Mahābhārata · Adhyāya 5.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.10.1
सर्वं व्याप्तमिदं देवा वृत्रेण जगदव्ययम् ।
न ह्यस्य सदृशं किञ्चित्प्रतिघाताय यद्भवेत् ॥ ५.१०.१ ॥
Ó deuses, Vṛtra penetrou todo este mundo imperecível; não há nada igual a ele que possa detê-lo.
5.10.2
समर्थो ह्यभवं पूर्वमसमर्थोऽस्मि सांप्रतम् ।
कथं नु कार्यं भद्रं वो दुर्धर्षः स हि मे मतः ॥ ५.१०.२ ॥
Antes eu era capaz, mas agora sou incapaz. Como, pois, realizar a tarefa para o vosso bem? Ele me parece invencível.
5.10.3
तेजस्वी च महात्मा च युद्धे चामितविक्रमः ।
ग्रसेत्रिभुवनं सर्वं सदेवासुरमानुषम् ॥ ५.१०.३ ॥
Radiante e magnânimo, de valor imensurável na batalha, ele poderia engolir os três mundos, com deuses, demônios e homens.
5.10.4
तस्माद्विनिश्चयमिमं शृणुध्वं त्रिदिवौकसः ।
विष्णोः क्षयमुपागम्य समेत्य च महात्मना ॥ ५.१०.४ ॥
Portanto, ouvi esta resolução, ó moradores do céu: tendo ido à morada de Viṣṇu e encontrado aquele de grande alma...
5.10.5
तेन संमन्त्र्य वेत्स्यामो वधोपायं दुरात्मनः ।
एवमुक्ते मघवता देवाः शर्षिगणास्तदा।
शरण्यं शरमं देवं जग्मुर्विष्णुं महाबलम् ॥ ५.१०.५ ॥
Após consultá-lo, saberemos o meio de matar aquele perverso. Quando Maghavan (Indra) assim falou, os deuses e os grupos de sábios foram então ao deus Viṣṇu, refúgio e destruidor, de grande força.
5.10.6
ऊचुश्च सर्वे देवेशं विष्णुं वृत्रभयार्दिताः ।
त्रयो लोकास्त्वया क्रान्तास्त्रिभिर्विक्रमणैः पुरा ॥ ५.१०.६ ॥
E todos, aflitos pelo temor de Vṛtra, disseram ao senhor dos deuses, Viṣṇu: 'Outrora, percorreste os três mundos com três passos.'
5.10.7
अमृतं चाहृतं विष्णो दैत्याश्च निहता रणे ।
बलिं बद्ध्वा महादैत्यं शक्रो देवाधिपः कृतः ॥ ५.१०.७ ॥
Ó Viṣṇu, o néctar foi trazido de volta, os daityas foram mortos na batalha, e, tendo amarrado o grande daitya Bali, Śakra foi feito senhor dos deuses.
5.10.8
त्वं प्रभुः सर्वदेवानां त्वया सर्वमिदं ततम् ।
त्वं हि देवो महादेव सर्वलोकनमस्कृतः ॥ ५.१०.८ ॥
Tu és o senhor de todos os deuses; tudo isto é penetrado por ti. Tu és, de facto, o deus, ó Mahādeva, reverenciado por todos os mundos.
5.10.9
गतिर्भव त्वं देवानां सेन्द्राणाममरोत्तम ।
जगद्व्याप्तमिदं सर्वं वृत्रेणासुरसूदन ॥ ५.१०.९ ॥
Sê tu o refúgio dos deuses e de todos os que estão com Indra, o melhor dos imortais. Ó destruidor dos asuras, todo este mundo foi invadido por Vṛtra.
5.10.10
अवश्यं करणीयं मे भवतां हितमुत्तमम् ।
तस्मादुपायं वक्ष्यामि यथाऽसौ नभविष्यति ॥ ५.१०.१० ॥
Devo certamente fazer o que é melhor para vós; por isso vos direi um meio pelo qual ele será destruído.
