மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयमुदीरयेत्
कृत्वा विवाहं तु कुरुप्रवीरा-
स्तदाऽभिमन्योर्मुदिताः सपक्षाः।
विश्रम्य रात्रावुषसि प्रतीताः ।
सभां विराटस्य ततोऽभिजग्मुः ॥ ५.१.१ ॥
நாராயணரை வணங்கி, நரர்களில் சிறந்த நரரையும், தேவி சரஸ்வதியையும் வணங்கி, பின்னர் வெற்றியை உச்சரிக்க வேண்டும். அபிமன்யுவின் திருமணத்தை நடத்திய பின், மகிழ்ச்சியடைந்த குரு வீரர்கள் தம் துணைவர்களுடன் இரவில் ஓய்வெடுத்து, விடியற்காலையில் மனநிறைவுடன் விராடனின் சபைக்குச் சென்றனர்.
5.1.2
सभा तु सा मत्स्यपतेः समृद्धा ।
मणिप्रवेकोत्तमरत्नचित्रा।
न्यस्तासना माल्यवती सुगन्धा ।
तामभ्ययुस्ते नरराजवर्याः ॥ ५.१.२ ॥
மத்ஸ்யர் அரசனின் அந்த சபை செல்வச்செழிப்பு மிக்கதாக இருந்தது; சிறந்த மணிகளாலும் ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, இருக்கைகள் அமைக்கப்பட்டு, மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு நறுமணம் கமழ்ந்தது. அந்தச் சபையை அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவர்கள் அடைந்தனர்.
5.1.3
अथासनान्याविशतां पुरस्ता-
दुभौ विराटद्रुपदौ नरेन्द्रौ।
वृद्धौ च मान्यौ पृथिवीपतीनां ।
पित्रा समं तमजनार्दनौ च ॥ ५.१.३ ॥
பின்னர், முன்பாக இருந்த இருக்கைகளில் இரு மன்னர்களான விராடனும் துருபதனும் அமர்ந்தனர்—முதியவர்களும் மன்னர்களில் மதிக்கப்படுபவர்களும், தந்தையுடன் சேர்ந்து; அஜனார்தனனும் அமர்ந்தான்.
5.1.4
पाञ्चालराजस्य समीपतस्तु ।
शिनिप्रवीरः सहरौहिणेयः
मत्स्यस्य राज्ञस्तु सुसन्निकृष्टौ ।
जनार्दनश्चैव युधिष्ठिरश्च ॥ ५.१.४ ॥
பாஞ்சால மன்னனின் அருகில் சினியின் சிறந்த வீரனான, ரௌகிணேயனுடன் அமர்ந்தான்; மத்ஸ்ய மன்னனுக்கு மிக அருகில் ஜனார்தனனும் யுதிஷ்டிரனும் அமர்ந்தனர்.
5.1.5
सुताश्च सर्वे द्रुपदस्य राज्ञो ।
भीमार्जुनौ माद्रवतीसुतौ च।
प्रद्युम्नसाम्बौ च युधि प्रवीरौ ।
विराटपुत्रैश्च सहाभिमन्युः ॥ ५.१.५ ॥
துருபதனின் அரசனின் மகன்கள் அனைவரும், பீமனும் அர்ஜுனனும், மாத்ரியின் இரு மகன்களும், பிரத்யும்னனும் சாம்பனும், போரில் சிறந்த வீரர்களும், விராடனின் மகன்களுடன் அபிமன்யுவும்.
5.1.6
सर्वे च शूराः पितृभिः समाना ।
वीर्येण रूपेण बलेन चैव।
उपाविशन्द्रौपदेयाः कुमाराः ।
सुवर्णचित्रेषु वरासनेषु ॥ ५.१.६ ॥
அனைத்து வீரர்களும் தங்கள் தந்தையரைப் போன்றவர்கள், வீரியத்திலும் அழகிலும் பலத்திலும் சமமானவர்கள். திரௌபதியின் குமாரர்கள் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிறந்த ஆசனங்களில் அமர்ந்தனர்.
