३ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ವ್ರತದಿಂದ ದ್ವಿಜನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲ್ಲ. ತಲೆ ಬೋಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಸನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ತ್ರಿದಂಡ ಧರಿಸಿದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಐದು ಧಾತುಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆವೃತವಾದ ನನ್ನ ಈ ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡು.
4.9.34
ममेह पञ्चेन्द्रियगात्रदर्शिनो वदन्ति पञ्चैव पितॄन्यथा श्रुतिः ।
मनुष्यजातित्वमचिन्तयन्नहं न चास्मि तुल्यः पितृभिः स्वभावतः ॥ ४.९.३४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡುವವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಶ್ರುತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಪಿತೃಗಳು ಐವರೇ ಎಂದು. ಮಾನವ ಜಾತಿಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ಚಿಂತಿಸದೆ ನಾನು ಸ್ವಭಾವತಃ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸಮನಲ್ಲ.
4.9.35
कङ्को हि नाम्ना विषयं तवागतो व्रती द्विजातिः स्वकृतेन कर्मणा ।
द्यूतप्रसङ्गादधनोऽस्मि राजन्सत्यप्रतिज्ञा व्रतिनश्चरामः ॥ ४.९.३५ ॥
ಕಂಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ವ್ರತಧಾರಿ ದ್ವಿಜನಾಗಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಸ್ವಕೃತ ಕರ್ಮದಿಂದ, ಜೂಜಿನ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ರಾಜನೇ, ನಾನು ಧನಹೀನನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞರಾದ ವ್ರತಿಗಳಾಗಿ ನಾವು ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇವೆ.
4.9.36
युधिष्ठिरस्यापि सखाऽभवं पुरा गृहप्रवेशी च शरीरमेव च ।
गृहे च तस्योपितवानहं सुखं राजाऽस्मि तस्य स्वपुरेऽभवं पुरा ॥ ४.९.३६ ॥
ಹಿಂದೆ ನಾನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಗೆಳೆಯನಾಗಿದ್ದೆ, ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವವನಾಗಿ, ಅವನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಆಪ್ತನಾಗಿಯೂ. ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದೆ; ಹಿಂದೆ ಅವನ ಸ್ವಂತ ನಗರದಲ್ಲಿ ನಾನು ರಾಜನಾಗಿದ್ದೆ.
4.9.37
ममाज्ञया तत्र विचेरुरङ्गना मम प्रियार्थं दमयन्ति वाजिनः ।
मया कृतं तस्य पुरे तु यत्पुरा न तत्कदाचित्कृतवाञ्जनोऽन्यथा ॥ ४.९.३७ ॥
ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸರು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ನನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಪಳಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ನಗರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಾಡಿದುದನ್ನು, ಹಿಂದೆ ಯಾರೂ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ.
4.9.38
सोहं पुरा तस्य वयस्समः सखा चरामि सर्वां वसुधां सुदुःखितः ।
न तु प्रशान्तिं क्वचिदाप्तवानहं व्रतोपदेशान्नियमेन भारिकः ॥ ४.९.३८ ॥
ಹಿಂದೆ ಅವನ ಸಮವಯಸ್ಕ ಗೆಳೆಯನಾಗಿದ್ದ ನಾನು, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಇಡೀ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ವ್ರತೋಪದೇಶದಿಂದ, ನಿಯಮದ ಭಾರದಿಂದ ಹೊರೆಗೊಂಡವನಾಗಿ.
4.9.39
वैयाघ्रपद्योस्मि नरेन्द्र गोत्रतस्तदेव सौख्यं मृगयामहे वयम् ।
कृतज्ञभावेन मयाऽनुकीर्तितं युधिष्ठिरस्यात्मसमस्य चेष्टितम् ॥ ४.९.३९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ವೈಯಾಘ್ರಪದ್ಯ ಗೋತ್ರದವನು. ನಾವು ಅದೇ ಸುಖವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ಕೃತಜ್ಞತಾ ಭಾವದಿಂದ ತನ್ನ ಸಮಾನನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ನಡತೆಯನ್ನು ನಾನು ವರ್ಣಿಸಿದೆನು.
