ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.10.1
सर्वं व्याप्तमिदं देवा वृत्रेण जगदव्ययम् ।
न ह्यस्य सदृशं किञ्चित्प्रतिघाताय यद्भवेत् ॥ ५.१०.१ ॥
ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ವೃತ್ರನು ಈ ಅವ್ಯಯ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಬಲ್ಲ ಸಮಾನವಾದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
5.10.2
समर्थो ह्यभवं पूर्वमसमर्थोऽस्मि सांप्रतम् ।
कथं नु कार्यं भद्रं वो दुर्धर्षः स हि मे मतः ॥ ५.१०.२ ॥
ಹಿಂದೆ ನಾನು ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದೆ, ಈಗ ನಾನು ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಅವನು ನನಗೆ ಅಜೇಯನೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.
5.10.3
तेजस्वी च महात्मा च युद्धे चामितविक्रमः ।
ग्रसेत्रिभुवनं सर्वं सदेवासुरमानुषम् ॥ ५.१०.३ ॥
ಅವನು ತೇಜಸ್ವಿ, ಮಹಾತ್ಮ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಪರಾಕ್ರಮಿ; ದೇವ, ಅಸುರ, ಮನುಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅವನು ನುಂಗಬಲ್ಲನು.
5.10.4
तस्माद्विनिश्चयमिमं शृणुध्वं त्रिदिवौकसः ।
विष्णोः क्षयमुपागम्य समेत्य च महात्मना ॥ ५.१०.४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳೇ, ಈ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ: ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ...
5.10.5
तेन संमन्त्र्य वेत्स्यामो वधोपायं दुरात्मनः ।
एवमुक्ते मघवता देवाः शर्षिगणास्तदा।
शरण्यं शरमं देवं जग्मुर्विष्णुं महाबलम् ॥ ५.१०.५ ॥
ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ ಆ ದುರಾತ್ಮನ ವಧೋಪಾಯವನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯುತ್ತೇವೆ. ಮಘವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಣಗಳು ಆಗ ಶರಣ್ಯನೂ ಮಹಾಬಲನೂ ಆದ ವಿಷ್ಣು ದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.
5.10.6
ऊचुश्च सर्वे देवेशं विष्णुं वृत्रभयार्दिताः ।
त्रयो लोकास्त्वया क्रान्तास्त्रिभिर्विक्रमणैः पुरा ॥ ५.१०.६ ॥
ವೃತ್ರನ ಭಯದಿಂದ ನೊಂದ ಎಲ್ಲರೂ ದೇವೇಶ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಹಿಂದೆ ನೀನು ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.'
5.10.7
अमृतं चाहृतं विष्णो दैत्याश्च निहता रणे ।
बलिं बद्ध्वा महादैत्यं शक्रो देवाधिपः कृतः ॥ ५.१०.७ ॥
ಓ ವಿಷ್ಣು, ಅಮೃತವನ್ನು ತರಲಾಯಿತು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರು ಹತರಾದರು; ಮಹಾದೈತ್ಯ ಬಲಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಶಕ್ರನನ್ನು ದೇವಾಧಿಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು.
5.10.8
त्वं प्रभुः सर्वदेवानां त्वया सर्वमिदं ततम् ।
त्वं हि देवो महादेव सर्वलोकनमस्कृतः ॥ ५.१०.८ ॥
ನೀನೇ ಸರ್ವದೇವತೆಗಳ ಪ್ರಭು; ಇದೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ. ನೀನೇ ದೇವ, ಮಹಾದೇವನೇ, ಸರ್ವಲೋಕ ನಮಸ್ಕೃತನು.
5.10.9
गतिर्भव त्वं देवानां सेन्द्राणाममरोत्तम ।
जगद्व्याप्तमिदं सर्वं वृत्रेणासुरसूदन ॥ ५.१०.९ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಇರುವವರಿಗೆ ನೀನೇ ಆಶ್ರಯನಾಗು, ಅಮರೋತ್ತಮನೇ. ಅಸುರಸೂದನನೇ, ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ವೃತ್ರನಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ.