5.10.11
गच्छध्वं सर्षिगन्धर्वा यत्रासौ विश्वरूपधृक् ।
साम तस्य प्रयुञ्जध्वं तत एनं विजेष्यथ ॥ ५.१०.११ ॥
Ide, sábios e gandharvas, onde está aquele que traz a forma universal; empregai com ele a conciliação, e então o vencereis.
5.10.12
भविष्यति जयो देवाः शक्रस्य मम तेजसा ।
अदृश्यश्च प्रवेक्ष्यामि वज्रे ह्यस्यायुधोत्तमे ॥ ५.१०.१२ ॥
Ó deuses, a vitória será de Indra pelo meu esplendor. Invisível, entrarei no raio, a sua arma suprema.
5.10.13
गच्छध्वमृषिभिः सार्धं गन्धर्वैश्च सुरोत्तमाः ।
वृत्रस्य सह शक्रेण सन्धिं कुरुत माचिरम् ॥ ५.१०.१३ ॥
Ide, os melhores dos deuses, com os sábios e os gandharvas, e façam sem demora um pacto com Vṛtra junto com Indra.
5.10.14
एवमुक्ते तु देवेन ऋषयस्त्रिदशास्तथा ।
ययुः समेत्य सहिताः शक्रं कृत्वा पुरःसरम् ॥ ५.१०.१४ ॥
Quando o deus assim falou, os sábios e os deuses, reunidos, partiram com Indra à frente.
5.10.15
समीपमेत्य च यदा सर्व एव महौजसः ।
तं तेजसा प्रज्वलितं प्रतपन्तं दिशो दश ॥ ५.१०.१५ ॥
Quando todos aqueles poderosos se aproximaram, viram-no ardendo com seu esplendor e abrasando as dez direções.
5.10.16
ग्रसन्तमिव लोकांस्त्रीन्सूर्याचन्द्रमसौ यथा ।
ददृशुस्ते ततो वृत्रं शक्रेण सह देवताः ॥ ५.१०.१६ ॥
Então os deuses viram Vṛtra junto com Indra, como se devorasse os três mundos, como o sol e a lua.
5.10.17
ऋषयोऽथ ततोऽभ्येत्य वृत्रमूचुः प्रियं वचः ।
व्याप्तं जगदिदं सर्वं तेजसा तव दुर्जय ॥ ५.१०.१७ ॥
Então os sábios aproximaram-se de Vṛtra e disseram palavras agradáveis: "Ó invencível, todo este mundo está penetrado pelo teu esplendor."
5.10.18
न च शक्नोषि निर्जेषुं वासवं बलिनां वर ।
युध्यतोश्चापि वां कालो व्यतीतः सुमहानिह ॥ ५.१०.१८ ॥
Não podes vencer Vāsava, o melhor dos poderosos; e já passou aqui um tempo muito longo enquanto vós dois lutais.
5.10.19
पीड्यन्ते च प्रजाः सर्वाः सदेवासुरमानुषाः ।
सख्यं भवतु ते वृत्र शक्रेण सह नित्यदा ॥ ५.१०.१९ ॥
Todas as criaturas, junto com deuses, asuras e homens, estão sendo afligidas. Que tua amizade com Śakra dure para sempre, ó Vṛtra.
5.10.20
अवाप्स्यसि सुखं त्वं च शक्रलोकांश्च शाश्वतान् ।
ऋषिवाक्यं निशम्याथ वृत्रःस तु महाबलः ॥ ५.१०.२० ॥
Obterás a felicidade e os mundos eternos de Śakra. Tendo ouvido as palavras do sábio, o poderoso Vṛtra...
5.10.21
उवाच तानृषीन्सर्वान्प्रणम्य शिरसाऽसुरः ।
सर्वे यूयं महाभागा गन्धर्वाश्चैव सर्वशः ॥ ५.१०.२१ ॥
Curvando a cabeça diante de todos aqueles sábios, o asura disse: "Todos vós sois muito afortunados, e em todos os sentidos também sois gandharvas."
