Mahābhārata · Adhyāya 5.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयमुदीरयेत्
कृत्वा विवाहं तु कुरुप्रवीरा-
स्तदाऽभिमन्योर्मुदिताः सपक्षाः।
विश्रम्य रात्रावुषसि प्रतीताः ।
सभां विराटस्य ततोऽभिजग्मुः ॥ ५.१.१ ॥
Tras postrarse ante Nārāyaṇa, y ante Nara, el mejor de los hombres, y ante la diosa Sarasvatī, entonces debe proclamarse la victoria. Habiendo celebrado la boda de Abhimanyu, los héroes kurus, alegres y junto con sus aliados, descansaron por la noche y al amanecer, satisfechos, se dirigieron a la sala de asamblea de Virāṭa.
5.1.2
सभा तु सा मत्स्यपतेः समृद्धा ।
मणिप्रवेकोत्तमरत्नचित्रा।
न्यस्तासना माल्यवती सुगन्धा ।
तामभ्ययुस्ते नरराजवर्याः ॥ ५.१.२ ॥
Aquella sala de asamblea del señor de los Matsya era espléndida, adornada con excelentes joyas y gemas, con asientos dispuestos, engalanada con guirnaldas y fragante. Aquellos mejores de los reyes se acercaron a ella.
5.1.3
अथासनान्याविशतां पुरस्ता-
दुभौ विराटद्रुपदौ नरेन्द्रौ।
वृद्धौ च मान्यौ पृथिवीपतीनां ।
पित्रा समं तमजनार्दनौ च ॥ ५.१.३ ॥
Entonces, en los asientos de delante, se sentaron ambos señores de hombres, Virāṭa y Drupada, ancianos y honrados entre los señores de la tierra, junto con su padre; y también aquel Ajanārdana.
5.1.4
पाञ्चालराजस्य समीपतस्तु ।
शिनिप्रवीरः सहरौहिणेयः
मत्स्यस्य राज्ञस्तु सुसन्निकृष्टौ ।
जनार्दनश्चैव युधिष्ठिरश्च ॥ ५.१.४ ॥
Cerca del rey de los Pañcāla se sentó el héroe de los Śini junto con Rauhiṇeya; y muy cerca del rey de los Matsya se sentaron también Janārdana y Yudhiṣṭhira.
5.1.5
सुताश्च सर्वे द्रुपदस्य राज्ञो ।
भीमार्जुनौ माद्रवतीसुतौ च।
प्रद्युम्नसाम्बौ च युधि प्रवीरौ ।
विराटपुत्रैश्च सहाभिमन्युः ॥ ५.१.५ ॥
Todos los hijos del rey Drupada, Bhīma y Arjuna, los dos hijos de Mādrī, Pradyumna y Sāmba, héroes en la batalla, y Abhimanyu junto a los hijos de Virāṭa.
5.1.6
सर्वे च शूराः पितृभिः समाना ।
वीर्येण रूपेण बलेन चैव।
उपाविशन्द्रौपदेयाः कुमाराः ।
सुवर्णचित्रेषु वरासनेषु ॥ ५.१.६ ॥
Todos los héroes eran iguales a sus padres en valor, belleza y fuerza. Los príncipes, hijos de Draupadī, se sentaron en excelentes asientos adornados con oro.
5.1.7
तथोपविष्टेषु महारथेषु ।
विराजमानाभरणाम्बरेषु
रराज सा राजवती समृद्धा ।
ग्रहैरिव द्यौर्विमलैरुपेता ॥ ५.१.७ ॥
Cuando los grandes guerreros de carro se sentaron así, resplandeciendo con sus joyas y vestiduras, aquella próspera asamblea de reyes brilló como el cielo adornado con planetas brillantes.
5.1.8
ततः कथास्ते समवाययुक्ताः ।
कृत्वा विचित्राः पुरुषप्रवीराः ।
तस्थुर्मुहूर्तं परिचिन्तयन्तः ।
कृष्णं नृपास्ते समुदीक्षमाणाः ॥ ५.१.८ ॥
Entonces aquellos héroes, enfrascados en diversas conversaciones, se quedaron un momento pensativos, y aquellos reyes miraban fijamente a Kṛṣṇa.