5.10.10
अवश्यं करणीयं मे भवतां हितमुत्तमम् ।
तस्मादुपायं वक्ष्यामि यथाऽसौ नभविष्यति ॥ ५.१०.१० ॥
ನಿಮ್ಮ ಪರಮ ಹಿತವನ್ನು ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ನಾಶವಾಗುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
5.10.11
गच्छध्वं सर्षिगन्धर्वा यत्रासौ विश्वरूपधृक् ।
साम तस्य प्रयुञ्जध्वं तत एनं विजेष्यथ ॥ ५.१०.११ ॥
ಋಷಿ-ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ವರೂಪಧಾರಿ ಅವನಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿರಿ. ಅವನೊಡನೆ ಸಾಮವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ; ಆಗ ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವಿರಿ.
5.10.12
भविष्यति जयो देवाः शक्रस्य मम तेजसा ।
अदृश्यश्च प्रवेक्ष्यामि वज्रे ह्यस्यायुधोत्तमे ॥ ५.१०.१२ ॥
ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಜಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಅದೃಶ್ಯನಾಗಿ ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯುಧವಾದ ವಜ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.10.13
गच्छध्वमृषिभिः सार्धं गन्धर्वैश्च सुरोत्तमाः ।
वृत्रस्य सह शक्रेण सन्धिं कुरुत माचिरम् ॥ ५.१०.१३ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳೇ, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರೊಡನೆ ಹೋಗಿ; ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ವೃತ್ರನೊಡನೆ ತಡಮಾಡದೆ ಸಂಧಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.
5.10.14
एवमुक्ते तु देवेन ऋषयस्त्रिदशास्तथा ।
ययुः समेत्य सहिताः शक्रं कृत्वा पुरःसरम् ॥ ५.१०.१४ ॥
ದೇವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೊರಟರು.
5.10.15
समीपमेत्य च यदा सर्व एव महौजसः ।
तं तेजसा प्रज्वलितं प्रतपन्तं दिशो दश ॥ ५.१०.१५ ॥
ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು.
5.10.16
ग्रसन्तमिव लोकांस्त्रीन्सूर्याचन्द्रमसौ यथा ।
ददृशुस्ते ततो वृत्रं शक्रेण सह देवताः ॥ ५.१०.१६ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ವೃತ್ರನನ್ನು ಕಂಡರು; ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರರಂತೆ ತೋರಿದನು.
5.10.17
ऋषयोऽथ ततोऽभ्येत्य वृत्रमूचुः प्रियं वचः ।
व्याप्तं जगदिदं सर्वं तेजसा तव दुर्जय ॥ ५.१०.१७ ॥
ಆಗ ಋಷಿಗಳು ವೃತ್ರನ ಬಳಿ ಬಂದು ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರು: "ಓ ದುರ್ಜಯನೇ, ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ."
5.10.18
न च शक्नोषि निर्जेषुं वासवं बलिनां वर ।
युध्यतोश्चापि वां कालो व्यतीतः सुमहानिह ॥ ५.१०.१८ ॥
ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವಾಸವನನ್ನು (ಇಂದ್ರನನ್ನು) ನೀನು ಗೆಲ್ಲಲಾರೆ; ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಳೆದಿದೆ.
5.10.19
पीड्यन्ते च प्रजाः सर्वाः सदेवासुरमानुषाः ।
सख्यं भवतु ते वृत्र शक्रेण सह नित्यदा ॥ ५.१०.१९ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮನುಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಓ ವೃತ್ರ, ನಿನಗೆ ಶಕ್ರನೊಂದಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ನೇಹವಿರಲಿ.
5.10.20
अवाप्स्यसि सुखं त्वं च शक्रलोकांश्च शाश्वतान् ।
ऋषिवाक्यं निशम्याथ वृत्रःस तु महाबलः ॥ ५.१०.२० ॥
ನೀನು ಸುಖವನ್ನೂ ಶಕ್ರನ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುವೆ. ಋಷಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹಾಬಲನಾದ ಆ ವೃತ್ರನು...