5.1.7
तथोपविष्टेषु महारथेषु ।
विराजमानाभरणाम्बरेषु
रराज सा राजवती समृद्धा ।
ग्रहैरिव द्यौर्विमलैरुपेता ॥ ५.१.७ ॥
இவ்வாறு மகாரதர்கள் அமர்ந்திருக்க, ஆபரணங்களாலும் ஆடைகளாலும் ஒளிர்ந்தனர்; அந்த வளமான அரச சபை தெளிவான கோள்களால் நிறைந்த வானம் போல் பிரகாசித்தது.
5.1.8
ततः कथास्ते समवाययुक्ताः ।
कृत्वा विचित्राः पुरुषप्रवीराः ।
तस्थुर्मुहूर्तं परिचिन्तयन्तः ।
कृष्णं नृपास्ते समुदीक्षमाणाः ॥ ५.१.८ ॥
பின்னர் அந்த வீரர்கள் பலவகை உரையாடல்களில் ஈடுபட்டு, சிறிது நேரம் சிந்தித்தவாறு நின்றனர்; அந்த அரசர்கள் கிருஷ்ணனை உற்றுநோக்கினர்.
5.1.9
कथान्तमासाद्य च माधवेन ।
संघट्टिताः पाण्डवकार्यहेतोः।
ते राजसिंहाः सहिता ह्यश्रृण्व-
न्वाक्यं महार्थं सुमहोदयं च ॥ ५.१.९ ॥
உரையாடலின் முடிவில், மாதவனுடன் பாண்டவர்களின் காரியத்திற்காக ஒன்றுகூடிய அந்த சிங்கம் போன்ற அரசர்கள், மிகப் பெரிய பொருளும் மகத்தான விளைவும் கொண்ட அந்த வார்த்தைகளை ஒன்றாகக் கேட்டனர்.
5.1.10
सर्वैर्भवद्भिर्विदितं यथाऽयं ।
युधिष्ठिरः सौबलेनाक्षवत्याम्।
जितो निकृत्याऽपहृतं च राज्यं ।
वनप्रवासे समयः कृतश्च ॥ ५.१.१० ॥
சுபலனின் மகன் (சகுனி) சூதாட்டத்தில் வஞ்சனையால் யுதிஷ்டிரரை வென்று அவரது அரசை கவர்ந்ததும், வனவாசத்திற்கான காலம் நிர்ணயிக்கப்பட்டதும் நீங்கள் அனைவரும் அறிந்ததே.
5.1.11
शक्तैर्विजेतुं तरसा महीं च ।
सत्ये स्थितैः सत्यरथैर्यथावत्।
पाण्डोः सुतैस्त्रद्रुतमुग्ररूपं ।
वर्षाणि षट् सप्त च चीर्णमग्र्यैः ॥ ५.१.११ ॥
பாண்டுவின் மகன்கள் பூமியை விரைவில் வெல்லும் ஆற்றல் உடையவர்கள்; சத்தியத்தில் நிலைத்த உண்மையான தேரோட்டிகள். அவர்கள் ஏற்ற முறையில் பயங்கரமான அந்த நிலையை ஆறு, ஏழு ஆண்டுகள் சிறந்தவர்களாகத் தாங்கினர்.
5.1.12
रिच्छद्भिराप्तं स्वकुलेन राज्यम् ॥ ५.१.१२ ॥
தம் குலத்தவர்களால் பறிக்கப்பட்ட அவர்கள் அரசை மீண்டும் அடைந்தனர்.
5.1.13
एवं गते धर्मसुतस्य राज्ञो ।
दुर्योधनस्यापि च यद्धितं स्यात्।
तच्चिन्तयध्वं कुरुपाण्डवानां ।
धर्म्यं च युक्तं च यशस्करं च ॥ ५.१.१३ ॥
இவ்வாறு நடந்துள்ள நிலையில், தர்மபுத்திரர் அரசன் யுதிஷ்டிரருக்கும் துரியோதனனுக்கும் எது நன்மை தருமோ, குருக்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் எது தர்மமும் பொருத்தமும் புகழும் தருமோ அதையே சிந்தியுங்கள்.