5.1.9
कथान्तमासाद्य च माधवेन ।
संघट्टिताः पाण्डवकार्यहेतोः।
ते राजसिंहाः सहिता ह्यश्रृण्व-
न्वाक्यं महार्थं सुमहोदयं च ॥ ५.१.९ ॥
Al final de la conversación, aquellos reyes como leones, reunidos con Mādhava por la causa de los Pāṇḍavas, escucharon juntos las palabras de gran significado y de enorme trascendencia.
5.1.10
सर्वैर्भवद्भिर्विदितं यथाऽयं ।
युधिष्ठिरः सौबलेनाक्षवत्याम्।
जितो निकृत्याऽपहृतं च राज्यं ।
वनप्रवासे समयः कृतश्च ॥ ५.१.१० ॥
Todos sabéis cómo Yudhiṣṭhira fue vencido en el juego de dados por el hijo de Subala mediante el engaño, cómo le fue arrebatado el reino y cómo se fijó un plazo de exilio en el bosque.
5.1.11
शक्तैर्विजेतुं तरसा महीं च ।
सत्ये स्थितैः सत्यरथैर्यथावत्।
पाण्डोः सुतैस्त्रद्रुतमुग्ररूपं ।
वर्षाणि षट् सप्त च चीर्णमग्र्यैः ॥ ५.१.११ ॥
Los hijos de Pāṇḍu, capaces de conquistar la tierra con rapidez, firmes en la verdad y verdaderos aurigas, soportaron debidamente aquel tiempo de forma terrible durante seis y siete años, como los mejores de los hombres.
5.1.12
रिच्छद्भिराप्तं स्वकुलेन राज्यम् ॥ ५.१.१२ ॥
El reino, perdido a manos de su propio linaje, fue recobrado por ellos.
5.1.13
एवं गते धर्मसुतस्य राज्ञो ।
दुर्योधनस्यापि च यद्धितं स्यात्।
तच्चिन्तयध्वं कुरुपाण्डवानां ।
धर्म्यं च युक्तं च यशस्करं च ॥ ५.१.१३ ॥
Así acontecidas las cosas, considerad qué sería beneficioso para el rey, el hijo de Dharma, y también para Duryodhana, y qué es justo, apropiado y glorioso para los Kuru y los Pāṇḍava.
5.1.14
अधर्मयुक्तं न च कामयेत ।
राज्यं सुराणामपि धर्मराजः।
धर्मार्थयुक्तं तु महीपतित्वं ।
ग्रोमेऽपि कस्मिंश्चिदयं बुभूषेत् ॥ ५.१.१४ ॥
El rey de la justicia no desearía un reino unido a la injusticia, ni siquiera el reino de los dioses. Pero la soberanía sobre la tierra unida al dharma y a la riqueza, incluso el gobierno de una sola aldea, podría desearla.
5.1.15
पित्र्यं हि राज्यं विदितं नृपाणां ।
यथाऽपकृष्टं धृतराष्ट्रपुत्रैः।
मिथ्योपचारेण यथा ह्यनेन ।
कृच्छ्रं महत्प्राप्तमसह्यरूपम् ॥ ५.१.१५ ॥
El reino ancestral de los reyes es bien conocido; así como los hijos de Dhṛtarāṣṭra lo arrebataron, así también este, por su conducta falsa, ha sufrido una gran e insoportable desgracia.
5.1.16
न चापि पार्थो विजितो रणे तैः ।
स्वतेजसा धृतराष्ट्रस्य पुत्रैः।
तथाऽपि राजा सहितः सुहृद्भि-
रभीप्सतेऽनामयमेव तेषाम् ॥ ५.१.१६ ॥
Pārtha no fue vencido por ellos en la batalla, ni los hijos de Dhṛtarāṣṭra lo vencieron con su propio poder; aun así, el rey, junto con sus allegados, desea solo su bienestar.
5.1.17
यत्तु स्वयं पाण्डुसुतैर्विजित्य ।
समाहृतं भूमिपतीन्प्रपीड्य
तत्प्रार्थयन्ते पुरुषप्रवीराः ।
कुन्तीसुता माद्रवतीसुतौ च ॥ ५.१.१७ ॥
Aquello que los hijos de Pāṇḍu conquistaron por sí mismos y reunieron, tras oprimir a los señores de la tierra, es lo que piden los valientes entre los hombres: los hijos de Kuntī y los dos hijos de Mādravatī.
