മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयमुदीरयेत्
कृत्वा विवाहं तु कुरुप्रवीरा-
स्तदाऽभिमन्योर्मुदिताः सपक्षाः।
विश्रम्य रात्रावुषसि प्रतीताः ।
सभां विराटस्य ततोऽभिजग्मुः ॥ ५.१.१ ॥
നാരായണനെ നമസ്കരിച്ചും നരോത്തമനായ നരനെയും ദേവി സരസ്വതിയെയും നമസ്കരിച്ചും പിന്നീട് ജയം ഉച്ചരിക്കണം. അഭിമന്യുവിന്റെ വിവാഹം നടത്തിയ കുരുവീരന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ സഖാക്കളോടൊപ്പം രാത്രി വിശ്രമിച്ച്, പ്രഭാതത്തിൽ വിരാടന്റെ സഭയിലേക്ക് പോയി.
5.1.2
सभा तु सा मत्स्यपतेः समृद्धा ।
मणिप्रवेकोत्तमरत्नचित्रा।
न्यस्तासना माल्यवती सुगन्धा ।
तामभ्ययुस्ते नरराजवर्याः ॥ ५.१.२ ॥
മത്സ്യരാജാവിന്റെ ആ സഭ സമ്പന്നമായിരുന്നു; ഉത്തമ മണികളും രത്നങ്ങളും കൊണ്ട് വിചിത്രമായി അലങ്കരിച്ചിരുന്നു; ആസനങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരുന്നു; മാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച് സുഗന്ധമുള്ളതായിരുന്നു. ആ രാജശ്രേഷ്ഠന്മാർ അവിടെ എത്തി.
5.1.3
अथासनान्याविशतां पुरस्ता-
दुभौ विराटद्रुपदौ नरेन्द्रौ।
वृद्धौ च मान्यौ पृथिवीपतीनां ।
पित्रा समं तमजनार्दनौ च ॥ ५.१.३ ॥
അപ്പോൾ മുന്നിലെ ആസനങ്ങളിൽ വിരാടനും ദ്രുപദനും എന്ന രണ്ട് നരേന്ദ്രന്മാർ ഇരുന്നു—വൃദ്ധന്മാരും ഭൂപതികളിൽ ആദരണീയരുമായവർ, പിതാവിനോടൊപ്പം; ആ അജനാർദനനും ഇരുന്നു.
5.1.4
पाञ्चालराजस्य समीपतस्तु ।
शिनिप्रवीरः सहरौहिणेयः
मत्स्यस्य राज्ञस्तु सुसन्निकृष्टौ ।
जनार्दनश्चैव युधिष्ठिरश्च ॥ ५.१.४ ॥
പാഞ്ചാലരാജാവിന്റെ സമീപത്ത് ശിനിവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠവീരൻ രൗഹിണേയനോടൊപ്പം ഇരുന്നു; മത്സ്യരാജാവിനോട് അതിസമീപത്ത് ജനാർദനനും യുധിഷ്ഠിരനും ഇരുന്നു.
5.1.5
सुताश्च सर्वे द्रुपदस्य राज्ञो ।
भीमार्जुनौ माद्रवतीसुतौ च।
प्रद्युम्नसाम्बौ च युधि प्रवीरौ ।
विराटपुत्रैश्च सहाभिमन्युः ॥ ५.१.५ ॥
ദ്രുപദരാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരെല്ലാം, ഭീമനും അർജുനനും, മാദ്രിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരും, പ്രദ്യുമ്നനും സാംബനും, യുദ്ധത്തിലെ വീരന്മാരും, വിരാടപുത്രന്മാരോടൊപ്പം അഭിമന്യുവും.
5.1.6
सर्वे च शूराः पितृभिः समाना ।
वीर्येण रूपेण बलेन चैव।
उपाविशन्द्रौपदेयाः कुमाराः ।
सुवर्णचित्रेषु वरासनेषु ॥ ५.१.६ ॥
എല്ലാ വീരന്മാരും തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർക്ക് തുല്യരായിരുന്നു; വീര്യത്തിലും രൂപത്തിലും ബലത്തിലും. ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരായ കുമാരന്മാർ സ്വർണ്ണചിത്രപ്പണിയുള്ള ശ്രേഷ്ഠാസനങ്ങളിൽ ഇരുന്നു.