4.9.40
इमं हि मोक्षाश्रममास्थितस्य मे युधिष्ठिरस्तुल्यगुणो भवानपि ।
न मेऽस्ति माता न पिता न बान्धवा न मेऽस्ति रूपं न रतिर्न सन्ततिः ॥ ४.९.४० ॥
ಈ ಮೋಕ್ಷಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನಗೆ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೂ ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ಸಮಾನ ಗುಣವುಳ್ಳವನು. ನನಗೆ ತಾಯಿಯಿಲ್ಲ, ತಂದೆಯಿಲ್ಲ, ಬಂಧುಗಳಿಲ್ಲ; ನನಗೆ ರೂಪವಿಲ್ಲ, ರತಿಯಿಲ್ಲ, ಸಂತಾನವೂ ಇಲ್ಲ.
4.9.41
सुखं च दुःखं च हि तुल्यमद्य मे प्रियाप्रिये तुल्यगते गतागते ।
मुक्तोस्मि कामाच्च धनाच्च सांप्रतं त्वदाश्रये वस्तुमिहाभ्युपागतः ॥ ४.९.४१ ॥
ಈಗ ನನಗೆ ಸುಖ-ದುಃಖ ಸಮಾನ; ಪ್ರಿಯ-ಅಪ್ರಿಯ ಸಮಾನ; ಹೋಗುವುದು-ಬರುವುದು ಸಮಾನ. ಈಗ ನಾನು ಕಾಮದಿಂದ ಮತ್ತು ಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
4.9.42
संवत्सरेणेह समाप्यते त्विदं मम व्रतं दुष्करकर्मकारिणः ।
ततो भवन्तं परितोष्य कर्मभिः पुनर्व्रजिष्ये च कुतूहलं यतः ॥ ४.९.४२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ನನ್ನ ಈ ವ್ರತ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವುದು. ಆಗ ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಕುತೂಹಲ ಎಲ್ಲಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೋಗುವೆನು.
4.9.43
अक्षान्निवप्तुं कुशलोस्म्वहं सदा पराजितः शकुनिरुतानि चिन्तयन् ।
मृगद्विजानां च रुतानि चिन्तयन्निराश्रयः प्रव्रजितोस्मि भिक्षुकः ॥ ४.९.४३ ॥
ನಾನು ದಾಳ ಉರುಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸದಾ ಕುಶಲನು, ಆದರೆ ಸೋತವನು; ಶಕುನಿಯಂತೆ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತ, ಮೃಗ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತ, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಸನ್ಯಾಸಿ ಭಿಕ್ಷುಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
4.9.44
तेनैवमुक्ते वचने नराधिपः कृताञ्जलिः प्रव्रजितं विलोक्य च ।
अथाब्रवीद्धृष्टमनाः शुभाक्षरं मनोनुगं सर्वसभागतं वचः ॥ ४.९.४४ ॥
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ರಾಜನು ಕೈಮುಗಿದು ಸನ್ಯಾಸಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷಮನಸ್ಕನಾಗಿ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳುವಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾದ ಶುಭ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.
4.9.45
ददामि ते हन्त वरं यदीप्सितं प्रशाधि मत्स्यान्यदि मन्यते भवान् ।
प्रिया हि धूर्ता मम चाक्षकोविदास्त्वं चापि देवो मम राज्यमर्हसि ॥ ४.९.४५ ॥
ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ನಾನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಸರಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ ಮತ್ಸ್ಯರನ್ನು ಆಳು. ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಜೂಜುಕೋರರು ದಾಳದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು; ನೀನೂ ಕೂಡ, ನನ್ನ ದೇವನೇ, ನನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿದ್ದೀ.
4.9.46
समानयानासनवस्त्रभोजनं प्रभ्रूतमाल्याभरणानुलेपनम् ।
स सार्वभौमोपम सर्वदाऽर्हसि प्रियं हि मन्ये तव नित्यदर्शनम् ॥ ४.९.४६ ॥
ವಾಹನ, ಆಸನ, ವಸ್ತ್ರ, ಭೋಜನ, ಹೇರಳ ಮಾಲೆ, ಆಭರಣ, ಸುಗಂಧ ಲೇಪನ ಇವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನೀನು ಸದಾ ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದೀ, ಸಾರ್ವಭೌಮನಂತೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ನಿತ್ಯ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
4.9.47
ये त्वाऽभिधावेयुरनर्थपीडिता द्विजातिमुख्या यदि वेतरे जनाः ।
सर्वाणि कार्याण्यहमर्थितस्त्वया तेषां करिष्यामि न मेऽत्र संशयः ॥ ४.९.४७ ॥
ಅನರ್ಥದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬರುವ ಜನರು, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಇತರರಾಗಲಿ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.