5.10.22
यद्ब्रूथ तच्छ्रुतं सर्वं ममापि श्रृणुतानघाः ।
सन्धिः कथं वै भविता मम शक्रस्य चोभयोः ।
तेजसोर्हि द्वयोर्देवाः सख्यं वै भविता कथम् ॥ ५.१०.२२ ॥
Ouvi tudo o que dissestes. Agora ouvi também a mim, ó imaculados. Como poderia haver um acordo entre Śakra e eu? Ó deuses, como poderia nascer a amizade entre dois seres resplandecentes?
5.10.23
सकृत्सतां सङ्गतमीप्सितव्यं ।
ततः परं भविता भव्यमेव।
नातिक्रामेत्सत्पुरुषेण सङ्गतं ।
तस्मात्सतां संगतमीप्सितव्यम् ॥ ५.१०.२३ ॥
A companhia dos bons merece ser desejada ao menos uma vez; depois disso, só o que é auspicioso virá. Ninguém deve transgredir uma união com um homem bom. Portanto, deve-se desejar a companhia dos bons.
5.10.24
दृढं सतां सङ्गतं चापि नित्यं ।
ब्रूयाच्चार्थं ह्यर्थकृच्छ्रेषु धीराः ।
महार्थवत्सत्पुरुषेण सङ्गतं ।
तस्मात्सन्तं न जिघांसेत धीरः ॥ ५.१०.२४ ॥
Que a companhia dos bons seja sempre firme; na aflição, que os firmes digam palavras de sentido. Que haja associação com um homem bom de grande propósito. Por isso, o firme não deve prejudicar o homem bom.
5.10.25
इन्द्रः सतां संमतश्च निवासश्च महात्मनाम् ।
सत्यवादी ह्यनिन्द्यश्च धर्मवित्सूक्ष्मनिश्चयः ॥ ५.१०.२५ ॥
Indra é honrado pelos bons e é a morada dos magnânimos. É veraz, irrepreensível, conhecedor do dharma e de juízo sutil.
5.10.26
तेन ते सह शक्रेण सन्धिर्भवतु नित्यदा ।
एवं विश्वासमागच्छ मा ते भूद्बुद्धिरन्यथा ॥ ५.१०.२६ ॥
Que tenhas sempre um pacto com esse Śakra. Confia assim; que teu intelecto não seja de outro modo.
5.10.27
महर्षिवचनं श्रुत्वा तानुवाच महाद्युतिः ।
अवश्यं भगवन्तो मे माननीयास्तपस्विनः ॥ ५.१०.२७ ॥
Tendo ouvido as palavras dos grandes sábios, o de grande brilho lhes disse: "Certamente os veneráveis ascetas devem ser honrados por mim."
5.10.28
ब्रवीमि यदहं देवास्तत्सर्वं क्रियते यदि ।
ततः सर्वं करिष्यामि यदूचुर्मां दिवौकसः ॥ ५.१०.२८ ॥
"Ó deuses, se tudo o que digo for feito, então farei tudo o que os habitantes do céu me disseram."
5.10.29
न शुष्केण न चाद्रेण नाश्मना न च दारुणा ।
न शस्त्रेण न चास्त्रेण न दिवा न तथा निशि ॥ ५.१०.२९ ॥
Nem pelo seco, nem pelo úmido; nem pela pedra, nem pela madeira; nem pela arma, nem pelo projétil; nem de dia, nem igualmente de noite.
5.10.30
वध्यो भवेयं विप्रेन्द्राः शक्रस्य सह दैवतैः ।
एवं मे रोचते सन्धिः शक्रेण सह नित्यदा ॥ ५.१०.३० ॥
Que eu seja morto por Śakra junto com os deuses, ó melhores dos brâmanes; assim me agrada um pacto com Śakra para sempre.
5.10.31
बाढमित्येव ऋषयस्तमूचुर्भरतर्षभ ।
एवं वृत्ते तु सन्धाने वृत्रः प्रमुदितोऽभवत् ॥ ५.१०.३१ ॥
'Assim seja, de fato', disseram-lhe os sábios, ó touro dos Bharatas. Concluído assim o pacto, Vṛtra ficou muito alegre.