5.1.7
तथोपविष्टेषु महारथेषु ।
विराजमानाभरणाम्बरेषु
रराज सा राजवती समृद्धा ।
ग्रहैरिव द्यौर्विमलैरुपेता ॥ ५.१.७ ॥
മഹാരഥന്മാർ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും തിളങ്ങി; ആ സമൃദ്ധമായ രാജസഭ നിർമ്മലമായ ഗ്രഹങ്ങളോടു കൂടിയ ആകാശം പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
5.1.8
ततः कथास्ते समवाययुक्ताः ।
कृत्वा विचित्राः पुरुषप्रवीराः ।
तस्थुर्मुहूर्तं परिचिन्तयन्तः ।
कृष्णं नृपास्ते समुदीक्षमाणाः ॥ ५.१.८ ॥
പിന്നെ ആ വീരപുരുഷന്മാർ പലവിധ സംഭാഷണങ്ങളിൽ മുഴുകി, ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടു നിന്നു; ആ രാജാക്കന്മാർ കൃഷ്ണനെ ഉറ്റുനോക്കി.
5.1.9
कथान्तमासाद्य च माधवेन ।
संघट्टिताः पाण्डवकार्यहेतोः।
ते राजसिंहाः सहिता ह्यश्रृण्व-
न्वाक्यं महार्थं सुमहोदयं च ॥ ५.१.९ ॥
സംഭാഷണത്തിന്റെ അവസാനം, മാധവനോടൊപ്പം പാണ്ഡവരുടെ കാര്യത്തിനായി ഒന്നുചേർന്ന ആ സിംഹതുല്യരായ രാജാക്കന്മാർ, മഹത്തായ അർത്ഥവും അത്യന്തം ഫലപ്രദവുമായ ആ വാക്കുകൾ ഒരുമിച്ചു കേട്ടു.
5.1.10
सर्वैर्भवद्भिर्विदितं यथाऽयं ।
युधिष्ठिरः सौबलेनाक्षवत्याम्।
जितो निकृत्याऽपहृतं च राज्यं ।
वनप्रवासे समयः कृतश्च ॥ ५.१.१० ॥
സുബലന്റെ പുത്രൻ (ശകുനി) ചൂതുകളിയിൽ വഞ്ചനയാൽ യുധിഷ്ഠിരനെ തോല്പിച്ച് രാജ്യം അപഹരിച്ചതും വനവാസകാലം നിശ്ചയിച്ചതും നിങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും അറിയാം.
5.1.11
शक्तैर्विजेतुं तरसा महीं च ।
सत्ये स्थितैः सत्यरथैर्यथावत्।
पाण्डोः सुतैस्त्रद्रुतमुग्ररूपं ।
वर्षाणि षट् सप्त च चीर्णमग्र्यैः ॥ ५.१.११ ॥
പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാർ ഭൂമിയെ വേഗത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിവുള്ളവരും സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന യഥാർത്ഥ സാരഥികളുമാണ്. ഭയങ്കര രൂപമുള്ള ആ കാലം അവർ ആറും ഏഴും വർഷം യഥോചിതമായി സഹിച്ചു.
5.1.12
रिच्छद्भिराप्तं स्वकुलेन राज्यम् ॥ ५.१.१२ ॥
സ്വന്തം കുലത്തിലുള്ളവരാൽ നഷ്ടപ്പെട്ട രാജ്യം അവർ വീണ്ടും നേടി.
5.1.13
एवं गते धर्मसुतस्य राज्ञो ।
दुर्योधनस्यापि च यद्धितं स्यात्।
तच्चिन्तयध्वं कुरुपाण्डवानां ।
धर्म्यं च युक्तं च यशस्करं च ॥ ५.१.१३ ॥
ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചതിനാൽ ധർമപുത്രനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരനും ദുര്യോധനനും ഏതു ഹിതമായിരിക്കുമോ, കൗരവ-പാണ്ഡവർക്ക് ഏതു ധർമ്മ്യവും യുക്തവും യശസ്കരവുമായിരിക്കുമോ അതുതന്നെ ചിന്തിക്കുക.