5.10.21
उवाच तानृषीन्सर्वान्प्रणम्य शिरसाऽसुरः ।
सर्वे यूयं महाभागा गन्धर्वाश्चैव सर्वशः ॥ ५.१०.२१ ॥
ಆ ಅಸುರನು ತಲೆಬಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: "ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಮಹಾಭಾಗ್ಯರು, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಗಂಧರ್ವರೂ ಆಗಿದ್ದೀರಿ."
5.10.22
यद्ब्रूथ तच्छ्रुतं सर्वं ममापि श्रृणुतानघाः ।
सन्धिः कथं वै भविता मम शक्रस्य चोभयोः ।
तेजसोर्हि द्वयोर्देवाः सख्यं वै भविता कथम् ॥ ५.१०.२२ ॥
ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಕೇಳಿದೆ. ಓ ನಿಷ್ಪಾಪರೇ, ಈಗ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳಿ. ನನ್ನ ಮತ್ತು ಶಕ್ರನ ನಡುವೆ ಸಂಧಿ ಹೇಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ? ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ಇಬ್ಬರು ತೇಜಸ್ವಿಗಳ ನಡುವೆ ಸ್ನೇಹ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ?
5.10.23
सकृत्सतां सङ्गतमीप्सितव्यं ।
ततः परं भविता भव्यमेव।
नातिक्रामेत्सत्पुरुषेण सङ्गतं ।
तस्मात्सतां संगतमीप्सितव्यम् ॥ ५.१०.२३ ॥
ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಬಯಸಲು ಯೋಗ್ಯ. ಅದರ ನಂತರ ಶುಭವೇ ಆಗುವುದು. ಸತ್ಪುರುಷನೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಯಾರೂ ಮೀರಬಾರದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗವನ್ನೇ ಬಯಸಬೇಕು.
5.10.24
दृढं सतां सङ्गतं चापि नित्यं ।
ब्रूयाच्चार्थं ह्यर्थकृच्छ्रेषु धीराः ।
महार्थवत्सत्पुरुषेण सङ्गतं ।
तस्मात्सन्तं न जिघांसेत धीरः ॥ ५.१०.२४ ॥
ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗ ಸದಾ ದೃಢವಾಗಿರಲಿ; ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧೀರರು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಲಿ. ಮಹಾ ಉದ್ದೇಶವುಳ್ಳ ಸತ್ಪುರುಷನೊಡನೆ ಸಂಗ ಇರಲಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧೀರನು ಸಜ್ಜನನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು.
5.10.25
इन्द्रः सतां संमतश्च निवासश्च महात्मनाम् ।
सत्यवादी ह्यनिन्द्यश्च धर्मवित्सूक्ष्मनिश्चयः ॥ ५.१०.२५ ॥
ಇಂದ್ರನು ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು; ಮಹಾತ್ಮರ ನಿವಾಸ. ಅವನು ಸತ್ಯವಾದಿ, ನಿಂದಾರಹಿತ, ಧರ್ಮಜ್ಞ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳವನು.
5.10.26
तेन ते सह शक्रेण सन्धिर्भवतु नित्यदा ।
एवं विश्वासमागच्छ मा ते भूद्बुद्धिरन्यथा ॥ ५.१०.२६ ॥
ಆ ಶಕ್ರನೊಡನೆ ನಿನಗೆ ಸದಾ ಸಂಧಿ ಇರಲಿ. ಹೀಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹೊಂದು; ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಬೇರೆಯಾಗದಿರಲಿ.
5.10.27
महर्षिवचनं श्रुत्वा तानुवाच महाद्युतिः ।
अवश्यं भगवन्तो मे माननीयास्तपस्विनः ॥ ५.१०.२७ ॥
ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹಾದ್ಯುತಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಭಗವಂತರಾದ ತಪಸ್ವಿಗಳು ನನ್ನಿಂದ ಮಾನ್ಯರು.”