5.10.32
ततः सन्धिं मिथः कृत्वा ऋषयो दीप्ततेजसः ।
शक्रस्य सह वृत्रेण पुनर्जग्मुर्यथागतम् ॥ ५.१०.३२ ॥
Então os sábios de esplendor flamejante, tendo feito um pacto mútuo entre Śakra e Vṛtra, voltaram pelo mesmo caminho por onde tinham vindo.
5.10.33
युक्तः सदाऽभवच्चापि शक्रो हर्षसमन्वितः ।
वृत्रस्य वधसंयुक्तानुपायानन्वचिन्तयत् ॥ ५.१०.३३ ॥
Śakra também permaneceu sempre atento e alegre, e começou a refletir sobre os meios ligados à morte de Vṛtra.
5.10.34
अभिसन्धिर्महेन्द्रस्य सन्धिकर्मणि यः कृतः ।
ऋषिभिस्त्वीरितं यच्च महेन्द्रस्तदनुस्मरन् ॥ ५.१०.३४ ॥
O grande Indra, recordando a intenção que tivera no ato de firmar o pacto, e o que os sábios haviam dito...
5.10.35
छिद्रान्वेषी समुद्विग्नः सदा वसति देवराट् ।
स कदाचिन्समुद्रान्ते समपश्यन्महासुरम् ॥ ५.१०.३५ ॥
Sempre inquieto, o rei dos deuses vivia procurando uma brecha; certa vez, à beira do oceano, viu o grande asura.
5.10.36
सन्ध्याकाल उपावृत्ते मुहूर्ते चातिदारुणे ।
ततः संचिन्त्य भगवान्वरदानं महात्मनः ॥ ५.१०.३६ ॥
Quando o crepúsculo se aproximou, naquele momento terrível, então o Bem-aventurado, tendo considerado a dádiva do magnânimo,
5.10.37
सन्ध्येयं वर्तते रौद्रा न रात्रिर्दिवसं न च ।
वृत्रश्चावश्यवध्योऽयं मम सर्वहरो रिपुः ॥ ५.१०.३७ ॥
Este é um crepúsculo terrível; não é noite nem dia. E este Vṛtra, o inimigo que tudo me tira, deve certamente ser morto.
5.10.38
यदि वृत्रं न हन्म्यद्य वञ्चयित्वा महासुरम् ।
महाबलं महाकायं न मे श्रेयो भविष्यति ॥ ५.१०.३८ ॥
Se hoje eu não matar Vṛtra, o grande asura, enganando-o, então não haverá bem para mim enquanto viver este de grande força e grande corpo.
5.10.39
एवं संचिन्तयन्नेव शक्रो विष्णुमनुस्मरन् ।
अथ फेनं तदाऽपश्यत् समुद्रे पर्वतोपमप् ॥ ५.१०.३९ ॥
Assim ponderando, Śakra recordou-se de Viṣṇu. Então viu no oceano uma espuma semelhante a uma montanha.
5.10.40
नायं युष्को न चाद्रोऽयं न च शस्त्रमिदं तथा ।
एनं क्षेप्स्यामि वृत्रस्य क्षणादेव नशिष्यति ॥ ५.१०.४० ॥
Isto não é seco nem úmido, nem é uma arma. Vou arremessá-lo contra Vṛtra, e ele perecerá num instante.
5.10.41
सवज्रमथ फेनं तं क्षिप्रं वृत्रे निसृष्टवान् ।
प्रविश्य फेनं तं विष्णुरथ वृत्रं व्यनाशयत् ॥ ५.१०.४१ ॥
Então lançou rapidamente aquela espuma, junto com o raio, contra Vṛtra. Entrando naquela espuma, Viṣṇu destruiu Vṛtra.
5.10.42
निहते तु ततो वृत्रे दिशो वितिमिराऽभवन् ।
प्रववौ च शिवो वायुः प्रजाश्च जहृषुस्तथा ॥ ५.१०.४२ ॥
Quando Vṛtra foi morto, as direções ficaram livres das trevas, soprou um vento auspicioso e as criaturas também se alegraram.