5.1.14
अधर्मयुक्तं न च कामयेत ।
राज्यं सुराणामपि धर्मराजः।
धर्मार्थयुक्तं तु महीपतित्वं ।
ग्रोमेऽपि कस्मिंश्चिदयं बुभूषेत् ॥ ५.१.१४ ॥
ധർമ്മരാജാവ് അധർമ്മം കലർന്ന രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കില്ല; ദേവന്മാരുടെ രാജ്യവും ആഗ്രഹിക്കില്ല. എന്നാൽ ധർമ്മവും അർത്ഥവും ചേർന്ന ഭൂപതിത്വം, ഏതെങ്കിലും ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ അധിപത്യംപോലും, അവൻ ആഗ്രഹിച്ചേക്കാം.
5.1.15
पित्र्यं हि राज्यं विदितं नृपाणां ।
यथाऽपकृष्टं धृतराष्ट्रपुत्रैः।
मिथ्योपचारेण यथा ह्यनेन ।
कृच्छ्रं महत्प्राप्तमसह्यरूपम् ॥ ५.१.१५ ॥
രാജാക്കന്മാരുടെ പൈതൃക രാജ്യം എല്ലാവർക്കും അറിയാം; ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ അത് എങ്ങനെ പിടിച്ചെടുത്തുവോ, അതുപോലെ ഇദ്ദേഹം വ്യാജമായ പെരുമാറ്റത്താൽ വലിയതും അസഹ്യവുമായ ദുരിതം നേടിയിരിക്കുന്നു.
5.1.16
न चापि पार्थो विजितो रणे तैः ।
स्वतेजसा धृतराष्ट्रस्य पुत्रैः।
तथाऽपि राजा सहितः सुहृद्भि-
रभीप्सतेऽनामयमेव तेषाम् ॥ ५.१.१६ ॥
പാർത്ഥൻ യുദ്ധത്തിൽ അവരാൽ പരാജയപ്പെട്ടില്ല; ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ തങ്ങളുടെ തേജസ്സാൽ അവനെ ജയിച്ചതുമില്ല. എന്നിട്ടും രാജാവ് സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം അവർക്ക് ക്ഷേമമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
5.1.17
यत्तु स्वयं पाण्डुसुतैर्विजित्य ।
समाहृतं भूमिपतीन्प्रपीड्य
तत्प्रार्थयन्ते पुरुषप्रवीराः ।
कुन्तीसुता माद्रवतीसुतौ च ॥ ५.१.१७ ॥
പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ സ്വയം ജയിച്ച്, രാജാക്കന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ച് ശേഖരിച്ചതിനെയാണ് പുരുഷപ്രവീരന്മാരായ കുന്തീപുത്രന്മാരും മാദ്രീപുത്രന്മാരായ ഇരുവരും ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
5.1.18
बलाभियुक्तैर्विविधैरुपायैः ।
संप्रार्थिता हन्तुममित्रसङ्घैः।
राज्यं जिहीर्षद्भिरसद्भिरुग्रैः ।
सर्वं च तद्वो विदितं यथावत् ॥ ५.१.१८ ॥
ബലത്തോടെ കൂടിയവരാലും, പലവിധ ഉപായങ്ങളാൽ ശത്രുസംഘങ്ങളാൽ കൊല്ലാൻ പ്രേരിതരായവരാലും, രാജ്യം അപഹരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ദുഷ്ടരും ക്രൂരരുമായവരാലും — ഇതെല്ലാം നിങ്ങൾക്ക് യഥാവിധി അറിയാം.
5.1.19
तेषां च लोभं प्रसमीक्ष्य वृद्धं ।
धर्मज्ञतां चापि युधिष्ठिरस्य।
संबन्धितां चापि समीक्ष्य तेषां ।
मतिं कुरुध्वं सहिताः पृथक्व । ॥ ५.१.१९ ॥
അവരുടെ വളർന്ന ലോഭവും യുധിഷ്ഠിരന്റെ ധർമ്മജ്ഞാനവും അവരോടുള്ള ബന്ധവും നന്നായി പരിശോധിച്ച് ഒന്നിച്ചും വേറിട്ടും തീരുമാനമെടുക്കുക.