5.1.18
बलाभियुक्तैर्विविधैरुपायैः ।
संप्रार्थिता हन्तुममित्रसङ्घैः।
राज्यं जिहीर्षद्भिरसद्भिरुग्रैः ।
सर्वं च तद्वो विदितं यथावत् ॥ ५.१.१८ ॥
Por quienes se apoyan en la fuerza, incitados por multitudes de enemigos mediante diversas artimañas a matar, por hombres malvados y crueles que desean arrebatar el reino: todo esto lo conocéis tal como es.
5.1.19
तेषां च लोभं प्रसमीक्ष्य वृद्धं ।
धर्मज्ञतां चापि युधिष्ठिरस्य।
संबन्धितां चापि समीक्ष्य तेषां ।
मतिं कुरुध्वं सहिताः पृथक्व । ॥ ५.१.१९ ॥
Habiendo considerado bien su codicia acrecentada, el conocimiento del dharma de Yudhiṣṭhira y su parentesco, decidid juntos y también por separado.
5.1.20
इमे च सत्येऽभिरताः सदैव ।
तं पालयित्वा समयं यथावत्।
अतोऽन्यथा तैरुपचर्यमाणा ।
हन्युः समेतान्धृतराष्ट्रपुत्रान् ॥ ५.१.२० ॥
Éstos siempre están consagrados a la verdad. Habiendo cumplido fielmente el acuerdo; de lo contrario, si son tratados así por ellos, matarían a los hijos de Dhṛtarāṣṭra reunidos.
5.1.21
तैर्विप्रकारं च निशम्य कार्ये ।
सुहृज्जनास्तान्परिवारयेयुः।
युद्धेन बाधेयुरिमांस्तथैवं ।
तैर्बाध्यमाना युधि तांश्च हन्युः ॥ ५.१.२१ ॥
Al oír el agravio que ellos les hicieron, los amigos en este asunto los rodearían; los acosarían en la guerra y, del mismo modo, acosados por ellos, los matarían en la batalla.
5.1.22
तथाऽपि नेमेऽल्पतयाऽसमर्था-
स्तेषां जयायेति भवेन्मतिर्वः ।
समेत्य सर्वे सहिताः सुहृद्भि-
स्तेषां विनाशाय यतेयुरेव ॥ ५.१.२२ ॥
Aun así, éstos son incapaces por ser pocos en número, y puede que vuestra intención sea favorecer su victoria. Reunidos todos con los amigos, debéis esforzaros solo por su destrucción.
5.1.23
दुर्योधनस्यापि मतं यथाव-
न्न ज्ञायते किं नु करिष्यतीति
अज्ञायमाने च मते परस्य ।
मन्त्रस्य पारं कथमभ्युपेमः ॥ ५.१.२३ ॥
Ni siquiera se conoce bien la opinión de Duryodhana, ni se sabe qué hará. Si la opinión del otro es desconocida, ¿cómo llegaremos al fin de la deliberación?
5.1.24
तस्मादितो गच्छतु धर्मशीलः ।
शुचिः कुलीनः पुरुषोऽप्रमत्तः।
दूतः समर्थः प्रशमाय तेषां ।
राज्यार्धदानाय युधिष्ठिरस्य ॥ ५.१.२४ ॥
Por tanto, que parta de aquí como emisario hacia ellos un hombre de natural virtuoso, puro, de noble linaje, vigilante y capaz, para lograr una reconciliación y la entrega de la mitad del reino a Yudhiṣṭhira.
5.1.25
निशम्य वाक्यं तु जनार्दनस्य ।
धर्मार्थयुक्तं मधुरं समं च।
समाददे वाक्यमथाग्रजोऽस्य ।
संपूज्य वाक्यं तदतीव राजन् ॥ ५.१.२५ ॥
Habiendo escuchado las palabras de Janārdana, unidas al dharma y a la riqueza, dulces y equilibradas, su hermano mayor aceptó aquellas palabras y, oh rey, las honró en gran manera.