5.10.28
ब्रवीमि यदहं देवास्तत्सर्वं क्रियते यदि ।
ततः सर्वं करिष्यामि यदूचुर्मां दिवौकसः ॥ ५.१०.२८ ॥
“ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ನಾನು ಹೇಳುವುದೆಲ್ಲವೂ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.”
5.10.29
न शुष्केण न चाद्रेण नाश्मना न च दारुणा ।
न शस्त्रेण न चास्त्रेण न दिवा न तथा निशि ॥ ५.१०.२९ ॥
ಒಣದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಹಸಿಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ; ಕಲ್ಲಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಮರದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ; ಶಸ್ತ್ರದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಅಸ್ತ್ರದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ; ಹಗಲಿನಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ.
5.10.30
वध्यो भवेयं विप्रेन्द्राः शक्रस्य सह दैवतैः ।
एवं मे रोचते सन्धिः शक्रेण सह नित्यदा ॥ ५.१०.३० ॥
ದೇವತೆಗಳ ಸಹಿತ ನಾನು ಶಕ್ರನಿಂದ (ಇಂದ್ರನಿಂದ) ವಧ್ಯನಾಗಲಿ; ಓ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ನನಗೆ ಹೀಗೆಯೇ ಶಕ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಸಂಧಿ ಇರುವುದು ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ.
5.10.31
बाढमित्येव ऋषयस्तमूचुर्भरतर्षभ ।
एवं वृत्ते तु सन्धाने वृत्रः प्रमुदितोऽभवत् ॥ ५.१०.३१ ॥
'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು, ಓ ಭರತರ್ಷಭ. ಹೀಗೆ ಸಂಧಿ ನೆರವೇರಿದಾಗ ವೃತ್ರನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
5.10.32
ततः सन्धिं मिथः कृत्वा ऋषयो दीप्ततेजसः ।
शक्रस्य सह वृत्रेण पुनर्जग्मुर्यथागतम् ॥ ५.१०.३२ ॥
ಬಳಿಕ ದೀಪ್ತತೇಜಸ್ಸಿನ ಋಷಿಗಳು ಶಕ್ರ ಮತ್ತು ವೃತ್ರರ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಧಿ ಮಾಡಿಸಿ, ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.
5.10.33
युक्तः सदाऽभवच्चापि शक्रो हर्षसमन्वितः ।
वृत्रस्य वधसंयुक्तानुपायानन्वचिन्तयत् ॥ ५.१०.३३ ॥
ಶಕ್ರನೂ ಸದಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ಕೂಡಿ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿದ್ದು, ವೃತ್ರನ ವಧೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದನು.
5.10.34
अभिसन्धिर्महेन्द्रस्य सन्धिकर्मणि यः कृतः ।
ऋषिभिस्त्वीरितं यच्च महेन्द्रस्तदनुस्मरन् ॥ ५.१०.३४ ॥
ಮಹೇಂದ್ರನು ಸಂಧಿ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಮಹೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ)...
5.10.35
छिद्रान्वेषी समुद्विग्नः सदा वसति देवराट् ।
स कदाचिन्समुद्रान्ते समपश्यन्महासुरम् ॥ ५.१०.३५ ॥
ದೋಷವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಯಾವಾಗಲೂ ಕಳವಳದಿಂದ ದೇವರಾಜ (ಇಂದ್ರ) ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಒಮ್ಮೆ ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾ ಅಸುರನನ್ನು ಕಂಡನು.
5.10.36
सन्ध्याकाल उपावृत्ते मुहूर्ते चातिदारुणे ।
ततः संचिन्त्य भगवान्वरदानं महात्मनः ॥ ५.१०.३६ ॥
ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ ಆ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ, ಆಗ ಭಗವಂತನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ವರವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ.