5.10.43
ततो देवाः सगन्धर्वा यक्षरक्षोमहोरगाः ।
ऋषयश्च महेन्द्रं तमस्तुवन्विविधैः स्तवैः ॥ ५.१०.४३ ॥
Então os deuses, juntamente com os Gandharvas, os yakṣas, rākṣasas, grandes serpentes e sábios, louvaram Mahendra com diversos hinos.
5.10.44
नमस्कृतः सर्वभूतैः सर्वभूतान्यसान्त्वयत् ।
हत्वा शत्रुं प्रहृष्टात्मा वासवः सह दैवतैः ॥ ५.१०.४४ ॥
Honrado com reverências por todos os seres, consolou todas as criaturas; tendo matado o inimigo, Vāsava, de coração alegre, permaneceu com os deuses.
5.10.45
विष्णुं त्रिभुवनश्रेष्ठं पूजयामास धर्मवित् ।
ततो हते महावीर्ये वृत्रे देवभयङ्करे ॥ ५.१०.४५ ॥
O conhecedor do dharma honrou Viṣṇu, o melhor dos três mundos; então, quando o poderoso Vṛtra, terror dos deuses, foi morto…
5.10.46
अनृतेनाभिभूतोऽभूच्छक्रः परमदुर्मनाः ।
त्रैशीर्षयाऽभिभूतश्च स पूर्वं ब्रह्महत्यया ॥ ५.१०.४६ ॥
Dominado pela falsidade, Śakra ficou profundamente aflito; antes, também fora dominado pela culpa do assassinato de um brâmane ao matar Triśiras.
5.10.47
महादेवस्य भूतैश्च स पुनर्ब्रह्महा इति ।
आक्रुष्टो निर्भयैर्भूयो व्रीडितो बलवृत्रहा ॥ ५.१०.४७ ॥
Insultado novamente como matador de brâmane pelos espíritos de Mahādeva e pelos destemidos, Indra, o matador do poderoso Vṛtra, sentiu-se envergonhado outra vez.
5.10.48
सोऽन्तमाश्रित्य लोकानां नष्टसंज्ञो विचेतनः ।
न प्राज्ञायत देवेन्द्रस्त्वभिभूतः स्वकर्मभिः ॥ ५.१०.४८ ॥
Refugiando-se no fim dos mundos, perdeu a consciência e tornou-se insensível; vencido por suas próprias ações, Indra, senhor dos deuses, não foi reconhecido.
5.10.49
प्रतिच्छन्नोऽवसच्चाप्सु चेष्टमान इवोरगः ।
ततः प्रनष्टे देवेन्द्रे ब्रह्महत्या भयार्दिते ॥ ५.१०.४९ ॥
Vivia oculto nas águas, agitando-se como uma serpente. Então, desaparecido Indra, os deuses, atormentados pelo medo do pecado de matar um brâmane...
5.10.50
भूमिः प्रध्वस्तसंकाशा निर्वृक्षा शुष्ककानना ।
विच्छिन्नस्रोतसो नद्यः सरांस्यनुदकानि च ॥ ५.१०.५० ॥
A terra parecia despedaçada, sem árvores, com florestas secas; os cursos dos rios foram cortados, e os lagos ficaram sem água.
5.10.51
संक्षोभश्चापि सत्वानामनावृष्टिकृतोऽभवत् ।
देवाश्चापि भृशं त्रस्तास्तथा सर्वे महर्षयः ॥ ५.१०.५१ ॥
Também surgiu agitação entre as criaturas, causada pela falta de chuva; os deuses ficaram muito aterrorizados, e igualmente todos os grandes sábios.
5.10.52
अराजकं जगत्सर्वमभिभूतमुपद्रवैः ।
ततो भीताऽभवन्देवाः को नो राजा भवेदिति ॥ ५.१०.५२ ॥
Sem rei, o mundo inteiro foi dominado por calamidades; então os deuses, com medo, disseram: "Quem seria nosso rei?"
5.10.53
दिवि देवर्षयश्चापि देवराजविनाकृताः ।
न स्म कश्चन देवानां राज्ये वै कुरुते मतिम् ॥ ५.१०.५३ ॥
No céu, os sábios divinos também ficaram sem o rei dos deuses; nenhum dos deuses pensava em assumir a realeza.