4.9.48
ममान्तिके यश्च तवाप्रियं चरेत्प्रवासये तं परिचिन्त्य मानवम् ।
यच्चापि किंचिद्वसु विद्यते मम प्रभुर्भवांस्तस्य वशी वसेह च ॥ ४.९.४८ ॥
ನನ್ನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದು ನಿಮಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡಲಿ. ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ಸಂಪತ್ತಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಅಧೀನ; ನೀವೇ ಅದರ ಒಡೆಯರು, ಇಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸಿರಿ.
4.9.49
अतोऽभिलाषः परमो न विद्यते न मे जितं किंचन धारये धनम् ।
न भोजनं किंचन संस्पृशेयं हविष्यभोजी निशि च क्षितीशयः ॥ ४.९.४९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ಯಾವ ಪರಮ ಆಸೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ಗೆದ್ದ ಯಾವ ಧನವನ್ನೂ ನಾನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾವ ಭೋಜನವನ್ನೂ ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಭುಜಿಸುವವನಾಗಿ, ರಾತ್ರಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುತ್ತೇನೆ.
4.9.50
व्रतोपदेशात्समयो हि नैष्ठिको न क्रोधितव्यं नरदेव कस्यचित् ।
एवंप्रतिज्ञस्य ममेह भूपते निवासबुद्धिर्भविता तु नान्यथा ॥ ४.९.५० ॥
ವ್ರತೋಪದೇಶದಿಂದ ಈ ಸಮಯ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ; ಓ ನರದೇವ, ಯಾರ ಮೇಲೂ ಕೋಪಿಸಬಾರದು. ಓ ಭೂಪತಿ, ಇಂತಹ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಇರುವ ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಬುದ್ಧಿ ಇರುವುದು; ಬೇರೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ.
4.9.51
एवं वरं मात्स्य वृणे प्रदापितं कृति भविष्यामि वरेण तेऽनघ ॥ ४.९.५१ ॥
ಹೀಗೆ, ಓ ಮತ್ಸ್ಯನೇ, ನೀಡಲಾದ ವರವನ್ನು ನಾನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಓ ಪಾಪರಹಿತನೇ, ನಿನ್ನ ವರದಂತೆ ನಾನು ನಡೆಯುವೆ.
4.9.52
एवं तु राज्ञः प्रथमः समागमो बभूव मात्स्यस्य युधिष्ठिरस्य च ।
विराटराजस्य हि तेन सङ्गमो बभूव विष्णोरिव वज्रपाणिना ॥ ४.९.५२ ॥
ಹೀಗೆ ಮತ್ಸ್ಯರಾಜ ವಿರಾಟ ಮತ್ತು ಯುಧಿಷ್ಠಿರರ ಮೊದಲ ಸಮಾಗಮ ನಡೆಯಿತು. ವಿರಾಟರಾಜನಿಗೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ವಜ್ರಪಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮದಂತೆ ಆಯಿತು.
4.9.53
तमासनस्थं प्रियरूपदर्शनं निरीक्षमाणो न ततर्प भूमिपः ।
सभां च तां प्रज्वलयन्युधिष्ठिरः श्रिया यथा शक्रइव त्रिविष्टपम् ॥ ४.९.५३ ॥
ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ, ಪ್ರಿಯ ರೂಪದ ಆತನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೂ ರಾಜನಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ; ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಆ ಸಭೆಯನ್ನು ಇಂದ್ರನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವಂತೆ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
4.9.54
एवं स लब्ध्वा नृपतिः समागमं विराटराजेन नरर्षभस्तदा ।
उवास वीरः परमार्चितः सुखी न चास्य कश्चिच्चरितं बुबोध तत् ॥ ४.९.५४ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರನು ಆಗ ವಿರಾಟರಾಜನೊಡನೆ ಸಮಾಗಮವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಿತನಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದನು; ಅವನ ಆ ನಡತೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.