5.10.37
सन्ध्येयं वर्तते रौद्रा न रात्रिर्दिवसं न च ।
वृत्रश्चावश्यवध्योऽयं मम सर्वहरो रिपुः ॥ ५.१०.३७ ॥
ಇದು ಭಯಂಕರ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯ; ರಾತ್ರಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಹಗಲೂ ಅಲ್ಲ. ಈ ವೃತ್ರನು ನನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಶತ್ರು; ಇವನನ್ನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ವಧಿಸಬೇಕು.
5.10.38
यदि वृत्रं न हन्म्यद्य वञ्चयित्वा महासुरम् ।
महाबलं महाकायं न मे श्रेयो भविष्यति ॥ ५.१०.३८ ॥
ಇಂದು ನಾನು ಆ ಮಹಾಸುರ ವೃತ್ರನನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಿ ವಧಿಸದಿದ್ದರೆ, ಮಹಾಬಲನೂ ಮಹಾಕಾಯನೂ ಆದ ಇವನಿಂದ ನನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
5.10.39
एवं संचिन्तयन्नेव शक्रो विष्णुमनुस्मरन् ।
अथ फेनं तदाऽपश्यत् समुद्रे पर्वतोपमप् ॥ ५.१०.३९ ॥
ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಇಂದ್ರನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು. ಆಗ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದ ಒಂದು ನೊರೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
5.10.40
नायं युष्को न चाद्रोऽयं न च शस्त्रमिदं तथा ।
एनं क्षेप्स्यामि वृत्रस्य क्षणादेव नशिष्यति ॥ ५.१०.४० ॥
ಇದು ಒಣಗಿದುದೂ ಅಲ್ಲ, ಒದ್ದೆಯಾದುದೂ ಅಲ್ಲ; ಇದು ಆಯುಧವೂ ಅಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ನಾನು ವೃತ್ರನ ಮೇಲೆ ಎಸೆಯುತ್ತೇನೆ; ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುವನು.
5.10.41
सवज्रमथ फेनं तं क्षिप्रं वृत्रे निसृष्टवान् ।
प्रविश्य फेनं तं विष्णुरथ वृत्रं व्यनाशयत् ॥ ५.१०.४१ ॥
ಆಗ ಅವನು ವಜ್ರದೊಂದಿಗೆ ಆ ನೊರೆಯನ್ನು ವೃತ್ರನ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಎಸೆದನು. ಆ ನೊರೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ವಿಷ್ಣು ವೃತ್ರನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.
5.10.42
निहते तु ततो वृत्रे दिशो वितिमिराऽभवन् ।
प्रववौ च शिवो वायुः प्रजाश्च जहृषुस्तथा ॥ ५.१०.४२ ॥
ವೃತ್ರನು ಹತನಾದಾಗ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಕತ್ತಲಿಲ್ಲದಂತಾದವು; ಶುಭವಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು, ಪ್ರಜೆಗಳೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.
5.10.43
ततो देवाः सगन्धर्वा यक्षरक्षोमहोरगाः ।
ऋषयश्च महेन्द्रं तमस्तुवन्विविधैः स्तवैः ॥ ५.१०.४३ ॥
ಆಗ ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಮಹಾನಾಗರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ವಿವಿಧ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಮಹೇಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
5.10.44
नमस्कृतः सर्वभूतैः सर्वभूतान्यसान्त्वयत् ।
हत्वा शत्रुं प्रहृष्टात्मा वासवः सह दैवतैः ॥ ५.१०.४४ ॥
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನಾದ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು; ಶತ್ರುವನ್ನು ಕೊಂದು ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ವಾಸವನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.
5.10.45
विष्णुं त्रिभुवनश्रेष्ठं पूजयामास धर्मवित् ।
ततो हते महावीर्ये वृत्रे देवभयङ्करे ॥ ५.१०.४५ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ನಂತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರನಾದ ಮಹಾವೀರ್ಯ ವೃತ್ರನು ಹತನಾದನು.