5.1.20
इमे च सत्येऽभिरताः सदैव ।
तं पालयित्वा समयं यथावत्।
अतोऽन्यथा तैरुपचर्यमाणा ।
हन्युः समेतान्धृतराष्ट्रपुत्रान् ॥ ५.१.२० ॥
ഇവർ എപ്പോഴും സത്യത്തിൽ മുഴുകിയവരാണ്. ഉടമ്പടി ശരിയായി പാലിച്ചശേഷം, അല്ലെങ്കിൽ അവരാൽ അപമാനിതരായാൽ, ഒന്നിച്ചുകൂടിയ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ അവർ കൊല്ലും.
5.1.21
तैर्विप्रकारं च निशम्य कार्ये ।
सुहृज्जनास्तान्परिवारयेयुः।
युद्धेन बाधेयुरिमांस्तथैवं ।
तैर्बाध्यमाना युधि तांश्च हन्युः ॥ ५.१.२१ ॥
അവരാൽ ഏറ്റ അപമാനം കേട്ട്, ഈ കാര്യത്തിൽ സുഹൃത്തുക്കൾ അവരെ വളയും; യുദ്ധത്താൽ ഇവരെ പീഡിപ്പിക്കും; അതുപോലെ അവരാൽ പീഡിതരായി യുദ്ധത്തിൽ അവരെ കൊല്ലും.
5.1.22
तथाऽपि नेमेऽल्पतयाऽसमर्था-
स्तेषां जयायेति भवेन्मतिर्वः ।
समेत्य सर्वे सहिताः सुहृद्भि-
स्तेषां विनाशाय यतेयुरेव ॥ ५.१.२२ ॥
എങ്കിലും ഇവർ എണ്ണത്തിൽ കുറവായതിനാൽ ശക്തിയില്ലാത്തവരാണ്; അവരുടെ വിജയത്തിനായി നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം ഉണ്ടാകാം. എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളോടും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് അവരുടെ നാശത്തിനായി മാത്രം യത്നിക്കണം.
5.1.23
दुर्योधनस्यापि मतं यथाव-
न्न ज्ञायते किं नु करिष्यतीति
अज्ञायमाने च मते परस्य ।
मन्त्रस्य पारं कथमभ्युपेमः ॥ ५.१.२३ ॥
ദുര്യോധനന്റെ അഭിപ്രായവും ശരിയായി അറിയപ്പെടുന്നില്ല; അവൻ എന്ത് ചെയ്യുമെന്നും അറിയില്ല. മറ്റൊരാളുടെ അഭിപ്രായം അറിയാതിരിക്കുമ്പോൾ ആലോചനയുടെ അവസാനത്തിൽ എങ്ങനെ എത്തും?
5.1.24
तस्मादितो गच्छतु धर्मशीलः ।
शुचिः कुलीनः पुरुषोऽप्रमत्तः।
दूतः समर्थः प्रशमाय तेषां ।
राज्यार्धदानाय युधिष्ठिरस्य ॥ ५.१.२४ ॥
അതിനാൽ ഇവിടെനിന്ന് ധർമ്മശീലനും ശുചിയും കുലീനനും ജാഗരൂകനും സമർത്ഥനുമായ ഒരു പുരുഷൻ ദൂതനായി അവരുടെ അടുക്കൽ പോകട്ടെ; യുധിഷ്ഠിരന് രാജ്യത്തിന്റെ പകുതി നൽകാൻ സമാധാനമുണ്ടാക്കാൻ.
5.1.25
निशम्य वाक्यं तु जनार्दनस्य ।
धर्मार्थयुक्तं मधुरं समं च।
समाददे वाक्यमथाग्रजोऽस्य ।
संपूज्य वाक्यं तदतीव राजन् ॥ ५.१.२५ ॥
ജനാർദ്ദനന്റെ ധർമ്മാർത്ഥയുക്തവും മധുരവും സമവുമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ ആ വാക്കുകൾ സ്വീകരിച്ചു; ഹേ രാജാവേ, ആ വാക്കുകളെ അത്യധികം ആദരിച്ചു.