5.1.14
अधर्मयुक्तं न च कामयेत ।
राज्यं सुराणामपि धर्मराजः।
धर्मार्थयुक्तं तु महीपतित्वं ।
ग्रोमेऽपि कस्मिंश्चिदयं बुभूषेत् ॥ ५.१.१४ ॥
தர்மராஜன் அதர்மத்துடன் கூடிய அரசை விரும்ப மாட்டான்; தேவர்களின் அரசையும் விரும்ப மாட்டான். ஆனால் தர்மமும் பொருளும் கொண்ட பூமியின் ஆட்சியையோ, ஏதேனும் ஒரு சிறு கிராமத்தின் ஆட்சியையோ கூட அவன் விரும்பக்கூடும்.
5.1.15
पित्र्यं हि राज्यं विदितं नृपाणां ।
यथाऽपकृष्टं धृतराष्ट्रपुत्रैः।
मिथ्योपचारेण यथा ह्यनेन ।
कृच्छ्रं महत्प्राप्तमसह्यरूपम् ॥ ५.१.१५ ॥
அரசர்களின் மூதாதையர் ராஜ்யம் அனைவருக்கும் தெரியும்; திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் அதை எவ்வாறு பறித்தார்களோ, அவ்வாறே இவர் பொய்யான நடத்தையால் பெரிய, தாங்க முடியாத துன்பத்தை அடைந்துள்ளார்.
5.1.16
न चापि पार्थो विजितो रणे तैः ।
स्वतेजसा धृतराष्ट्रस्य पुत्रैः।
तथाऽपि राजा सहितः सुहृद्भि-
रभीप्सतेऽनामयमेव तेषाम् ॥ ५.१.१६ ॥
பார்த்தன் போரில் அவர்களால் வெல்லப்படவில்லை; திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் தங்கள் சொந்த வலிமையால் அவரை வெல்லவும் இல்லை. ஆயினும் அரசர் தம் நண்பர்களுடன் அவர்களுக்கு நலமே விரும்புகிறார்.
5.1.17
यत्तु स्वयं पाण्डुसुतैर्विजित्य ।
समाहृतं भूमिपतीन्प्रपीड्य
तत्प्रार्थयन्ते पुरुषप्रवीराः ।
कुन्तीसुता माद्रवतीसुतौ च ॥ ५.१.१७ ॥
பாண்டுவின் மகன்கள் தாங்களே வென்று, அரசர்களை வருத்தி ஒன்று சேர்த்ததை, மனிதர்களில் சிறந்த வீரர்களான குந்தியின் மகன்களும் மாத்ரியின் இரு மகன்களும் கேட்கின்றனர்.
5.1.18
बलाभियुक्तैर्विविधैरुपायैः ।
संप्रार्थिता हन्तुममित्रसङ्घैः।
राज्यं जिहीर्षद्भिरसद्भिरुग्रैः ।
सर्वं च तद्वो विदितं यथावत् ॥ ५.१.१८ ॥
வலிமையுடன் கூடிய பல உபாயங்களால், எதிரிக் கூட்டங்களால் கொல்லத் தூண்டப்பட்டு, ராஜ்யத்தைக் கவர விரும்பிய தீய, கொடிய மனிதர்களால் — இவை அனைத்தும் உங்களுக்கு முறையாகத் தெரியும்.
5.1.19
तेषां च लोभं प्रसमीक्ष्य वृद्धं ।
धर्मज्ञतां चापि युधिष्ठिरस्य।
संबन्धितां चापि समीक्ष्य तेषां ।
मतिं कुरुध्वं सहिताः पृथक्व । ॥ ५.१.१९ ॥
அவர்களின் பெருகிய பேராசையையும், யுதிஷ்டிரனின் தர்மஅறிவையும், அவர்களுடனான உறவையும் நன்கு ஆராய்ந்து, ஒன்றுகூடியும் தனித்தனியாகவும் முடிவு செய்யுங்கள்.