5.10.46
अनृतेनाभिभूतोऽभूच्छक्रः परमदुर्मनाः ।
त्रैशीर्षयाऽभिभूतश्च स पूर्वं ब्रह्महत्यया ॥ ५.१०.४६ ॥
ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಅಭಿಭೂತನಾದ ಶಕ್ರನು ಬಹಳ ದುಃಖಿತ ಮನಸ್ಸಿನವನಾದನು; ಹಿಂದೆ ತ್ರಿಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಕೊಂದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದಲೂ ಅವನು ಅಭಿಭೂತನಾಗಿದ್ದನು.
5.10.47
महादेवस्य भूतैश्च स पुनर्ब्रह्महा इति ।
आक्रुष्टो निर्भयैर्भूयो व्रीडितो बलवृत्रहा ॥ ५.१०.४७ ॥
ಮಹಾದೇವನ ಭೂತಗಣಗಳು ಮತ್ತು ನಿರ್ಭಯರು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ 'ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕ' ಎಂದು ನಿಂದಿಸಿದರು; ಬಲವೃತ್ರಹನಾದ ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತೆ ನಾಚಿಕೆಗೊಂಡನು.
5.10.48
सोऽन्तमाश्रित्य लोकानां नष्टसंज्ञो विचेतनः ।
न प्राज्ञायत देवेन्द्रस्त्वभिभूतः स्वकर्मभिः ॥ ५.१०.४८ ॥
ಅವನು ಲೋಕಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ, ಚೇತನರಹಿತನಾದನು; ತನ್ನ ಸ್ವಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅಭಿಭೂತನಾದ ದೇವೇಂದ್ರನು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ.
5.10.49
प्रतिच्छन्नोऽवसच्चाप्सु चेष्टमान इवोरगः ।
ततः प्रनष्टे देवेन्द्रे ब्रह्महत्या भयार्दिते ॥ ५.१०.४९ ॥
ಅವನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದನು, ಹಾವಿನಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಾ; ನಂತರ ದೇವೇಂದ್ರನು ಮರೆಯಾಗಲು, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು...
5.10.50
भूमिः प्रध्वस्तसंकाशा निर्वृक्षा शुष्ककानना ।
विच्छिन्नस्रोतसो नद्यः सरांस्यनुदकानि च ॥ ५.१०.५० ॥
ಭೂಮಿ ಒಡೆದಂತೆ ತೋರಿತು, ಮರಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಒಣಗಿದ ಕಾಡುಗಳಿಂದ; ನದಿಗಳ ಹರಿವು ಕಡಿದುಹೋಯಿತು, ಸರೋವರಗಳು ನೀರಿಲ್ಲದಾದವು.
5.10.51
संक्षोभश्चापि सत्वानामनावृष्टिकृतोऽभवत् ।
देवाश्चापि भृशं त्रस्तास्तथा सर्वे महर्षयः ॥ ५.१०.५१ ॥
ಮಳೆಯಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ಷೋಭೆ ಉಂಟಾಯಿತು; ದೇವತೆಗಳು ಬಹಳ ಭಯಗೊಂಡರು, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ.
5.10.52
अराजकं जगत्सर्वमभिभूतमुपद्रवैः ।
ततो भीताऽभवन्देवाः को नो राजा भवेदिति ॥ ५.१०.५२ ॥
ರಾಜನಿಲ್ಲದೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಉಪದ್ರವಗಳಿಂದ ಅಭಿಭೂತವಾಯಿತು; ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಭಯಗೊಂಡು, 'ನಮಗೆ ರಾಜನು ಯಾರಾಗುವನು?' ಎಂದರು.
5.10.53
दिवि देवर्षयश्चापि देवराजविनाकृताः ।
न स्म कश्चन देवानां राज्ये वै कुरुते मतिम् ॥ ५.१०.५३ ॥
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವರ್ಷಿಗಳೂ ದೇವೇಂದ್ರನಿಲ್ಲದೆ ವ್ಯಥೆಪಟ್ಟರು; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.