5.1.20
इमे च सत्येऽभिरताः सदैव ।
तं पालयित्वा समयं यथावत्।
अतोऽन्यथा तैरुपचर्यमाणा ।
हन्युः समेतान्धृतराष्ट्रपुत्रान् ॥ ५.१.२० ॥
இவர்கள் எப்போதும் சத்தியத்தில் ஈடுபட்டவர்கள். உடன்படிக்கையை முறையாகக் காத்தபின், இல்லையென்றால் அவர்களால் நடத்தப்படும்போது, ஒன்றுகூடிய திருதராஷ்டிரனின் மகன்களை அவர்கள் கொல்வார்கள்.
5.1.21
तैर्विप्रकारं च निशम्य कार्ये ।
सुहृज्जनास्तान्परिवारयेयुः।
युद्धेन बाधेयुरिमांस्तथैवं ।
तैर्बाध्यमाना युधि तांश्च हन्युः ॥ ५.१.२१ ॥
அவர்களால் இழைக்கப்பட்ட அவமதிப்பைக் கேட்டு, இந்தக் காரியத்தில் நண்பர்கள் அவர்களைச் சூழ்ந்துகொள்வார்கள்; போரினால் இவர்களைத் துன்புறுத்துவார்கள்; அதுபோலவே அவர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டு, போரில் அவர்களைக் கொல்வார்கள்.
5.1.22
तथाऽपि नेमेऽल्पतयाऽसमर्था-
स्तेषां जयायेति भवेन्मतिर्वः ।
समेत्य सर्वे सहिताः सुहृद्भि-
स्तेषां विनाशाय यतेयुरेव ॥ ५.१.२२ ॥
ஆயினும் இவர்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருப்பதால் இயலாதவர்கள்; அவர்களின் வெற்றிக்காக உங்கள் எண்ணம் இருக்கலாம். எல்லா நண்பர்களுடனும் ஒன்றுகூடி, அவர்களின் அழிவிற்காகவே முயல வேண்டும்.
5.1.23
दुर्योधनस्यापि मतं यथाव-
न्न ज्ञायते किं नु करिष्यतीति
अज्ञायमाने च मते परस्य ।
मन्त्रस्य पारं कथमभ्युपेमः ॥ ५.१.२३ ॥
துரியோதனனின் கருத்தும் உண்மையாக அறியப்படவில்லை; அவன் என்ன செய்வான் என்று தெரியவில்லை. மற்றவரின் கருத்து அறியப்படாதபோது, ஆலோசனையின் முடிவை எப்படி அடைவோம்?
5.1.24
तस्मादितो गच्छतु धर्मशीलः ।
शुचिः कुलीनः पुरुषोऽप्रमत्तः।
दूतः समर्थः प्रशमाय तेषां ।
राज्यार्धदानाय युधिष्ठिरस्य ॥ ५.१.२४ ॥
ஆகையால் இங்கிருந்து தருமசீலனும், தூய்மையானவனும், உயர்குடிப் பிறந்தவனும், கவனமுள்ளவனும், திறமையுள்ளவனுமான ஒரு மனிதன் அவர்களிடம் சமாதானம் பேசவும், யுதிஷ்டிரனுக்கு அரசின் பாதியைக் கொடுக்கச் செய்யவும் தூதனாகச் செல்லட்டும்.
5.1.25
निशम्य वाक्यं तु जनार्दनस्य ।
धर्मार्थयुक्तं मधुरं समं च।
समाददे वाक्यमथाग्रजोऽस्य ।
संपूज्य वाक्यं तदतीव राजन् ॥ ५.१.२५ ॥
ஜனார்தனனின் தர்மமும் பொருளும் நிறைந்த, இனிமையும் சமநிலையுமான சொற்களைக் கேட்டு, அவரது மூத்தவர் அந்தச் சொற்களை ஏற்றுக்கொண்டார்; ஓ அரசே, அந்தச் சொற்களை மிகவும் மதித்துப் போற்றினார்.